முடிவைத் தேடி

 

பாத்திரங்கள் கடபுடவென்று உருள, அஞ்சலையை இழுத்துப் போட்டு அடித்து, காட்டு கத்தலில் கத்தினான் சொக்கன். பத்து வயது பெண்ணான ராசாத்தி, தன் இரண்டு தங்கைகளையும் தன்னோடு சேர்த்து அணைத்து, அப்பனுக்கு பயந்து குடிசை திண்ணையில் ஒடுங்கி உட்கார்ந்திருந்தாள்.
முடிவைத் தேடி“”பொட்ட புள்ளைகளா பெத்து வச்சுக்கிட்டு, வாயா பேசற… இதபாரு… வேலைக்கு போயி நல்லாதானே சம்பாதிக்கிறே… வந்து காசு கேட்டா வாயை மூடிகிட்டு கொடுக்கிறதை விட்டுட்டு, திமிர்த்தனமா பேசற?”
கீழே விழுந்தவளை, காலால் எட்டி உதைத்தான்.
“”நான் கஷ்டப்பட்டு காட்டிலேயும், மேட்டிலேயும் போயி சம்பாதிக்கிறதை, இப்படி குடிச்சு அழிக்க கேட்கறியே… இந்த புள்ளைங்களுக்கு ஒரு நல்ல துணி எடுத்து கொடுக்கக்கூட முடியலை. ஏதோ வயித்துக்கு கஞ்சி ஊத்தறேன். நீ குடும்பத்தை கவனிக்காம, இன்னொருத்தியை வச்சு, கூத்தடிச் சுக்கிட்டு… நாலு நாளைக்கு ஒருக்க வந்து, என்னை இப்படி நாயடி, பேயடி அடிக்கறியே… நீயெல்லாம் மனுஷனா…”
“”நான் ஆம்பளைடி… அப்படித்தான் இருப்பேன். அதை கேட்க நீ யாரு. அழுது வடியற உன் மூஞ்சியை எவன் பார்ப்பான். நீயெல்லாம் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்து என்ன பிரயோசனம். பேசாம நீ பெத்து வச்சருக்கியே… பொட்ட கழுதைங்க அதுங்களை கூட்டிக்கிட்டு, ஆத்திலேயோ, குளத்திலேயோ விழுந்து சாவு. அடுத்த தடவை வரும்போது, இங்கே இருக்காதே; ஓடிப் போயிடு… தரித்திரம்.”
கோபமாக வெளியேறும் அவனை பார்த்து, பயத்தில் நடுங்கியவாறு, ராசாத்தியும், குழந்தைகளும் உட்கார்ந்திருந்தன.
இரண்டு நாட்களாக அஞ்சலைக்கு மனதே சரியில்லை. சை… என்ன வாழ்க்கை. இவனிடம் அடி உதை பட்டு… ஒரு மனுஷியாகவே அவளை மதிக்கவில்லை. பக்கத்து டவுனில், யாரோ ஒருத்தியை கூட்டி வந்து, குடும்பம் நடத்திக் கொண்டிருக்கிறான். அப்பனும், ஆத்தாவும் வயசானவர்கள். பாரவண்டி இழுத்து, வயித்தை கழுவும் அப்பனிடம், அவள் எதை எதிர்பார்க்க முடியும்.
சின்ன, சின்னதாக மூன்று பெண் குழந்தைகளை எப்படி கரையேற்றப் போகிறாள். மனது வலித்தது. அவன் சொன்னது போல், வாழ்ந்து என்ன பிரயோசனம். இப்படி அடி உதை பட்டு நாயிலும் கேவலமாக வாழ்வதை விட, உயிரை மாய்த்துக் கொள்வது எவ்வளவோ மேல்.
அந்த எண்ணம் அடி மனதில் தோன்ற, இதுதான் ஒரே முடிவு… அவள் மனது தீர்மானமாக சொன்னது. மூன்று பேரையும் அழைத்துக் கொண்டு, ஊர் கடைசியில் உள்ள கிணற்றில் தள்ளிவிட்டு, தானும் குதித்து உயிரை விடுவதே ஒரே வழி…
அடுத்த கணம் மனதை இரும்பாக்கிக் கொண்டு எழுந்தாள். அடுப்பில் உலை கொதித்துக் கொண்டிருந்தது. திண்ணையில் ராசாத்தி, தங்கைகளுடன் உட்கார்ந்து வீட்டுப் பாடம் எழுதிக் கொண்டிருந்தாள்.
