Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கண் திறந்தது

 

” ஏ பொன்னி.. மட மடன்னு கலவை போடு… இப்படி மசமசன்னு உட்கார்ந்திருந்தா எப்படி? மணலை இன்னும் கொஞ்சம் கலக்கணும்…..”

அவள் கையிலிருந்து சம்மட்டியை வேண்டுமென்றே உரசியபடி பிடுங்கி சலித்த மணலை அள்ளி கொட்டிவிட்டு பின்னால் நின்று அவள் இடுப்பை வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்த மேஸ்திரி நல்லக்கண்ணுவின் மீது ஆத்திரமாய் வந்தது பொன்னிக்கு.

” பேருதான் நல்லக்கண்ணு… பார்வை எல்லாம் நொள்ளை’ என மனதுக்குள் முனகிக்கொண்டாள்.

ச்சே.. கட்டினவன் ஒழுங்கா இல்லாம குடிச்சிட்டு திரியறதால வேலைக்குன்னு வந்து கண்டவன் கண்ணடி பட வேண்டியிருக்கு…”

இருக்கிற சித்தாள் பெண்களில் பொன்னி கொஞ்சம் போஷாக்காய் அழகாய் இருக்கவே, மேஸ்திரி அவள் இருக்கும் இடத்திலேயே வந்து சீண்டிக்கொண்டிருந்தான்.

“தாயே… மகமாயி. இந்த கேடு கெட்டவனுக்கு நீதான் நல்ல புத்தியை தரணும்… என் புள்ள குட்டிங்க பசி தீர்க்க , இந்த வேலையை விட்டா வேற வழி தெரியலை…” கண்களில் நீர் கொப்பளித்தது.

“ஏம்ப்பா மூர்த்தி.. அங்க பூச்சு சரியா இல்லப் பாரு…”

சாரத்தின் மேல் ஏறிய நல்லக்கண்ணு, மட்ட கோலால் தேய்த்துக்கொண்டே நகர.. கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் கால் இடறி கட்டடத்திலிருந்து விழுந்துவிட்டான்.

பதற்றத்தோடு ஆஸ்பத்திரியில் சேர்க்க, பலத்த காயத்தில் நிறைய ரத்தம் வீணாகியிருந்தது. கட்டட ஆட்கள் நான், நீ என்று ரத்தம் தர முன் வர. பொன்னியின் ரத்தம் பொருந்தியிருந்து ஏற்றப்பட்டது.

கண் விழித்த நல்ல கண்ணு பொன்னியைப் பார்த்து,
” பொன்னி என்னை மன்னிச்சிடும்மா… நான் உங்கிட்ட தவறா நடந்ததை பொருட்படுத்தாம எனக்கு ரத்தம் தந்து காப்பாத்தியிருக்கே ரொம்ப நன்றிமா…” என்றான்.

“பரவாயில்லைண்ணே… நீ உயிருக்கு போராடிகிட்டு இருக்கிறப்ப உன்னை நம்பி இருக்கிற உன் புள்ள குட்டிங்கதான் கண்ணுல தெரிஞ்சுச்சு… குடும்பத்தை காப்பாத்ததானே இம்புட்டு
கஷ்டபடுறேன்…” என்றாள்.

“தங்கச்சி, கொஞ்சம் மணலை வேகமா சலிச்சி போடு.. சாப்பிடலைன்னா.. ஏதாச்சும் வயித்துக்கு போட்டுட்டு வா.. இன்னும் இருபது நாள்ல இதை முடிச்சாதான் வாத்தியார் வீட்டு வேலையை ஆரம்பிக்க முடியும்….” உடம்பு தேறி வந்த நல்லக்கண்ணுவின் பேச்சில் கண்ணியம் கூடியிருந்தது.

- பிப்ரவரி 11, 2012 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அப்பா போய் பத்து நாட்களாகிவிட்டதை நம்பவே முடியவில்லை. எனக்கு அப்பா என்பதை விட நண்பனாகத்தான் நிறைய தெரியும். சரவணனுக்கு அப்படி இல்லை.... அப்பா வாத்தியாராய் இருந்த பள்ளியிலே நாங்கள் இருவரும் படித்தோம். மற்ற ஆசிரியர்கள் எல்லாம் அப்பாவிடம் சொல்வார்கள்” சார் உங்க சின்ன ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ ஏங்க காலையில் என்ன அவளோட அரட்டை...? இந்த கீரையை கொஞ்சம் நறுக்கலாமில்ல... இந்த வீட்ல எல்லாத்துக்கும் நானேதான்....” என் கூப்பாடு எதுவும் அவர்களை சலனப்படுத்தவில்லை.. அவள் நேற்று கண்ட கனவின் பயங்கரத்தை சொல்லி கொண்டிருந்தாள்...” ப்பா... நேத்து ஒரு பயங்க்கர கனவுப்பா.... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பரபரப்பான வேலைகளிடையே சைலண்ட் மோடிலிருந்து மொபைல் கிர்..கிர்ரென்று அதிரவும் எடுத்த மித்ரா, ஹலோ... ஹலோ.. மித்ராவா ? நான் உங்க வாசகன் பேசறேன்.. இந்த வாரம் சலங்கையில் நீங்க எழுதியிருந்த மன ஓசை சிறுகதை நல்லாயிருந்தது...எதேச்சையாத்தான் படிக்க முடிஞ்சது...” “ ரொம்ப நன்றிங்க... உங்க பேர்?” “ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பேருந்து தன் வேகத்தை குறைத்து கல்யாண ஊர்வலம் போல நகர்ந்து அந்த ரோட்டோர சுமாரான ஹோட்டலின் முன் நின்றது.“ டீ, டிபன் சாப்பிடறவங்க எல்லாம் இங்க முடிச்சிக்கலாம்… வண்டி இங்க இருபது நிமிஷம் நிக்கும்…” கண்டக்ட்டர் குரல் கொடுத்தார். அதுவரை மில்டனின் கவிதைகளில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கேஷ் கவுண்ட்டரில் பில்லை செலுத்திவிட்டு ஷாப்பிங் பேக் எடுக்கையில் கொஞ்சம் கனமாக தோன்றியது.. . பார்க்கிங்கில் இருந்த தன் ஸ்கூட்டியை நோக்கி வித்யா வந்த போது தன் எதிரே வந்த அவனை பார்த்து ‘திடுக்’ கிட்டு ஒரு கணம் நெஞ்சுக்கூடு படக்.. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பணம் காய்ச்சி மரம்…
அழகான கனவுகள்…..!
மௌன மொழிகள்
சொல்ல மறந்த கதை…
நிழல்…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)