முதலாளிகள்..!!

 

இன்றைக்கு வேலைக்கு சேர்ந்து முதன் முதலாக புதுக் கம்பெனி முதலாளியை வைத்து இனோவா காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த கணேசனுக்கு ஹாரனில் கை வைக்கவே நடுக்கமாய் இருந்தது.

அதிலும்…. ‘கம்பெனி அருகில் செல்லும்போது கண்டிப்பாய் ஹாரன் அடிக்கும் சந்தர்ப்பம் வரவேக் கூடாது !’ என்று வேண்டிக்கொண்டு வண்டியை ஓட்டினான்.

இவன் வேண்டுதலுக்குக் காரணம்….அல்லல், அனுபவம்.

ஒருவாரத்திற்கு முன்வரை ஐந்து ஆண்டுகளாக இவனுக்கு நிர்மல்-விமல் கம்பெனியில்தான் வேலை. உண்மை ஊழியன்.

அந்த கம்பெனியில் இவன் வேலைக்குச் சேர்ந்த புதிது. முதல் வாரத்தில் முதல் நாள். வழக்கத்திற்கு மாறாக முதலாளி வீட்டைவிட்டு ஒருமணி நேரத்திற்கு முன்பாக கிளம்ப… எப்போதும் போல் சத்தம் போடாமல் காரைக் கொண்டு கம்பெனி வாசலில் நிறுத்தினான்.

பீடி பிடித்துக்கொண்டிருந்த கூர்க்கா வாயில் புகை. வேலை செய்யாமல் கூடி பேசி இருந்த தோட்டத் தொழிலாளிகள் அலறி அடித்துக் கொண்டு ஓட்டம்.

அவ்வளவுதான் அவருக்கு மூக்கு மேல் கோபம்.

வண்டியை விட்டு இறங்கிய அடுத்த விநாடி அவர்கள் அனைவரையும் கணேசனை விட்டே அழைத்துவரச் செய்தார்.

வந்தவர்களை எதிரில் நிறுத்தி….

”உங்க மொத்தப் பேர்களுக்கும் இந்த மாதம் ஒருநாள் சம்பளம் பிடித்தம் !” – அதிரடியாய் அறிவித்தார்.

”சார்!…” அவர்கள் அலற……

”எந்த மன்னிப்பு, சமாதானமும் கிடையாது. நீங்க போகலாம்.”

கறாராய்ச் சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றார். அங்கு ஐந்தாறு பேர்கள் மேல் ஒழுங்கு நடக்கை அறிவிக்கை.

அன்றிலிருந்து கம்பெனி கப்சிப். நான்கு நாள் கழித்து தொழிற்சங்கத் தலைவர் இவனைத் தனியே அழைத்தார்.

”தம்பி! தொழிலாளிங்க மேல் குத்தம இல்லே.. மொதலாளி மேலுயும் குறை இல்லே. ஆனா இந்த நடவடிக்கைகளுக்குக் காரணம் நீங்க” வெடியைப் போட்டார்.

”என்ன சார் சொல்றீங்க ?” கணேசன் அதிர்ந்தான்.

”மொதலாளி கார் கம்பெனியை நெருங்கி காம்பௌண்டைத் தொடும் முன் ரெண்டு ஹாரன் அடிங்க. சரி இல்லாத தொழிலாளிகளெல்லாம் சரியாகிடுவாங்க. இப்படித்தான் பழைய டிரைவர் தொழிலாளிகளுக்கு உதவி செய்தார். நீங்களும் உதவுங்க. நாம தொழிலாளிங்க.” சொன்னார்.

தொழிலாளிகள் எப்போதும் சரியாக வேலை செய்வது சாத்தியமில்லை. முதலாளி இல்லா சமயம் அப்படி இப்படி இருக்கத்தான் செய்வார்கள். தலைவர் சொல்வது நூற்றுக்கு றூறு சரி. வேண்டுகோலும் நியாயம்.

தொழிலாளிகளுக்கு ஒரு நாள் கூலி என்பது குடும்பத்திற்குப் பெரிது. அதில் மண்ணைப் போடுவதோ அவர்கள் கஷ்டப்படுவதோ சரி இல்லை. உணர்ந்தான்.

”செய்யுறேன் சார்.” சொன்னான். அப்பயே செய்யவும் செய்தான்.

கம்பெனிக்கு முதலாளியுடன் எத்தனைத் தடவை, எந்த நேரம் வந்தாலும் ஹாரன் அடிப்பான். எல்லாரும் சரியாய் இருப்பார்கள்.

இதை கவனத்தில் கொள்ளாத முதலாளி ஒரு நாள் விழித்தார்.

”அநாவசியமா இப்படி ஏன் ஹாரன் அடிக்கிறே ? ” கேட்டார்.

”இ…இல்லே சார் காம்பௌன்ட் உள்ளே இருந்து ஆள் வருவாங்க. ஆக்சிடென்ட் ஆகாம இருக்க முன்னெச்சரிக்கை. ” சொன்னான்.

