தெனாலிராமன்

 

தெனாலிராமன் (கி.பி. 1509 – 1530) என்று தமிழ் நகைச்சுவை உலகில் மிகவும் புகழ் பெற்ற தெனாலி ராமகிருஷ்ணா என்பவர் விஜய நகரத்தை ஆண்ட கிருஷ்ணதேவராயரின் அவையை அலங்கரித்த எட்டு அரசவைப் புலவர்களுள் (அஷ்டதிக் கஜங்கள்) ஒருவர்.

ஆந்திர மாநிலம் கிருஷ்ணா மாவட்டத்தில் கார்லபதி என்கிற கிராமத்தில் ஏழை பிராமணக் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். தெனாலியில் உள்ள இராமலிங்க சுவாமியின் நினைவாக இராமலிங்கன் என்றே பெயரிடப் பட்டார்.

உரிய பருவத்தில் பள்ளியில் சேர்ந்தாலும் படிப்பில் கவனம் செல்லவில்லை. மற்றவர்களைச் சிரிக்க வைக்கும் ஆற்றல் அவரிடம் இயற்கையாகவே இருந்தது. அதனால் அகடவிகட கோமாளித் தனங்களில்தான் அவருடைய அறிவும் ஆற்றலும் ஜொலித்தன. அவரது நகைச்சுவை உணர்வும், புத்திசாலித்தனமும் மிகப் பிரசித்தம்.

இவர் அரசவை விகடகவியாக உயர்ந்தது குறித்து பல கதைகள் நிலவுகின்றன.

இவருடைய ஊருக்கு வந்த துறவி ஒருவர், இவருடைய தைரியம் மற்றும் நகைச்சுவை உணர்வில் கவரப்பட்டு காளிதேவியிடம் வரம் பெறத்தக்க மந்திரம் ஒன்றை சொல்லித் தந்ததாகவும், அதன் அருளால் காளிதேவியின் தரிசனம் பெற்ற இராமலிங்கன், அவளையும் தன் நகைச்சுவை அறிவால் சிரிக்க வைத்து அவளாலேயே விகடகவி என்று வாழ்த்தப் பட்டதாகவும் வரலாறு.

அதில் நம்பிக்கை வரப்பெற்ற இராமலிங்கன் விஜயநகரம் சென்று தன்னுடைய சாமர்த்தியத்தால் அரசரின் தரிசனம் பெற்று தன் அறிவுக் கூர்மை மற்றும் நகைச்சுவையால் அரசரின் அன்புக்கும் நம்பிக்கைக்கும் பாத்திரமாகி அரசவையில் முக்கிய இடம் பெற்று பத்து வருடங்கள் விகடகவியாக நல்வாழ்வு வாழ்ந்தார். அரசரே இராமலிங்கன் என்கிற பெயரை ஊர் பெயரைச் சேர்த்து ‘தெனாலிராமன்’ என்கிற புதிய பெயரைச் சூட்டினார்.

தான் உயிருடன் இருக்கும்போதே இறந்து விட்டதாகச் செய்தி பரப்ப வைத்து, தான் இறந்து விட்டால் அரசர் தன் குடும்பத்தைக் கவனித்துக் கொள்ள மாட்டார் என்பதை அரசரே உணரும்படி செய்து அவரையே தர்ம சங்கடப்படுத்தி இருக்கிறார் தெனாலிராமன். அதனாலேயே ஒருமுறை நிஜமாகவே பாம்பு கடித்து இறக்கும் தருவாயில் இருந்த தெனாலிராமன், கடைசியாக அரசரைப் பார்த்துவிட எண்ணி அவருக்குத் தகவல் அனுப்பியபோது அரசர் அதனை நம்ப மறுத்து விட்டார். அரசரைப் பாக்காமலேயே உயிர் இழந்தார் தெனாலிராமன் என்பது வரலாறு.

இந்திய மொழிகளில் இவரைப் பற்றிய பாடக் குறிப்புகள் இல்லாத மொழியே கிடையாது எனும் அளவுக்குப் பிரபலமானவர்.

தமிழ் சினிமாவும் இவரது பெயரில் 1938; 1956; 2014 வருடங்களில் மூன்று படங்களை வெளியிட்டுள்ளது. இவரது கதையை ‘தி அட்வென்சர்ஸ் ஆப் தெனாலிராமன்’ என்கிற பெயரில் கார்ட்டூன் நெட்ஒர்க் தொலைக்காட்சி நிறுவனம் 2001ல் பிரபலமான தொடராக வெளியிட்டது.

