கியான்!

 

கியான் செத்துப் போனாளாம்.

விழாக் காலங்களில் மைக் செட்போடும் மதியழகன், பார்க்கும் எல்லோரிடமும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். யாருமே அதை அவ்வளவு பொருட்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை. அழகப்பர் தன் பெட்டிக்கடையில் உட்கார்ந்தபடி வருவோர் போவோரிடமெல்லாம் தன் பிள்ளை பற்றிய இழிபுராணத்தைப் பாடிக் கொண்டிருந்தார். டீக்கடை கோவிந்தன் சூடான பாலை டிகாக்ஷனில் கலப்பதிலேயே மும்முரமாய் இருந்தான்.

பார்பர்ஷாப் முருகன் வாடிக்கையாளர் முகத்தில் சோப்பை போட்டுக் கொண்டிருந்தான். தெருவோர நாய் ஒன்று யாரையோ பார்த்து ஆக்ரோஷமாய்க் குரைத்துக் கொண்டிருந்தது. மனிதர்கள் முதல் மிருகங்கள் வரை யாரையும் அந்தச் செய்தி பாதித்ததாய்த் தெரியவில்லை.

கியான் அப்படி ஒன்றும் அத்தனை பிரபலமான ஆளில்லை. சிறு பிள்ளைகளுக்கு அவள் ஒரு விளையாட்டுப் பொருள். கொஞ்சம் வளர்ந்த பிள்ளைகளுக்கு அவள் ஒரு பரிகாசப் பொருள். பெரியவர்களுக்கு அவளொரு பரிதாப ஜீவன். சுருங்கச் சொன்னால் கியான் ஒரு மனநிலை சரியில்லாதவள். ஊராரின் வார்த்தையில் பைத்தியம்.

கியான் மற்றவர்களைப் போலில்லை. திடீர் திடீரென்று சிரிக்கின்ற ரகமோ, கையில் கிடைத்ததை எடுத்து வீசுகின்ற ரகமோ இல்லை. எப்போதும் எங்கேயாவது நடந்து கொண்டே இருப்பாள். அவள் எங்கிருந்து வருகிறாளென்று எவருக்கும் தெரியாது. நல்ல குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவளென்றும் வரதட்சணை கொடுமையால் நடக்க இருந்த திருமணம் நின்று போனதால் இப்படி ஆனதாகவும், திருமணமானளென்றும், யாரோ வைத்த சூனியத்தால் இப்படி ஆனதென்றும் பலவாறு கதைகள் உண்டு கியானைப் பற்றி. இவற்றில் எது உண்மையென்று யாருக்கும் தெரியாது. கியான் என்ற பெயர் எப்படி வந்ததென்று தெரியாது. ஆனால், கியான் என்று அழைக்கையில் அவள் திரும்பிப் பார்ப்பாள்.

கியான் எங்களூரில் பிரபலமானதே ஒரு சுவாரஸ்யமான கதை. அது ஒரு நல்ல மழைக்காலம். தொடர்ந்து இரண்டு மூன்று நாட்களாய்ப் பெரிதாய்ப் பெய்த மழை, அன்று மெலிதாய்த் தூறிக் கொண்டிருந்தது. சிறுவர்கள் மழைத் தண்ணீரில் கப்பல் விட்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். கியான் வழக்கமான பேருந்து நிறுத்த சிமெண்ட் பெஞ்சில் அமர்ந்திருந்தாள். பஸ் நிறுத்தத்திற்கு எதிரே ஒரு டீக்கடை உண்டு. டீக்கடை நாயரின் இரண்டு வயதுக் குழந்தையும் தெருவோரம் மழையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. வேகமாக வந்து கொண்டிருந்த லாரியொன்று அந்த இடத்தை நெருங்கையில், சாலையோரம் விளையாடிக் கொண்டிருந்த குழந்தை, சாலையின் குறுக்கே ஓடி வர ஆரம்பித்தது. எந்தவித விபரீதமும் நிகழாமல், கியான் வேகமாய் ஓடிப் போய்க் குழந்தையை அணைத்தபடி காப்பாற்றி, மறுபுறம் கொண்டு வந்த அந்த தினத்திலிருந்துதான் கியான் எங்களூரில் நல்ல பிரபலம்.

