மரம்

 

மூன்றாம் வகுப்பு மகேஷ், பேரனை அழைக்க அந்த பள்ளிக்கூட வளாகத்திற்குள் நுழைந்த தாமோதரன் அவன் வந்ததுகூட அறியாமல் அங்கு பிரமாதமாய் நிழல்கொடுத்து பிரமாண்டமான நின்ற மரத்தை இரு கை விரித்து ஆசையாய் அணைத்தார்.

அருகில் வந்து நின்ற அவனுக்கு ஆச்சரியம்.

”தாத்தா!” அவர் சட்யைப் பிடித்து இழுத்து அழைத்தான்.

”என்ன கண்ணு !” அவர் மரத்தை விட்டு பையன் தாடையைப் பிடித்தார்.

”மரம்ன்னா உனக்கு ரொம்ப இஷ்டமா ? ” அவர் கையைப் பிடித்து கொண்டு நடந்தான்.

”ஆமாம். இப்போ மட்டுமில்லே. எப்பவும்.” இவரும் நடந்தார்.

”ஏன் ? ”

”அது நமக்கு நல்ல காத்தைக் கொடுக்குது. நிழலைக் கொடுக்குது. மழையைக் கொடுக்குது. இலை மக்கி உரமாகுது. மரம் கதவாகுது,நிலையாகுது, இப்படி நிறைய ஆகுது. அதுக்கு நிகர் அதுதான்.”

”அது தெரியும். நீ ஏன் இந்த மரத்தைக் கட்டிப் பிடிச்சே ? ”

”அதுவா! நானும் இந்தப் பள்ளிக்கூடத்துலதான் படிச்சேன். நான் படிக்கும் போது இது ஆரம்பம். அப்போ….இந்த இடம் அதிக கட்டிடம் இல்லாத பெரிய இடம். நிர்வாகம் நிழலுக்காக மரம் நட்டுது. தப்பு செய்யிற புள்ளைங்களையெல்லாம்…மரச்செடிகளுக்குத் தண்ணி ஊத்தச் சொல்லி தண்டனை குடுத்துது. எனக்கு தண்டனை வந்த போது எதுக்கு இப்படி செய்யச் சொல்றீங்கன்னு வாத்தியாரைக் கேட்டேன். அதுக்கு அவர், மரங்களினால் நமக்கு இன்னின்ன பலாபலன். தண்டனையானாலும் அது பிற்காலத்துல நல்ல பலாபலனைக் கொடுக்கனும்ன்னுதான் இப்படிச் செய்யச் சொல்றோம்ன்னு மொத்த வகுப்புக்கும் எல்லார் மனதிலும் பதியறமாதிரி சொன்னார். எனக்கு அது ரொம்ப பதிஞ்சுப் போச்சு. நான் இந்த மரத்தை வளர்க்கனும்ன்னு வேணும்ன்னே அடிக்கடி தப்பு செய்வேன். பின்னால பெரிய வகுப்பு படிக்கும்போது, படிச்சு முடிக்கும்வரை தண்டனை இல்லேன்னாலும் தண்ணி ஊத்துவேன். அப்படி வளர்த்த மரம் இது. பார்க்க ஆசையாய் இருக்கு. அதான் கட்டிப்பிடிச்சேன்!” சொல்லி பரவசத்தின் காரணமாய் கண்ணில்; வழிந்த நீரைத் துண்டால் துடைத்தார் தாமோதரன்.

மகேசுக்குள்ளும் அவர் மர விதை விழுந்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ஐம்பது லட்சம் வங்கி கையிருப்பு. வாசலில் இறக்குமதி செய்யப்பட விலை உயர்ந்த கார். கிழக்கு கடற்கரைச் சாலையில் இருபது ஏக்கரில் இரண்டு சொகுசு பங்களாக்கள் . சென்னை வானகரத்தில் ஒரு வசதியான திருமண மண்டபம். - இயக்குனர் ராமபத்ரனுக்கு மனசுக்குள் நிம்மதி. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மார்ச் மாத விடியலில் ஐந்து மணிக்குப் புறப்படும் முதல் சென்னை - புதுச்சேரி அரசு பேருந்தில் ஏறி.. குளிருக்கு அடக்கமாய் நடுவில் இடம் பிடித்து உட்கார்ந்து தன் கையில் இருக்கும் மஞ்சள் துணிப்பையை மடியில் பத்திரமாக வைத்து இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்தான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் நண்பர் வீட்டில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதுதான் அவர் பையன் பெரிய துணிப்பையில் எதையோ வாங்கி வந்தான். "என்னப்பா அது ?" கேட்டேன். "கோதுமை சார்." "எங்கே வாங்கி வர்றே ?" 'நியாயவிலைக் கடையில சார்." சொல்லிச் சென்றான். அடுத்த விநாடி எனக்குள்ளும் வாங்க வேண்டுமென்கிற உந்துதல், கட்டாயம். 'ராத்திரி வேலையில ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆறு மணி காலை. அடுப்பில் சுகமாய்த் தூங்கிய வெள்ளைப் பூனை விழித்து எழுந்து சோம்பல் முறித்து 'மியாவ்!' என்று கத்தி சாம்பல்; உதறி நடந்தது. மண் சுவரோரம் கிழிந்த பாயில் வலது காலில் தொடைவரை பெரிய கட்டுடன் நாறுந்தோலுமாய் முகத்தில் தாடி மீசையுடன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த பூங்காவில் யாருமில்லா இடத்தில் அவனும் அவளும் தனித்து எதிரெதிரே கண்ணியமாக அமர்ந்திருந்தார்கள். தலைகுனிந்திருந்த அவளையே வெகு நேரமாக உறுத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவன், ''அஸ்வனி ! முடிவா நீ என்னதான் சொல்றே ? '' மௌனத்தை உடைத்தான். ''மன்னிக்கனும்ப்பா. சத்தியமா இதுக்கு எனக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தப்புக் கணக்கு!
வேதனை!
நியாயவிலைக்கடை
சின்னாம்பும் சிறுவாணியும்…….!
பெண்!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)