தண்ணீர் – ஒரு பக்க கதை

 

ரஞ்சித் தனது மனைவியோடு பஸ் நிலையத்தில் நின்றிருந்தான்.

பக்கத்தில் நின்றிருந்த ஒருவன், அவன் தண்ணீர் குடிப்பதைப் பார்த்து, அவன் அருகில் வந்தான்.

“குடிக்க கொஞ்சம் தண்ணி தர்றீங்களா?’ ரஞ்சித் அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு பாட்டிலை தந்தான். அவன் மிச்சமிருந்த தண்ணீரில் பாதியைக் குடித்துவிட்டு “தேங்ஸ்’ சொல்லி திருப்பித் தந்தான்.

“தண்ணி குடிக்க விரும்பினீங்கன்னா கடையில் தண்ணி பாட்டில் விக்கறாங்க, வாங்கிக் குடியுங்க. இல்லேன்னா வீட்டுலயிருந்து வரும்போது கொண்டு வாங்க. இப்படி மத்தவங்க தேவைக்கு வாங்கி வெச்சிருக்கிறத கேட்காதீங்க… சரியா’ ரஞ்சித் அமைதியாக சொன்னான்.

“ஏங்க கொஞ்சமா தண்ணி குடிச்சிருப்பான், அதுக்கு இவ்வளவு அட்வைஸா… உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையின்னா குடுக்காம இருந்திருக்கணும், குடுத்திட்டு எதுக்கு அட்வைஸ்?’ கேட்டாள் அவனது மனைவி.

“அவன் தாகமா இருந்து வந்து கேட்டான், குடுத்தேன். எதுவும் சொல்லாம விட்டிருந்தா, நாளைக்கு இதே மாதிரி வேற யார்கிட்டயாவது தண்ணி கேட்பான். ஒரு பாட்டில் தண்ணீர் பதினைஞ்சு ரூபாய்க்கும் இருபது ரூபாய்க்கும் விக்கிற இந்தக் காலத்துல எல்லோரும் குடுத்திடுவாங்களா…? யாராவது குடுக்காம விட்டா அவன் மனசு சங்கடப்படுமில்லையா… அத அவன் புரிஞ்சுக்கனும்னுதான் அப்படி சொன்னேன்.’

– திசெம்பர் 2013 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அலுவலக விஷயமாக சென்னை சென்றுவிட்டு அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பி வந்த சரவணன் அழைப்பு மணியை அடித்தபோது ஒடிச்சென்று கதவைத் திறந்து அவன் கரம் பற்றி வீட்டுக்குள் அழைத்து வரவேண்டும் என்ற ஆசை அவன் தாயார் தங்கம்மையின் மனதில் எழுந்து அடங்கியது. அதற்கு முன்பாகவே அவனது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த குடிசையின் ஒற்றை அறையில் பனைஓலைப்பாயில் பிணமாகப் படுத்திருந்த தனது கணவனின் தலையை தனது மடியில் வைத்து ஓலமிட்டு அழ ஆரம்பித்தாள் மரியா. அவளுக்குத் துணையாக மூத்த மகள் செவிலியும், இளையவள் ராசாத்தியும் அழுதுகொண்டிருந்தார்கள். ஐந்து வயது கடைசி மகன் எரிந்துகொண்டிருந்த் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தொலைபேசி நிலையத்திலிருந்து வந்த கடிதத்தைப் பிரித்து, சென்ற மாத தொலைபேசி கட்டணம் எவ்வளவு என்று பார்த்தபோது ரகுவரனுக்கு மயக்கம் வராத குறையாக இருந்தது. வழக்கமாக எண்ணூறு ருபாய்க்குள் வந்துவிடும் தொலைபேசி கட்டணத்தொகை இந்த முறை மூவாயிரத்தை தாண்டியிருந்தது. சமையலறையிலிருந்து அப்பொழுதுதான் ரகுவரனின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஏரியா மேனேஜர் வேலை எனக்கு சரிப்பட்டுவராது என்பதை நான் உணர ஆரம்பித்தபோது எனக்கு வயது நாற்பத்திரண்டை நெருங்கியிருந்தது. பஸ்ஸில் இரவு நெடுந்தூரம் பயணம் செய்யும்போது குறைந்தது இரண்டு முறையாவது டிரைவர் அருகில் சென்று பஸ்ஸை நிறுத்தச் சொல்லி சிறுநீர் கழிக்கச் சென்றுவிடுவேன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
துபாயிலிருந்து புறப்பட்டு மாலை நான்கு மணிக்கு திருவனந்தபுரம் விமான நிலையம் வந்து சேருவேன் என்ற கோபியின் வார்த்தையில் ஆனந்த பரவசமடைந்தார்கள் அவனது மனைவியும் குழந்தைகளும் உறவினர்களும். மதியம் ஒரு மணிக்கு கோபியின் மனைவியும் குழந்தைகளும் அவனது அப்பா, தம்பி, மச்சான் என ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கட்டவிழும் கரங்கள்
யாருமற்றதொரு குடிசை
மகன் தந்தைக்காற்றும் உதவி
சலவைக்குப் போன மனசு
ஊரில் ஒரு மாதம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)