நகரத்தின் கடைசிக் கதவு

 

அவன் நடந்து கொண்டிருக்கிறான்…… அவன் எதையோ தேடுகிறான்…. கூட்டம் தாறுமாறாக வருவதும் போவதுமாக…. அந்த சாலை முழுக்க மனித தலைகள்… தானாக மிதந்து செல்வது போல கானலின் காட்சி மினு மினுக்கிறது…

கோவையில்… முக்கிய சாலை…. ஒன்றில்… நடக்கிறான்….

அந்த சாலை தாண்டி.. அடுத்த சாலைக்குள் நுழைகிறான்.. நடை கூடுகிறது.. வியர்த்து ஒழுகுகிறது…

அங்கும் தேடுகிறான்……பதட்டமாக காணப் படுகிறான்….. நடை இன்னும் கூடுகிறது….

பக்கத்தில் இருக்கும் சாலையின் குறுக்கு வழியில் செல்கிறான்…வேக வேகமாய் நடக்கிறான்… சுற்றி சுற்றி பார்த்துக் கொள்கிறான்.. மக்கள் யாரும் யாரையும் கவனிக்காமல் போவதும்….வருவதும்….. நிற்பதும்……. அது ஒரு மனிதக் காடென நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருக்கிறது…

அவன் தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. தேட தேட நடக்கிறான்.. நடக்க நடக்க தேடுகிறான்… அவன் கண்கள் அலை பாய்கிறது…உடல் மொழியில் அவன் மெல்ல நடுங்கும் மாற்றங்களை சிரமப்பட்டு சுமக்கிறான்…….. புதிதாக திருடியவன் போல… அவன் மூளை பிறழ்வது நடையில்… வெளிப்படுகிறது…. நடந்தவன்.. அந்த சாலையின் முடிவுக்கு வந்து அதைத் தொட்ட மாதிரி இருக்கும் அடுத்த சாலையின் முகப்பில் நுழைந்து மீண்டும் அதே போல தேடிக் கொண்டே நடக்கிறான்…. மக்களின் மௌனம்… வாகனங்களின் இரைச்சல்……என… அது ஒரு தீரா தவமென கலைந்து கொண்டே இருக்கிறது…

மனிதர்களின் வேகம்… தூரம்…….. தீர்ந்தபாடில்லை… அவன் ஒரு புதிரைப் போல நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறான்.. அவன் உடல் தளர்ந்தே விட்டது… முகத்தில் அப்படி ஒரு கோபம்… வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருக்கிறது…

அடுத்த சாலைக்கு வந்து விட்ட நொடியில் அவன் முகம் அவனையுமறியாமல் மெல்ல பிரகாஷமாகிறது….. தவிப்பு அடங்கி விட்ட ஓர் உணர்வு அவன் உடலில் பரவுகிறது.. மெல்ல பார்வையை சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவன் … சட்டென வேகமெடுக்கிறான்…ஓட்டமும் நடையுமாக அவன் அந்த கட்டண கழிப்பறைக்குள் காசைக் கொடுத்தபடி ஓடுகிறான்…

கழிப்பறை… தன் திறந்த முகத்தில் ஈயாட பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது…

கண நேரத்தில் வெளியே ஓடி வருகிறான்…..வந்தவன்…. முகம் சுழித்த வடிவத்தோடு.. அங்கும் இங்கும் பார்த்து விட்டு.. வரவழைத்துக் கொண்ட துணிச்சலில்… கழிப்பறைக்கு பக்கத்தில் இருக்கும்.. சாக்கடையில் சிறுநீர் கழிக்கத் துவங்குகிறான்…கடுக் கோபத்தின் உடல் மொழியோடு……

