இடி மின்னல்

 

அது ஒரு மாலை நேரம், மூன்று நான்கு மணியிருக்கும் 1996 ஆம் ஆண்டு என நினைவிருக்கிறது.இன்று போலவே பெருத்த மழை சோ என்று பெய்துகொண்டிருந்தது. இடையிடையே இடி மின்னல் முழக்கம் காதை பிளந்து கொண்டிருந்தது. எப்பவும் போல இடிமின்னல் வந்தால் “ அர்ச்சுணா” என்று சொல்ல வேண்டும் என்பது அம்மாவின் கட்டளை. வீட்டுக்கு வெளியே உழவு இயந்திரம் தரித்து நிற்பதற்காக பெரிய கொட்டகை ஒன்று இருந்தது. அதில் ஒரு வாங்கு எப்பொழுதும் போடப்பட்டிருக்கும். அப்பா எப்பொழுதும் அந்தக்கொட்டகையில் மதியபோசனத்திற்கு பிறகு ஒரு மணி நேரம் நித்திரை செய்வது வழக்கம்.

அன்றும் அப்படித்தான். நல்ல நித்திரையில் இருந்தவரை “ஐயா ஐயா எழும்புங்கள் எழும்புங்கள் “ என்று ஒருவர் வெளிக் கேற்றை திறந்து கொண்டு அழுதவாறு வந்து கொண்டிருந்தார். அவர் எங்கள் வீட்டிலிருந்து ஒன்றரை மைல் தூரத்தில் இருக்கும் தோட்டத்தில் வேலை பார்ப்பவர் என்பது தெரிந்தது. குரல் கேட்டு எழுந்தவர் உடனே மோட்டார் சைக்கிலை எடுத்துக்கொண்டு வந்தவரையும் ஏற்றிக்கொண்டு தோட்டம் நோக்கி புறப்பட்டு விட்டார்.

ஒரு மணி நேரம் களித்து மீண்டும் யார் யாரோ வருகிறார்கள். உழவு இயந்திரத்தில் படங்கு, வாளி என்று ஏற்றிக்கொண்டு செல்கிறார்கள்.

தோட்டத்தில் ஏக்கர் கணக்கில் புகையிலை பயிரிடுவது வழக்கம். அதைவிட அவற்றை பதப்படுத்துவதற்கென புகையிலைக்கூடும் இருக்கும். அன்று மின்னிய இடி மின்னல் புகையிலை அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த கொட்டகையை தாக்கி முற்றிலும் கருக்கி விட்டிருந்ததாம். இதில் பரிதாபம் என்னவெனில் தோட்டத்திற்கு பொறுப்பாக ஒருவர் இருந்தார். அவருடைய வீடும் அதற்கு அருகிலேயே இருந்தது. “மழை பெய்கிறது தண்ணீர் ஏதும் கசிகிறதா என்று பார்த்துவிட்டு வருகிறேன்” என்று தனது வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு புகையிலை கொட்டகையை நெருங்கிய அதேவேளை மின்னலும் தாக்கியிருக்கிறது. அவரும் அந்த இடத்திலேயே போய்விட்டார்.

கொட்டகை காண்டாவனத்தில் வேயப்பட்டதால் இடிமின்னல் தாக்கியது என்பார் அம்மா. ஏற்கனவே இது பற்றி அப்பாவுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுத்தார் அம்மா. அப்பா அது பற்றி பொருட்படுத்தாததற்கு காரணம் மழை வந்தால் புகையிலை முழுவதும் நனைந்துவிடும் என்பதுதான். கொட்டகை வேயப்பட்ட அன்று காண்டாவனம் என்பது உண்மை என்பது ஒரு புறம் இருக்க, காண்டாவனத்திற்கும் மின்னலுக்கும் என்ன சம்மந்தம்? ஏதோ விஞ்ஞான ரீதில் எழுதப்படாத காரணம் இருக்கு என்பதை யார் ஆய்வு செய்வார்கள்.

எது எப்படி இருப்பினும். அவ்வளவு பெரிய இழப்புகளை காப்புறுதி வசதியில்லாத நாட்டில் எப்படி தாங்கினார்கள். எப்படி மீண்டெழுந்தார்கள்? அப்பாவிடம் இருந்தது தொழிற்சாலைகள் என்று இன்றுதான் உணர முடிகிறது. எப்போதாவது அருமையாக சுற்றுலாப் பயணிகள் போல் பார்வையிடுவதுதான் என் வேலை.

