மீசை தத்துவம் – ஒரு பக்க கதை

 

அதிகாலை பால் வாங்கிக்கொண்டு திரும்பும்போது தெருமுனையில் அவரைப் பார்த்தேன். நேற்றுகூட பார்த்ததாக நினைவு. யாரென அடையாளம் காண முடியாத நிலை…

ஆனால், இதற்கு முன் எங்கோ பார்த்திருக்கிறோம் பழகியிருக்கிறோம் என்பதால் நினைவுகளில் சற்று குடைந்தார்.

வீட்டுக்கு வந்து பால் கவரை கொடுத்துவிட்டு வாக்கிங் போகும் எண்ணத்துடன் தெருவுக்கு வந்தபோது மீண்டும் அவர்.

யார் என்று கேட்டு விடலாமா?

யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அவருக்கும் அந்த எண்ணம் தோன்றியிருக்க வேண்டும். நின்றார்.

நான் அவரை நெருங்க… ‘‘என்ன சார், அடையாளம் தெரியலையா?’’ என்றார்.

நான் மையமாக சிரித்து வைத்தேன்.

‘‘மீன்கடை பாண்டி சார்…’’

இப்போது பளிச்சென அடையாளம் புரிந்தது. முகவாயில் கெடாமீசையை ஒட்ட வைத்துப் பார்த்தேன்.

‘‘மீசைய எடுத்துட்டேன்ல… அதான் தடுமாறிட்டீங்க!’’

சிரித்தேன். மீன்கடை பாண்டி நான் விருகம்பாக்கம் வந்த இந்த பத்து வருடத்தில் ஒன்பது வருடங்கள் பழக்கமான ஒரு கேரக்டர். வாரத்திற்கு இரண்டு நாள் மீன் வாங்குவதற்காக சாலிகிராமம் மார்க்கெட் செல்லும் எனக்கு பாண்டி ரொம்பவே பரிச்சயம். அதைவிட மிரட்டும் அந்த மீசை.

கடந்த சில மாதங்களாக நான் அசைவத்தைத் தவிர்க்க…பாண்டியுடனான சந்திப்புக்கு வாய்ப்பில்லாமல் போய்விட்டது.

‘‘ஏன் பாண்டி மீசைய எடுத்துட்டே?’’

‘‘எனக்கு சின்ன மீசைதான் சார் பிடிக்கும். ஆனா, மீன் வியாபாரம் பண்ற இடத்துல பொம்பளைங்க ரொம்ப டார்ச்சர் கொடுப்பாங்க. பத்து ரூவா மீனை வெறும் ரெண்டு ரூபாய்க்கு கேட்பாங்க… அதமாதிரி ஆளுங்கள மிரட்டத்தான் மீசை வச்சிருந்தேன்.

இப்ப ரெண்டு மாசமா காலைலங்காட்டியும் காசிமேடு போய் மீன் வாங்க உடம்பு ஒத்துழைக்கல… அதனால வியாபாரத்த நிறுத்திட்டேன். மீசையையும் ட்ரிம் பண்ணிக்கிட்டேன்…’’

‘‘மீசைல என்ன பாண்டி இருக்கு? தொழில விட்டா என்ன…அத அப்படியே மெயின்டெயின் பண்ண வேண்டியதுதானே? பாரு எனக்கே உன்னை அடையாளம் தெரியல…’’

‘‘அப்படி இல்ல சார். இப்ப ஆட்டோ ஓட்டுறேன். கெடா மீசை வச்சுக்கிட்டு ஆட்டோ ஓட்டினா யாரும் ஏற பயப்படுவாங்க சார்… ஸ்கூல் புள்ளைங்கள நம்ம ஆட்டோல
அனுப்பமாட்டாங்க.. அதான் மீசைய சுத்தமா எடுத்திட்டேன்…’’ என்றபடி நகர்ந்தான்.

பாண்டி உதிர்த்த அந்த மீசை தத்துவத்தில் நான் வியந்து போனேன்!

- செப்டம்பர் 2016 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பயனுற வேண்டும்
ஒரு நாள் கூட கதிரேசன் இரவு வீட்டுக்கு வந்ததும் அதிகாலை புறப்பட்டுப் போனதும் அவளுக்குத் தெரியாது. அதுதான் அம்பது லட்சம். ""என்னம்மா விக்கித்து நிக்கற... போய் கம்ப்யூட்டர ஆன் பண்ணு.. மணி ஆயிட்டு..'' மலர்விழி, வேகமாக கம்ப்யூட்டரை ஆன் செய்தாள். குறிப்பிட்ட இணையதளத்திற்குள் நுழைந்தாள். இன்னும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் நடிகையாகப் போறேன்..!
சுவர்ணாவுக்கு பளிச்சென ஒரு விழிப்பு வந்தது. அது வழக்கமாக எப்போதும் வருகிற விழிப்பல்ல… உடலுக்குள் ஏற்பட்ட மாற்றம் காரணமாக வந்த விழிப்பு என்பதை மனசு சொல்லியது. பெண்களுக்கே உரிய முன்ஜாக்ரதை உணர்வுடன் படுக்கையில் இருந்து எழுந்தாள். மணி பார்த்தாள். அதிகாலை ஐந்து.தொடர்ச்சியான படப்பிடிப்பு. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
யாழ்
தமிழ்ச்செல்வி பதற்றமாக இருந்தாள். திருமணத்துக்கு முதல் நாள் வரவேற்பின்போது இப்படித்தான் காணப்பட்டாள். நான்கு வருடங்களுக்குப் பிறகு இப்போது! ஆனந்தி, தன் அம்மாவையும் என்னையும் மிரட்சியாகப் பார்த்தாள். மிரட்சிக்குக் காரணம் அறிமுகம் இல்லாத இடம். அவள் வயதையத்த குழந்தைகள் கண்களிலும் அதே மிரட்சி! ''ஏங்க, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நாய்கள் இல்லாத தெரு
""ஏங்க... இன்னைக்கு என்ன நடந்துச்சு தெரியுமா?'' அலுவலகத்தில் இருந்து திரும்பிய என்னிடம் மலர்விழி பயமுறுத்தும் தோரணையில் கேட்டாள். ""என்ன நடந்துச்சும்மா...'' ""மணிக்கு பவுடர் அடிக்கிறேன்னு. உங்க செல்லப் பொண்ணு... ஒரு டப்பா பவுடர காலி பண்ணியிருக்கா...'' விளையாண்டு கொண்டிருந்த அஸ்வினி என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள். அந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ராதாகிருஷ்ணன், காந்தியை உற்றுப் பார்த்தார். அவன் கண்கள் கலங்கி இருந்தன. அப்பாவைப் பார்க்கச் சங்கடப்பட்டன. ப்ளஸ் டூவில் 95 சதவிகிதம் எதிர்பார்த்திருந்தான். பிரச்னை எதுவும் இல்லாமல், ஓப்பன் கோட்டாவில் மருத்துவம் படிக்க முடியும் என்று நினைத்திருந்தான். ஆனால், 40 மதிப்பெண்கள் குறைவாகப் பெற்றதில், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பயனுற வேண்டும்
நான் நடிகையாகப் போறேன்..!
யாழ்
நாய்கள் இல்லாத தெரு
அது வியாபாரமல்ல!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)