Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

பாரம்

 

வஜ்ரவேலுவுக்கு கொஞ்ச நாளாகவே ஒரு பாரம் மனதில். கரெக்டா சொன்னா அவன் ரெண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிகிட்ட நாளில் இருந்து.

வஜ்ராவேலுவுக்கு வயசு 50 ஆகிறது. ஒரு விபத்தில் முதல் மனைவியை இரண்டு வருடம் முன்னால் இழந்த அவன், இரண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டது தன் மகனுக்காக. ஆனால் அவன் இரண்டாம் மனைவிக்கும் மகனுக்கும் ஒத்துப் போகவில்லை. தன் தாயிடத்தில் இன்னொருத்தியை வைத்துப் பார்க்க அவன் மகனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. மனத்தாங்கல் முற்றி சண்டையில் முடிந்து மகனை வேறு ஸ்கூல் மாற்றி ஹாஸ்டலிலும் தங்க வைத்து விட்டான்.

மாலதிக்கு (அவன் இரண்டாம் மனைவி) வயசு 27 தான். வயசு வித்தியாசம் ரொம்ப இருந்தாலும் அவள் மனம் கோணாது தான் வஜ்ரவேலு நடந்துகொண்டு வருகிறான். அவளுக்கு பிடித்த விஷயங்களை தானும் ரசிக்க கற்றுக் கொண்டு விட்டான். யூத்புல்லான சினிமா, பாடல்கள், ஆடைகள் என்று அவன் நெருங்கிய நண்பர்கள் கேலி செய்யும் அளவுக்கு மாறி விட்டான்.

இப்படி இருக்கும் போது ஒரு தடவை ஒரு பிசினஸ் விஷயமாக மதுரை போக வேண்டி வந்தது. அப்படியே ஒரு வாரம் கோடைக்கானல் போகலாமே என்று மாலதி சொல்ல, அவனுக்கு அந்த ஐடியா பிடித்து போய் விட்டது. உடனே ஜாலி ட்ரிப் செல்ல எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்தான். நல்ல வசதியான காட்டேஜ் புக் செய்தான். அங்கேயே சமைத்து சாப்பிட வசதிகளும் இருந்ததால் வெளியே போக வேண்டிய வேலையும் இல்லை! ebay மூலமாக ஆர்டர் செய்து வாங்கி வைத்திருந்த இளம் பெண்களின் அந்தரங்க உபயோகத்துக்கான lingerieகளையும் மறக்காது எடுத்து வைத்து கொண்டான். ஒரு இருவது வயது குறைந்தால் போல உணர்ந்தான்.

அந்த நாளும் வந்தது. தேனிலவுக்கு செல்லும் தம்பதிகளை போல இருவரும் குதூகலமாகச் சென்றார்கள். பிசினஸ் முடித்து கோடைகானலும் சென்றார்கள்.

முதல் இரண்டு நாட்கள் வெளியிலேயே செல்லவில்லை. காட்டேஜே கதியென்று இருந்தார்கள். வஜ்ரவேலு முடிந்த வரை மாலதிக்கு ஈடு கொடுத்தான். ஆனால் வயது என்று ஒன்று இருக்கிறதே? மாலதி முகத்தில் எந்த விதமான ஏமாற்ற உணர்வையும் காட்டவில்லை என்றாலும் வஜ்ரவேலு குற்ற உணர்வில் வருந்தினான்..

மூன்றாம் நாள் காலையில் “என்னங்க இன்னைக்கு கொஞ்சம் வெளில சுத்திட்டு வரலாமா? போட்டிங், மார்க்கெட் போகணம்.” என்றாள் மாலதி சரியென்று சொல்லி, குளித்து முடித்து, காலை பிரேக் பாஸ்ட் முடித்து இருவரும் வெளியில் சென்றார்கள். போட்டிங் போன இடத்தில் தான் அந்த சம்பவம் நடந்தது.

