மெசேஜ் – ஒரு பக்க கதை

 

ஒரு வாரமாக எதற்கெடுத்தாலும் முரண்டு பிடிக்கிறாள் சுகன்யா.

செல்போனை எடுத்து வைத்துக் கொண்டு டெக்ஸ்டிங் என்று மணிக் கணக்காக யார் யாருக்கோ மெசேஜ் அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறாள்.

தன் மனைவிதானா இவள்.சந்தேகமாக இருந்தது ராஜனுக்கு.

கலயாணமாகி வரும்போது எதுவும் தெரியாது அவளுக்கு. தன் ஆபீஸ் நண்பர்களின் மனைவிகள் போல அவளையும் மாடர்னாக மாற்றலாம் என்று பியூட்டி பார்லர். ஃபிட்னஸ் சென்டர் என்று அழைத்துப் போனதெல்லாம் கூட சிக்கல் தரவில்லை. செல் வாங்கிக் கொடுத்ததுதான் படுத்துகிறது.

யாருக்கு அனுப்புகிறாள். புரியாமல் செல்லைப் பிடுங்கினான். அவள் சொன்னது அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

“எனக்கு நானே எஸ்.எம்.எஸ் அனுப்பிக்கறேங்க. அதான் டூயல்சிம் இருக்கில்ல. எனக்கு நானேதான் அனுப்பறேன்.’

“என்னடி சொல்ற?’

“பின்ன என்னங்க. எப்பவும் நீங்க ஆபீஸ் வேலை அது இதுன்னு பிஸி. என்னை மார்டனா மாத்தினா போதுமா. கல்யாணமானப்ப அன்பா, பரிவா பேசின மாதிரி இப்பவும் பேச உங்களுக்கு நேரமில்லை. நான் யார்கிட்ட போய் பேசுவேன்?’

“ஸாரிடா கன்னுக்குட்டி. நான்தான் மடையன்’ என்று மனைவியை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டான்.

- சூர்யகுமாரன் (மே 6, 2011) 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
வெண் மழை
""டிராஃபிக் சரியாக பலமணி நேரம் ஆகும்... நடந்து போங்க...'', ஒவ்வொரு டாக்ஸி கதவையும் தட்டி சொல்லிக் கொண்டே சென்றனர் போலீசார். சாலினி அதிர்ச்சி அடைந்தாள். "நடக்கவா... எவ்வளவு தொலைவிற்கு...?' ஆறு கி.மீ. இறங்கினால், மார்ஹி என்றொரு ஊர் வரும். அங்கு வேன்கள் இருக்கும். அதில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அம்மாவுக்குத் தெரியும்
"சுமித்ரா! என்ன வேண்டும் உனக்கு? எப்ப பார்த்தாலும் உம்முன்னு மூஞ்சியை வெசுண்டிருக்கே? " அம்மா கொஞ்சம் கோபமாகத்தான் கேட்டாள்... "சும்மா இருமா! உனக்கென்ன? உன் வேலையைப் பாரு! நான் என் பிரெண்ட்ஸ் கூட கொடைகானல் போகணும்னு கேட்டா... முடியாதுன்னு சொல்லிட்டே! ரெண்டு நாள்தானே? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
முடிவு
சம தளத்திலும் சற்றே இறக்கமான பகுதிகளிலும் அவ்வளவாகத் தெரியவில்லை. சற்று மேடான சாலைப் பகுதிகளில் மட்டும் மிதிப்பதற்கு நிறைய சிரமமாக இருந்தது. ""வேண்டாண்டா உன்னால முடியாது''ன்னு சொன்ன பாபு கிட்ட, ""முடியும்டா''ன்னு சொல்லி சைக்கிளை வாங்கினது நான்தான். இப்ப முடியலைன்னு குடுத்தா ப்ரெண்ட்ஸ் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிறேமினி கோலா வாங்கி வாறீங்களே ! ம்... காசைவாங்கிக் கொண்டு கடைக்குப் போனாள் என் சின்னத்தங்கை பிறேமினி. அப்பாவும் நானும் அந்த மூலைப்படியிலிருந்து சின்னனிலிருந்து நான் செய்த அட்டகாசங்கள் பலவற்றை நினைவு கூர்ந்து கொண்டிருந்தேன். சட்டென மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டு மின்விளக்குகள் அணைகிறது. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பொதுவா தனிம என்னை வாட்டுறப்பெல்லாம் அந்தப் பெரிய பாறாங் கல்லுக்கு மேலதான் நா ஏறி இருப்பேன். அங்கிருந்து பாத்தா சுத்து வட்டாரத்தில உள்ள பத்துத் தோட்டங்களும் தெரியும். எங்க தோட்டத்திலேயே ரொம்ப ஒசரமான ஒரு எடத்துல அது கம்பீரமா ஒரு பாறைக்குன்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வெண் மழை
அம்மாவுக்குத் தெரியும்
முடிவு
நினைவுகள் மட்டுமே
சூடேறும் பாறைகள்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)