மழை தூறிய ஒரு மாலைப் பொழுது

 

விழாவிலிருந்து இடைநடுவிலே கிளம்ப வேண்டியதாயிற்று. அப்போதுதான் கலை நிகழ்ச்சிகள் ஆரம்பமாகி இருந்தன. உடனே கிளம்ப மனம் வரவில்லை . கடுங்கோடையில் எதிர்பாராது வந்த தூறல் மழையில் நனைந்து கொண்டே மேடையில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த நடன நிகழ்வை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

‘ஆனந்த நடனம் ஆடினார்’ பெண் குரலின் இழைவோடு இசை மிதந்து கொண்டிருந்தது. மீசை அரும்பாத பதினைந்து பதினாறு வயது வாலிபனொருவன் ஆடிக்கொண்டிருந்தான் குழைந்து வளைந்து துள்ளிக்குதித்து அபிநயம் பிடித்து ………

துரத்தில் இடி முழங்கிக் கேட்டது.

‘மாஸ்டர் மழை பிலக்கப் போகுது இதையெல்லாம் பார்க்கச் சரிவராது போவோமா’ அருகிலிருந்த பூபாலரத்தினம் சேர் கேட்டார். அவரும் லேஞ்சியை விரித்துத் தலையில் பிடித்துக் கொண்டே இருந்தார்.

‘இண்டையிலிருந்து ஊரடங்குச் சட்ட தையும் ஒரு மணித்தியாலம் குறைச்சு ஏழு மணியாக்கிப் போட்டானாம்’

அப்போதே நேரம் ஐந்தரை மணியாகி இருந்தது. மனமில்லாமலே கிளம்பினோம்.

தலையில் லேஞ்சிகளுடனும் குடைகளுடனும் சேலைத் தலைப்புகளுடனும் அந்தரத்தில் இருப்பது போலிருக்கும் கூட்டத்தினரை ஊடறுத்து சைக்கிள்கள் விட்ட இடத்தை நோக்கி விரைந்தோம். அவர் விட்ட இடத்தில் அவரது சைக்கிளைக் காணவில்லை. (எனது சைக்கிள் விட்ட இடத்திலேயே இருந்தது) சைக்கிளைக் காணாத தவிப்பில் அவர் அங்குமிங்குமாக அலைந்து கொண்டிருந்தார். ‘சைக்கிள்களை ஒழுங்குபடுத்தேக்கை பொடியள் உங்கினைதான் விட்டிருப்பாங்கள் வடிவாய்ப் பாருங்கோ சேர்’ நான் தூரத்துக்கெல்லே போகவேணும் வாறேன்.

அவரின் பதிலைக் கூட எதிர்பாராது சைக்கிளில் ஏறி மிதித்தான். நேரம் ஐந்தே முக்காலை அண்மித்துக் கொண்டிருந்தது. மழைத்தூறல் மேலும் வலுத்திருந்தது. தூரத்தில் இடி முழங்கிக் கேட்டது.

‘இண்டைக்கு குடையும் கொண்டுவரேல்லை. நனைஞ்சு கொண்டாதல் கேர்வியூவிற்கு முந்தி வீட்டை போய்சேர வேணும்’ சைக்கிளை ஓங்கி மிதித்தான்.

மழைத் துறலில் வீதியின் கோடைப்புழுதி அடங்கியிருந்தது. அங்கொருவர் இங்கொருவராக மனிதர்கள் பறந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போதும் வீதிக்கரையில் ஒரு மாடு படுத்திருந்தது சாசுவதமாக அசை போட்டுக் கொண்டிருந்தது. ‘இப்படி ஏதாவது விழாக்களிலைதானே பழைய முகங்களைப் பாக்கலாம்’

விழாவின் விருந்துபசாரத்தின் போது அருகிலிருந்த பூபாலரத்தினம் சேர் சொன்னது ஏனோ அப்போது நினைவில் இடறிற்று. ‘பாவம் மனிசன் அவரை அந்தரத்தில் விட்டிட்டு ஒடி வாறேனே.

‘நான் ஒரு திசையிலும் அவர் வேறு திசையிலும் தானே போக வேணும்’ மனசு சமாதானம் சொன்னது.

திடிரென பிறேக்கை அழுத்தி வேகத்தைக் குறைத்தான். குறுக்கே பாய்ந்த நாய் வாலைப் பின்னம் கால்களுக் கிடையில் செலுத்திக் கொண்டு அவனைப் பார்த்து ஊளையிட்டுக் குரைத்தது.

