இது அரசியல்

 

“என்ன பஸவப்பா… நம்ப கட்சியிலே வேட்பாளர்களின் பெயர்களைப் பரிசீலனை செய்துகிட்டிருக்காங்களே… தலைவர் கிட்டே உன்னோட மனுவைக் கொடுத்தியா…?” என்று கேட்டுக் கொண்டே பரபரப்பாக உள்ளே நுழைந்தான் அழகிரி.

“எதுக்கு….?”

“என்ன, எதுவுமே தெரியாத மாதிரி கேட்கிறே…? தேர்தல்லே நிற்க உனக்கு டிக்கெட் வேண்டாமா! நீ ஜெயிச்சு எம்.எல்.ஏ. ஆக வேண்டாமா?”

“எனக்கு எதுக்கப்பா பதவியெல்லாம்? என்னிக்கும் நான் ஒரு தொண்டனாகவே இருந்துட்டுப் போறேன்…’

அழகிரி விடுவதாக இல்லை.

“நம்ப கட்சிக்காக ஆரம்பத்திலேருந்து பாடுபட்டவங்கள்லே நீ முக்கியமானவன்.. அப்படியிருக்க நீ தேர்தல்லே நிக்கறதுதானே பொருத்தம்… போ… உடனே போய் தலைவர்கிட்டே உன் விருப்பத்தைச் சொல்லு… உனக்கு அவர் கண்டிப்பா சீட் கொடுப்பார்…” என்று வற்புறுத்தினான். அதை மீற முடியாமல் பஸவப்பாவும் தலைவரிடம் தன் மனுவைக் கொடுத்துவிட்டு வந்தான்.

இரண்டு நாட்கள் கழித்துக் கட்சியின் வேட்பாளர் பட்டியல் வெளியிடப்பட்டது. ஆனால் அதில் பஸவப்பாவின் பெயர் இல்லை. அழகிரிக்கு நெஞ்சமெல்லாம் பற்றியெரிந்தது. ‘இரண்டில் ஒன்று கேட்காமல் வருவதில்லை’ என்று கட்சித் தலைவரிடம் ஆவேசத்தோடு சென்றபோது…

தலைவரும் செயலரும் ரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். மறைவில் நின்று அவர்கள் பேச்சை ஒட்டுக் கேட்டான் அழகிரி.

“ஏன் சார், வேட்பாளர் லிஸ்டில் பஸவப்பாவை விட்டுட்டீங்களே? அவர் பெரிய உழைப்பாளி… இந்தக்கட்சி இன்னைக்கு இவ்வளவு துhரம் வளர்ந்திருக்குன்னா அதுக்கு முக்கிய காரணமே இந்த பஸவப்பாதான்! அவருக்குத் தொகுதியிலும் நிறைய செல்வாக்கு உண்டு… இந்தத் தேர்தல்லே அவருக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்திருக்கலாமே!” என்றுசொல்லிக் கொண்டிருந்தார் செயலர்.

“நீங்க சொல்றது ரொம்பசரி… நீங்க சொல்றபடி கட்சிக்கு முக்கியமா பஸவப்பா தேவை. உண்மையா உழைக்கிற தொண்டனும் பஸவப்பாதான்! அதனால் தான் அவனை விட்டு விட்டேன்!”

“நீங்க சொல்றது எனக்குப் புரியலையே…?”

“ஆமாங்க…! பஸவப்பாவை எம்.எல்.ஏவா ஆக்கிட்டா பின்னாலே கட்சிக்கு உண்மையா உழைக்கிறவன் யாரு? இது கூடப் புரியாம நீங்க எப்படிக் கட்சியிலே முக்கிய பொறுப்பு வகிக்கிறீங்க…?” தலைவரின் கூற்றை கேட்ட செயலரும் மறைந்து நின்ற அழகிரியும் திகைத்து, வாயடைத்து நின்றனர்!

- ஆனந்தவிகடன் 9-12-1984. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அந்த பங்களாவின் வெளியில் புல் வெளி இருந்தது. காலைத் தென்றல் இதமாக இருந்தது. பிரம்பு நாற்காலியில் சாய்ந்திருந்த அன்னபூரணி கார் வந்து நிற்கும் சப்தம் கேட்டதும் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள். காரை நிறுத்திவிட்டு டிரைவர் ஆறுமுகம் இறங்கி வருவதையும் பார்த்து “என்ன ஆறுமுகம், தம்பி வரலே?” ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“சாவித்திரி! சாவித்திரி” எல்லையற்ற கோபத்தோடு கத்திக் கொண்டே உள்ளே நுழைந்தார் பத்மனாபன். கோபமாக இருந்தாலொழியப் பத்மனாபன் இப்படிக் கத்த மாட்டார் என்று அவளுக்குத் தெரியும். பயந்த படியே சுருதி குறையக் கேட்டாள். “என்னங்க?” “ராதா எங்கே? கல்லுhரியிலிருந்து வந்து விட்டாளா? இல்லையா?" “வந்து விட்டாள். இதோ கூப்பிடுகிறேன்” உள்ளுக்குள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“என்னம்மா சொல்றே?” ராமதாஸ் கேட்டான். “பின்னே என்னடா? ஒவ்வொருத்தன் ஒரு மணி நேரத்துக்கு நுhறு, ஐம்பதுன்னு வாங்கறான்கள். நீ என்னடா என்றால் தம்படி இல்லாமல் ஓசிக்கேஸ்களுக்காக உயிரைக் கொடுக்கிறே. இதுகளும் ஓசின்னதும் கரெக்டா ஐந்து மணிக்கே வந்துடறதுகள். ஆதாயம் இல்லாமல் எதுக்கு இதுகளைக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"அனாமிகா இன்னைக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடும்மா, அந்த பல்லாவரம் பையன் ஏழு மணிக்கு உன்னை பெண் பார்க்க வருகிறாராம் பிளீஸ்", அப்பா ஆவுடையப்பன் கெஞ்சினார். வந்த ஆத்திரத்தை அடக்கிக்கொண்டு அப்பாவின் வேண்டுகோளுக்கு செவி சாயித்து சரி என்றாள் அனாமிகா. செருப்பை மாட்டிக்கொண்டு வீட்டை விட்டு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வீடு இரண்டு பட்டுக்கொண்டிருந்தது சுந்தரம்தான் ‘லுhட்டி’ அடித்துக் கொண்ருந்தான். சாமிநாதன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார் சுந்தரம். அவர் அழைப்பில் என்னதான் மந்திர சக்தி இருந்ததோ தெரியவில்லை சுந்தரம் விளையாட்டை நிறுத்தி விட்டு அப்பாவிடம் ஓடி வந்தான். அவர் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு தொங்கினான். அப்பாவின் முகத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அன்பு
ரசிகன்
பணம் வந்தால்
ஒரு வார்த்தை பேச …….
பொறுமை கடலினும் பெரிது

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)