இவர்கள் ஏறிய போட்டில் இவர்களுக்குப் பின் ஒரு 27-3௦ மதிக்க தக்க இளைஞன் ஏறினான். சிறிது தூரம் செல்லும் வரை அவன் மாலதியை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டு வந்தான். வஜ்ராவேலுவுக்கு கோவமாக வந்தது. என்னவென்று கேட்க நினைத்த போது ” மாலதி, நீங்க… நீ…. மாலதி தானே? நான் கண்ணன்” என்றான் அவன். தன் அழகான கண்களை அகலமாக விரித்த மாலதி , “கண்ணன்? வாவ்…. எத்தன நாள் ஆச்சு உன்னப் பார்த்து. எங்க இருக்க? என்ன பண்ற? கல்யாணம் ஆயிடுச்சா?” என்று கேள்வி மேல் கேள்விகளை அடுக்கினாள். பின்னர் திடீரென்று ஏதோ உறைத்தது போல இவன் பக்கம் திரும்பி, “என்னங்க, இவன் கண்ணன் என் school and collage mate. கண்ணன் இவர் என் husband Mr. Vajravelu என்று பரஸ்பர அறிமுகம் செய்து வைத்தாள். வஜ்ரவேலு அவள் கணவன் என்று கேட்ட கண்ணன் முகம் மாறியது. இருந்தும் வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் “hello sir” என்று சொல்லி கை கொடுத்தான். பின்னர் ஒரு ஐந்து நிமிஷம் மாலதியும் அவனும் பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள். ஏற்கனவே கலவர உணர்வில் இருந்த வஜ்ரவேலு அவர்கள் என்ன பேசிக்கொண்டார்கள் என்று கவனிக்கவில்லை.

ஒரு முனை வரை சென்ற போட் திடீரென்று திரும்பியபோது அவன் சுய நினைவுக்கு வந்தார். மாலதியும் கண்ணனும் இன்னமும் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். அப்போதுதான் கவனித்தான் கண்ணன் அடிக்கடி அவளை தொட்டுப் பேசுவதை. அப்படி என்னதான் பேசுவானோ தெரியவில்லை, அவனுடைய பேச்சை சுவாரஸ்யமாக கேட்டுக்கொண்டிருந்த மாலதி கலகலவென்று சிரித்துக்கொண்டும் இருந்தாள். இவன் கவனிப்பதைப் பார்த்த மாலதி “என்னங்க கண்ணன் சொல்றான் இதுக்கு அப்புறம் குணா குகை போலாம்னு. அதுக்கு அப்பறம் trekking கூட போலாம்னு சொல்றான். போலாமாங்க?” என்று கேட்டாள்.

அவள் முகத்தைப் பார்த்தான் வஜ்ரவேலு. ஒரு பிரகாசம். ஒரு புன்னகை. இது வரை பார்க்காத மாலதி. ரொம்ப சந்தோஷமாகத் தெரிந்தாள். அவன் மனதிற்குள் ஒரு மின்னல். போட் திரும்பவும் கரை சேர்ந்தது. கீழே இறங்கிய வஜ்ரவேலு மாலதியைப் பிடித்து இறக்குவதற்காக திரும்பினார். அதற்கு அவசியமே இல்லாமல் அவள் கண்ணன் கையைப் பிடித்து கொண்டு இறங்கிக்கொண்டு இருந்தாள்.

“எனக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு மாலதி. நான் காட்டேஜுக்கு போறேன். கண்ணனுக்கு okனா நீ அவனோட போயிட்டு வந்துடேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு அவள் பதிலுக்கு காத்திராமல் நடக்கத் தொடங்கினான். அவன் மனம் இப்போது லேசானது போல உணர்ந்தான்.

