Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

அந்த ஒரு முத்தம்…

 

குறிப்பு: சுமார் 32 வருடங்களுக்கு முன் நான் வேலை பார்த்த இடத்தில் ஆங்கிலத்தில் எழுதி சிறு பரிசையும் வென்று முதன் முதலாக அந்த கம்பெனியின் மாத இதழில் வெளியான என் முதல் சிறுகதை ஆகும்.

தீபாவளி பண்டிகை முடிந்த மறுநாள் அது…

வாசு வேலைக்கு வந்து தான் செய்ய வேண்டிய வேலையைப் பற்றி யோசிக்கலானான்.

அவன் ஒரு கட்டிட தொழிலாளி… நாள் சம்பளத்தில் வேலை செய்பவன்…

ஒரு பீடியை பற்ற வைத்தவன், எதிரே இருந்த இரண்டு மாடியை அடைந்திருந்த புது கட்டிடத்தை நோட்டமிட்டான்… பாதி பீடி தீர, அதை தூக்கி எறிந்தான்.

ஒரு குப்பை வாறும் லாரி, அந்த வீதியை, குப்பையை உறிஞ்சும் தொழில்நுட்பம் கொண்ட இயந்திரத்துடன் குப்பையை அள்ளிக் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தது….அது அவன் தூக்கி எறிந்த பீடியை உறிஞ்சி எடுக்காமல் போனதை கவனித்த வாசு, ‘ஒரு வேளை உறிஞ்சி இருந்தால் ஏதேனும் தீ விபத்து நேர்ந்திருக்கலாம்….நள்ள வேளை நடக்கவில்லை!’ என எண்ணியபடி கட்டிடத்தின் மேலே திரும்பவும் நோட்டமிட்டான் வாசு…

இன்னும் மற்ற தொழிலாளர்கள் வந்து சேரவில்லை. இவன் மட்டும் தான் அங்கு இருந்தான்…. தினமும் முதலில் பணிக்கு வந்து சேர்ந்து அதன் மூலம் தன் சூப்பர்வைசரிடம் நற்பெயரை வாங்கும் உள்ளம் கொண்டவன் வாசு…. இதனால் ஏற்கனவே அவனுக்கு இரண்டு முறை சம்பள உயர்வு கிடைத்துள்ளது!… மேலும் சம்பள உயர்வு கிடைக்க வேண்டும் என்றே எப்பொழுதும் தினமும் முதல் ஆளாக வேலைக்கு வந்து விடுவான். சூப்பர்வைசரையும் மிஞ்சும்படியாக வேலைகளை தானாகவே திட்டமிடுவான்…..

சைக்கிளில் டீ விற்றுக்கொண்டு வந்தவனிடம் ஒரு டீ வாங்கி உறிஞ்சி, கூடவே இன்னொரு பீடியை பற்ற வைத்து……, இரண்டையும் மாறி மாறி உறிஞ்சிக் குடித்தவாறே….. அன்று நாள் முழுக்க செய்ய வேண்டிய வேலைகளை யோசித்துப் பார்த்து….. அதை சூப்பர்வைசர் வந்ததும் சொல்லி…. அதற்கும் இன்னொரு நற்பெயர் வாங்க வேண்டுமென…. கட்டிடத்தை மேலும் கீழும் பார்த்தவன், டீ முடிந்ததும் மீதியிருந்த பீடியை கடைசியாக இரண்டு முறை கப்கப்பென்று உறிஞ்சி தூக்கி எறிந்துவிட்டு….அவன் எங்கு சென்று தன் அடுத்த பணியை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான்.

இப்போது தான் கவனிக்க வேண்டிய வேலையை தொடங்க இரண்டாவது மாடிக்கு விறுவிறுவென தாவிச் சென்றான்.

இரண்டாவது மாடியில் வீதியை ஒட்டியவாறு எழுப்ப வேண்டிய தூணை பார்த்து அதில் கம்பி கட்டும் வேலையை சரிபார்த்து…. மீதமிருந்த வேலையை கவனிக்கலானான்….