அவன் சுதாகரித்துக் கொண்டான். தன்னைப் பற்றிய நினைவுகளுக்கு மீண்டான். கையை உயர்த்தி நேரத்தைப் பார்த்தான். மழைநேர மாலையின் மைம்மல் இருட்டில் உரோமன் எழுத்துக்களில் நேரம் சரியாகத் தெரியவில்லை. உற்றுப் பார்த்ததில் ஆறு பத்து என உணர்ந்தான்.

‘கடவுளே’ என முணுமுணுத்துக் கொண்டே மேலும் வேகமாக உழக்கிணன் மழைக் காற்றில் பனங்கூடல்கள் பேரோசை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தன. பிரதான வீதியிலிருந்து இறங்கி பனங்கூடல்களை ஊடுருவிச் செல்லும் குறுக்குப் பாதையில் வந்து கொண்டிருந்தான். மழைத்தூறலோடு கூடிய கடுங்காற்றில் பனங்கூடல்கள் பேரோசை எழுப்பிக் கொண்டேயிருந்தன.

மழை மேலும் வலுத்திருந்தது. சேர்ட் பொக்கற்றிலிருந்த அடையாள அட்டையும் சில பணத்தாள்களும் வேண்டியவர்களின் முகவரிகள் அடங்கிய குறிப்புக்களும் நனைந்து ஊறி விடுமே என்று பயமாக இருந்தது. தொட்டுப் பார்த்ததில் சிறிய பொலித்தீன் பாய்க்கில் அவை பத்திரமாக இருப்பதில் நிம்மதியாக இருந்தது.

‘முக்கியமாக அடையாள அட்டை, எங்கள் வாழ்வே அதில்தானே அடங்கியிருக்கிறது.

தூரத்து வானச்சரிவில் மின்னல் வெட்டிச் சிரித்தது. மழைக்காற்றில் மெல்லிய குளிர் ஏறியிருந்தது, சுருக்கம் விழுந்த வெண் தாடி அரும்பிய பூபாலரத்தினம் சேரின் முகம் நினைவில் வந்தது என்ன மிடுக்கான மனிசன். பாவம் வயது போகப்போக…………….?

மீண்டும் மின்னல் பட்டது. வெகுதூரத்தில் மெல்லிய இடிச்சத்தம் கேட்டது. பனா கூலால் மிதந்து மீண்டும் பிரதான வீதியில் ஏறியிருந்தான். வீதியோரத்து வேலிகளின் வரச மரங்கள் காற்றில் அசைத்து கொண்ருந்தன. எங்கும் பேரமைதி கவிந்தது போலிருந்தது. எங்கோ நாய் குரைக்கும் சத்தம் கேட்டது. நேரம் ஆறரை மணியாகி இருக்குமென நினைத்தான்.

திடீரென ‘பிறேக்’ பிடிக்க வேண்டி வந்தது. வீதியின் குறுக்கே முள்ளுக்கம்பி கட்டப்பட்டு இருந்தது. அதன் ஒரு கரையில் பழைய சிவத்த துணியொன்று தொங்கிக் கொண்டிருந்தது.

‘சை’ வாகனத் தொடரணி நேரம் போலும். இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தான் இதில் நிற்க வேண்டி வருமோ?.

எதிரே முக்கிய வீதியில் வாகன நடமாட்டமே இல்லை மனித முகங் களையே காணக்கிடைக்கவில்லை மழை தூறிக் கொண்டிருக்கின்ற இந்த ஏகாந்தப் பெருவெளியில் அவன் ஒருவனே தனியனாக……

ஒரு நம்பிக்கையில் பக்கத்து குறுக்கொழுங்கையில் சைக்கிளைத் திருப்பினான். தூரத்தில் தாயும் இரண்டு பெண் பிள்ளைகளுமாகக் குடைகளில்……

அவர்களை அண்மிக்கையில் பெரியவள் நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

‘சேர் இந்தக் குடையைக் கொண்டு போங்கோவேன்’ அவனது மாணவி….. விரித்த படியே குடையை நீட்டினாள்.

‘எப்பிடித் திரும்பத் தாறது பிள்ளை’

‘சந்தியிலை பாரதி வீட்டை குடுத்து விடுங்கோவன்’

நன்றி சொல்லிக் கிளம்பினான். குறுக்கொழுங்கையில் முக்கிய வீதியை ஊடறுத்து கடப்பதற்கான பயணம்.

நேரம் ஆறேமுக்கால் ஆகியிருக்குமா?

