Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

முதுநிலை மழலையர் இறுதித் தேர்வு

 

சரியாக பிற்பகல் 3:40-க்கு பள்ளிப் பேருந்தில் அடுக்கு மாடி வளாக வாசலில் வந்திறங்கும் ஐந்து வயதுப் பேத்தியை நான் வாயிலில் சென்று வரவேற்கச் செல்லக் கூடாது. அப்படிச் சென்றால் ஒரு சின்னப் பிரளயமே நடக்கும்.

“நான் என்ன குட்டிப் பாப்பாவா…. என் ஃப்ரண்டு தனியாத்தானே இறங்கிப் போகிறான்… நீ மட்டும் ஏன் என்னை வந்து கூட்டிண்டு போகிறாய்…..?”

“இல்லடா உன்னை வண்டிலேந்து ஜாக்கிரதையா இறக்கணும் இல்ல…. அதான்…”

“அதெல்லாம் வேண்டாம், வாட்சுமேன் அங்கிள் இறக்கி விடுவார்… நான் வந்து காலிங் பெல் அடிச்சப்பறம் கதவைத் திறந்தால் போதும்…”

எங்கள் வீட்டில் அவள் பேச்சுக்கு மறு பேச்சு கிடையாது. இருந்தாலும் ஆதங்கம் தாங்காமல் பால்கனி வழியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். வண்டியிலிருந்து இறங்கியவள் காம்பௌண்டுக்குள் இப்படி அப்படி அலய, காவலாளியின் உந்துதலில் மாடி ஏறி வந்தாள். கதவருகே காத்திருந்த நான் அவள் மணியடித்தவுடன் ‘யார்’ என்று கேட்க, மாடி வீட்டுப் பெண் போல் குரலை மாற்றிக் கொண்டு ‘தன்னயே’ இருக்ககாளா என்று கேட்டாள். நானும் கதவைத் திறந்து “இல்லயேம்மா அவ இன்னும் பள்ளிக் கூடத்திலிருந்து வரல” எனக் கூற, உதட்டின் மீது விரலை வைத்து “சத்தம் போடாதே” என்று பாவனை செய்தாள். மீண்டும் குரலை மாற்றி அதேபோல் உள்ளே இருக்கும் பாட்டிக்கும் குரல் கொடுக்க, பாட்டியும் ‘இன்னும் வரலைம்மா’ என்றவுடன் ‘தாத்தா பாட்டியை ஏமாற்றி விட்டோம்’ என்ற மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதித்து தான் வந்துவிட்டதை அறிவித்தாள். (இதற்கு மாறாக முதலிலேயே அவள் வந்ததாகக் காட்டிக் கொண்டால் அதற்கும் ஒர் அமர்க்களம் நடக்கும்)

சீருடை, காலணிகள் கழட்டிய பிறகு ஒரு தட்டில் அவள் விரும்பும் நொறுக்குத் தீனியை வைத்து நீட்ட, TV முன்னால் அமர்ந்து தான் விரும்பும் கார்ட்டூன் சானல் பார்த்துக் கொண்டே கொறிக்க ஆரம்பித்ததாள். பள்ளிப் பையைத் திறந்து முதலில் மதிய உணவு, சிற்றுண்டி எல்லாம் சாப்பிட்டிருக்கிறாளா என்று சரி பாரக்க, க்ரீம் பிஸ்கட்டில் பிஸ்கட் அப்படியே இருந்தது. ஏன் என்று கேட்டால் பதில் வராது. க்ரீம் பிஸ்கட் என்றால் க்ரீம் மட்டும் சாப்பிட வேண்டும் என்பது பிள்ளைகள் நியதி (அதான் TVல காண்பிக்கிறார்களே) பிறகு ஒவ்வொரு புத்தகமாக எடுத்து வீட்டுப் பாடம் ஏதாவது இருக்கிறதா என்று பார்த்து, எழுதவேண்டிய நோட்டுப் புத்தகத்தையும் பென்சில் பாக்சையும் மேசைமேல் வைத்துவிட்டு, நாட்குறிப்பு(Diary) புத்தகத்தில் ஏதாவது குறிப்பு இருக்கிறதா என்று பார்க்க, ஒன்றுமில்லை. ‘சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டுப் பாடம் எழுது’ என்று சொல்லி விட்டு உள் அறைக்குச் சென்று விட்டேன்… விளையாடச் செல்லும் முன் வீட்டுப் பாடம் எழுத வேண்டும் என்பது எழதப்படாத நியதி. ஆரம்பத்தில் சற்று முரண்டு பிடித்தாலும் நாளடைவில் பழகி விட்டாள்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு உள்ளே வந்தவள் என் முன்னே diary-ஐத் தூக்கிப் போட்டு “தாத்தா பார்” என்றாள்.. எதையும் தூக்கி எறிவது, டமால் டுமீல் என சத்தமிடுவது அவளது சாந்த குணம். தான் சொல்வது போல் எல்லாம் நடக்க வேண்டும் என்பது அவளது தீவிர குணம். அவளுடைய எல்லா கோரிக்கைக்கும் பணிவது என்பது என் குணம்.. சரி விஷயத்திற்கு வருவோம். நான் பார்க்கத் தவறியது என்ன என்று பார்த்தால், முதல் பக்கத்தில் ஒரு காகிதத்தை எட்டாக மடித்து வைத்துப் பின் செய்திருந்தார்கள். பிரித்துப் பார்த்தால் ஆண்டு இறுதித் தேர்வுப் பட்டியல்.