தெனாலிராமன் கிருஷ்ணதேவராயரின் அரசவையில் மந்திரியாகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அந்த அரசன் ஒருவர் மீது கோபம் வந்தால் அவரை வேட்டை நாய்களுக்கு மத்தியில் தள்ளிவிட்டு வேடிக்கை பார்த்து ரசிப்பவன். அவனுக்கு திடீரென ஒரு சந்தேகம் வந்தது…

தெனாலிராமனைக் கூப்பிட்டு அனுப்பி, “விதூகரே, எனக்கு ஒரு சந்தேகம். சற்று அருகில் வாரும்…” என்று காதில் எதையோ கிசு கிசுத்தான்.

“ஐயையோ அது பற்றியெல்லாம் எனக்கு எப்படித் தெரியும் அரசே? எனக்கு இன்னமும் கல்யாணமே ஆகவில்லை…”

“அதனால் என்ன ? உமக்கு இதில் அனுபவம் இருக்குமே?”

“நான் ரொம்ப ஒழுக்கமானவன் அரசே… அதுபற்றி எனக்குக் கண்டிப்பாக எதுவுமே தெரியாது.”

கிருஷ்ணதேவராயர் மிகவும் கோபமடைந்தார்.

மறுநாளே அரசவையைக் கூட்டினார்.

“தெனாலிராமனை நாளையே பொதுமக்கள் முன்னிலையில், எனது பத்து வேட்டை நாய்களுடன் போரிட்டு ஜெயிக்க நாய்களுக்கு மத்தியில் மைதானத்தில் அவரைத் தள்ளிவிட முடிவு செய்துவிட்டேன். இன்றைக்கே அது குறித்து உடனே பொதுமக்களுக்கு தண்டோரா போட்டு அறிவிக்க ஏற்பாடு செய்யுங்கள்…”

உடனே தெனாலிராமன் அரசரிடம் கெஞ்சும் பாவனையில், “சரி அரசே, நீங்கள் எது செய்தாலும் அது நாட்டின் நன்மைக்காகத்தான் இருக்கும். ஆனால் எனக்கு பத்து நாட்கள் மட்டும் அனுமதி கொடுங்கள். அதற்குள் நான் உங்களுக்குத் திருப்தியளிக்கும் வகையில் சரியான விடை சொல்லுகிறேன். அப்படி இல்லையென்றால் என்னை பதினோராவது நாள் வேட்டை நாய்களுக்கு மத்தியில் அவிழ்த்து விடுங்கள்..” என்றார்.

பத்து நாட்கள்தானே… சரி என்று அரசரும் அதற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.

அடுத்த பத்து நாட்களும் தெனாலிராமன் அரசரைக் கண்டு கொள்ளவேயில்லை. அவரது கோபத்தைத் தணிக்க எதுவும் முயற்சி செய்யவில்லை. இது அரசரை மேலும் கோபம் கொள்ளச் செய்தது. . பதினோராவது நாள் தண்டோரா போடச்செய்தார்.

மறுநாள் மைதானத்தில் பயங்கரக் கூட்டம். அரசரும் மந்திரிகளும் மேடையில் அமர்ந்து இருந்தனர். பல மந்திரிகள் ‘நாளைக்கு இதுமாதிரி தனக்கும் நடக்கலாம்’ என்று பயந்தபடி மைதானத்திற்கு வந்திருந்தார்கள்.

அரச ஏவலாள் ஒருவன் “இப்போது தெனாலிராமன் வேட்டை நாய்களின் மத்தியில் தள்ளப் படுவார்… அவைகளிடமிருந்து மீண்டு வருவது அவரின் சாமர்த்தியம்” என்று அறிவிப்புச் செய்தார்.

உடனே மைதானமே மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு சோகத்தில் அமைதியானது.

அடுத்த நிமிடம் தெனாலிராமன் மைதானத்திற்கு மத்தியில் தள்ளப்பட்டார். உடனே பத்து வேட்டை நாய்கள் அவிழ்த்து விடப்பட்டன.

அவைகள் தெனாலிராமனை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தன.

என்ன ஆச்சர்யம்..!?. அவ்வளவு நாய்களும் தெனாலிராமனிடம் கொஞ்சிக் கொஞ்சி விளையாட ஆரம்பித்து விட்டன. அவருக்கு மாறி மாறி உடம்பில் முத்தமிட்டன.

