மாமன் மனசு..!

 

ஆர்த்தி மனசுக்குள் ரொம்ப நாட்களாகவே ஒரு சந்தேகம், உறுத்தல்.

‘ இன்றைக்கு எப்படியும் இதை தெளிவு படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் ! ‘ – என்று நினைத்தவள் அருகில் நின்ற அம்பிகாவை அழைத்துக் கொண்டு தனிமையில் அமர்ந்து தினசரி படித்துக் கொண்டிருந்த சோமசுந்தரம் அருகில் சென்று நின்றாள்.

” மாமா…! ” அழைத்தாள்.

” என்னம்மா…? ” அவர் வாசிப்பை நிறுத்தி இருவரையும் அன்னாந்து பார்த்தார்.

” எங்களுக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேகம் சரியா பதில் சொல்லனும்….”

” கேளு….”

” மாமா.! உங்களுக்கு ரெண்டும் ஆம்பளைப் புள்ளைங்க. ரெண்டு பேருக்கும் எங்களை மருமகள்களாகத் தேடி…..எட்டு, ஆறு வருசம் ஆச்சு. தம்பதிகளுக்குள் குறை இல்லேன்னாலும்….இதுவரைக்கும் எங்க ரெண்டு பேருக்குமே குழந்தைகள் இல்லே. ஆனாலும்….நீங்களும் அத்தையும் இதைப் பத்தி கொஞ்சமும் வருத்தப்படாமல் பெத்த அம்மா அப்பாக்களைவிட எங்க ரெண்டு பேர் மேலும் ரொம்ப அன்பு, பாசமாய் இருக்கீங்க, தலைமேல் வைச்சு கொண்டாடுறீங்க. ஏன்…..நாங்க குழந்தை ஏக்கத்தில் குலைந்துவிடக் கூடாது என்கிற அக்கரையா ? இல்லே…பெண் பிள்ளைகள் இல்லே என்கிற உங்க சொந்த ஏக்கத்தில் இப்படி நடந்து கொள்கிறீர்களா .? எப்படி ?” கேட்டு ஆர்த்தி அவரை ஆழமாகப் பார்த்தாள்.

அருகில் நின்ற அம்பிகாவும் அவரை அப்படியேப் பார்த்தாள்.

” அதுவா..? நீங்க நெனைக்கிற காரணமெல்லாம் இல்லே. ”

” பின்னே..? ”