முது நிலை மழலையர் பள்ளி (Senior kindergarten) தேர்வு விவரங்கள் விரிவாக அந்தப் பட்டியலில் மிகத் தெளிவாக குறிப்பிடப் பட்டிருந்தது.

*தேர்வுகள் நடக்கும் நாட்கள்
*நேரம்
*மொத்தம் ஒன்பது பரீட்சைகள்
*ஒவ்வொரு பரீட்ச்சைக்கும் படிக்க வேண்டிய பாடங்கள்
*புத்தகத்தில் படிக்க வேண்டிய பக்கங்கள்
*எழுதிப் பழக வேண்டியவை
*மனப்பாடம் செய்ய வேண்டியவை
*இத்துடன் வகுப்பில் நடந்த தேர்வுக் காகிதங்கள்
*இன்னும் பல

பட்டியலினைப் பார்த்தவுடன் இன்னும் சில நாட்கள் நடக்கப் போகும் காட்சிகள் என் கண்முன் விரிந்தன. பெற்றவள் மனம் பதை பதைக்க, தன் பிள்ளை இதில் எல்லாம் தேர்ச்சி பெற வேண்டுமே என தினம் தீவிரப் பயிற்சி முகாம் தொடங்குவாள். பெற்றவளின் திடீர் தீவிரத்தைப் பார்த்து பிள்ளை சற்று துணுக் குற்றாலும், அவ்வளவாக சிரமப் படாது. ஒருவருக் கொருவர் ஒன்றும் தெரியாது என்ற கோணத்திலேயே பரீட்சையை நோக்கி நகர்வர். (முக்கியமாக உணர வேண்டியது இளம் மழலையர்கள் ஆசிரியர் கற்றுத் தந்தற்கு மேல் என்ன சொன்னாலும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள்)

“எங்க மிஸ் இப்படித்தான் சொல்லியிருக்காங்க” என்பதே முடிவான தீர்ப்பாக இருக்கும்.

இந்த இருமுனைப் போராட்டத்தில் வீடு போர்க்களமாகி விடும். பெரியவர்களும் அவரவர் திறமைக்கு ஏற்ப போரில் கலந்து கொள்வார்கள். இதற்கு நடுவில் குழந்தை இவர்களை வைத்து தனது அடுத்த சாக்லேட்டையோ, நொறுக்குத் தீனியையோ, விளையாட்டுப் பொருளையோ பெறுவது எப்படிப் என்ற சிந்தனையில் இருக்கும். வரவிருப்பதை நினைக்கும் போதே கொஞ்சம் கலக்கமாக இருந்தது.

சிந்தனை கலைந்தவனாய் பேத்தியைக் கூப்பிட்டேன்.

“என்ன தாத்தா…..?”

“Exam வருது டேய்லி படிக்கணும்….”

“சரி தாத்தா…… எப்ப லீவு விடுவாங்க……?”

