பசி படுத்தும் பாடு

 

“சீக்கிரம் அஞ்சலி..மணியாகிட்டு இருக்கு”இருசக்கர வாகனத்தை உயிர்ப்பித்து அமர்ந்தபடியே பரபரத்தான் மனோகரன்.

வாண்டுகள் அமுதனும்,அகிலனும் கூட ஏறியாகிவிட்டது..வீட்டைப்பூட்டிக்கொண்டு பின் சீட்டில் தொற்றிக்கொண்டாள் அஞ்சலி.

கோடை விடுமுறை கொண்டாட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நகரில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் பிரபல சர்க்கஸ் கலைநிகழ்ச்சியை காண செல்கிறார்கள் மனோகரன் குடும்பத்தினர்.

மனோகரனுக்கு நகரின் பல இடங்களில் சாப்பாட்டு கடைகளும்,குளிர்பான கடைகளும் இருக்கின்றன.இருபது பேருக்கு சம்பளம் கொடுத்து,ஆயிரக்கணக்கில் தினசரி வருமானம் வந்தபோதிலும் பார்த்துப்பார்த்து செலவு செய்வதில் மனோகரன் நிபுணன்.

இதோ சர்க்கஸ் இடைவேளையில் கூட நொறுக்குத்தீனிகளுக்காக செலவு வைத்து மனோகரனை எரிச்சல் அடைய செய்துவிடக்கூடாது என்று அஞ்சலியே வாழைக்காய் சிப்ஸ்_சும் ,பிளாஸ்க்கில் காபியும் கொண்டு வந்துவிட்டாள்.

வண்ண வண்ண வளைவுத் தோரண வாயிலோடும்,பிரமாண்ட தூண்களோடும் ஆரவாரமாக வரவேற்றது சர்க்கஸ் கூடாரம்.

மிகப்பெரிய போகஸ் லைட் நூற்றி எண்பது டிகிரி கோணங்களில் சுழன்று ஒ ளியை உமிழ்ந்து அருகாமை கிராமங்களுக்கு சர்க்கஸ் கம்பெனி வந்திருப்பதை ஆகாயமார்க்கமாக விளம்பரப்படுத்தியது.

“நீங்க..உள்ளே போய் இடத்தை பார்த்து உட்காருங்க ..நான் பின்னாடியே வர்றேன்”என்று மனோகரன் சொல்ல,குதூகலத்தோடு ஓடிய குழந்தைகளை வழிமறித்தான் ஒருவன்.

அவனது கையில் விதவிதமான வண்ணங்கள்,வடிவங்களில் ஐஸ்கிரீம் கிண்ணங்கள் அடுக்கப்பட்ட டிரே இருந்தது.

“இந்தாங்க…ஆளுக்கு ஒன்னு சாப்பிடுங்க…பைசா வேண்டா…எல்லாம் டிக்கெட்ல சேர்ந்தி தான்..ம்..”அந்த இந்திக்கார பையன் சொல்ல..ஐஸ்கிரீம் கிண்ணத்தை கையில் வாங்கி அதிலிருந்து குழந்தைகள் ஆளுக்கொரு விள்ளல் வாயில் வைத்த நேரம்…..

“ம்…ஆளுக்கு பத்து ரூபா கொடுக்க…”குரல் தொனியும்,உடல் மொழியும் மாறி இந்திக்காரன் குரல் கொடுக்க…வாயில் வைத்த ஐஸ்கிரீம் எச்சிலோடு சேர்ந்து கரைந்து ஒழுக ..அழ ஆரம்பித்தார்கள்..குழந்தைகள்.

அந்தநேரம் சரியாக மனோகரனும்..அஞ்சலியும் உள்ளே நுழைய “அம்மா..பாருங்கம்மா..அந்த அண்ணன் கேட்காமலே ஐஸ்கிரீம் தந்துட்டு இப்ப காசு கேட்டு பயமுறுத்தறாங்கம்மா’..அழுகையோடு கூற.

“இது என்ன அநியாயம்..எங்க பசங்களுக்கு என்ன வாங்கித்தரனும்னு எங்களுக்கு தெரியாதா..?உன்னை யாரு கொடுக்கச் சொன்னது..வா உங்க மேனேஜர்கிட்ட..வர்றவங்களை இப்படி இன்சல்ட் பண்ண சொல்லி சம்பளம் கொடுக்கறாங்களா..உனக்கு…?”காட்டமான அஞ்சலி கேட்க..கையமர்த்திய மனோகரன் இருபது ரூபாயை அந்த ஐஸ்கிரீம் விற்கும் பையனிடம் கொடுத்துவிட…அனைவரும் காட்சிக்கூடத்திற்குள் சென்றனர்.

அஞ்சலிக்கு சர்க்கஸ் சாகஸங்களில் ஏனோ மனம் ஒட்டவில்லை…இரண்டரை மணிநேரம் மனக்குழப்பத்தோடு கழிந்தது.

வீடு திரும்பும்போது கேட்டேவிட்டாள்.

“என்னாச்சு..உங்களுக்கு..அஞ்சுரூபா செலவழிக்கவே ஆயிரத்தெட்டு கேள்வி கேட்பீங்க..அநியாயமா நம்ம புள்ளைங்க கிட்ட ஐஸ்கீரீமைக் கொடுத்து வழிபறி மாதிரி இருபது ரூவா கேட்கறான்..கடனேன்னு கொடுத்துட்டு வர்றீங்களே…”

அஞ்சலி இன்னிக்கு நான் பல கடைகளுக்கு முதலாளி..பலபேருக்கு பிழைப்பு கொடுக்கறவன்..ஆனா சின்ன வயசுல பஸ்ஸ்டாண்ட்ல பஸ்,பஸ்ஸா ஏறி சோன் பப்டியும் ,சோளப்பொரியும் வித்தவன்..”