குறுக் கொழுங்கையிலும் குறுக்கே கட்டியிருக்கும் முள்ளுக் கம்பி… என்ன செய்வதென தயங்குகையில் முக்கிய வீதியில் மழைக்கோட்டில் எதிர்ப்பட்ட மனித முகம். இராணுவத் தொப்பி.

முக்கிய வீதியை குறுக்கே ஊடறுத்து செல்ல வேண்டுமே யெனச் சைகையில் கேட்டான்.

முடியாதென மறுத்து சைகை செய்தவன் உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டே நின்றான்.

விரிந்த குடையில் என்ன செய்வதென்று தயங்கி நிற்கையில் அருகே வருமாறு கையைக் காட்டினான்.

முள்ளுக் கம்பியின் கீழால் குனிந்து சைக்கிளை உருட்டிச் செல்கையில் ‘ஒரு நிமிடத்தில் விரைவாக ஊடறுத்துச் செல்’ என சிங்களத்தில் சொன்னான்.

முக்கிய வீதியில் சிறிது தூரம் சென்றே மறுபுறம் திரும்ப வேண்டும். திரும்பும் இடத்தில் நீட்டிய துப்பாக்கிகளுடன் இரண்டு இராணுவ வீரர்கள்…………. மனது திக்கென்றது. மின்னலுடன் இடி முழங்கிக் கேட்டது. ‘அவர்களுக்குச் சொன்னதா’ இவனும் சிங்களத்திலேயே கேட்டான்.

‘பிரச்சினையில்லை கெதியாகச் செல்’

சைக்கிளில் ஏறி உழக்கினான். அவனுக்கும் அவர்களுக்கும் நன்றி சொன்னான்.

ஒழுங்கையில் திரும்பியதும் மீண்டும் எதிர்ப்பட்ட குறுக்கே கட்டப்பட்ட முள்ளுக் கம்பியைக் குனிந்து கடந்தான்.

எதிரே ஏதோ விசாரித்த மனிதருக்கு சந்தோஷமாகவே பதில் சொன்னான். விரிந்த குடையின் மெல்லிய பச்சை நிறக் குடைத்துணியில் மஞ்சள் கலரில் பறக்கும் வண்ணத்திப்பூச்சிகள்……

கேளாத ஒலியாய் மனதினில் ‘ஆனந்த நடனம் ஆடினார்’. எதிரே மழைத்தூறலில் நனைந்து குளிர்ந்து கொண்டிருக்கும் பிள்ளையார் கோவில் கோபுரம், தூரத்து வானச்சரிவில் சிரிக்கும் மின்னல், ஒழுங்கையோரத்து குடிசை வீட்டு வாசலில் கைகாட்டிச் சிரிக்கும் குழந்தை, பக்கத்து வெறும் வளவில் தாய்ப்பசுவின் மடியில் பால் குடிக்கும் கன்றுக்குட்டி. மல்லிகைப் பூவினதோ முல்லை மலரினதோ கிறங்க வைக்கும் வாசனை.

வீடு வந்து விட்டது.

வாசலில் மனைவியும் மகளும், பக்கத்தில் வாலாட்டும் நாய்க்குட்டி.

மின்சார வெளிச்சத்தில் வீட்டுச் சுவர் மணிக் கூட்டில் நேரம் ஏழுமணியாகிக் கொண்டிருந்தது.