“”ராசாத்தி… ராசாத்தி…”
“”என்ன ஆத்தா கூப்பிட்டியா?”
“”இந்தா காசு… நாயர் கடையிலே போயி இரண்டு பாக்கெட் துண்டு கருவாடு வாங்கிட்டு வா.”
“”ஐ… ராத்திரி சோத்துக்கு கருவாடு பொரிக்க போறியா ஆத்தா?”
“”ஆமாம். ரசம் சோறும், கருவாடு வறுவலும்… உங்களுக்கு பிடிச்ச வெஞ்சனம். சீக்கிரம் வாங்கிட்டு, ஓடியா பார்ப்போம்.”
சிட்டாக ஓடினாள் ராசாத்தி. மணக்க, மணக்க கருவாடு பொரித்து, மிளகு ரசம் வைத்து, ஆவலாக சாப்பிடும் குழந்தைகளை கண்களில் நீர்மல்க பார்த்தாள் அஞ்சலை.
“”எல்லாரும் கிளம்புங்க. ஆயாவை பார்க்க ஊருக்குப் போறோம்.”
“”என்னத்தா… நிசமாகத் தான் சொல்றியா. எனக்கு நாளைக்கு ஸ்கூலில் தமிழ் வகுப்பு இருக்கு; லீவு போட முடியாது. டீச்சர் நைட்டிங்கேல் அம்மையார் பாடம் நடத்திட்டிருக்காங்க. இன்னைக்கு பாதி தான் முடிஞ்சுது… மீதி பாடம் நாளைக்கு நடத்துவாங்க. நான் போகணும் ஆத்தா…”
“”ஆத்தா எனக்கு நாளைக்கு கணக்கு பரிட்சை; நானும் போகணும். அடுத்தவள் சொல்ல, “”இங்க பாருங்க… ஒரு நாளைக்கு ஸ்கூலுக்கு போகாட்டி பரவாயில்லை. ஆயாவுக்கு உடம்பு சரியில்லையாம்… பார்த்துட்டு வரலாம்.”
பொழுது சாய்ந்து விட்டது. ஆள் நடமாட்டம் குறைய, கதவை பூட்டி, குழந்தைகளுடன் தெருவில் இறங்கி நடந்தாள் அஞ்சலை.
ராசாத்தி, தங்கைகளை அழைத்துக் கொண்டு முன்னால் நடக்க ஆரம்பித்தாள்.
“”அக்கா, நான் கணக்கு நல்லா போடுறதா டீச்சர் சொன்னாங்க. நானும் படிச்சு டீச்சராக தான் வருவேன். ஆத்தாவுக்கு பிடிச்ச மாதிரி நல்ல பெண்ணா நடந்துக்குவேன்.”
“”எனக்கு அப்பனை பிடிக்காது. ஆத்தாவை தான் பிடிக்கும்; நான் பெரியவளாகி ஆத்தாவை நல்லா பார்த்துப்பேன். நான் படிச்சு பெரிய ஆபிசராக வருவேன். இப்படி ஆத்தாவை நடக்கவிடாம, காரில் தான் கூட்டிப் போவேன்.”
சின்னவள் சொல்ல, “”நான் மட்டும் என்ன. ஆத்தாவை என் கண்ணுக்குள்ள வச்சு காப்பாத்துவேன். நைட்டிங்கேல் அம்மையார் போல, கஷ்டபடற நோயாளிகளுக்கு உதவுவேன்.”
இந்த இளம் பிஞ்சுகளுக்குள் இவ்வளவு கனவுகளா… மனம் நெகிழ்ந்தாள் அஞ்சலை.
