நகரத்தின் கடைசிக் கதவு

 

அவன் நடந்து கொண்டிருக்கிறான்…… அவன் எதையோ தேடுகிறான்…. கூட்டம் தாறுமாறாக வருவதும் போவதுமாக…. அந்த சாலை முழுக்க மனித தலைகள்… தானாக மிதந்து செல்வது போல கானலின் காட்சி மினு மினுக்கிறது…

கோவையில்… முக்கிய சாலை…. ஒன்றில்… நடக்கிறான்….

அந்த சாலை தாண்டி.. அடுத்த சாலைக்குள் நுழைகிறான்.. நடை கூடுகிறது.. வியர்த்து ஒழுகுகிறது…

அங்கும் தேடுகிறான்……பதட்டமாக காணப் படுகிறான்….. நடை இன்னும் கூடுகிறது….

பக்கத்தில் இருக்கும் சாலையின் குறுக்கு வழியில் செல்கிறான்…வேக வேகமாய் நடக்கிறான்… சுற்றி சுற்றி பார்த்துக் கொள்கிறான்.. மக்கள் யாரும் யாரையும் கவனிக்காமல் போவதும்….வருவதும்….. நிற்பதும்……. அது ஒரு மனிதக் காடென நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருக்கிறது…

அவன் தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. தேட தேட நடக்கிறான்.. நடக்க நடக்க தேடுகிறான்… அவன் கண்கள் அலை பாய்கிறது…உடல் மொழியில் அவன் மெல்ல நடுங்கும் மாற்றங்களை சிரமப்பட்டு சுமக்கிறான்…….. புதிதாக திருடியவன் போல… அவன் மூளை பிறழ்வது நடையில்… வெளிப்படுகிறது…. நடந்தவன்.. அந்த சாலையின் முடிவுக்கு வந்து அதைத் தொட்ட மாதிரி இருக்கும் அடுத்த சாலையின் முகப்பில் நுழைந்து மீண்டும் அதே போல தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. மக்களின் மௌனம்… வாகனங்களின் இரைச்சல்……என… அது ஒரு தீரா தவமென கலைந்து கொண்டே இருக்கிறது…

மனிதர்களின் வேகம்… தூரம்…….. தீர்ந்தபாடில்லை… அவன் ஒரு புதிரைப் போல நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறான்.. அவன் உடல் தளர்ந்தே விட்டது… முகத்தில் அப்படி ஒரு கோபம்… வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது…

அடுத்த சாலைக்கு வந்து விட்ட நொடியில் அவன் முகம் அவனையுமறியாமல் மெல்ல பிரகாஷமாகிறது….. தவிப்பு அடங்கி விட்ட ஓர் உணர்வு அவன் உடலில் பரவுகிறது.. மெல்ல பார்வையை சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன் … சட்டென வேகமெடுக்கிறான்…ஓட்டமும் நடையுமாக அவன் அந்த கட்டண கழிப்பறைக்குள் காசைக் கொடுத்தபடி ஓடுகிறான்…

கழிப்பறை… தன் திறந்த முகத்தில் ஈயாட பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது…

கண நேரத்தில் வெளியே ஓடி வருகிறான்…..வந்தவன்…. முகம் சுழித்த வடிவத்தோடு.. அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு.. வரவழைத்துக் கொண்ட துணிச்சலில்… கழிப்பறைக்கு பக்கத்தில் இருக்கும்.. சாக்கடையில் சிறுநீர் கழிக்கத் துவங்குகிறான்…கடுக் கோபத்தின் உடல் மொழியோடு……

நகரத்தின் கடைசிக் கதவும் திறந்து தான் கிடக்கிறது… 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
"அவள் எதற்கோ திரும்புவாள்..... நான் எனக்கென்று நினைத்துக் கொள்வேன்..."-இப்படித்தான்.... இந்தக் கதையை நான் ஆரம்பிக்க வேண்டும். சரி... இது யார் பற்றிய கதை...? எப்படியும் சுற்றி சுற்றி இவன் நியந்தாவுக்குத்தான் வருவான் என்று நினைத்தீர்களானால் அதுவும் சரியே. ஆனால் அந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
intro இந்தப் பயணத்தின் முடிவு எப்படி இருக்குமோ எனக்கு தெரியாது.... இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற எந்த கட்டுப்பாடோ ஆசையோ இல்லை... போகி.........................றே.............................ன்... என் சொந்த ஊருக்கு, நான் பிறந்த மண்ணுக்கு... நீண்ட நாட்களுக்கு பின்.. இல்லையில்லை நீண்ட வருடங்களுக்கு பின்...போகிறேன்.. மனதுக்குள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு மணி 2 ஊசி குத்துவது போல உடலுக்குள் புகுந்து வெளிவந்து கொண்டிருந்தது குளிர்...எங்கும் இருட்டு... ஷிப்ட் முடிந்து சாப்பாட்டு பேக்கும் , சின்ன டார்ச்சுமாக, வீடு நோக்கி நடக்க துவங்கியிருந்தான் செல்வராஜ்....உடன் வந்த சிலர், அவரவர் பாதையில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கதை கிடைக்காத போது இப்படி நெடுஞ்சாலை பயணம் அமையும். நானும் தம்பி ராஜ்-ம் ஷைலோவில் ஓர் அற்புதமான பயணத்தில் இணைந்திருந்தோம். எது பற்றியெல்லாமோ பேசி விட்டு எங்கெங்கோ சென்றது தேடல். "என்ன செய்யலாம்...? ஒன்னும் சிக்க மாட்டேங்குதே...! என்றேன். அவன் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டே...சில ஐடியாக்களை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காடென்பது சிறகாகிறது. வெற்றிடங்களில் வீசும் காற்றின் கண்களில், கைகளில் பட்டு, பரவசமாகும் உயிர்களில் கோடி யுகம் சுகமாகிறது....காண காண விரியும் சிறகுகளில் காண்பதே கவிதையாகும். மாயங்கள், காடுகளில் சாத்தியம். காடு காணாமல் போகும் கண்களில் அவளும் அவனும், தீரவே முடியாத தேடலுடன், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு ஊதா பூ நிறம் கூடுகிறது
தி லாஸ்ட் செல்பி
இரும்பு பட்டாம் பூச்சி
தூதுவன்
நியந்தாவின் வண்ணங்கள்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)