Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

முதலாளியோட செலக்சன்

 

அந்த பிரம்மாண்ட ஜவுளிக்கடையின் முதலாளி ராமமூர்த்தி, தன் ஏ.ஸி.அறையில் அமர்ந்து வரப் போகும் தீபாவளி விற்பனைக்கான புதுச் சரக்குகள் குறித்த விலைப் பட்டியலை ஆராய்ந்து கொண்டிருந்த போது அறையின் கதவு லேசாகத் தட்டப்பட, நிமிர்ந்து பார்த்தார். மேனேஜர் பாலு நின்றிருந்தார்.

‘ம்….உள்ளார வாங்க பாலு”

உள்ளே வந்த மேனேஜர் ‘சார்…நாம குடுத்திருந்த ‘ஆட்கள் தேவை” விளம்பரத்தைப் பார்த்திட்டு நிறைய பேர் வந்து காத்திட்டிருக்காங்க சார்…”

‘ம்ம்ம்…எத்தனை பேர் வந்திருக்காங்க?’

‘இருபத்தி நாலு பேர் சார்”

‘நமக்குத் தேவை?”

‘பனிரெண்டு பேர் போதும் சார்”

‘ஓ.கே…நீங்களே இண்டர்வியூ பண்ணி… பன்னிரெண்டு பேரைச் செலக்ட் பண்ணிடுங்க”

‘சரி சார்” சொல்லிவிட்டு மேனேஜர் திரும்பி நடக்க,

‘ம்…பாலு…செலக்சன் முடிஞ்சதும்…செலக்சன் ஆகாதவங்களைத் திருப்பி அனுப்பிட வேண்டாம்…அவங்களையும் இருக்கச் சொல்லுங்க…நான் அவங்களையும் பார்க்கணும்”

‘அப்படியே செஞ்சிடறேன் சார்”

ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு, மேனேஜர் பாலுவிடமிருந்து இண்டர்வியூ மற்றும் செலக்சன் முடிந்து விட்ட செய்தி இண்டர்காம் வழியே வர, ‘வெய்ட் பண்ணச் சொல்லுங்க…பத்தே நிமிஷத்துல வந்திடறேன்”

சரியாகப் பதினோராவது நிமிடம் கான்ஃபரன்ஸ் ஹாலுக்கு வந்த ராமமூர்த்தி, முதலில் தேர்வான பன்னிரெண்டு பேரையும் தனித்தனியே அழைத்துப் பேசினார்.

அடுத்து தேர்வாகாத பன்னிரெண்டு பேரையும் அழைத்துப் பேசினார்.

எல்லாம் முடிந்ததும் மேனேஜர் பாலுவை அழைத்து, ‘பாலு….செலக்சன் ஆன பன்னிரெண்டு பேரையும் திருப்பி அனுப்பிச்சிட்டு ….செலக்சன் ஆகாத பன்னிரெண்டு பேருக்கும் உடனே அப்பாயிண்ட்மென்ட் ஆர்டர் குடுத்து புதன் கிழமை வரச் சொல்லிடுங்க”

குழப்பத்திலாழ்ந்த மேனேஜர், ‘சார்…நீங்க சொல்றது….”

‘புரியலை…அதானே?”

அந்த பாலு மேலும் கீழுமாய்த் தலையாட்டி விட்டு, ‘வந்து என்னோட செலக்சன்ல ஏதாவது தவறு….?”

‘சேச்சே…அப்படியெல்லாம் எதுவுமில்லை…மொதல்ல நான் சொன்னபடி செஞ்சிட்டு என்னோட ரூமுக்கு வாங்க…நான் விளக்கமாச் சொல்றேன்” சொல்லிவிட்டு தன் அறையை நோக்கிச் சென்றவரை விசித்திரமாகப் பார்த்தபடி நின்றார் மேனேஜர் பாலு.

மாலை நாலு மணி வாக்கில் எல்லா வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு, முதலாளியின் அறைக்குச் சென்ற மேனேஜர் பாலு முகம் வாடியிருந்தது. அந்த வாட்டத்திற்கான காரணத்தை யூகித்து விட்ட ராமமூர்த்தி, ‘உட்காருங்க பாலு” என்றார்.

