மாமன் மனசு..!

 

ஆர்த்தி மனசுக்குள் ரொம்ப நாட்களாகவே ஒரு சந்தேகம், உறுத்தல்.

‘ இன்றைக்கு எப்படியும் இதை தெளிவு படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் ! ‘ – என்று நினைத்தவள் அருகில் நின்ற அம்பிகாவை அழைத்துக் கொண்டு தனிமையில் அமர்ந்து தினசரி படித்துக் கொண்டிருந்த சோமசுந்தரம் அருகில் சென்று நின்றாள்.

” மாமா…! ” அழைத்தாள்.

” என்னம்மா…? ” அவர் வாசிப்பை நிறுத்தி இருவரையும் அன்னாந்து பார்த்தார்.

” எங்களுக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு சந்தேகம் சரியா பதில் சொல்லனும்….”

” கேளு….”

” மாமா.! உங்களுக்கு ரெண்டும் ஆம்பளைப் புள்ளைங்க. ரெண்டு பேருக்கும் எங்களை மருமகள்களாகத் தேடி…..எட்டு, ஆறு வருசம் ஆச்சு. தம்பதிகளுக்குள் குறை இல்லேன்னாலும்….இதுவரைக்கும் எங்க ரெண்டு பேருக்குமே குழந்தைகள் இல்லே. ஆனாலும்….நீங்களும் அத்தையும் இதைப் பத்தி கொஞ்சமும் வருத்தப்படாமல் பெத்த அம்மா அப்பாக்களைவிட எங்க ரெண்டு பேர் மேலும் ரொம்ப அன்பு, பாசமாய் இருக்கீங்க, தலைமேல் வைச்சு கொண்டாடுறீங்க. ஏன்…..நாங்க குழந்தை ஏக்கத்தில் குலைந்துவிடக் கூடாது என்கிற அக்கரையா ? இல்லே…பெண் பிள்ளைகள் இல்லே என்கிற உங்க சொந்த ஏக்கத்தில் இப்படி நடந்து கொள்கிறீர்களா .? எப்படி ?” கேட்டு ஆர்த்தி அவரை ஆழமாகப் பார்த்தாள்.

அருகில் நின்ற அம்பிகாவும் அவரை அப்படியேப் பார்த்தாள்.

” அதுவா..? நீங்க நெனைக்கிற காரணமெல்லாம் இல்லே. ”

” பின்னே..? ”

” குழந்தை இல்லாதது உங்க குறை இல்லே. அது ஆண்டவன் கொடுக்க வேண்டியது. அவன் கொடுத்தாலும் கொடுப்பான் கொடுக்காமலும் போவான். அப்படி இருக்கும்போது…. என்னைக்கோ பொறக்கப்போறதை எதிர்பார்த்து ஏங்கி வருத்தப்படுறதைவிட பிறந்த உங்களை அப்படி நெனைச்சி கொண்டாடினால் என்ன என்கிற நினைப்பு. என்ன ஒரு வித்தியாசம்….அந்தக் குழந்தைகளைப் பச்சை மண்ணாய் கையில எடுத்துக் கொஞ்சறதுக்குப் பதில் உங்களைப் பருவப்பெண்ணாய் கொஞ்சறோம். அவ்வளவுதான்.! அடுத்து…. அந்தப் புள்ளைகள் என் பையன்கள் வழியாத்தான் எங்கள் கைக்கு வருவாங்க. நீங்களும் அப்படித்தான் அவர்களால் எங்களுக்குக் கிடைச்சிருக்கீங்க. சரியா… பேத்திகளா ? ” என்று சிரித்தார்.
அவ்வளவுதான், ” மாமா….ஆ! ” சடக்கென்று இருவரும் நெகிழ்ந்து அவர் காலில் விழுந்தார்கள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
மாலை அலுவலகம் விட்டு அலுத்து சலித்து அறைக்குள் நுழைந்த அந்த மூவரும் அறையின் கட்டிலில் வெங்கட் படுத்திருப்பதைப் பார்த்ததும் துணுக்குறார்கள். அவன் தலைமாட்டிற்கருகில் ' தற்கொலை' என்று கொட்டை எழுத்தில் எழுதி ஒரு கடிதம் இருப்பத்தைப் பார்த்ததும் திடுக்கிட்டார்கள். சேகர் லபக்கென்று அந்த கடித்ததைக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஞாயிற்றுக்கிழமைப் பொழுது இப்படி அதிரிபுதிரி, தடாலடியாய் விடியுமென்று அன்பழகனும் அன்னபூரணியும் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அதுவும் வீட்டில் வேற்றாள்கள் விருந்தாளிகளாய் வந்து தங்கி இருக்கையில் சிறிதும் நாகரீகமில்லாமல் இப்படி நடக்குமென்று இவர்கள் நினைத்துப் பார்க்கவுமில்லை. இதோ....இதோ..... இப்போதுதான் நடந்தது. நடந்த சூடு கொஞ்சமும் ஆறாமலோ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அழைப்பின் பேரில் சேகர் காவல் நிலையம் சென்றபோது கபாலி சப்-இன்ஸ்பெக்டர் சந்தானம் அருகில் கைகட்டி கூனி குறுகி நடுங்கியபடி நின்றான். ''உட்காருங்க சார் !'' சந்தானம் சேகருக்குத் தன் எதிர் இருக்கையைக் காட்டினார் அமர்ந்தான். ''ஆள் கெடைச்சதும் உங்களுக்குப் போன் பண்ணிட்டேன். இவன்தானே நேத்திக்கு உங்ககிட்டே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கையில் பூக் கூடையுடன் கோயில் பக்கவாட்டில் உள்ள மரத்தில் தொட்டில் கட்டில் திரும்பியவளை நெருங்கினாள் அவள். . தொட்டில் கட்டியவளுக்கு வயது 28. நல்ல களையான முகம். எடுப்பான நாசி. அழகு சொட்டும் நல்ல அகலமான கண்கள். புருவ மத்தியில் பொட்டு. இவளை நெருங்கியவளுக்கும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சொத்துத் தகராறில்லை. பாகப்பிரிவினை. அந்த பங்களா வீட்டிற்கு முக்கிய உறவு, வேண்டியப்பட்டவர்களெல்லாம் வந்திருந்தார்கள். பஞ்சாயத்திற்கென்று ஊரிலுள்ள பெரிய மனிதர் பரமசிவமும் வந்திருந்தார். அந்த குடும்பத்திற்குப் பெரியப்பாவான தர்மராசாவும் வந்திருந்தார். பாகப்பிரிவினைக்கு உள்ளான சோமு, ராமு, பாலு, அவரவர் மனைவி மக்கள், முத்து இருந்தார்கள். சிக்கல்.... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காவல்
கூட்டுக் குடும்பம்…!
திருடன்!
ரம்யா…!
சோடைக்குச் சொத்து..!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)