தேவதைகள் தூங்குவதில்லை….

 

”விடிந்தால் வயல் அறுவடைக்கு மெசினை இழுத்துக்கொண்டு செல்ல வேண்டும்” என்று தன் முன்னால் அடிபட்டு படுக்கையில் கிடந்த எழுத்தாளர் ’வசந்த நிலா’வின் ”எங்கே என் சுவாசங்கள்?” நாவலை தொடக்கத்தில் வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் போது அவன் வலியின் முனகலில்,திரும்ப்பார்த்து புத்தகதை வைத்து விட்டு அவனுக்கு மருந்து கொடுக்க ஆரம்பித்தாள் நர்ஸ் அரசி.

’இவனை நான் எப்படி…. அப்படியே கழுத்தை நெரித்துக் கொன்று விடுவோமா?’ என்று கண்கள் சிவக்க கோபப்பட்டவள், ‘இவனோடு எப்படி நான்.. அதுவும் மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்தேன். ஆச்சரியமாக இருக்கிறது?’.

கண்களிலிருந்து கன்னத்தில் வழிந்த சூடான நீரை கைகுட்டை கொண்டு துடைத்துக்கொண்டாள்.

இரவு முக்கியமான மருத்துவர் வந்து பார்த்துவிட்டு இன்னும் சில மருந்துகளைக் கொடுக்க சொல்லிவிட்டுப் போக, அவள், அவனோடு யாரும் வந்திருக்கிறார்களா என்று பார்த்து விட்டு

யாரையும் காணாததால், அவளே போய் மருந்தகத்தில் பணம் கொடுத்து வாங்கி வந்து ஊசி போட்டு மருந்துகளை கொடுத்தாள்.

“சிஸ்டர் அரசி. இராத்திரி முழுவதும் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். காலையிலே யாராவது தெரிந்தவர்கள் வருகிறார்களா பார்க்கலாம்” என்று மருத்துவர் சொல்லி விட்டு, “ஆமாம். நீங்கள் காலையிலே டியூட்டிக்கு வந்திருப்பீங்களே… நைட் டியூட்டிக்கு நர்ஸ் யார்?” என்று கேட்டார்.

“சியாமளா சிஸ்டர் டாக்டர். அவர்களுக்கு உடம்பு சரியில்லை.”

”அப்படீண்ணா நீங்க ரோஸ் மேரியைக் கூப்பிட்டிருக்கலாமே”

“ஒண்ணும் பிரச்சினையில்லை. நான் கவனித்துக்கொள்கிறேன் டாக்டர்”

“சரி” என்று மருத்துவர் கிளம்பினார்.

வீட்டிலே பெண் பார்க்கும் படலத்திற்காக தடபுடலாக தயாரிப்பு நடந்து கொண்டிருந்தது.

அவன் ஆட்டோவிலிருந்து இறங்க கூடவே அவனுடைய அத்தையும் இறங்கினாள்.

அவள் அவனை முதலில் ஜன்னல் வழியாக பார்த்த போது ஆச்சரியமாக இருந்தது.

எனக்காக பிறந்தவன் இவன் என்று அப்போதே முடிவு செய்தாள்

திருமணம் முடிந்து அவன் பெரிய எழுத்தாளன் என்றும் “கொஞ்சம் அட்ஜ்ஸ்ட் பண்ணிப்போ” என்றும் அம்மா பெரியதாக அறிவுரை சொல்லி அனுப்பி வைத்தாள்

‘மூன்று நாளையிலே எனக்காக பிறந்தவன் இவனில்லை என்று புரிந்து விட, தினமும் மது போதையில் என்ன செய்கிறான் என்று அவனுக்கே புரியாமல்…

பெரிதாக மூச்சு விட்டாள். மூன்றாண்டுகள் வாழ்க்கையோடு போராடி, ‘அவள் அழகாக இல்லை’ என்று சொல்லி விட்டு வேறு யாரோ ஒரு பெண்ணோடு வாழ்ப்போய் விட்டான்.