” குழந்தை இல்லாதது உங்க குறை இல்லே. அது ஆண்டவன் கொடுக்க வேண்டியது. அவன் கொடுத்தாலும் கொடுப்பான் கொடுக்காமலும் போவான். அப்படி இருக்கும்போது…. என்னைக்கோ பொறக்கப்போறதை எதிர்பார்த்து ஏங்கி வருத்தப்படுறதைவிட பிறந்த உங்களை அப்படி நெனைச்சி கொண்டாடினால் என்ன என்கிற நினைப்பு. என்ன ஒரு வித்தியாசம்….அந்தக் குழந்தைகளைப் பச்சை மண்ணாய் கையில எடுத்துக் கொஞ்சறதுக்குப் பதில் உங்களைப் பருவப்பெண்ணாய் கொஞ்சறோம். அவ்வளவுதான்.! அடுத்து…. அந்தப் புள்ளைகள் என் பையன்கள் வழியாத்தான் எங்கள் கைக்கு வருவாங்க. நீங்களும் அப்படித்தான் அவர்களால் எங்களுக்குக் கிடைச்சிருக்கீங்க. சரியா… பேத்திகளா ? ” என்று சிரித்தார்.
அவ்வளவுதான், ” மாமா….ஆ! ” சடக்கென்று இருவரும் நெகிழ்ந்து அவர் காலில் விழுந்தார்கள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
வைத்தி சொன்னதைக் கேட்ட சிங்காரவேலுவிற்கு அவமானம் தொற்றி ஆத்திரம் பற்றியது. "அவ்வளவு தூரத்துக்கு வந்துட்டாங்களா...?!...." என்று வெளிப்படையாகவே உறுமி.... எரவானத்தில் இருந்த வீச்சரிவாளை எடுத்து தன் இடுப்பில் சொருகிக் கொண்டு வேகமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். அதற்குள் காரியம் மிஞ்சிவிட்டது. சிங்காரவேலு கணிப்பு தவறி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மருத்துவமனையில் உயிருக்குப் போராடிக்கொண்டு கட்டிலில் சலனமின்றிப் படுத்திருக்கும் மகன் கணேசுக்கு அருகில் இடிந்து சிலையாக அமர்ந்திருந்தார் தணிகாசலம். இப்போதுதான்… இவரோடு சம்பந்தம் செய்து கொள்ளப் போகிற சாந்தமூர்த்தி அந்த அறைக்குள் நுழைந்தார். கவலையுடன் மகனைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த தணிகாசலம் அவர் வந்ததைக் கவனிக்கவில்லை. ஊரான் பிள்ளையை ஊட்டி வளர்த்தால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கழுத்துவரைபோர்வை போர்த்தி சோர்ந்து, சுருண்டு கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்திருந்த 30 வயது இளைஞன் இனியன் மல்லாந்து படுத்து கண் விழித்தான். மூங்கில், தென்னங்கீற்றுகளிலான கூரை பார்வையில் பட்டது. அப்படியே கண்களை இறக்கி நோட்டமிட்டான். செம்மண் சுவர்களாலான குடிசை புரிந்தது. வாசல் திறந்திருக்க வெளியே.... "லெமூரியாக் கண்டம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'' எந்த சிறுக்கிடி எம் புள்ளைய நாக்குல நரம்பில்லாம பேசினது...? தைரியமிருந்தா..என் முன்னால வந்து பேசுங்கடி...'' அந்த மத்தியான வெய்யிலில் போவோர் வருவோரைப் பற்றிக் கவலைப் படாமல் பத்ரகாளி போல ஏழரைக் கட்டைச் சுருதியில் கத்தி கூப்பாடு போட்டாள் ராக்கம்மா. அந்தத் தெருவில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சோத்து மூட்டையைக் கட்டிக்கொண்டு அம்மாவுடன் லொங்கு லொங்கென்று நடக்கும் பாவாடை தாவணி மீனாட்சிக்கு வேலைக்குச் செல்ல விருப்பமில்லை. அப்பா அல்ப ஆயுசில் இறந்து விட்டாலும் அனாதையாக விட்டுப் போகவில்லை. உழைத்துப் போட இரு அண்ணன் ஆண் வாரிசுகள். அப்புறம் இருக்கிற குக்கிராமத்தில் சொத்தாய் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தலைவிரிகோலமாய் அழுத்த கண்ணும் சிந்தையுமாய் ஆனந்தி வீடு மூலையில் சிலை மாதிரி அமர்ந்திருந்தாள். அவள் எதிரில் கூட நிற்க பிடிக்காதவனாய் சாரங்கன் இறுகிய முகத்தோடு வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். அவனுக்குள் அம்மா சொன்னது காதில் எதிரொலித்தது. "இதோ பார் சாரங்கா! ஆனந்தி செஞ்சது மகா தப்பு. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
செய்தியைக் கேள்விப் பட்டதுமே சித்ராவிற்குக் கண் மண் தெரியாத ஆத்திரம். புறப்பட்டு வந்து ஆளை அந்த கோலத்தில் பார்த்ததும் அது இன்னும் அதிகரித்தது. வீட்டிற்குள் நுழைந்த அடுத்த விநாடி, ''அம்மா !'' அதிரடியாய்க் கத்தினாள். ''என்ன ? '' அலமேலு அமைதியாய்த் திரும்பினாள். ''உனக்கு இது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'அட்டையாய் ஒட்டி படுத்தி எடுக்கிற மனைவி அஞ்சு நிமிசம் பிரிஞ்சாலே அமிர்தம் ! அதுவே அஞ்சு நாள்ன்னா.....?!!' எனக்குத் தலைகால் புரியவில்லை. மாட்டாதவரை நானும் என் பொஞ்சாதியும்...ரெண்டு புள்ளைங்க பெத்தும் ரொம்ப அன்னியோன்யம். எசகுபிசகாய் ஒருநாள் வீட்ல அடுத்தத் தெரு நிர்மலாவோட இருக்கும்போது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எழிலன் வயது 22. ஒல்லியான உருவம். உருண்டை முகம், எடுப்பான மூக்கு. கூர்மையான கண்கள். கன்னங்களில் கொஞ்சம் தாடி. கொஞ்சம் மீசை. பட்ட படிப்பு முடித்து விட்டு வேலை தேடும் இளைஞன். இவனுக்கு எத்தனை நாட்கள், எப்படி யோசித்தும் மனம் சமாதானமாகவில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இங்க பார்டா அநியாயத்தை...." வியப்பில் முணுமுணுத்து தான் விரித்திருந்த தினசரியைத் தூக்கிக் கொண்டு தலைமை இயக்குனர் அறைக்கு ஓடினார் ஏகாம்பரம். வயது ஐம்பது. இவரும் அவரும் நிர்மல் - விமல் ஏற்றுமதி இறக்குமதி கம்பெனியின் முதலாளிகள். ஆத்மார்த்த நண்பர்கள். ஒரே வயது. "இந்த விளம்பரம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உள்ளங்கள்..!
இவளும் பெண்…!
அலைகளால் அழியாத தூசு..!
பொய் முகம்..!
அம்மா ஏன் இப்படி ?
சிவப்பு முக்கோணம்..!
அம்மா…! – ஒரு பக்க கதை
பய புள்ள….!
வேர்களைத் தேடி…
வேலை…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)