என்னை ஏமாற்ற முடியாது

 

கொல்கத்தா காளி ரொம்ப ஃபேமஸ் என்று நண்பர் சொன்னார். வேறு ஒன்றும் இல்லை. நான் அலுவலக விஷயமாய் கொல்கத்தா செல்வதாகச் சொன்னேன் அவரிடம். “போயிட்டு வாங்க. நாலு ஊருக்குப் போயிட்டு வந்தாத்தான் உங்களுக்கும் அனுபவம் கிடைக்கும்” என்றார்.

ஆகக் கிளம்பி வந்தாச்சு. அலுவலக வேலையும் சுலபமாய் முடிந்தது. என்ன.. எனக்கு ஹிந்தி தெரியாது. நான் போன அலுவலகத்தில் பெங்காலியும் ஹிந்தியும்தான் அதிகம். பாதி சைகையில், பாதி ஆங்கிலம். சமாளித்து விட்டேன். இனி ஊருக்குத் திரும்ப வேண்டியதுதான். அரைநாள் மிச்சம். இரவு ரெயிலைப் பிடித்தால் போதும். அப்போதுதான் காளி கோயில் ஞாபகம் வந்தது. மினி பஸ்ஸில் ஏறி காளிகாட்டில் இறங்கி விட்டேன்.

“காளி மந்திர் கிதர் ஹை?”

“ஸீதா சலோ”

நடந்தேன். இருபுறமும் கடைகள். என்னைச் சிலர் துரத்த ஆரம்பித்தார்கள்.

“நீங்க வரிசையில காத்திருக்க வேணாம். நேரா மூலஸ்தானத்துக்குக் கூட்டிகிட்டு போறோம்” என்றார்கள் ஹிந்தியில். நான் பதிலே சொல்லவில்லை. நண்பர் முன்பே எச்சரித்து இருந்தார். என்னைத் துரத்தி அலுத்துப் போய் வேறு நபரைத் தேடி நகர்ந்தார்கள். கோவில் வாசலில் அர்ச்சனை சாமான்கள் விற்கும் கடை. ஒரு புறம் செருப்பு விட வசதி.

“ஆயியே..”

பெஞ்சில் அமர்ந்தேன். ஷூவைக் கழற்றி வைத்தேன். காளியைத் தரிசித்தால் போதும். கடைக்குள் நுழையும் முன்பே பார்த்து விட்டேன். ஏகக் கூட்டம். குனிந்த தலை நிமிராமல் – அர்ச்சனை சாமான் வாங்க வற்புறுத்துவார்களோ என்ற பயம் – வெளியே வந்தபோது கடைக்கார பெண்மணி ஹிந்தியில் வேகமாய் ஏதோ சொல்வது கேட்டது. நான் திரும்பவில்லை.
பின்னாலேயே துரத்தி வந்தார். அவர் கையில் தண்ணீர்ச் செம்பு. “கையைக் கழுவிக்குங்க.. ஷூவைக் கழற்றியதோட போறீங்களே”

பாஷை புரியாவிட்டாலும் அவள் சைகையின் அர்த்தம் புரிந்தது.

கையைக் கழுவிக் கொண்டேன். மனதையும் தான்!

- மே 2007 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
தகவல் தொடர்புக்கு அப்புறம் என்ன பண்ணுவீங்க.. என்னைப் பார்த்து என் நண்பர் கேட்ட கேள்வி இது. வேறு ஒன்றும் இல்லை. நகராட்சிப் பூங்காதான் கதி என்று ஆகிவிட்ட விஆரெஸ் ஆத்மா நான். ஓய்வு பெற்ற நாளில் எனக்கு மலர்க் கிரீடம் என்ன.. மாலைகள் என்ன.. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எட்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு பெண்ணைச் சந்திக்கும்போது என்னென்ன உணர்வுகள் வருமோ? சந்தோஷமும் சில சங்கடங்களும் சந்திராவைப் பார்த்த்போது. உண்மையில் சந்திராதான் என்னை அடையாளம் கண்டு கொண்டாள். "பாலா.. நீதானே.. ஸ்ஸ்.. நீங்க" என் கணிசமான தொந்தி.. மூக்குக் கண்ணாடி.. முன் வழுக்கை.. காதோரம் மட்டுமின்றி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“குஞ்சம்மா’ சாருமதி சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளை யாரோ கூப்பிட்ட மாதிரி. அப்புறம்தான் ஞாபகம் வந்தது. அந்தப் பெயரில் அழைக்கிற ஒரே ஒருத்தரைப் பார்க்கத்தான் இன்று ஸ்ரீரங்க விஜயம். ரயில்வே ஸ்டேஷனில் சிறு பெட்டியுடன் தனியே இறங்கியவளை அந்த அதிகாலை இபுருட்டில் யார் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கிழவி பஸ்ஸில் ஏறியதிலிருந்து அத்தனை பேரின் கவனமும் அவள் மீதுதான். ஒரு பித்தளை அண்டா, எவர்சில்வர் குடம் இரண்டையும் என்ஜினுக்கு அருகில் காலியாயிருந்த இடத்தில் பத்திரப்படுத்திவிட்டு தானும் மருமகளும் அமர இடம் தேடினாள். டிரைவர் இருக்கைக்குப் பின்புறம் மூ‎ன்று பேர் அமர்கிற சீட்டில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'உன்னைப் பார்க்க ஆசைப்படுகிறேன்' ஒற்றை வரியில் ஒரு கார்டு. எழுதிய நபரின் பெயர் கீழே 'ரகு'. 'லெட்டர் ஏதாவது?' என்ற வழக்கமான கேள்விக்குப் பதிலாக இன்று ஒரு கார்டு. "ஏம்பா வேற எதுவும் எழுதலே?" என்றாள் ராஜி. "இன்னும் என்ன எழுதணும்?" "நிறைய எழுதலாம்" "என்னன்னு சொல்லேன்" புவனா கொண்டு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தகவல் தொடர்பு
பரிசு
குஞ்சம்மா!
செங்கிப்பட்டிக்கு ரெண்டு டிக்கெட்
கனவாகி!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)