இதைப் பார்த்த அரசர் அதிர்ந்து போனார். மந்திரிகள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். பொதுமக்கள் “தெனாலிராமன் வாழ்க…” என்று சந்தோஷத்தில் வான் அதிர முழக்கமிட்டனர்.

அரசர் தன் இருக்கையை விட்டு எழுந்து நின்று தெனாலிராமனை மேடைக்கு அழைத்தார். அவரைக் கட்டிப் பிடித்து அரவணைத்து, “இது எப்படி நடந்தது தெனாலி?” என்று வியந்து கேட்டார்.

“ஆம் அரசே, தங்களின் கோபத்தை என் புத்திசாலித்தனத்தால் வென்றேன்… தாங்கள் எனக்குத் தண்டனை கொடுத்த இரவே நான் வேட்டை நாய்களை வளர்க்கும் காசியின் வீட்டிற்குச் சென்றேன். அவனுக்கு நம் அரசவையில் நடந்த விஷயங்கள் எதுவுமே தெரியாது. அவன் என்னை மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்றான்….”

“…………………………..”

“அடுத்த பத்து நாட்களுக்கு நான்தான் நம் வேட்டை நாய்களை வளர்ப்பேன்; அவைகளை குளிப்பாட்டி விடுவதிலிருந்து உணவு வழங்குவதுவரை நான் மட்டுமே அவைகளிடம் கூட தங்கியிருந்து கவனித்துக் கொள்வேன்… இது அரசரின் உத்திரவு என்று ஒரு பொய்யைச் சொன்னேன் அரசே.”

“அப்புறம்?”

“அப்புறம் என்ன? பத்து நாட்கள் நான் வேட்டை நாய்களுடன் வாழ்ந்தேன். அவைகளுக்கு உணவளித்துக் கொஞ்சி மகிழ்ந்தேன்…. அவைகளும் என்னிடம் அதிகமாக வாஞ்சை காட்டின… அதைத்தான் தாங்கள் இன்று நேரிலேயே பார்த்தீர்கள்… பத்து வருடங்கள் நான் தங்களிடம் உழைத்து ஒரு நல்ல மந்திரியாகப் பெயர் பெற்றேன்; அதை உதாசீனப் படுத்திவிட்டு கேவலம் எனக்குத் தெரியாத ‘பெண்கள்’ விஷயத்தைப் பெரிது படுத்தி எனக்குத் தண்டனை அளித்தீர்கள்… ஆனால் ஒரு பத்து நாட்களில் அந்த வேட்டை நாய்கள் என்னை நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொண்டன. இன்று நான் உயிருடன் இருப்பதற்கு அந்த நன்றியுள்ள நாய்கள்தான் காரணம்…”

“என்னை மன்னித்துவிடு தெனாலி… நாளையிலிருந்து நம்முடைய அரசவைக்கு எப்போதும் போல் வந்து விடுங்கள்…”

“வேண்டாம் அரசே…. வேண்டவே வேண்டாம். என்னை அந்த வேட்டை நாய்களுடன் நிம்மதியாக வாழவே அனுமதியுங்கள்… அது போதும் எனக்கு…” கைகளைக் கூப்பி அரசரை வணங்கினார்.

“ஏன் தெனாலி இப்படி ஒரு முடிவு?”

