Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

மனிதன்..!

 

புதுச்சேரி-நாகை பேருந்தில் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த பஞ்சைப் பனாதி… வெள்ளை வேட்டி வெள்ளை சட்டை. நாற்பத்தைந்து வயது தோற்றம். எதைஎதையோத் தின்று வெறுப்பேற்றினான். மரியாதை மருந்துக்குக் கூட ”சார்!” நீட்டவில்லை.

எனக்கு, இவன் அநாகரீகத்தை உணர்த்தி முகத்தில் கரி பூச ஆசை. கடலூர் பேருந்து நிலையம் வந்ததும் வெள்ளரிப் பிஞ்சு விற்பவனை அழைத்து பத்து ரூபாய் நீட்டினேன். அவன் இரண்டு கட்டுகளை ஒரு கேரி பேக்கில் கொடுத்துச் சென்றான்.

ஒரு கட்டில் இரண்டை எடுத்து, ”சார் !” அருகில் அமர்ந்திருந்தவனிடம் நீட்டினேன்.

”வேணாம் சார்!” நாசூக்காக மறுத்து வெளியே வேடிக்கைப் பார்த்தான்.

‘மருந்தானாலும் விருந்தானாலும் காக்கைபோல் பகிர்ந்து உண்ண வேண்டும்!’ என்பதை உணர்த்த…. ”சார் நீங்க, சார் நீங்க….” என்று அக்கம் பக்கம் நீட்டி அவர்கள் மறுக்க…..தின்றேன்.

வெளியே வேடிக்கைப் பார்த்து வந்தவன் முகத்தில் ஈயாடவில்லை.

சிதம்பரம் பேருந்து நிலையத்தில் வழக்கம் போல் பேருந்து சிறிது நேரம் நிற்க…. இறங்கி சிறுநீர் கழித்து முடித்து திரும்பினேன்.

எனக்கு முதுகு காட்டி சிறிது தூரத்தில் சென்ற என் பக்கத்து இருக்கைக்காரனைப் பார்த்த எனக்கு அதிர்ச்சி.

”சார் !” அழைத்தேன்.

திடுக்கிட்டுத் திரும்பியவன் சுதாரித்து, ”சார்! நீங்க மறந்து விட்டுட்டுப் போயிட்டீங்களோன்னு நெனைச்சேன்!” வழிந்து நான் பேருந்தில் விட்டு வந்த வெள்ளரிப்பிஞ்சு கேரி பேக்கை நீட்டினான்.

”தேவை இல்லே. வைச்சுக்கோங்க.” சொல்லி நடந்தேன்.

கையில் உள்ளது கனக்க, சிரிக்க….அவன் அப்படியே நின்றான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
காலை மணி 10. கோடை சூரியனின் கொடூர வெயில். எதிர்ரெதிரே மருத்துவமனை, காவல் நிலையம். காவல் நிலைய ஓரம் .பிரதானசாலையிலிருந்து கிராமத்திற்குப் பிரிந்து செல்லும் அந்த சாலை சந்திப்பின் முகப்பில் அந்தப் பாட்டி தனியாக நின்றாள். தோலெல்லாம் சுருங்கி, முகம் சுருக்கம் விழுந்து, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உங்களுக்குச் சாமியைப் பிடிக்குமா ? எனக்குப் பிடிக்காது.!! - ஆத்திகமும் நாத்திகமும் எதிரெதிர் துருவங்கள் ஒன்று சேர முடியாத புகைவண்டி தண்டவாளங்கள், இணை கோடுகள். இருக்கு, இல்லை என்று எவரும் நிரூபித்தது இல்லை. இது இப்போதல்ல. ஆதி காலம் தொட்டே அப்படி. இருக்கிறவர்களுக்குக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாமினிக்குத் தன் கணவனை நினைக்க... பொச பொசவென்று எரிச்சல், கோபம். பின்னே! தன் தம்பி. தங்கக் கம்பியைப் பற்றி முகம் தெரியாத நபரிடம் இல்லாததும் பொல்லாததுமாய்ச் சொன்னால் யாருக்குத்தான் கடுப்பு, வெறுப்பு வராது. சேதி கேட்ட அந்த அம்மாள் ஓ.... அந்தப் பெண்ணின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அறையில் படுத்திருந்த தினகருக்கு உள்ளமெல்லாம் தித்திப்பு. நான்கு வருட இடைவெளிக்குப் பின் முதலிரவு ! வனிதா இன்று மதியம்தான் வீடு வந்து சேர்ந்தாள். எட்டு, பத்து வயது ராமு, கோமு குழந்தைகளுடன் கார் எடுத்துக் கொண்டு சென்று சென்னை விமான நிலையத்திலிருந்து அவளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சுரேஷ் ஒரு முடிவிற்கு வந்தவனாய் துணிக்கடையில் ஏறி..... பையுடன் இறங்கினான். வீட்டிற்கு வந்ததும், ''நாளை உனக்கு என் பிறந்த நாள் பரிசு !'' மனைவியிடம் நீட்டினான். மலர்ச்சியுடன் வாங்கிப் பிரித்த பவிஷா முகம் சுருங்கியது. ''என்னங்க...! புடவையா ?'' பரிதாபமாகப் பார்த்தாள். ''ஆமாம். ஏன் கட்டிக்க மாட்டியா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாட்டி….!
நாத்திகவாதி..!
பாவம்…!
வெளிநாட்டு வேலைக்காரி…!
அழகு!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)