“என்ன காரியம் செய்ய துணிந்தேன். பொட்ட புள்ளைங்கன்னு தூற்றினவன் முன்னாடி, இந்த புள்ளைகளை நல்லவிதமா உருவாக்கி வாழ்ந்து காட்டுவேன். எனக்கு கடைசி வரை என் பெண்ணுங்க துணையா இருப்பாங்க. எனக்கு அது போதும். இவர்களுக்காக நான் வாழ்வேன். இனி அந்த குடிகாரன் அடிக்க வந்தால், எதிர்த்து நிப்பேன். தேவையில்லாம என்னை அடிச்சு கலாட்டா பண்ணினா… நான் இருக்கும் போதே… இன்னொருத்தியை வச்சு குடும்பம் நடத்தி, என்னை கொடுமைப்படுத்தறதா போலீஸ் ஸ்டேஷனில் புகார் கொடுப்பேன்னு சொல்வேன். புள்ளைங்களுக்கு அப்பனாக வந்துட்டு போறதாயிருந்தா வா… இல்லாட்டி இந்தப்பக்கம் வராதே…’ன்னு கண்டிச்சு பேசுவேன்.
மனதின் எண்ணங்கள், நம்பிக்கையை தோற்றுவிக்க, தூரத்தில் தெரியும் கேணியை பார்த்தாள்.
“”கண்ணுங்களா வாங்க வீட்டுக்கு போகலாம்.”
முன்னால் நடந்தவர்கள் புரியாமல் திரும்பி, ஆத்தாவை பார்த்தனர்.
“”ஸ்கூலில் பாடம் நடத்துவாங்க. பரீட்சைன்னு சொன்னீங்க இல்லையா… வாங்க வீட்டுக்கு போவோம். ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆயாவை போய் பார்த்துட்டு வருவோம்.”
அஞ்சலை சொல்ல, ஆத்தாவின் மனமாற்றத்திற்கு காரணம் தெரியாவிட்டாலும், உற்சாக மன நிலையுடன் அவளின் கைகளை பிடித்தபடி வீட்டை நோக்கி நடக்க தொடங்கினர்.

- ஜூன் 2010 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பிரிவும் பரிவும்!
கதவை திறந்தவள், வாசலில் நிற்கும் அக்காவை பார்த்து மலர்ந்தாள். ""வா அக்கா... வர்றேன்னு போன் கூட பண்ணலை... திடீர்ன்னு வந்து நிக்கறே!'' ""குலதெய்வம் கோவிலுக்கு போகணும்ன்னு நினைச்சிட்டிருந்தேன். அதான், உன்னை பார்த்துட்டு, இரண்டு நாள் உன்னோடு இருந்துட்டு, அப்படியே கிராமத்துக்கு போகலாம்ன்னு புறப்பட்டு வந்தேன்.'' கல்லூரிக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வடிகால்
மாலை நேரம் — வேலைக்கு சென்றவர்களும், பிள்ளைகளும் வீடு நோக்கி திரும்ப, வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடித்து, கடைசி அத்தியாயத்திற்கு வந்திருக்கும் அந்த முதியவர்கள், நான்கு தெருக்கள் சந்திக்கும் இடத்தில், தெருவின் ஓரத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிற திண்டில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தனர். பரஸ்பரம், தினமும் அந்த இடத்தில், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மதங்களின் சங்கமம்!
""டாக்டர் சார்... கதவைத் திறங்க.'' வாசற்கதவு படபடவென்று தட்டப்பட, சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த வசந்தன், ""ஜோதி... வாசல்ல யாருன்னு பாரு.'' கதவைத் திறந்தாள் ஜோதி. ""அன்வர்பாய், கையில் பேரனை தூக்கியபடி நிற்க, அவருடன் இன்னும், நாலைந்து பேர் கூட்டமாக நின்று கொண்டிருந்தனர். ""அம்மா... டாக்டரை சீக்கிரம் வரச் சொல்லுங்க. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எண்ணங்கள் மாறலாம்!