நான்கைந்து ஆண்டுகள் ஓடி விட்டது. இப்போது… அதுவும் கைகாலெல்லாம் அடிபட்டு… முகமெல்லாம் இரத்த வெள்ளமாக..

அவன் நினைவு வர, “தண்ணி” என்றான். அவளைப்பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு “நீ… நீ.. அரசி” என்று சொல்லி விட்டு அவள் தண்ணீர் கொடுப்பதற்குள் திரும்பவும் மயங்கிப்போனான்.

அவள் தண்ணீர் கொடுத்து விட்டு… “ இவன் என் வாழ்க்கையை நாசமாக்கியவன். இப்போது நினைத்தாலும்.. கொன்று மறு உலகமனுப்பி விடலாம்” என்று ஒரு நிமிடம் வந்த நினைவை விரட்டி விட்டு, அவனுக்கு வேண்டியவைகளை செய்ய ஆரம்பித்தாள்.

இரவு தூக்கம் பல முறை கண்ணை அழுத்த, அவனைக் கவனிக்க வேண்டும் என்ற காரணத்தால் அங்குமிங்கும் அலைய ஆரம்பித்தாள்.

காலையில் அழுது கொண்டே வந்த அந்த பெண்ணும் அவளோடு அழுது கொண்டு வந்த பெண் குழந்தையையும் பார்த்து பரிதாபமாக இருந்தது.

அவளை அழ வேண்டாம் என்று சொல்லித்தேற்றி, “நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என்று அனுப்பி விட்டு மாலையில் கொஞ்சம் தூக்கம் கண்ணை அழுத்த… மருத்துவர் ராஜ் “சிஸ்டர். சியாமா இருக்காங்களே… நீங்க வீட்டுக்குப் போகலாமே” என்றார்.

”இல்லை. டாக்டர். நான் இருந்து பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என்றாள்.

இரு முறை விழிப்பு வந்து எழுந்த வசந்த நிலா, “உனக்குத்தூக்கம் வரவில்லையா?’” என்றான் கொஞ்சம் பயத்தோடு.

அவள் சிரிப்பை வரவழைத்துக் கொண்டு“பயப்பட்டதீங்க… தூங்குங்கள்” என்று சொல்லி விட்டு அவனுடைய கட்டுகளுக்கு மருந்து போட ஆரம்பித்தாள்.