”அதெல்லாம் இல்லே. நான் ஒரு வாரமா கவனிக்கிறேன். நீ தொழிலாளர்களுக்கு முதலாளி வருகையைத் தெரிவிச்சு எச்சரிக்கைக் கொடுக்கிறே ?” குற்றம் சாட்டினார்.

”இ…இல்லே சார்” என்று இவன் எவ்வளவு மன்றாடியும்…… டிஸ்மிஸ்.

ஒரு வாரம் நாயலைச்சல் பேயலைச்சருக்குப் பிறகு இதோ வேலை. வண்டி, முதலாளி., ஹாரன்.! அடிக்க எப்படி மனம் வரும்.???

கம்பெனி நெருங்க நெருங்க…. கணேசனுக்குள் அனிச்சையாகவே உதறல் வந்தது. உள்ளங்கைகள் வேர்த்தது.

”டிரைவர் !” பின்னால் இருந்த முதலாளி அழைத்தார்.

”சார் !” இவன் காதில் வாங்கி வண்டி ஓட்டினான்.

”தொழிலாளிங்க அப்படி இப்படி இருப்பாங்க. நாம கம்பெனிக்குள் நுழையறதுக்கு முன் நாலு முறை ஹாரன் அடிச்சிடுப்பா சரியாகிடுவாங்க.” சொன்னார்.

”சார்ர்ர்….” லேசாய் அதிர்ந்தான். பழசு தெரிந்து விட்டதோ ! பயந்தான்.

”பயப்படாதே ! நமக்கு வேண்டியது வேலை. ஒழுக்கம். அதிகாரிங்க, முதலாளி இல்லாத சமயம் தொழிலாளிங்க கொஞ்சம் அப்படி இப்படி இருக்கிறது சகஜம், மனித இயல்பு. நீ ஹாரன் அடிச்சுடு,” சொன்னார்.

கணேசனுக்கு முதலாளி மகானாகத் தெரிய…மனசு குளிர்ந்தது.

ஹாரனை நான்கு முறை சந்தோசமாக அழுத்தினான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில், ''சார்! நீங்க தான் என் மனைவி காப்பாத்தனும்...'' என்ற முகேசை விலக்கி ஆளைப் பார்த்த சுதனுக்கு அதிகமான மின்னதிர்வு. நிர்மலா துவண்ட கொடியாய் கட்டிலில் கிடந்தாள். மறைத்துக்கொண்டு ''என்ன உடம்புக்கு ?.'' அவனைக் கேட்டான். ''என்னன்னு தெரியலை சார். இருந்தாப்போல இருந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'' ஜோசியம். .. ஜோசியம். ..! '' தெருவில் குரல் கேட்டதும் வீட்டினுள் அமர்ந்திருந்த ரெங்கநாயகிக்கு ஒரு வினாடிகூட சும்மா இருக்க முடியவில்லை. உடலும் உள்ளமும் சேர்ந்து துடித்தது. உடனே வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தாள். கையில் மந்திரக்கோல் மாதிரி ஒன்றை வைத்துக்கொண்டிருந்த ஜோசியக்காரி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்பாவிற்கு நெஞ்சு குழியில் உயிர் ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது. இன்றோ... நாளையோ. .. எப்போது என்று சொல்ல முடியாத அளவிற்கு ஊசலாட்டம். ஆனால்... கண்டிப்பாய் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் தாங்காது என்பது நிச்சயம்.! வந்திருந்த சுற்றம், நட்புக்கெல்லாம் இன்னும் இழுத்துக்கொண்டிருக்கிறதே... கவலை.! டெல்லி, மும்பை, கொல்கத்தா என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் திவ்யாவைக் கண்ட ஆதவன் முகத்தில் மின்னல் மலர்ச்சி. அவள் அருகில் வண்டியை நிறுத்தி, ''ஒரு உதவி...? '' என்றான். ''சொல்லுங்க ? '' ''போற வழியில உள்ள தபால் பெட்டியில இந்த கவரை சேர்க்கனும்.'' நீட்டினான். ''கண்டிப்பா...'' கை நீட்டி வாங்கி நடந்தாள். நாலடி நடந்தவள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வீடு…. எல்லாம் முடிந்த மயான அமைதி. படுத்தப் படுக்கையாய் இருந்த அம்மா நாற்காலியில் அமர்ந்து இன்னும் கண்ணீர் விட்டுக் கொண்டிருந்தாள். கொள்ளி வைத்து விட்டு திரும்பியதற்கடையாளமாய் மொட்டை அடித்து தினேஷ் சோபாவில் அமர்ந்து வீட்டின் கான்கிரீட் தளத்தை இலக்கில்லாமல் வெறிக்கப் பார்த்துக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தப்புத் தப்பாய்……சரி…!
தெளிவு…!
அப்பா..!
யோசனை! – ஒரு பக்க கதை
அப்பா…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)