“எந்த குழந்தை அழுதுன்னு பார்த்து அது முகத்துக்கு நேரா பொட்டலத்தை நீட்டுவேன்..அந்த குழந்தை வாங்கிகிட்டு அழுகையை நிறுத்திட்டா..எப்படியும் அந்தத்தாய் காசு கொடுத்துடுவா…!அது அப்ப வலியமா ஏமாற்றினதா எனக்கு தோணல..பத்துரூவா ஏவாரம் பார்த்தா எட்டணா எனக்கு கமிஷன் கிடைக்கும்..ஒருவேலை பசி போக்கிக்கலாம்னு தான் தோணுச்சு…அது மாதிரியான நிர்பந்தம் அந்த பையனுக்கும் இருந்திருக்கலாம் இல்லியா..?”என்றான் மனோகர்.

கணவனின் விளக்கத்தில் நெகிழ்ந்த அஞ்சலி ‘அதுசரி..கல்லுலயே நார் உரிச்சிருக்கான்னா…அந்த பையன் எதிர்காலத்துல ஜஸ் பேக்டரிக்கு ஓனர் ஆனாலும் ஆச்சர்யமில்லை’என்க வீடு சிரிப்பலையால் நிறைந்தது . 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அவன் பொட்டுப்பொட்டாய் நெற்றியில் துளிர்த்த வியர்வையை அழுத்தித் துடைத்தான். அடர்ந்த புதராய் வளர்ந்து செம்பட்டை பாரித்த மீசையில் வழிந்த வியர்வை,வெடித்து பிளவுபட்டிருந்த உதடுகள் வழியாக ஊடுருவி உப்புக்கரித்தது. அவனுக்கு அந்த சுவை புதிது...அந்த சூழ்நிலை புதிது..இப்போதும் கண்கள் இருட்டத்தான் செய்கிறது...ஆனால் அது நியாயமான பசி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"தேவராஜ்...நில்லுங்க.!"அவசரமாக அழைத்த குரலில் அந்தநாள் ஞாபகம். திரும்பிப்பார்த்தால் கோலப்பொடி கிண்ணத்தை ஓரமாக வைத்துவிட்டு ,முந்தானையில் கையைத்துடைத்தபடியே எதிர்பட்டாள் வேணி..சகவயது தோழி. "நல்லாயிருக்கீங்களா தேவா?எங்கே இந்தப்பக்கம்?" "சவுகரியம்தான் ...இது"பெட்டிக்கடை வாசலில் தொங்கிய வாசகஅட்டையை கவனித்தபடியே கேட்டேன். "இது எங்களோட கடைதான் தேவா..இதை ஆரம்பித்து ரெண்டு மாசம்தான் ஆச்சு"என்றபடியே குளிர்பான ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"வணக்கம்..வருண்.!..எப்ப சென்னையிலிருந்து வந்தாப்ல...என்ன 'சினிபீல்டு'ல நுழைஞ்சிட்டீங்களா.!?நாங்களும் தியேட்டர்ல கலர்கலரா பேப்பர் துகள்களை பறக்கவிட்டுகிட்டு..எங்க ஊரு இயக்குனர் தந்த படைப்புன்னு காலரை தூக்கிவிட்டு அலைய ஆசைப்பட மாட்டோமா.!?"என்றான் டைலர் சிவா. "என்னப்பா செய்யறது..எட்டு வருசமா போராடற எங்க மாமாவே இப்பதான் கையில'ஸ்கிரிப்ட்'டோட கம்பெனி கம்பெனியா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"ஐயா,இது போலீஸ் ஸ்டேஷனுங்களா...எம்மவனை காப்பாத்துங்கய்யா...'வெட்டியா ஊரை சுத்திசுத்திவர்றீயே..படிப்புக்கேத்த வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் கிடைக்குற வேலைக்கு போயேன்'னு சத்தம் போட்டேன்..அதுக்காக கோவிச்சிகிட்டு 200அடி உயர செல்போன் டவர்ல ஏறி கீழே விழுந்து சாகப்போறேன்னு அடம் பண்றான்...உடனே கிளம்பி வாங்கய்யா"பதட்டத்தில் அதற்கு மேல் வார்த்தை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"சே...ஏன் இப்படி எட்டு கிலோமீட்டர் ரெண்டு மூட்டைகளை கைநோக சுமந்துகிட்டு வந்து கொடுத்துட்டு,ஒரு வாய் டீக்கூட குடிக்காம ,சொல்லாம கொள்ளாம ஒடனும்...அவளுகிட்ட எவ்வளவு சங்கதி மனசுவிட்டு பேசனும்னு நினைச்சேன் ..ஓடிப்போயிட்டாளே...செல்போனில் தொடர்பு கொண்டாள் ..எதிர்முனை பிஸி என்றது.அவள் மனம் நோக ஏதும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நாளையும் ஓர் புது வரவு
நல்ல நிலத்தில் நடவு செய்வோம்
முதல் சுவாசம்
சமர்ப்பனம்
வாணி ஏன் ஓடிப்போனாள்?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)