“அடுத்ததாக என்னை நல்ல பாம்புகள் மத்தியில் தள்ளி விடுவீர்கள்…ஆளை விடுங்கள்…” 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
(இதற்கு முந்தைய ‘வாத்ஸ்யாயனர்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). ஒருபெண் காதல் கடிதம் எழுதும் சிலையை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே செதுக்கியவர்கள் இந்தியர்கள், அதுவும் ஒரு கோவிலில்!! ஆனால் இருபதாம் நூற்றாண்டில் ஆங்கில நாவல்கள் எழுதும் காலம்வரை இதைப் பற்றிப் பேசக்கூட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான், உமா மகேஸ்வரன், பஞ்சு மூவரும் ஒரே அலுவலகத்தில் வேலை செய்கிறோம். பெங்களூரில் மல்லேஸ்வரத்தில் ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு வாடகையை பகிர்ந்து கொள்கிறோம். நான் பெங்களூருக்குப் புதியவன். நான்கு மாதங்களுக்கு முன்புதான் வேலை கிடைத்து இவர்களுடன் ஒட்டிக் கொண்டவன். சீனியரான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது 1932ம் ஆண்டு, கிருஷ்ண ஜெயந்தி நாள். திருநெல்வேலிக்கு அருகில், திம்மராஜபுரம் என்கிற கிராம அக்கிரஹாரத்தில் ஒரு அழகிய பெண் குழந்தை பிறந்தது. குழந்தைக்கு கிருஷ்ணவேணி என்று பெயரிட்டனர். அந்தக் குழந்தை சிறுவயது முதலே பக்தியுடன் நிறைய ஸ்தோத்திரங்களையும், பக்திப்பாடல்களையும் கற்றுக்கொண்டாள். பதினைந்து வயதுமுதல், குழந்தைக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தலைநகர் டெல்லி. சராய் ரோஹில்லா ரயில் நிலையம். இரவு பதினோரு மணிக்கு பெங்களூர் யஷ்வந்த்பூர் புறப்பட துரந்தோ எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் தயாராக இருந்தது. நாங்கள் அவசர அவசரமாக ஓடிச்சென்று எங்களுடைய ஏ.ஸி ரிசர்வேஷன் பெட்டியைத் தேடி ஏறிக்கொண்டோம். நாங்கள் இருபதுபேர். அதில் ஆறுபேர் பெண்கள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இலங்கையை ஆண்ட அசுரகுல மன்னன் ராவணன். ராவணனுக்கு தசக்ரீவன், இலங்கேஸ்வரன், ராவணேஸ்வரன், திரிலோக அதிபதி என்று பல பெயர்கள் உண்டு. பத்து முகங்களை உடைமையினால் தசமுகன் என்றும் அறியப்படுகிறார். பத்து பிரஜாதிபதிகளில் ஒருவரான புலஸ்திய முனிவரின் மகனான விஸ்ரவ முனிவருக்கும், அரக்கர் குல தலைவர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மஹாபாரதப் போருக்கு முன், கர்ணன் கிருஷ்ணரைச் சென்று சந்தித்தான். அவரிடம் மிகுந்த வேதனையுடன் “என் தாயார் நான் பிறந்த நேரத்தில் என்னை ஆற்றில் விட்டு விட்டார். என்னை முறை தவறிப் பிறந்த குழந்தை என்றார்கள்... இது என் தவறா கிருஷ்ணா? “நான் சத்ரியன் அல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தி.நகர். சென்னை. சதாசிவ ஐயர் காலையிலேயே குளித்து பூஜை செய்துவிட்டு அன்றைய செய்தித் தாளில் மூழ்கியிருந்தார். எட்டு மணி இருக்கும். வாசலில் நிழலாடவே ஐயர் நிமிர்ந்து பார்த்தார். ஒரு இளைஞன் அவரிடம், “சார் என் பெயர் நரசிம்மன். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கதை கேட்க: https://www.youtube.com/watch?v=bSDLT_ORioU அப்பா இனி பிழைக்க மாட்டார் என டாக்டர்கள் கையை விரித்து விட்டனர். அவரை வீட்டிற்கு கொண்டு வந்து ஒரு தனியறையில் படுக்க வைத்தோம். உறவினர்களுக்கு உடனே தெரிவிக்கப் பட்டது. எல்லோரும் வந்து அப்பாவின் இறப்பிற்காக காத்திருந்தார்கள். ஆனால் அது நடக்கவில்லை. காத்திருந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சிறுவன் ரகுராமனுக்கு தாத்தா பாட்டி என்றால் ரொம்பப் பிடிக்கும். தாத்தாதான் அவனுக்கு ஸ்லோகங்கள், புராணக் கதைகள், நீதிக்கதைகள் நிறைய சொல்லிக் கொடுப்பார். தவிர, இரவு அவன் தூங்கும்முன் நிறைய அம்புலிமாமா கதைகள் சொல்லித் தூங்க வைப்பார். ஆறாவது படிக்கும் ரகுராமன் பள்ளியிலிருந்து வந்ததும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘தர்ம சபதம்’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). சுப்பையா சட்டென பேச்சை நிறுத்திக் கொண்டான். அதிர்ச்சியில் மெனமாகி விட்டான். பல நிமிடங்களுக்கு சுகுணாவும் மெளனமாகவே இருந்தாள். அவள் முகத்தில் கோபம் கொப்புளித்தது. “ஏதாவது சொல்லு சுகுணா” சுப்பையா அவளின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
‘பதிவிரதை’ காந்தாரி
யீல்டு
சர்வம் கிருஷ்ணார்ப்பணம்
அழகு
ஏகபத்தினி விரதன்
வாழ்க்கை
ஐயர் தாதா
கொள்ளுத் தாத்தா
எதை விதைக்கிறோமோ…
உறக்கம் வராதவர்கள்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)