தயக்கமாய் அமர்ந்த மேனேஜர் பாலுவிடம், தன் இருக்கைக்குப் பின்னாலிருந்த அந்தப் பெரிய போட்டோவைக் காட்டி, ‘இந்தப் போட்டோவுல இருக்கறது யாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமா பாலு”

ஒரு சிறிய நிதானிப்பிற்குப் பின், ‘சார்…உங்க அப்பாவோ…தாத்தாவோ…”

மெலிதாய் முறுவலித்த ராமமூர்த்தி ‘ம்ஹூம்….ரெண்டு பேருமே இல்லை…இவர்தான்; என்னோட முதல் முதலாளி”

மேனேஜர் பாலு விழிக்க,

‘என்னோட பதினெட்டாவது வயசுல… நானும் ஒரு ஜவுளிக்கடைக்கு சேல்ஸ்மேன் வேலைக்கு இண்டர்வியூக்குப் போயிருந்தேன்…என்னைப் போலவே இன்னொருத்தனும் அந்த இண்டர்வியூக்கு வந்திருந்தான்!…கடை நிர்வாகத்தைப் பார்த்திட்டிருந்த முதலாளியோட மகன்தான் எங்களை இண்டர்வியூ பண்ணினார்…பண்ணிட்டு என்னை ‘வேண்டாம்”னுட்டு அந்த இன்னொருத்தனைச் செலக்ட் பண்ணி வெச்சிட்டாரு….’ சொல்லிவிட்டு வாய் விட்டுச் சிரித்தார் ராமமூர்த்தி.

‘எனக்கா…அழுகையே வந்து விட்டது…அப்பத்தான் உள்ளார வந்தார் பெரிய முதலாளி…அவரிடம் மகன் விவரங்களைச் சொல்ல, முழுவதையும் கேட்டு முடித்த பெரிய முதலாளி….என்னைப் பக்கத்துல அழைச்சாரு…’நீ நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வந்துடு”ன்னாரு…அந்த இன்னொருத்தனை ‘வேண்டாம்”னு சொல்லி உடனே திருப்பியனுப்பிச்சிட்டாரு”

மேனேஜர் பாலு நெற்றியைச் சுருக்கிக் கொண்டு பார்த்தார்.

‘பாலு…நீங்க இப்ப எப்படி புரியாம முழிக்கறீங்களோ…அதே மாதிரிதான் நானும் முழிச்சேன்…ஒரு நாளு ரெண்டு நாளல்ல…மாசக் கணக்குல முழிச்சேன்…தலையைப் பிச்சுக்கிட்டேன்…காரணம் புரியாமத் தவிச்சேன்…மொதலாளிகிட்டக் கேட்கவும் பயம்…அப்புறம் கொஞ்சம் காலம் கழிச்சு…அவருகூட ஓரளவுக்கு நெருக்கம் ஏற்பட்ட பின்னாடி கேட்டே விட்டேன். அதுக்கு அவரு சொன்னாரு,

‘அட முட்டாப்பயலே…இது கூடவா புரியலை உனக்கு?…உன்கூட வந்து இண்டர்வியூல செலக்சன் ஆனானே…அவன் உண்மையிலேயே உன்னை விட திறமைசாலி…புத்திசாலி…அறிவாளி…எந்தப் பொருளையும் எளிதாய் விற்றுவிடும் சாமார்த்தியப் பேச்சுக்காரன்… நிச்சயம் அவனுக்கு இங்கே வேலை கெடைக்காட்டியும் வேற எங்கியாச்சும் கண்டிப்பாக் கெடைச்சிடும்…ஆனா…நீ அப்படி இல்லை…பச்சை மண்ணாட்டம் இருந்தே… எந்தச் சாமார்த்தியமும் உன்கிட்டே இல்லை…நாங்க உன்னைய ‘வேண்டாம்”ன்னு திருப்பி அனுப்பியிருந்தா நிச்சயம் உனக்கு வேற எங்கியும் வேலை கெடைக்காது…ஒரு கட்டத்துல நீ விரக்தியின் எல்லைக்கே போயி உனக்கு வேலை குடுக்காத எல்லா முதலாளிகளையும் திட்டிட்டு எதுனாச்சும் பண்ணிட்டிருப்பே…அதான்…உனக்கு….உன் வாழ்க்கைக்கு ஒரு கை குடுக்கலாம்னு உன்னைய வேலைக்கு வெச்சுக்கிட்டேன்….என்ன புரியுதா?”

தன் முதலாளியின் அந்தப் பேச்சிலிருந்து ஓரளவுக்கு யூகித்து விட்ட மேனேஜர் பாலு, மெல்லத் தலையை மேலும் கீழும் ஆட்ட,

‘இன்னிக்கு நீங்க செலக்ட் பண்ணின பனிரெண்டு பேரும் நல்ல ஆளுங்க… எங்கியும் அவங்களுக்கு வேலை கெடைக்கும்…. தேர்வாகாத அந்தப் பன்னிரெண்டு பேருக்கும் நாம கை கொடுத்துத் தூக்கி விட்டாத்தான் ஆச்சு… அதனாலதான்… அவங்களை வேலைக்கு வரச் சொன்னேன்….இதுதான்ப்பா என்னோட முதலாளிக்கு நான் காட்டுற நன்றி..” கடைசி வார்த்தைகள் வரும் போது ராமமூர்த்தியின் குரல் தழுதழுத்தது.