எடுப்பாய் வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருக்கும் முன் பற்கள் இரண்டும் அந்த முகத்துக்கு சற்று விகாரமான தோற்றத்தைத் தந்தாலும் இதுவரை எந்தக் குழந்தையும் அவளைப் பார்த்துப் பயந்ததாய் எந்தக் கதையும் இல்லை. ஆனால், கியானின் அட்டகாசமென்று சொல்ல வேண்டுமென்றால், அதைப் பேருந்துகள் வந்து நிற்கும் நேரத்தில் காணலாம். அதுவரை அமைதியாய் தன் (!) இருப்பிடத்தில் அமர்ந்து கொண்டிருப்பவள், ஏதாவது பேருந்து வரும் சமயம், வேகமாய் ஓடி வந்து பேருந்தின் பக்கவாட்டில் தடதடவென்று தட்டுவாள். ஜன்னல் ஓரத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களைப் பார்த்து, அது பெண்களாய் இருந்தாலும், மாமா மாமா என்று சத்தமிடுவாள். ஆனால் இதுவரை அவள் பேருந்துக்குள் ஏறவோ, கல்லால் அடிப்பது போன்ற செயல்களிலோ ஈடுபட்டதில்லை. ஒரு சில வேளைகளில், யாரையாவது சுட்டிக்காட்டி, இந்த மாமாவைக் கட்டிக்கிறியா என்றால், அதற்கும் இக்கும் போ மாமா என்றே பதில் சொல்வாள். அப்படிச் சொல்கையில் அவள் இலேசாக வெட்கப்படுவதைப் போல் கூடத் தோன்றும்.

கியானுக்குக் கோபம் வரவழைக்கும் விஷயம் ஒன்று உண்டு. டமுக்கு டப்பான் என்ற வார்த்தையில் அப்படி என்ன இருக்கிறதோ தெரியாது. சிறுவர்கள் யாராவது விளையாட்டுக்காக அந்த வார்த்தையைச் சொன்னாலும், கண்களில் அக்னி ஜ்வாலைதெறிக்க, தெருவில் கிடைக்கும் கற்களை எடுத்து வீசத் தொடங்கி விடுவாள். கூடவே அய்ய இக்கும் போ என்று கத்திக் கொண்டே சிறுவர்களைத் துரத்திக் கொண்டு ஓடுவாள். ஆனால், சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம், பழைய கியானாய், பேருந்து நிறுத்த பெஞ்சில் அவளைக் காணலாம். வந்து அமர்ந்த சிறிது நேரம் வரை, அவள் முகத்தில் சிறிய கோபம் ஒன்று இருக்கும். அதுபோன்ற நேரங்களில், வழக்கமான மாமா மாமா போன்ற கூச்சலோ, பேருந்துகளைத் தட்டுவது போன்ற செயல்களிலோ அவள் ஈடுபடுவதில்லை. ஆனால் எல்லாம் சிறிது நேரம்தான். பிறகு தன் வழக்கமான வேலைகளில் ஈடுபடத் தொடங்கிவிடுவாள்.

அந்தக் கியான் செத்துப் போனாளாம். அது அங்கு யாரையும் பாதித்ததாய்த் தெரியவில்லை. மனிதர்கள் முதல் மிருகங்கள் வரை யாவரும் தன் வேலையைப் பார்த்தபடி போய்க் கொண்டிருந்தன(ர்).

