நகரத்தின் கடைசிக் கதவு

 

அவன் நடந்து கொண்டிருக்கிறான்…… அவன் எதையோ தேடுகிறான்…. கூட்டம் தாறுமாறாக வருவதும் போவதுமாக…. அந்த சாலை முழுக்க மனித தலைகள்… தானாக மிதந்து செல்வது போல கானலின் காட்சி மினு மினுக்கிறது…

கோவையில்… முக்கிய சாலை…. ஒன்றில்… நடக்கிறான்….

அந்த சாலை தாண்டி.. அடுத்த சாலைக்குள் நுழைகிறான்.. நடை கூடுகிறது.. வியர்த்து ஒழுகுகிறது…

அங்கும் தேடுகிறான்……பதட்டமாக காணப் படுகிறான்….. நடை இன்னும் கூடுகிறது….

பக்கத்தில் இருக்கும் சாலையின் குறுக்கு வழியில் செல்கிறான்…வேக வேகமாய் நடக்கிறான்… சுற்றி சுற்றி பார்த்துக் கொள்கிறான்.. மக்கள் யாரும் யாரையும் கவனிக்காமல் போவதும்….வருவதும்….. நிற்பதும்……. அது ஒரு மனிதக் காடென நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருக்கிறது…

அவன் தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. தேட தேட நடக்கிறான்.. நடக்க நடக்க தேடுகிறான்… அவன் கண்கள் அலை பாய்கிறது…உடல் மொழியில் அவன் மெல்ல நடுங்கும் மாற்றங்களை சிரமப்பட்டு சுமக்கிறான்…….. புதிதாக திருடியவன் போல… அவன் மூளை பிறழ்வது நடையில்… வெளிப்படுகிறது…. நடந்தவன்.. அந்த சாலையின் முடிவுக்கு வந்து அதைத் தொட்ட மாதிரி இருக்கும் அடுத்த சாலையின் முகப்பில் நுழைந்து மீண்டும் அதே போல தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. மக்களின் மௌனம்… வாகனங்களின் இரைச்சல்……என… அது ஒரு தீரா தவமென கலைந்து கொண்டே இருக்கிறது…

மனிதர்களின் வேகம்… தூரம்…….. தீர்ந்தபாடில்லை… அவன் ஒரு புதிரைப் போல நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறான்.. அவன் உடல் தளர்ந்தே விட்டது… முகத்தில் அப்படி ஒரு கோபம்… வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது…

அடுத்த சாலைக்கு வந்து விட்ட நொடியில் அவன் முகம் அவனையுமறியாமல் மெல்ல பிரகாஷமாகிறது….. தவிப்பு அடங்கி விட்ட ஓர் உணர்வு அவன் உடலில் பரவுகிறது.. மெல்ல பார்வையை சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன் … சட்டென வேகமெடுக்கிறான்…ஓட்டமும் நடையுமாக அவன் அந்த கட்டண கழிப்பறைக்குள் காசைக் கொடுத்தபடி ஓடுகிறான்…

கழிப்பறை… தன் திறந்த முகத்தில் ஈயாட பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது…

கண நேரத்தில் வெளியே ஓடி வருகிறான்…..வந்தவன்…. முகம் சுழித்த வடிவத்தோடு.. அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு.. வரவழைத்துக் கொண்ட துணிச்சலில்… கழிப்பறைக்கு பக்கத்தில் இருக்கும்.. சாக்கடையில் சிறுநீர் கழிக்கத் துவங்குகிறான்…கடுக் கோபத்தின் உடல் மொழியோடு……

நகரத்தின் கடைசிக் கதவும் திறந்து தான் கிடக்கிறது… 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நேரம்...மாலை 6.30 அவர்கள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள்... மாலை மயக்கம்.... தயக்கம் உதறிய..... இரவை, இன்னும் சற்று நேரத்தில் பரவச் செய்யும் மாயங்களை ஆங்காங்கே விதைத்துக் கொண்டிருந்தது... காற்றில்லா வெளி எங்கும்... தீர்க்கமற்ற உருவங்களை சுமந்த சப்தம்.... அவர்களின் பெரு மூச்சாகவும்..எதிர் வரும் டென்னிஸ் பந்தை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவரவர் இடத்தில் அவரவர் அக்கறையின்றி அமர்ந்து........ அப்படித்தான் ஆரம்பிக்கும் அந்த நாள். பிச்சையெடுப்பதை போல உயிருக்கு நடுக்கம் தரக் கூடியவை வேறொன்றும் இல்லை. ஒரே ஒரு நாள் பிச்சை எடுத்து பார்த்திருக்கிறேன். அது அத்தனை சுவாரஷ்யமானதாக இல்லை. பிச்சையெடுப்பதிலும் கொடுமையான ஒன்று கண்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த மண்பாதை சட்டென தன்னை குறுக்கிக் கொண்டு ஒத்தையடி பாதையாக வளைந்து நெளிந்து நீண்டு கிடக்க, உயிர் வலிக்க வெளிவரும் அலறலோடு, கிழிந்த உடையுடன் அவள் காற்றோடு கலந்து காற்றை விட வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருந்தாள்....நான்கு மனிதர்கள்... அவளை விரட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில், ஆயிரம் மைலுக்கு அப்பால் உள்ள ஒரு மணல் மேட்டில் குடை பிடித்து நடக்க இந்த மனத்தால் முடிகிறது. அடுத்த கணம், என் வீட்டு மொட்டைமாடியில் என்றோ விட்டு சென்ற தோழியுடன் அமர்ந்து கதை பேச முடிகிறது.... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாம்பல் பூத்த தீவைப் போல தான் இருந்தது அந்த ஊர். பனி விலக்கிக் கொண்டுதான் நகர வேண்டும் போல.... ஆதியின் சப்தம் நிறைந்திருந்த வழியெங்கும் யாருமே இல்லை. காணும் மரங்கள் எல்லாம் இலைகளற்று மொட்டையாய் நின்றன. காற்றுக்கு மூச்சு பேச்சு இல்லை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு சூரியன்
ரோசாப்பூ
இதோ இன்னொரு மனிதன்
மாய குதிரை
மின்மினி தேசத்து சொந்தக்காரன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)