பாசத்துடன் ஒரு டைவர்ஸ்

 

‘ஆயிரம் வேலைப் பளுவுக்கு மத்தியில் கிடைத்ததே இரண்டு மணி நேர லீவு… அதுவும் இந்த ட்ராபிக்ஜாமில் முடிந்து விடும்போல் இருந்தது!.’

அடுத்தடுத்து டென்ஷன் “எப்பதான் போய் சேருவோம்!” என கடுப்பாகி காரின் ஹோர்னை அழுத்திக்கொண்டிருந்தான் உதய்;

பின்னாடி பார்க்கும் மிறரை சரி செய்தவனாக மெதுவாக அதை வளைத்து அதனூடாக பின் சீட்டிலிருந்த அம்மாவை பார்த்தான், அம்மாவோ ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தார்.

‘மனைவியின் டார்ச்சர் தாங்கமுடியாமல் வயதான தன், அம்மாவை முதியோர் இல்லம் ஒன்றுக்கு கொண்டுபோய் விட்டுவிட முடிவெடுத்து, செல்லும் வழியில்தான் இவ்வளவு டென்ஷன் உதய்க்கு.

ட்ராபிக்ஜாம் படிப்படியாக குறைய தொடங்கியதும் அவனது காரும் மெதுவாக நகர்ந்தது.

கார் டோர் கண்ணாடியை யாரோ தட்டிவிட திரும்பி பார்த்தான் உதய்.

மெலிந்த தேகத்துடன், கால் ஒன்று ஊனமுற்ற நிலையில், நொண்டியவாரே காரோடு பின் தொடர்நதான் ஒரு பையன்!…

கார் கண்ணாடியை கீழே இறக்கிவிட்டு அவனை கோபமாக பார்த்தான் உதய்.

“ஐயா ஏதாவது உதவுங்கள்… அம்மாவுக்கு சாப்பாட்டுக்கென்று இன்னைக்கு ஒன்னுமில்லை… பசியோடு இருக்காங்க” என்று கெஞ்சிக்கொண்டிருந்தான் அந்த பையன் .

உதய் அவனைத் தாண்டி எட்டி பார்த்தான், ஒரு வீல் செயரில் வயாதன பெண்மணி ஒருவர் அங்கும் இங்குமாக வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார், அந்த அம்மா பார்ப்பதற்கோ மனநலம் குன்றிய பெண்மணி போல் எண்ணத் தோன்றியது உதய்க்கு.

மெதுவாக நகர்ந்த காரை சடாரென பிரேக் போட்டு ஓரமாக நிறுத்தியவன் பாக்கெட்டில் இருந்த பணத்தை எடுத்து அந்தப், பையனிடம் கொடுத்துவிட்டு அவர்களையே கொஞ்சநேரம் வேடிக்கை பார்க்க தொடங்கினான் .

“மிக்க நன்றி ஐயா’னு கூறிக்கொண்டே அந்த பையன் நொண்டியபடி பக்கத்தில் இருந்த கடையில் சாப்பாடு வாங்கிக்கொண்டு தன் அம்மாவிடம் சென்றான். குழந்தை ஒன்றுக்கு ஊட்டுவதுபோல் தன் தாய்க்கு உணவை செல்லமாக ஊட்டி விட பதிலுக்கு அந்த அம்மாவும் அவனது தலையை வருடி விட்டு தன் மகனை பார்த்து அடிக்கடி புன்னகை செய்துகொண்டாள்!…

இவ்வனைத்தையும் வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு களைப்போடு வீடு வந்து சேர்ந்த உதய் ஹாலில் கிடந்த ஒரு சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ந்துகொண்டான்.

சத்தம் கேட்டு கிட்ச்சனிலிருந்து ஹோலுக்குள் நுழைந்த உதயின் மனைவி ” ஏங்க … அம்மாவை கொண்டுபோய் விட்டுட்டு வந்தாச்சா?” என கேட்டாள்.

எதுவுமே பேசாமல் எழுந்தவன் டைவர்ஸ் பேப்பரை அவளிடம் நீட்டிவிட்டு பக்கத்து ரூமில் இருந்த அம்மாவுக்கு சாப்பாடு எடுத்துக்கொண்டு போனான் உதய்.!… 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
"பொழுதுபோக்கு அம்சங்களுக்கு எங்க ஊரை மிஞ்சவே முடியாது என்றிருந்த, ஒரு காலம் அது..." சுன்னத்து கல்யாண வீட்டிலும், ஏனைய விசேஷ இன்னபிற கலை நிகழ்ச்சிகளிலும் இன்னிசைக் கச்சேரிகள் இடம்பெற்றுவந்த காலம். 'என்னமோ தாங்கள்' எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், இளையராஜா, சங்கர் கணேஷ் என்பதை போன்ற நினைப்பில் தெருவுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆதம்; "அரசியல் விமர்சனத்துக்கு தன்னை மிஞ்சிட ஊருக்குள் ஒருத்தனுமே இல்லை!" எனும் கர்வத்தோடு அடிக்கடி கண்ணாடியில் தன் முகத்தை பார்த்து பெருமை பட்டுக் கொள்வான். 'டொனால்டு ட்ரம்ப் எப்படி ஜெயித்தார், ஒபாமா எப்படிபட்டவர்!? ரஜினி அரசியலில் குதிப்பாரா?' என்று சர்வதேச அரசியலையும் அவன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அதிகாலை சிறு மழைத்துளிகளோடு சுபஹ் சொழுகைக்கான பாங்கும் ஒலித்தது. கையில் ஒரு தடியோடு தட்டுத்தடுமாறி பள்ளிவாயல் கேட்டில் ஒரு கையை வைத்து உள்ளே நுழைந்தார் அபூபக்கர் டைலர். மோதினார் மைக்கில் பாங்கை சொல்லிவிட்டு திரும்பி பார்த்தார். எப்பவும்போன்றே, அபூபக்கர் டைலர் மட்டும் முதல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தீவின் மலையில் இருந்து ஒரு வழியாக இறங்கிய ஷாம், தொண்டை காய்ந்து தண்ணீர் தாகமெடுக்க சுற்றுவட்டம் தேடி பார்த்துவிட்டான்... கடலைத் தவிர அவன் கண்களில் எதுவும் தென்படவில்லை. முயற்சியை கைவிடாது அடர்ந்த தீவில் எல்லா பக்கமும் தண்ணீர்க்காக தேடி ஓடியவனுக்கு அதிர்ஷ்டவசமாகா ஒரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விடிந்தது கூட தெரியாமல் தூங்கிக் கொண்டிருந்த லவ்டொமி திடுக்கிட்டு எழுந்து நேரத்தை சரி பார்த்தான். "அய்யயோ... நேரம் போனதே தெரியாமல் தூங்கிட்டேனா...!?" என தடபுடலாக எழுந்தவன் பல்லையும் விளக்காமல் குப்பாயாட்டம் கிடந்த தன்னுடைய பேண்ட், சட்டை எல்லாக் கன்றாவிகளையும் எடுத்து மாட்டிக்கொண்டவன், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிச்ச காக்கா
ஆப்புச் சின்னம்
அபூபக்கர் டைலர்
மர்ம தீவு
லவ்டொமி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)