- பெப்ரவரி 2013 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சரியாக ஆரத்தி ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் கோவிலுக்குள் நுழைந்து, கால்களை அலம்பிக் கொண்டு ஆரத்தி பார்க்க நின்ற வரிசையில் கடைசியாக சேர்ந்து கொண்டேன். கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு நிமிர்ந்தால் “என்ன இவ்வளவு லேட்?” என்பது போல சந்நிதானத்திலிருந்த பாபா கம்பீரமாகப் பார்த்தார். சரியாக பத்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஜாதகம் பார்க்கப் போன இடத்தில்தான் அவளை முதன்முதலில் பார்த்தேன்.அவளும் ஜாதகம் பார்க்க வந்திருக்கிறாள் என்று நினைத்தேன். “அம்மா கல்யாணி! சித்த அந்தப் பொஸ்தகத்த எடுத்துக் குடும்மா” என்று ஜோஸ்யர் சீதாராமன் சொல்லவும் “இதோ வர்றேம்பா” என்று அவள் பதில் சொன்னாள்.‘ஜோஸ்யரின் பெண்ணா? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“டேவிட்டு, அப்பா போய்ட்டாருடா” என்று போனில் அலறிய அம்மாவின் குரல் என்னை உலுக்கியது. மணி காலை நான்கு. “என்னம்மா சொல்ற? நல்லாத்தானே இருந்தார்? திடீர்ன்னு எப்படி” “ஆக்சிடென்ட்ரா டேவிட். பெரிய கார எடுத்துக்கிட்டு கொடைக்கானல் போனார் அப்பா. ஒரு பிசினஸ் விஷயமா. வர்ற வழில ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மழை விடுவது போலத் தெரியவில்லை. இன்னும் அதிகமாகிக் கொண்டிருந்தது. ஏற்கனவே குளிர்காலம். மழையினால் குளிர் அதிகமாகி விட்டது. திரும்பவும் நான் என் எதிரிலிருந்த மேஜையில் வைக்கப் பட்டிருந்த அந்தப் பழைய செய்தித்தாளைப் பார்த்தேன். முதல் பக்கத்தில் இருந்து என் முகம் என்னைப் பார்த்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நிர்மலுக்கு தன் ரூமில் தன்னை யாரோ கவனித்துக்கொண்டே இருப்பது போல ஒரு உணர்வு கடந்த ஒரு வாரமாகவே இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக ஜன்னலுக்கு வெளியே இருந்த முருங்கை மரத்தை வெட்டிய நாளில் இருந்து தான் அவன் இப்படி உணர்ந்தான். நிர்மல் ஒரு கம்பெனியில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இதைப் படித்துவிட்டு இது உண்மையில் நடந்ததா என்று கேட்கப்போகும் நண்பர்களுக்கு நான் இப்போதே சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவது – ‘எனக்குத் தெரியாது!’ நான் வெங்கடேஷ். VRI என்று சொன்னால் என் முகநூல் நட்பு வட்டத்தில் புருவம் உயர்த்தி ‘அவனா?’ என்று ஒரு விதமாக சிரிப்பார்கள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“தலைல அடி பட்டிருக்கு ; அபாயம் தாண்டினாலும் ட்ரீட்மென்டுக்கு கவர்மென்ட் ஆசுபத்திரி சரியில்லை. ப்ரைவேட் தான் போகணும். ஒரு லட்சம் வரைக்கும் செலவாகும்” டாக்டரின் பேச்சு இடி போல இறங்கியது பூங்காவனத்தின் காதுகளில். ஒரு லட்சம்! பணம் என்றதும் சேட் சோஹன்லால் தான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவர் பெயர் என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. தங்கமாமா என்றுதான் எல்லாரும் கூப்பிடுவார்கள். எனக்கும் அப்படித்தான் தெரியும். வயசு சுமார் 65 இருக்கும். மத்ய ஸர்காரில் பெரிய உத்யோகத்தில் இருந்து ஒய்வு பெற்றவர். அவர் எனக்கு என்ன உறவென்று தெரியாது. Infact உறவா என்றே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த பிஸி சிக்னலைத் தாண்டிய ஆட்டோவை நிறுத்திய போலீஸ் கான்ஸ்டபுள் சந்திரன் திகைத்தார். இறங்கிய டிரைவர் வயது சுமார் பதினைந்து இருக்கும். “வண்டிய ஓரங்கட்டிட்டு லைசென்சு இன்சூரன்சு பேப்பர் எல்லாம் எடுத்தாடா!” என்று அவனைப் பார்த்துக் கோபத்துடன் சொன்னார். “சரி சார்” என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த சின்ன கிராமத்துல அஞ்சு வருஷம் முன்னால செத்துப் போன சேகரனப் பாப்பேன்னு சத்தியமாக் கனவுல கூட நெனக்கலை. அதுவும் அவன் சாவுக்குப் போய் மாலையெல்லாம் வேற போட்டுட்டு வந்திருக்கற எனக்கு ரொம்ப பெரிய அதிர்ச்சி. பாங்கில் இருந்து ரிடையர்மென்ட் ஆனதுக்கு அப்புறம் போர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிரசாதம்
கண்ணாடி
த்ரீ ஸ்டார் பேக்கேஜ்
ஒரு மழை நாள்
முனி
நடந்தது என்ன?
பூங்காவனம்
தங்கமாமா
ஓவர் ப்ரிஜ்ஜில் ஆக்சிடெண்ட்
என்ன மன்னிச்சுக்குங்க சார்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)