 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அன்று ஒரு நாள், வைகாசி மாதத்து வெள்ளிக்கிழமை.வெளியில் காற்று பலமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. பனித்தூறல் சாளரத்தில் பட்டுப் பட பட வென்று தட்டி எழுப்புவதுபோல் ஓசையெழுப்பியது. இன்னுமா தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று தன்னைத்தானே கேள்வி கேட்டபடி மெல்லக் கண்விளித்தான் ரிசி. இரண்டு பெரிய படுக்கை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது ஒரு மாலை வேளை, அவசர அவசரமாக பணியிலிருந்து வந்த வசுந்தரா விறு விறுவென்று சமைக்கத் தொடங்கினாள். இரவு உணவைப் பிள்ளைகளுக்கு ஊட்டிவிட்டு அவர்களை நேரத்தோடு படுக்க வைத்தாள். தானும் கணவரோடமர்ந்து உரையாடிக்கொண்டே உணவை மென்று சுவைத்தாள். ஆனாலும் உணவு தொண்டைக்குள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவனுக்கு இப்போது வயது முப்பது. நல்ல குண்டுத்தோற்றம். சுமாரான உயரம். என்றும் புன்னகை பூத்த முகம். தான் உண்டு தன் வேலையுண்டு என்று இருக்கும் அவனைத் தேடி அவன் அலுவலக அறைக்கு அடிக்கடி சக பணியாளர் கூட்டம் அலை மோதும். காலையில் கண்டவுடன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என் பள்ளித்தோழி, பார்ப்பதற்கு சுமாராக இருப்பாள். உருண்டையான தன் கண்களை உருட்டியும் முத்துப்பற்களால் புன்னகையை எப்போதும் உதிர்த்தும் என்னை மயக்கியவள் அவள். என் ஊருக்கு அயல் ஊரில்தான் அவள் குடியிருந்தாள். 1994 ஆம் ஆண்டு கல்விப் பொதுத் தராதர உயர்தர வகுப்பில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலை ஐந்து மணிக்கெல்லம் அவன் எழுந்துவிடுவான். கீழ் மாடியில் வரவேற்பறை, சமையலறை ஒரு குளியலறையையும் மேல் மாடியில் நான்கு படுக்கையறையோடு ஒட்டியதாக ஒரு உல்லாச அறையையும் ஒரு களிவறையோடு ஒரு குளியலறையையும் கொண்ட அந்த வீட்டின் கீழ் மாடிக்கு வந்து காலைக்கடமைகளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அன்றைய நாள் அவளுக்கொரு புதிய அனுபவத்தைக் கொடுக்கப்போகின்றதென்பதை அறியாதவளாய் சுறு சுறுப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தாள் தேன்நிலா.வரிசையில் காத்திருப்பவர்களை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடி, இலக்கம் 120 என்ற நம்பரை அழுத்தியபோது; அவளிடம் வந்த நபருக்குரிய மருந்துப்பெட்டிகளின் லேபிளை கணனியில் எழுதிக்கொண்டிருந்தாள் அவள். நன்கு உயர்ந்த வாட்டசாட்டமான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காயா, அவள்தான் வீட்டில் கடைசிப்பிள்ளை. அவள் இப்பொழுது மிகவும் கோவமாக இருக்கிறாள். காலையில் கனவு கண்டனீங்களா? என்று மிகவும் பயமுறுத்தும் குரலில் கேட்டார் அப்பா. இல்லை, என்று சத்தமிட்டு கூறினாள் காயா. இல்லை, இல்லை இல்லை என்று கத்தினாள். வா இங்கே, காலை உணவு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது ஒரு இலையுதிகாலத்தின் இதம் கலந்த மாலை வேளை. மிகப் பிரமாண்டமான உல்லாச விடுதியில் ( கோட்டல்) வரவேற்பு மண்டபத்தில் இரவு நேர விருந்துபசாரத்திற்காக காத்திருக்கின்றார்கள். வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும் ஓசைபோல் கேட்கிறது ஆங்காங்கே குழுமி நின்று பேசிக்கொண்டிருப்பவர்களின் இரைச்சலான பேச்சு. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பொறியியல் கல்லூரியில் உயிர்வேதியியல் பிரிவில் இரண்டாம் ஆண்டில் படித்துக்கொண்டிருந்த காலமது. என்னை விட ஏழு எட்டு வயது குறைவானவர்களுடனான கல்விப்பயணம். அதிகளவிலான நோர்வேஜியர்களையும் ஒரு சில வெளி நாட்டவர்களையும் கொண்டிருந்த அந்தப் பிரிவில் இலங்கையர்கள் என்று சொல்வதற்கு என்னோடு இன்னுமொரு இளம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்று திங்கட்கிழமை, அதிகாலை நேரம் 6:30 மணியிருக்கும் அவசர அவசரமாக 6:35 ற்கு என் வீட்டிலிருந்து 200 மீற்றர் தூரத்தில் இருக்கும் பேரூந்து தரிப்பிடத்திலிருந்து ஒஷ்லோ(Oslo) தலை நகரம் நோக்கி புறப்படும் பேரூந்தை பிடிப்பதற்காக வெளிக்கிட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன். வீட்டுக்கு வீடு இரண்டு மகிழூந்து, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இந்தக் கொரோனாவால!
வசுந்தரா!
அவனுள் மறைவாக…!
அவள்
அசத்தும் ஆடவன்
இன்றைய மனநிலை
காயாவும் அவள் கோபமும்!
அவனும் மதுவும்
அந்த மனிதர்
இப்படியும் மனிதர்கள்…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)