சிஸ்டர் சியாமளா வந்து, “யாராவது தெரிந்தவர்களா?” என்று கேட்க, “இல்லை” என்று சிரித்தவள் தூக்கம் வராமலிருக்க தண்ணீரை எடுத்துக்குடித்தாள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை ரேவதிக்கு. வாசித்த கடிதத்தை கைப்பையினுள் வைத்து விட்டு, தன் கையிலே மருதாணி போட்டு விட்டு கைகழுவச் சென்ற தோழிகள் வரக் காத்திருந்தாள். விடிந்தால் அமெரிக்க மாப்பிள்ளை ஆனந்திற்கும் அவளுக்கும் நிச்சயதார்த்தம்…. இந்த நேரத்தில் ஆறு மாதமாக காணாமற்போன விஜய் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேதக்கார ஆண்டாள்
ஊருக்குள் காரில் வந்து இறங்கிய போது விஜய்க்கு கொஞ்சம் ஆச்சரியங்கள் அதிகமாகவே இருந்தது. பதவி உயர்வு, பணி, அரசியல் எடுபிடி என்று இந்தியாவின் பல இடங்களுக்கு மாற்றலாகி, குடும்பத்தோடு ஊரில் வந்து தங்கி விடலாமென்று நினைத்த போது மூத்தமகன் விமலன், டெல்லியிலேயே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாரல் மெதுவாக பூமியை நனைக்க வேண்டுமா, வேண்டாமா? என யோசித்துக் கொண்டிருந்தது. சேகர் குடையை மடக்கி மகள் கையில் கொடுத்து விட்டு, பள்ளிக்குள் நுழைந்தார். “மித்ரா நனையாமல் ஒதுங்கி நில்லு.” என்று உள்ளிருந்து சொல்லிக் கொண்டு சைகை காட்டினார். காக்கிச் சீருடையாளன் “என்ன ஐயா? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆதவன் முழுவதுமாக விழித்தெழாமல் கொஞ்சம் சோம்பல் முறித்து தன்னுடைய கதிர்களை பூமி மேல் பரப்ப முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தான். நாகர்கோயில் மும்மை எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் மெதுவாக திருநெல்வேலி ரயில் நிலையத்துக்குள் நுழைந்தது. மூன்றாவது பிளாட்பாரத்தில் வந்து நின்றது. மும்பை செல்லும் பயணிகள் அவசர அவசரமாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அமெரிக்காவிலிருந்து வந்ததிலிருந்து கோபால் பேசவில்லை என்பதில் அம்மா ரெஜிக்கு ரொம்ப வருத்தம். அப்பா அவனிடம் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுப் பார்த்தார். “கோபால் என்னாச்சு. ஏன் திரும்பத் திரும்ப கேட்டாலும் பேசாமலிருக்கே?” என்றார். “என்ன சொல்றது, அதுதான் எல்லாத்தையும் காலி பண்ணிட்டியள.” எரிந்து விழுந்தான் கோபால். உள்ளே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மதுமிதா அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருந்தாள். சென்னைக்கு வந்தவள் மாமா வீட்டுக்கு திருச்சி அருகிலுள்ள பால்குளம் கிராமத்திற்கு வந்திருந்தாள். அவள், அந்த வீட்டுக்கு வந்த பிறகுதான் காஞ்சனாவிற்கு எரிச்சலும், கோபமும் மிகுந்தது. ‘எப்போதும் சாந்தமும், சந்தோஷமும் நிறைந்திருக்கின்ற பெண் காஞ்சனா. ஏன் இப்படி மாறினாள்’ என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“அய்யய்யோ எவ்வளவு இரத்தம்? இது வேணும்னு நான் செய்ததில்லை. அய்யோ, இப்போது நான் என்ன செய்யப் போகிறேன்?” என்று கத்தினான் விஜய். கீதாவின் தலையிலிருந்து இரத்தம் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவள் கையை வைத்து இரத்தத்தைத் தடுக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தாள். விஜய் எறிந்த கண்னாடி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இந்துவை கொலை செய்வதற்கு ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைத்து விட்டது.என்னைப் பலர் முன்னால் மூக்கை உடைத்தவளுக்கு சரியான பாடம் கற்பிக்க ஒரு அருமையான சந்தர்ப்பம். இதை நழுவ விட்டால் இனி ஒரு சந்தர்ப்பம் அமைவது கூட கஷ்டம். என்று மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்ட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எல்லோரும் அவசரமாக தங்கள் பணிக்காக ஓடுக்கொண்டிருந்த காலை நேரம். மும்பை தாராவி நேரு நகரில் வாடகை வீட்டில் தங்கியிருந்த ரவியிடம் அம்மா ‘’மீனா உன் காதலி வீட்டிலிருந்து யாரும் எதுவும் கேட்க வரல். ஊரிலிருந்த நான் வந்து ஒரு மாசமாச்சு. இன்றைக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாகுலை கண்டிப்பாக நான் சென்னை விமான நிலையத்தில் எதிர் பார்க்கவில்லை. அவன் கடவுச்சீட்டு சரி பார்க்கும் வரிசையில் எனக்கு முன் மூன்றாவது ஆளாக நின்று கொண்டிருந்தான். 'சத்தம் போட்டுக்கூப்பிடலாமா?’ என்று நினைத்தேன். அநாகரீகமாக இருக்கும் என்று உணர்ந்து கொண்டு பின்னால் நின்றவரிடம் “ஒரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மனதின் மடல்
வேதக்கார ஆண்டாள்
உயரம் தாண்டுதல்
வாழ்க்கை எனும் கவிதை
உறவுகள் இப்படித் தானா? – ஒரு பக்க கதை
அமெரிக்கப் பறவை
மது மாது எது…?
அந்த அரபிக் கடலோரம்…
மங்களம் உண்டாகட்டும் – ஒரு பக்க கதை
காற்று வெளியிடை…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)