நகரத்தின் கடைசிக் கதவும் திறந்து தான் கிடக்கிறது… 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நிலா காய்ந்து கொண்டிருந்தது... கோடையில் இரவுக்காற்று சுகம்...ஊர் எல்லையில் ஓடும் நதியின் சலசலப்பு.... ஒரு வித ரிதத்தில் நிரவலாகக் கேட்டது...அவன் வேர்த்து, விறுவிறுத்து... தலை தெறிக்க ஓடி வந்து கொண்டிருந்தான்...தூக்கி கட்டிய லுங்கியில்... அந்த ஊர் பருத்தி வீரனோ என்று நம்பத் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மதிய நேரம் பெரு மூச்சு விட்டுக் கொண்டிருந்தது... மழைக்கு பின்னால் வரும், வெயில் அதிகப்படியான வெப்பத்தை சுரந்து கொண்டிருந்த நேரம்...அனல் காற்று, அணத்திக் கொண்டு வருவதும் போவதுமாய் இருந்தது. தூரத்தில் பேச்சுகளற்ற, ம்ம் ....ம்ம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாம்பல் பூத்த தீவைப் போல தான் இருந்தது அந்த ஊர். பனி விலக்கிக் கொண்டுதான் நகர வேண்டும் போல.... ஆதியின் சப்தம் நிறைந்திருந்த வழியெங்கும் யாருமே இல்லை. காணும் மரங்கள் எல்லாம் இலைகளற்று மொட்டையாய் நின்றன. காற்றுக்கு மூச்சு பேச்சு இல்லை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கண்ணுக்கெட்டும் தூரம் வரை மணல்வெளிகள்...மணல்வெளிகள் சொல்லும் தத்துவத்தில் ஒட்டாத பாதங்களைக் காண முடியும்....சூரியன் காணாத மணல்வெளிகளில் காற்றின் கண்கள், நற நறத்தே கிடக்கின்றன....மணல்களின் படிமங்களாய் வழுக்கிக் கொண்டே செல்லும்,இரவுகளின் வீரியத்தில் நிழல்கள் தன்னிறம் மாறுவதை ஹைக்கூவாக உணர்ந்த பின் கிடைக்கும் புதுக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில், ஆயிரம் மைலுக்கு அப்பால் உள்ள ஒரு மணல் மேட்டில் குடை பிடித்து நடக்க இந்த மனத்தால் முடிகிறது. அடுத்த கணம், என் வீட்டு மொட்டைமாடியில் என்றோ விட்டு சென்ற தோழியுடன் அமர்ந்து கதை பேச முடிகிறது.... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
20 வருடங்களுக்கு பிறகு சொந்த ஊரில் யாரோவாக நிற்பது என்ன மாதிரி மனநிலை என்று தெரியவில்லை. எனக்கு முதலில் போக வேண்டும் என்று தோன்றிய இடம் 'முத்துகுமாரா' திரையரங்கம். பேருந்து நிறுத்தத்திலிருந்து ஒரு 50 அடி தூரத்தில் இருக்கும் அந்த திரையரங்கைத்தான் நான் அரை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இப்ப ஆனந்திய வித்தே தான் ஆகணுமா....?" கலங்கிய குரலில்... ஒரே கேள்வியைத்தான் தான் வேறு வேறு வடிவத்தில் காலையிலிருந்து கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். சித்தப்பா தனக்குள் என்னவோ முணங்கிக் கொண்டார். அதில் வேண்டும் வேண்டாம் இடையே நிற்கும் அவரே தேடும் இடைவெளி இருந்தது. 'ஆனந்தீ.........!' என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கதவை உடைத்துக் கொண்டு உள் செல்கையில் எல்லாம் முடிந்திருந்தது.... வாசுவை மெல்ல இறக்கி.. கழுத்தில் இருந்த கையிற்றை அவிழ்த்தார்கள்.... ஊர் கூடி நின்றது.... "அவனும் எத்தன நாள்தான்... போராடுவான்....? முடியல...! அதான்... கதையை முடிச்சுகிட்டான்....." என்றபடியே...அவனை நீட்டி படுக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தவர்கள்... புலம்பினார்கள்... அவனின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காரணம் எல்லாம் தெரியவில்லை என்பதெல்லாம் தற்கொலைக்கான காரணத்தில் சேராது. நான் தற்கொலை செய்து கொள்ள முடிவெடுத்து நிறைய இடங்களை யோசித்து இறுதியில்.. "குரங்கு அருவி"க்கு பின்னால் 5 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் இருக்கும்..."குருவி அருவி"க்கு வந்திருக்கிறேன். காடும் பச்சையும்... சாக விடுமா எனத் தெரியவில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இந்தக் கதைக்கு நான் முக்கியம் என்று இப்போதைக்கு எனக்கு தோன்றவில்லை .... ஆனால்... கிருஷ்ணாவை... பின் தொடரத்தான் வேண்டும்....அவன் இன்று பாபநாசம் செல்கிறான்.... எதற்கு என்று தெரியவில்லை.... தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் அவனுக்கும் தெரியாமல் பின் தொடரத்தான் வேண்டும்... தெரிந்தால்... கத்துவான்..... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கடவுளும்… கா….ய….த்…..ரி…. யும்…
எச்சரிக்கை (இது உங்களுக்கும் நடக்கலாம்)
மின்மினி தேசத்து சொந்தக்காரன்
கதை கதையாம் காரணமாம்…
மாய குதிரை
தேவதைகள் காத்திருப்பார்கள்
ஆனந்தி இல்லாத வீடு
இரவுக் காட்டில் திராட்சை தோட்டம்
நிகந்தி
விக்கிரமாதித்தனின் கிருஷ்ணவேணி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)