நம்மைத் தாண்டி குழந்தைகள் சிந்திக்கிறார்கள்.. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நாம் சில சமயம் வெளியூர் பயணம் செல்லும் பொழுதோ, மலைவாச ஸ்தலங்களுக்கு விடுமுறையில் செல்லும் பொழுதோ அப்படியே அதன் அழகில், அமைதியில், குளிரிச்சியில் சொக்கிப் போய்விடுவோம். போகும் வழியெல்லாம் தோன்றும் வழிகளும், கிளைவழிகளும் நமக்கு ‘அது எங்கே போகும்..?, அதன் முடிவில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேலுவுக்கு தகவல் வந்த போது பதறி விட்டான்.  ஓரு கணம் என்ன செய்வது. ஏது செய்வது என்று புரியவில்லை.  மனைவிக்கு இரண்டாவது பிரசவம்....   மருதுவர் சொன்னபடி பார்த்தால் இன்னும் இரண்டு வாரம் தள்ளித்தான் ஆக வேண்டும்..... இப்பொழுதேவா.....?   உடனே மருத்துவமனை செல்ல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்தப் பேருந்து நிறுத்ததில் நான் செல்ல வேண்டிய பேருந்துக்காக காத்திருந்தேன். நடு வீதியில் பேருந்தை நிறுத்தி இரு பல்லவன் அதிகாரிகள் பயணச் சீட்டு சோதனை செய்து கொண்டிருந்தனர். பின்னால் போக்குவரத்து தடை பட்டு நிற்கும் வண்டிகள் ஓயாமல் ஒலி எழுப்பிக் கொண்டிருந்தன.. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பால்கனிக்கு தமிழில் என்ன வார்த்தை என்று சட்டென்று நினைவுக்கு வரவில்லை. அதிகாலை கண் விழித்த பின் எவ்வளவு புரண்டும் தூக்கம் வரவில்லை. சீக்கிரம் எழுந்து வெட்டி முறிக்க வேண்டிய வேலை எதுவும் இல்லை.... வேலை ஓய்வுக்குப் பின் ஐந்து வருடமாக நானே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நண்பனிடம் தொலை பேசியில் பேசும் பொழுது இந்த வாரம் ஒரு சிறுகதை எழுத நல்லதொரு கரு கிட்டவில்லை என்று அங்கலாய்த்த பொழுது அவர்: "நீ ரொம்ப சாதாரணமா ஒரே நேர் கோட்டில் வர்ணித்து எழுதுகிறாய், நல்ல திருப்பங்களுடன் எழுதினால்தான் உன் கதை இன்னும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த இரயில் வண்டி மைசூரிலிருந்து ஹூப்ளி சென்றுகொண்டிருந்தது. முன்னிரவில் புறப்பட்ட வண்டி அடுத்த நாள் காலைதான் செல்லுமிடம் சேரும். நானும் எனது மனைவியும் ஒரு அலுவலக நண்பரின் திருமணத்திற்குச் சிர்சி (Sirsi) சென்றுகொண்டிருந்தோம்... அலுவலக நண்பர்களின் திருமணங்களுக்குச் செல்வது என்பது ஒரு கடமையாகவே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலில் அடிபட்டு ஒய்வாக இருந்தார் ராமசாமி. என்ன ஏதென்று பதற வேண்டாம். குளியல் அறையில் வழுக்கி விழுந்து கால் கணுக்காலில் மயிரிழை உடைப்பு. கால் கட்டு போட்டு அசையக் கூடாது என்பது மருத்துவர் கட்டளை. சும்மா இருத்தல் என்றால் என்ன என்பதை இதுவரை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
களம்: கல்லூரி வளாகம் அல்ல காலம்: 1971-72 சென்னை விமான நிலையம் இருக்கும் ஊரில் இரயில் வண்டி நிலையத்துக்கு மிக அருகில் இருக்கும் கலைக் கல்லூரி. அதோ நம் நாயகன் கல்லூரி முடிந்து வேக வேகமாக வந்து கொண்டிருக்கும் இளைஞன். நல்ல உயரம். மெல்லிய உடல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது ஒரு கிராமம்-- நாப்பது அண்டுகளுக்கு முன்.... அது ஒரு ரொம்ப சின்ன கிராமம். இரண்டே தெரு. மேல் தெருவில் பத்து கல்லு வீடுகள், ஒரு கோவில். பின் தெருவில் முப்பது வீடுகள். டவுனுடன் தொடர்பு கொள்ள ஒரு தனியார் பேருந்து - ஓடினால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இங்கொருவரும் அங்கொருவருமாக நாளைய பண்டிகையைக் கொண்டாட தயாராகிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அவர்கள் மொழி சிதைந்து ஒற்றை எழுத்துகளில் இருந்தது…. உங்களுக்காகத் தமிழில்… மலர்களும், வாசனைப் பொருட்களும், திருவுருவப் பொம்மைகளும் கடைவீதியில் கொட்டிக் கிடந்தன… அருகில் உள்ள ஊர்களிலிருந்து வந்தவர்கள் அவரவர் விருப்பப்படியும், வண்ணத்திலும், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இனி
ஏ டீ எம்
உயிர்
VIP
திருப்பம்
ஹம்பி
அருகே….! மிக அருகே..!
இயற்பியல் இரண்டாம் ஆண்டு
ஒரு கிராமம்
அக்டோபர் 2

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)