அவன் கிட்டதட்ட மேலிருந்து கீழே விழும்படியான ஒரு ஆபத்தான சூழ்நிலையில் பாதுகாப்பின்றி வேலை செய்து கொண்டிருந்தான்….

(‘வா வா அன்பே… வா வா….எனக்கு அந்த ஒரு முத்தத்தை தா!’….. ஏற்கனவே இரண்டு நாட்களாக உயிர் வாழ பிடிக்காமல் அந்த ஒரு முத்தத்திற்காக ஏங்கித் தவித்துக் கொண்டிருந்த நான்…. என் காதலி என் அருகே வந்து சேர்ந்ததும் என் உள்ளம் பூகம்பமாய் வெடித்து குதுகலமாய் ஆட்டம் கண்டது…. ஆனால் அவள் ஏனோ இன்னும் என்னை நெருங்காமல் முத்தம் தர மறுக்கிறாள்!…. என்னாலும் அவளை நெருங்க முடியாது. அவள் தான் என்னிடம் வர வேண்டும்…. என்னால் எதுவும் முயற்சிக்க முடியுமா என்று பார்த்தால்…..ஊஹூம்…. போக முடியாது…..

‘வா என் அன்பே… வா என் அருகே…. வா…. எனக்கு அந்த ஒரு முத்தத்தை தா…. என்னை வாட்டாதே… உன் அந்த ஒரு முத்தத்தால் என் ஜீவனை சமாதி நிலைக்கு அனுப்பிவிடு..நான் செத்து விடுகிறேன்…அந்த ஒரு முத்தத்திற்காகத் தானே நான் உயிர் வாழ்கிறேன்?!…. என்னை ஏமாற்றாதே… வா என் அன்பே….. வா…. எனக்கு அந்த ஒரு முத்தத்தைத் தா!’)

தூணின் கம்பிகளை சரிபார்த்து கட்டிக்கொண்டிருந்த வாசு மெல்ல சினிமா பாட்டு ஒன்று பாட ஆரம்பித்தான்…அது நேற்று தன் மனைவியுடன் உறவாட நினைத்த தருணத்தில் ஏதோ ஊடலால் தவிர்க்க…. மனதில் வருடும்படியாக நீண்டு கொண்டிருப்பதால் உருவான பாட்டு…

“வருவாளா?…. அவள் வருவாளா?… என் உடைந்து போன நெஞ்சை ஒட்டவைக்க அவள் வருவாளா?… என் பள்ளம் ஆகிப்போன உள்ளம் வெள்ளமாக அவள் வருவாளா?….” பாடிக்கொண்டே வேலையில் மும்முரமாக இருந்தான் வாசு.

(‘வா வா அன்பே… வா…. தா முத்தம் தா!’ என் மனதை புரிந்து கொண்டவளாக… அவள் என்னை நெருங்க ஆரம்பித்தாள்!… எனினும் இன்னும் அந்த முத்தத்தை தரும்படியாக என்னை நெருங்காமல் என்னை சோதித்துப் பார்த்தாள்!. என்னால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை…. பித்துப் பிடித்தவனாய் மறுபடியும் பாடத் தொடங்கினேன்… ‘வா வா அன்பே… வா வா….எனக்கு அந்த முத்தத்தைத் தா!’)

கட்டிட வேலையை பார்க்க மற்ற தொழிலாளர்கள் ஒவ்வொருவராக வந்து சேர்ந்து, சூப்பர்வைசகர்க்காக காத்திருந்தனர். சூப்பர்வைசர் சொல்படிதான் அவர்கள் அந்த நாளுக்கான வேலையை ஆரம்பிப்பார்கள்.

