Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

தொ(ல்)லைபேசி? – ஒரு பக்க கதை

 

‘இந்த வீட்டில் இன்டர்நெட்லிருந்து அனைத்து வசதிகளும் இருக்கு. ஆனா தொலைபேசி மட்டும் கூப்பிடுவறங்க எண் தெரியற வசதி இல்லாத சாதாரணம். ஏன் இப்படி ?” வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து நண்பனோடு பேசிக் கொண்டிருந்த ரமேசுக்குள் திடீர் கேள்வி.

‘நண்பன் பொம்பளை விசயத்துல அப்படி இப்படி. அந்த காட்டிக்கொடுக்கும் தொலைபேசி இருந்தா வீட்டுல உள்ளவங்ககிட்ட மாட்டிக்கிட்டு வீண் விவகாரம், வம்புன்னு விட்டுட்டானா ?’

‘மனைவி அரசு ஊழியை. மகன்கள் இருவரும் கட்டிளம் காளைகள். கல்லூரி படிப்பு. அந்த நவீன தொலைபேசியை எப்படி விட்டு வைத்தார்கள்.?’

‘பையன்களுக்குப் பெண் நண்பர்கள், காதலிகள், கடலைபோடுவர்கள் உண்டு. வீட்டு தொலைபேசியில் ஏன் மிதிபடவேண்டும் என்று விட்டுவிட்டார்களா ? ‘

‘இவன் மனைவி சித்ரா? ‘

‘வீடடில் ஆளுக்கொரு கைபேசி. தேவை இல்லை. தீர்வா ?! ‘

”என்னடா ! பேசிக்கிட்டு இருந்தவனுக்குத் திடீர்ன்னு யோசனை ?” ரிஷி அதட்டல் குரல் ரமேசைக் கலைத்தது.

”ஒரு சின்ன சந்தேகம் ?”

”சொல்லு ?”

”உன் கிட்ட ஏன் பேசுறவங்க நம்பர் தெரியற தொலைபேசி இல்லே.?”

”சொல்றேன். அப்படி ஒரு தொலை பேசி இருந்தா…வேண்டியப்பட்டவங்க எண்ன்னா எடுப்போம். வேண்டாதவங்க, எதிரி, பிடிக்காவதவங்கன்னா விடுவோம். எனக்கு என்னவோ இது ஓடி ஒளியற கோழைத்தனமா மனசுக்குள் ஒரு உறுத்தல். மனுசன்னா…அவனுக்குள்ளே ஒரு போர்க்குணம், போராட்டக்குணம் இருக்கனும். அதுதான் அவனுக்கு முன்னேற்றம், வீரம், ஆரோக்கியம். இதை பொண்டாட்டி, புள்ளைங்க கிட்டே சொன்னேன். சரின்னாங்க விட்டுட்டேன்!” சொன்னான்.

ரமேசுக்கும் அது சரியாகப்பட்டது. தலையசைத்தான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பாலுவிற்குக் குழப்பமாக இருந்தது. எப்படி யோசித்தும் விடை கிடைக்கவில்லை. இதற்கு மேலும் சிந்தித்தால் மூளை சிதறிவிடும். சம்பந்தப்பட்ட ஆளையேக் கேட்டுத் தெளிவு படுத்திக்கொள்ள வேண்டியதுதான்.! தீர்மானித்து நண்பன் வீட்டுப் படியேறினான். ''வாடா.'' வரவேற்றான். ''என்ன ?'' விசாரித்தான். ''கையில உள்ள பணத்தை வைச்சி ஏழை மக்களுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பச்சையப்பனிடம் பேசிவிட்டு திரும்பிய கணத்திலிருந்து மனதில் பாரம், நடையில் துவளல். எனக்கு வயது 62. அரசாங்க உத்தியோகத்திலிருந்து ஓய்வு. எனது ஊர் கடற்கரையை ஒட்டிய இடம். எனது வீட்டிற்கும் கடலுக்கும் துல்லியமாக 3 கி.மீ. எனக்கு எந்தவித நோய், தொந்தி, தொப்பை எதுவும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அலுவலகத்தில் நுழைந்த திவ்யா கண்களில் இருக்கையில் அபிஷேக்கைக் கண்டதைவிட ஆனந்தைக் கண்டதில் இவளுக்கு ஏக கடுப்பு. இதில் ஆளைப் பார்த்ததும் வேறு அவன் முகத்தில் 'ஈ' என்று இளிப்பு. 'வரட்டும் ! இன்னைக்கு எதிர்க்க உட்கார்ந்து ஆள் ஏடா கூடமாய்ப் பேச வாய்ப்பே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கவிதாவால் எப்படி யோசித்தும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. காலை வகுப்புகள் முடிந்து ஒய்வு நேரம். ஆனாலும்... அந்த ஓய்வறையில் மூச்சு விட முடியாதவள் போல் தவித்தாள். எதிரில் அமர்ந்து அவளைக் கவனித்த சுகுணா. .. '' என்ன கவிதா ஒரு மாதிரியா இருக்கே. ..'' சக ஆசிரியைக் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அமாவாசை. மீன் பிடி இல்லை. மணி 7.00. சவகாசமாக எழுந்தான் கண்ணன். வயசு இருபத்தி எட்டு. பொறியியல் படிப்பு. இன்னும் மணமாகாகவில்லை. வேலை கிடைக்காததினாலும் போக விருப்பமில்லாததாலும் அப்பாவுடன் சேர்ந்து சுயதொழில் முயற்சியில் கடல் தொழிலில் இறங்கி விட்டான். தற்போது அப்பாவிற்குச் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நுணுக்கம்…!
மனிதனும்… மனிதமும்!
அவன்..! – ஒரு பக்க கதை
குரு தட்சணை…!
காத்தான் குளம்…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)