- ஜீவநதி – காலை இலக்கிய இருதிங்கள் ஏடு – ஆடி -ஆவணி 2007 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
(1971ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) அரியத்தின் அக்காவுக்கு, எப்படி இந்தக் கடிதத்தை எழுதத் தொடங்குவதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எவ்வளவோ நேரம் சிந்தித்தும் ஒரு முடிவுக்கு வர என்னால் முடியவில்லை. கொஞ்ச நேரமென்றாலும் - நீ என்னுடன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவனருகிலிருந்த அவளை. அவன் வலு குறுகுறுப்பாகப் பார்த்தான். அவளின் அண்மை அவனை என்னவோ செய்தது. அவளிலிருந்து வீசிய 'சென்றி'ன் நறுமணத்தை அவன் நுகர்ந்தான். அவளின் சேலைத் தலைப்பின் தழுவலில் அவன் சுகமனுபவித்தான். அவளை எங்கோ கண்டதுபோல அவனுக்கு ஞாப கம் வந்தது. அவளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கடகடவென்ற இரைச்சலுடன் புகையிரதம் விரைந்து கொண்டிருந்தது. உள்ளே கூட்டம் நெரிந்து குமைந்தது. நானிருந்த பெட்டியின் வாசற்புறக் கதவருகில் நின்று வெளியே தெரிந்த காட்சிகளில் கண்களை மேயவிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். கரையோரப் பகுதியில், இடைக்கிடை நெடுமூச்சு விட்டவாறே புகையிரதம் சென்றது. எனது கண்கள் கரைப் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"மெய்யடியார்களே..." ஒலிபெருக்கியினூடாக வந்த அந்தக் கம்பீரமான குரலைக்கேட்ட கூட்டம் ஒரு கணம் ஸ்தம்பித்தது. தங் களில் யாரும் மெய்யடியார் களல்ல என்று சொல்வது போல, மீண்டும் பழைய பரபரப்பு அங்கு மேலோங்கி நின்றது. குழந்தைகள் கும் மாளமடித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். பெண் கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மின் விசிறிகள் வேக மாகச் சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன. மின் விளக்கு களின் மஞ்சள் நிறமான வெளிச்சத்தில், அவற்றின் நிழல் கரும்பூதங்களாய் கூரையில் அசைகின்றன. ஏதொவொரு ஸ்வலிப்பான அழகு பெற்றது போன்ற அந்தச் சூழலில் - கலகல வென்று பேசிக் கொண்டி ருக்கும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவனுள் தவிப்பே மேலோங்கி நின்றது. திரு மணமானதின்பின் வந்த இந்த இரண்டு மாதங்களும் ஏதோ நிறைவின்றிக் கழிந்ததுபோல அவனுக்குப்பட்டது . வார்த்தைகளில் சொல்லமுடியாத, நெஞ்சினுள் கெம்பிக்கெம்பி மேலெழும்புகின்ற, முள்ளாய் உறுத்துகின்ற, மெல்லிய சோகமாய் உள்ளெல்லாம் இழையூடுகின்ற, அவனுக்கும் அவளுக்குமிடையில் உணர்ச்சிகளின் பூரணமான, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(1970ல் வெளியான சிறுகதை, ஸ்கேன் செய்யப்பட்ட படக்கோப்பிலிருந்து எளிதாக படிக்கக்கூடிய உரையாக மாற்றியுள்ளோம்) ஜீவகளை ததும்பி இயங்கிக் கொண்டிருந்த ஸ்டேசனில் மனிதக் கூட்டம் குறைந்திருந்தது. அப்போது நேரம் இரவு ஒன்பது மணி. சிலந்தி வலைப் பின்னலாய் நாட்டின் எல்லாப் பகுதிகளுக்கும் செல்லும் தபால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
‘எங்கள் தகப்பனாருக்கு மிகவும் விருப்பமான ஐயனார் கோவிலுக்கு இன்று போகக் கிடைத்தது. இந்த ஐயனார் கோயிலைப் பற்றியும், அதன் பின் கோபுரத்தோடு வேர்விட்டு வளர்ந்து, பல விழுதுகளை ஊன்றி நிற்கும் பெரிய ஆலமரத்தைப் பற்றியும், அதனயலில் மாரிகாலத்தில் பொங்கித் ததும்பி எப்போதும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இன்றைய மாலைப் பொழுது எங்கள் எல்லோ ருக்கும் ஒரு இனிய மாலைப் பொழுதுதான். வாழ்க்கைப் பயணத்தில் எத்தனையோ மாலைப் பொழுதுகளை நாம் சந்தித்துவிட்டோம்; இனி மேலும் சந்திப்போம். கடந்து போன எத்தனையோ மாலைப் பொழுதுகள் உங்கள் மனதில் இனிய ஞாபகங்களைக் கிளர்த்தலாம். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மார்பில் வலப்புறத்தில் கீழ்ப்பக்கமாக விட்டு விட்டுத்தான் வலித்தது - சுள்னிடு வதுபோல எந்தநேரம் அது வருமென்று சொல்லத் தெரியாது. எந்த சேரமும் வரலாம். நடு இரவில் நல்ல சித்திரையிலிருக்கும் போது கூட வரலாம். ஒரு ஐந்து நிமிடம் அப்படியே சுண்டிச் ..... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அரியத்தின் அக்காவுக்கு…
உணர்ச்சிகள்
ஒரு றெயில் பயணம்
வேட்டைத் திருவிழா
மௌன கீதம்
இணை
தலைமன்னர் ரெயில்
‘மோனலிசாப்’ புன்னகை
ஒரு பாதையின் கதை
வலி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)