மேலே வாசு தன் பணியில் மும்முரமாக இருப்பதை கவனித்து அவனை மெச்சிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

(அந்த ஒரு முத்தத்திற்காக ஏங்கி கருகிக் கொண்டிருந்த என் இதயத்தை புரிந்து கொண்டவளாக… என் உடலையும் கருகி என்னை அந்த ஒரு முத்தத்தினால் சாகடித்து என் ஜீவனை சமாதியாக்க…. இதோ என் காதலி என்னை நெருங்கிவிட்டாள்…. அந்த ஒரு முத்தமும் தந்துவிட மிக மிக நெருங்கி விட்டாள்….அந்த முத்தமும் தந்து… என்னை குதூகலமாக…மகிழ்ச்சி வெள்ளத்தில் துடிதுடித்து வானத்தில் பறக்க விட்டாள்!….. ஜ்ஜ்ஜ்ஜூம்ம்ம்!)

‘ஜ்ஜ்ஜ்ஜூம்ம்ம்….’

ஏதோ ஒன்று வானத்தை நோக்கி பறக்க….அது என்ன என்று திரும்பிப் பார்த்தவர்கள்…. ‘ஓ தீபாவளிப் பட்டாசு வகை ஏரோப்பிளேன் தானே அது?!…. அது எப்படி தானாக பறக்கிறது?’ என்று ஆச்சரியமாக பார்த்தார்கள்.

பறந்து சென்ற அந்த ஏரோப்பிளேன் பட்டாசு….வாசுவை பதம் பார்த்தது. அவன் பாதுகாப்பின்றி நின்றிருந்த நிலையை தடுமாற்றம் செய்து…. இரண்டாவது மாடியிலிருந்து விழும்படியாக செய்தது…. விழுந்தவன் மண்டையை கான்கிரீட் தரை பதம் பார்க்க… இரத்த வெள்ளத்தில் துடிதுடித்து சில வினாடிகளில் இறந்து போனான் வாசு!

‘தன்வினை தன்னைச் சுடும்!’ என்பதாக அவன் வீசி எறிந்த பீடி ஒன்று… காற்று வாக்கில்…அருகே பற்றவைக்கப்படாமல் சும்மா கிடந்திருந்த தீபாவளிப் பண்டிகை பட்டாசு ஏரோப்பிளேன் மீது விழ…. அதை சில வினாடிகளில் பற்ற வைத்து… அந்த ஏரோப்ளேன் வாசுவையே பதம் பார்த்து அவன் உயிரை பலி வாங்கியது!!!

