வைரஸ்

 

மனசு வலித்தது. ஓரே நாளில் எப்படி இந்த நடைமுறை மாற்றம்? அப்படி என்னதான் நான் தப்பு பண்ணினேன்?

வாட்ச்மேன், கேட்டு அடைத்த வாக்கில் சொன்னது காதில் விழுந்தது. இனிமே வீட்டுக்குள்ளே விட வேண்டாம் என்று ஐயாவின் உத்திரவு.

அப்போ அவளை, என் உமாவை எப்படிப் பார்ப்பேன்?

மாப்பிள்ளை முறுக்கி விட என் அப்பாவின் சின்ன திட்டமோ!

திருமணம் இன்னும் ஒரு மாதத்தில். எனக்கு இல்லாத உரிமையா?

எந்த அடக்குமுறைக்கும் நான் மசிய மாட்டேன்.

இது கண்டிப்பாய் அந்தக்கிழவியின் ‘திரிசம’ந்தான். மாமியார் நல்லவள். மாமனார் அப்பாவி மாதிரி நன்றாக நடிக்கிறார்.

ஹும்! திருமணம் நிச்சயம் செய்த பிறகு என் தயவு அவர்களுக்குத் தேவையில்லையே?

என்னைப் பிடிக்கவில்லையா? சே இந்தப் பெண்களையே அதிகம் நம்பக்கூடாது.

ஒரு வேளை எனக்கு ஆபீசில் பிரமோஷன் கிடைக்காத விஷயம் அவளுக்குத் தெரியுமோ?

யாராவது என் பழைய கதைகளை உமாவிடம் அவிழ்த்து விட்டிருந்தால்!

கமலிதான் இதைச் செய்திருப்பாள்.

பீர் சாப்பிட்டது, டேடிங் விஷயம், லவ் பெயிலியர், இவை எல்லாத்தையும் நானே முதல் இரவில் சொல்ல வேண்டும் என்று தானே நினைத்தேன்.

ஆனால் என் உமா இதையெப்படி நம்புவாள்

உடனே மொபைலைக் கையில் எடுக்க, ஈகோ தடுக்க, மொபைல் மீண்டும் உறக்கத்தில்.

இருள் படர ஆரம்பித்து, என் உற்சாகம் குன்றிய நிலையில், மனதில் கனத்துடன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தேன்.

மொபைல் திடீர் உயிர் பெற்று மறு முனையில் என் உமா.

சாரி. சேகர், திடீர்னு நியூஸ் வந்திச்சா, நான் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை. உங்க போன் அவுட் ஆப் கவரேஜ் னு வருது. இந்த வைரஸ் காலத்திற்கேற்ப நம்ம வீட்டுக்குள் இருந்தபடி எல்லா வேலைகளையும் பார்க்கலாம். நேரா சந்திக்க முடியாது.

எது உமா? எந்த வைரஸ்? எனக்கு ஒன்றும் விளங்கவில்லை.

எந்த விஷயமும் தெரியாதா? இப்படியா மலங்க மளங்க முழிப்பீங்க

நேரா வீட்டுக்குப் போங்க. கொஞ்சம் டிவி நியூஸ் பாருங்க. வைரஸ் வராமல் தடுங்க. மற்றது நாம் போன்ல தான் பேசணும். என்னங்க, புரிஞ்சுதா

எதோ புரிந்தமாதிரி தோன்றியது.

முதலில் புரிந்தது ‘ என்னங்க’; அப்ப கன்பர்ம்ட் தான்!

அடுத்தது, இப்படித்தான் அப்பாவும் எப்படி அம்மாகிட்டே பொறுமையா கேட்டுப் புரிந்து கொள்கிறார் என்று.

புரியாமல் போய்விடும் விஷயம். அட! எதையெல்லாம் நினைத்துப் பயந்தேன்!!! இதுதான் ஆண் மனசோ? வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து குதூகத்துடன் வீட்டை நோக்கித்திருப்பினேன். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பள்ளியில் மதியம் உணவு இடைவேளை! அனைவரும் சாப்பாட்டை எதிர் நோக்கி உணவுக்கூடத்திற்கு ஓடிக் கொண்டிருந்தனர். மீண்டும் ஒரு முறை ‘லஞ்ச்’ பாக்ஸைத் திறந்து பார்த்த ரேணு, உதட்டைச் சுழித்து, முகத்தைச் சுளித்தாள். அதை இன்ஸ்டாகிராமாக உள் வாங்கிக் கொள்ள ரெடியானாள் அவளின் தோழி மீரா. “என்ன, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வெளியில் மினுக் மினுக் என்று எரிந்து கொண்டிருந்த “…..இது உங்களுடைய பாங்க்” அறிவிப்பின் பின்னால் அமைந்திருந்தது அந்த வங்கி. சாதாரண கால கட்டத்தில் அந்த வங்கிக்குள் திருவிழா போல கூட்டம் நிற்கும். அவரவருக்குத் தெரிந்த சிப்பந்தியைப் பிடித்து, வாடிக்கையாளர்கள் முன்னுரிமை புதுப்பித்துக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த ஏழை ஊரில் பணக்கார மிடுக்குடன் தெரிந்த ஒரே கட்டிடத்துக்குள் நுழையலாமா வேண்டாமா என்ற தயக்கத்துடன் டயர் செருப்பை வெளியே பத்திரமாக வைத்து விட்டுத் தலையை மட்டும் உள்ளே பயத்துடன் நீட்டினான் பன்னீர். “ஏய்யா! என்ன வேணும்?” – ‘போரப்போ!’ விளம்பரத்தில் காட்டப்படும் அழுக்குக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மங்களூரின் ஒரு பெளிகே (காலை) நேரம். காப்பி டம்ளரைக் கையிலெடுத்து ரசித்துக் குடிக்க ஆரம்பிக்கவில்லை. அதற்குள் மொபைல் மிரட்டி முணுமுணுத்தது. தோரணையுடன் பேசினவர் அடுத்த முனையில், “ மிஸ்டர்.சேகர்! நான் சி.பி ஐ. நட்ராஜ். உங்களை எப்ப மீட் பண்ணலாம்? இப்ப எங்கே இருக்கீங்க? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அத்தியாயம் 1 - முன்னிருட்டில் ஒரு முகமன் பாண்டிய நாட்டின் ராஜேந்திரபுரி- அந்த முன்னிருட்டுப் பொழுதிலும் அடுத்த நாளை இனிதே துவங்க, தயங்காமல் ஆயத்தமாக நின்றன புள்ளினங்கள்! அரண்மனையைச் சுற்றிலும் ஆங்காங்கே நின்றும் நடந்தும் காவல் வியூகம் அமைத்து நின்ற வீரர்களின் படை ஓசை; ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ரேணுகாவின லஞ்ச் பாக்ஸ்
நடுவுல ஒரு லட்சத்தைக் காணோம்!
ஒரு கடன் மறுக்கப்படுகிறது
ஒரு சிபிஐயின் போன் கால்
குனவதியின் காதல் மன்னன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)