மகனும், மருமகளும் ஆளுக்கொரு காரில் வேலைக்கு புறப்பட்டுச் செல்ல, கதவை தாழிட்டு உள்ளே வந்தாள் சுந்தரி. ""என்ன சுந்தரி, இரண்டு பேரும் கிளம்பியாச்சா?'' ""ஆமாம்...'' அலுப்புடன் சொன்னபடி, கணவரின் அருகில் உட்கார்ந்தாள். ""சரி, நாமும் ஏதாவது சாப்பிட்டு... வாக்கிங் போய்ட்டு வரலாமா?'' ""என்ன பெரிசா சாப்பாடு... ஓட்ஸ், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எண்ணங்கள்
ஹெட்கிளார்க் சுந்தரத்தின் டேபிள் மீது, பைலை பொத்தென்று வைத்தான் அட்டெண்டர். ""சார்... சாயந்திரம் டெஸ்பாட்சுக்கு அனுப்பணுமாம். மானேஜர் சொல்லச் சொன்னாரு.'' தன் கடமை முடிந்தது என்று, அவன் வெளியேற, சுந்தரத்திற்கு ஆயாசமாக இருந்தது. இன்னும் இரண்டு மாதத்தில், ஓய்வு பெறப் போகிறார். பிறகு, வருமானமும் குறைந்துவிடும். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலியான கூடு!
வாசலில், பால்காரனின் சைக்கிள் மணி சப்தம் கேட்க, "விடிந்து விட்டதா?' என்று, அருகில் இருந்த கடிகாரத்தை பார்க்க, அது ஐந்து என காட்டியது. அருகில், ரேணுவின் படுக்கை காலியாக இருந்தது. "எழுந்து விட்டாள் போலிருக்கிறது. பாவம் ராத்திரியெல்லாம் தூங்காமல், மனவேதனையுடன் புலம்பிக் கொண்டிருந்தாள்...' சமையல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேரில்லா மரம்
அடுப்பில் சாம்பார் கொதிக்க தாளித்து இறக்கி வைத்தாள் வத்சலா. ஹாலில் அபியும், அவள் அப்பாவும் சிரிக்கும் சப்தம் கையை டவலால் துடைத்தபடி வந்தாள். ""அப்பா, இந்த ப்ரோக்ராம் இன்னும் ஒரு வாரத்தில் முடித்தாகணும்'' லேப்டாப்பைத் திறந்து அதில் தலையைக் கவிழ்த்திருந்தார்கள் எட்டிப் பார்த்தாள். போஸ்ட்கவரில் ஏதோ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குறையும், நிறையும்!
தாழ்ப்பாள் போடாமல் கதவு மூடியிருக்க, கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்தாள் அனு. சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்த தேவகி மகளைப் பார்த்தாள்...""அனு... பஸ்சிலே வர்றதாலே எப்படி வரப் போறீயோன்னு கவலைப்பட்டுட்டு இருந்தேன்; நல்லவேளை, சீக்கிரமாக வந்துட்டே.''""என்னம்மா, நான் என்ன சின்ன குழந்தையா... ஸ்கூட்டியை சர்வீசுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தங்கமான மாப்பிள்ளை!
தம்பி பெண்ணின் வளைகாப்பிற்கு மனைவியுடன் வந்திருந்தார் ராஜன். வளைகாப்பு வைபவம் முடிந்து, சாப்பாடு பந்தி நடக்க, சுறுசுறுப்பாக ஓடி, ஓடி பரிமாறும் தம்பி மாப்பிள்ளையை பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தார். ""என்னங்க... என்ன யோசனை? நம் பெண் லதாவுக்கு, இந்த மாதிரி விசேஷம் எப்ப வரப்போகுதுன்னு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
""அண்ணே சொல்றேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க. என் மக ஜோதியை, உங்க பிள்ளை பμணிக்குதான் கட்டிக் கொடுக்கணும்னு சின்ன பிள்ளையாக இருக்கும் போதே பேசினதுதான். இருந்தாலும் இப்ப நடைமுறைக்கு ஒத்து வμõதுன்னு தோணுது. எனக்கு இருக்கிறது ஒ÷μ மக. அவ சீரும், சிறப்புமாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிரிவும் பரிவும்!
வடிகால்
மதங்களின் சங்கமம்!
எண்ணங்கள் மாறலாம்!
எண்ணங்கள்
காலியான கூடு!
வேரில்லா மரம்
குறையும், நிறையும்!
தங்கமான மாப்பிள்ளை!
அவமானம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)