கட்டிட வேலையில் இருப்பவர்களே!…. பாதுகாப்பாக வேலை செய்யுங்கள்!! உங்கள் உயிர் உங்கள் கையில்!!! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
தேர்தல் பிரச்சாரம் ஆரம்பமாகி விட்டிருந்தது.... எங்கு பார்த்தாலும் பலவித கட்சிகளின் கொடிகள்.... வண்ணங்கள்.... பிரச்சார பொன்மொழிகள்.... வாக்குறுதிகள்.... ஒரு கட்சியின் தலைவர் (பெயர், மற்றும் ஆணா பெண்ணா என்பதை அவரவர் கற்பனைக்கு!!) ஊர் ஊராகச் சென்று பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார். தலைவர் என்பதால் அவருக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மதிய சாப்பாட்டிற்கு பின் வெற்றிலை பாக்கை வாயில் மென்றவாறு வாசலில் வந்தமர்ந்த சுந்தரேசன், வீதியின் இருபுறமும் நோட்டமிட்டார். பின்பு வீட்டிற்குள் இருந்த சுவர் கடிகாரத்தில் நேரத்தைப் பார்த்தார். அருகில் வந்து நின்ற மனைவி திலகவதியிடம் "என்ன இன்னும் நம்ம ஜோசியரை காணலியே?" ...
மேலும் கதையை படிக்க...
‘காலங்கள் மாறும்……கோலங்கள் மாறும்.. ஆனால் இந்த சென்னையின் குப்பை கூளம் மாறாதா?’ சிங்கப்பூரில் இருந்து, பல வருடங்கள் கழித்து, நெருங்கிய உறவினர் ஒருவரின் திருமணத்திற்காக சென்ற வாசுதேவனுக்கு முதலில் தோன்றியது இதுதான். ஆனால் பிறகு தான் தெரிந்தது…. சில மனிதர்களும் மாறவில்லை என்று….. சுமதியும் மாறியிருக்கவில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாகம் 1| பாகம் 2 ஞாயிற்றுக்கிழமை, காலை ஆறு மணி. மாமனார் வீட்டில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தார் இன்ஸ்பெக்டர் ராஜேஷ். இரண்டு நாட்களாக சரியாக தூங்காததாலும் முந்தின நாள் இரவு மாமனாருடன் வெகு நேரம் பேசிக் கொண்டே இருந்ததாலும், அண்ணாநகர் சோமுவின் வீட்டில் செய்த வேலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(கவனிக்க: காதல் தோல்வியா? மற்றும் வாழ்வில் பற்பல இன்னல்களா? - இக்கதையை படியுங்கள் புரியும்) தூறலாக ஆரம்பித்து. லேசான மழையாக மாறி, அது மண் வாசனையை கிளப்பியதும், இதமான குளிர்ந்த காற்றும் சேர்ந்து வீச. ஜன்னலை திறந்து வைத்து படுத்திருந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(நிஜமாகக்கூடிய ஒரு கற்பனைக் கதை) தமிழ்நாடு மாநிலத்தில் கோயமுத்தூர் அருகே, காடும் மலையும் சூழ்ந்த ஒரு சிறு நகரம், வானரமூர் (கற்பனை பெயர்). குரங்குகள் அதிகம் வசிக்கும் காட்டுப் பகுதி. ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பு தான் ரியல் எஸ்டேட் கம்பெனி ஒன்றின் முயற்சியால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கவனிக்க: இக்கதையில் வர்ணிக்கப்பட்டுள்ள விண்வெளி பயண தொழில் நுட்பங்கள் முற்றிலும் கதாசிரியரின் கற்பனையே...காப்பி ரைட் உள்ளது (Copy Right)…. நாசாவுக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளது! கி.பி. 2025 இந்தியப் பெருங்கடலின் நடுவில், சரியாக பூமத்திய ரேகை (Equator) பகுதியில் நடந்து கொண்டிருந்த அந்த பிரமாண்டமான வேலைப்பாடுகளை, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
திரு.பாலா ஹாலில் அனைத்து ஜன்னல்களையும் திறந்து வைத்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். இயற்கையான காற்று,… நல்ல தூக்கம். சுமார் பன்னிரண்டு மணியளவில், அவரது மகன் சிவா வீட்டிற்குள் நுழைந்து, நேராக தனது அறைக்கு நடந்து சென்று கதவை மூடினான்… .இந்த வீடு நீண்ட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'அந்த மாலைப் பொழுதில், என்னோமோ கொஞ்சம் எகிறிப் பாய்ந்தால் அந்த சூரியனை தொட்டுவிடலாம் என்பது போல்... மண் சாலையின் மறுகோடியில் சூரியன் ஆரஞ்சுப் பழ வடிவில் பிரகாசமாக தெரிந்தபோது, கணேஷ் தன் சைக்கிளை முழுப்பலம் கொண்டு மிதித்தான் ....மிதிக்க மிதிக்க சைக்கிள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
படுக்கையில் புரண்டு புரண்டு படுத்து, வலி எடுத்தது தான் மிச்சம்!... துாக்கம் விரைவில் வந்து கண்களைத் தழுவுவதாகத் தெரியவில்லை. ஒரு காலத்தில், காதலின் ஏக்கத்தால் தூக்கம் வரவில்லை…. இப்பொழுது முறிந்து போன பத்து வருட காதல் வாழ்க்கையை நினைத்து நினைத்து துக்கத்தால் தூக்கம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த இனம்… – ஒரு பக்க கதை
விதியோ விதி!
முதலா?…முடிவா?…
யாரைத் தான் நம்புவதோ?!
ஒரு ஜீவன்…துடித்தது!
கொரோனாபோய்…கொ(கு)ரங்குவந்த கதை!
காலம் ஒரு நாள் மாறும்!
நம் வீடு..நம் நாடு..நம் பூமி!
எதிர்விசை
எங்கே யாருக்கு எதுவோ?!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)