இரண்டு நாட்கள் போனது. பேருந்து நிறுத்தமே தன் களையை இழந்தது போல் இருந்தது எங்களுக்கு. திடீரென்று இக்கும் போ என்ற குரல் கேட்க ஆரம்பித்தது. தலையில் ஒரு கட்டுடன் தன் இருப்பிடம் நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தாள் கியான். தலை காயம் பற்றி கேட்டவருக்கெல்லாம் இக்கும் போ என்றே பதில் சொன்னாள். ஒரு வேளை யாராவது குழந்தையைக் காப்பாற்றப்போய் அடிபட்டிருக்கும் என்று யாவரும் நினைத்துக் கொண்டோம். அந்த இக்கும் போ என்ற சத்தமும், மாமா மாமா என்ற அழைப்பும் மறுபடி ஒலிக்க ஆரம்பித்ததில், இழந்த தன்களையை மறுபடி பெற்றிருந்தது எங்களூர் பேருந்து நிலையம்.

- செல்வராஜ் ஜெகதீசன் (மார்ச் 2012) 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நேரு மார்க்கெட்டில் வாகன நிறுத்துமிடத்தை பராமரிக்கும் வேலையை ஒரு தனியார் வசம் மாநகராட்சி ஒப்படைந்திருந்தது. செல்வம் காரை பார்க் செய்தவுடன், ஒரு தடித்த மனிதன் ஒரு துண்டுச் சீட்டை நீட்டி முப்பது ரூபாய் கேட்டான். “ என்னப்பா!...அநியாயமா இருக்கு….சைக்கிளுக்கு இரண்டு ரூபாய்…பைக்கிற்கு ஐந்து ரூபாய்…கார்களுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சட்டிகள், பானைகள், கரி பிடித்து ஒடுக்கு விழுந்திருந்த பெரிதும் சிறிதுமான அலுமினியப் பாத்திரங்கள் சகிதம் தாமரைப் பாளையம் மற்றும் அக்கம் பக்கத்து ஊர்க்கோடி வளவுகளில் இருந்து நண்டும் குஞ்சுகளுமாகக் குடும்பங்கள் மலைக் கன்னியாத்தா கோயிலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கி விட்டன. ``வவுத்துப் புள்ளக்காரி, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“சும்மா இருந்தா...ரொம்ப போர் அடிக்குது!........நான் ஒரு முடிவுக்கு வந்திட்டேண்டா!.......” “என்னடா.....கருப்புசாமி....ஏதாவது வேலைக்குப் போகப் போறாயா?....” “ச்சே!....ச்சே!.....நமக்கு வேலையெல்லாம் ஒத்து வராது!...நம்ம தமிழ் சினிமாவிலே ஹீரோவா நடிக்கலாமென்று முடிவு செய்திட்டேன்!” “ ஹீரோவாக நடிக்க உனக்கு என்னடா தகுதி இருக்கு?....” போடா!...பைத்தியகாரா...எனக்கு இல்லாத தகுதியா?...காஜர் அகர்வால், ஹன்சிகா,அமலா பால், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவர் ஒரு ஆர்டிஸ்ட். அதிலும் மெட்ராஸ் ஆர்டிஸ்ட். அவ்வப்போது அவர் தமது படங்களைக் காட்சிக்கு வைப்பார். சில விலை போகும். பிரபல மேனாட்டு மாடர்ன் ஆர்டிஸ்டுகளின் எச்சங்களை இங்கே மோப்பம் பிடித்து வாங்கிக் கொள்கிற சின்னஞ்சிறு ஆர்ட் மார்க்கெட்க்காரர்கள் வந்து பார்ப்பார்கள்.கோழிச் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ஏம்பா, ஊர்ல இருந்து வந்து ரெண்டு நாளாச்சே, பெரியப்பா, சித்தப்பா, மாமா வீட்டுக்கு எல்லாம் போகலையா?” “போவோம்மா, என்ன அவசரம்?, முதல்ல பிரண்ட்ஸ் வீட்டுக்குகெல்லாம் போய்ட்டு வந்துர்றேன். சொந்தகாரங்க வீட்டுக்கு போனா பிரச்சனைதான். அட்வைஸ் மழை. இங்க இருந்தப்ப, யாரு வந்து பார்த்தா? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
திருந்தாத சமுதாயம்!
விருந்து
தகுதி!
நீலம்
சொந்தம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)