ஒரு சிறிய அமைதிக்குப் பின், ‘சார்…‘ பெரிய மனுஷங்க எப்பவும் பெருந்தன்மையாத்தான் சிந்திப்பாங்க‘ ங்கறது ரொம்பச் சரியான வார்த்தைங்க” சொல்லிவிட்டு எழுந்த மேனேஜர் பாலுவின் நெஞ்சில் வரும் போதிருந்த கனம் முற்றிலுமாய்க் கரைந்திருந்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ராமகிருஷ்ணனால் நம்பவே முடியவில்லை. 'நம்ம அப்பாவா இப்படி ஒரே வார்த்தையில் ஓ.கே.சொன்னது?” சமையலறைக்குள் நுழைந்து அம்மாவிடம் கேட்டான், 'ஏம்மா…அப்பாவுக்கு உடம்பு..கிடம்பு சரியில்லையா?” என்று. 'ஏன்டா இப்படிக் கேட்கறே?” 'இல்லை…சினிமாவுக்குப் போக எப்ப பர்மிசன் கேட்டாலும் ஆயிரத்தெட்டு கேள்விகள் கேட்பாரு….ஆயிரத்தெட்டு சந்கேங்களைக் கௌப்புவாரு…கடைசிலே 'வேண்டாம்”ன்னோ…இல்லை..'இன்னிக்கே போகணும்னு என்ன?…அடுத்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
திரைப்படங்களில் கதாநாயகி மழையில் நனைந்தபடி ஓடிச் சென்று ஒரு குடிசையில் ஒதுங்குவதையம் குடிசைக்குள் அமர்ந்திருக்கும் கதாநாயகன் நனைந்த நிலையில் நிற்கும் அவளின் மேனியழகில் சொக்கிப் போய் காதல் வயப்பட்டு நெருங்கி வந்து அணைப்பதையும், அவளும் அவன் அணைப்பில் மயங்கிச் சாய்வதையும், பார்க்கும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'என்ன அபிராமி… நாம சாப்பிடலாமா?” அண்ணி சகுந்தலா கேட்க, 'இருங்க அண்ணி…அண்ணனும் வந்துடட்டும்” 'அது செரி… உங்கண்ணன்…ஊர்ப் பெரியவங்களோட உட்கார்ந்து பேச ஆரம்பிச்சிட்டாருன்னா அவ்வளவுதான்… நேரம் போறதே தெரியாம பேசிட்டேயிருப்பாரு… பாவம்…கொழந்தைக பசில வாடிப் போயிடுச்சுக” மெல்ல எழுந்து போய் வாசல் நடையருகே நின்று வெளித் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு வாரத்திற்கான பூஜை சாமான்களை ஒட்டு மொத்தமாய் வாங்கிக் கொண்டு மார்க்கெட்டை விட்டு வெளியேறினார் பெருமாள் குருக்கள். “வணக்கம் சாமி” “கும்பிடறேன் சாமி” “நமஸ்காரம் குருக்களய்யா” எதிரில் வருபவர்களின் விதவிதமான மரியாதை வெளிப்பாடுகளை புன்சிரிப்புடன் ஏற்றுக் கொண்டு நடந்தார். பஸ் நிறுத்தத்தை அடைந்து காத்திருந்த போதுதான் அதைக் கவனித்தார். எண்ணை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தன் சைக்கிள் கடை முன் வந்து நின்ற கைனடிக் ஹோண்டாவிலிருந்து இறங்கிய அந்த இரண்டு பெண்களும் தன்னை நோக்கி வேகவேகமாக வருவதை குழப்பத்துடன் பார்த்தான் ஆறுமுகம். ‘யாரு இவளுக?..எதுக்கு இத்தனை வேகமா வர்றாளுக?’ ‘இங்க…ஆறுமுகம்ங்கறது….யாரு?’ செம்பட்டைத்தலையுடனிருந்த சுடிதார்க்காரி மிரட்டல் தொனியில் கேட்க, ‘ஏன்?…நான்தான்’ எங்க மாதர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாறைக்குள் பசுஞ்சோலை
அது ஒரு வரம்
தீதும்….நன்றும்!
தெரு ஓவியன்
வாய்ச் சொல் வீராங்கனைகள்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)