தொடாதே – ஒரு பக்க கதை

 

“தோ பார், தொடாமல் உட்கார்.’

“கொஞ்சநாழி சும்மா இருக்க மாட்டியா.’

“ஒரு தடவை சொன்னா புரியாதா?’

“அப்படி என்ன அவசரம், சித்த நேரம் பொறுக்க மாட்டியா…?’

“எங்கெங்க கை போகுது பாரு!’

“சுத்தி இவ்வளவு பேரு இருக்காங்களே, உனக்கு மட்டும் என்ன அவசரம்? அலையிறியே, காணாததைக் கண்டுவிட்ட மாதிரி.’

“இன்னும் சித்த நேரம் கழித்தே உன்னை கூப்பிட்டிருக்கலாம். அவசரப்பட்டுட்டேன்.’

“நான் ஒன்னும் உன்னை ஏமாத்தமாட்டேன், இருக்கிறது எல்லாம் உனக்குத்தான்; ஒரு கட்டுப்பாடு வாணாம், மனதை அடக்கிக்கோ.’

“ஏய், மரியாதை கெட்டுடும்.’

“பேசாம கையைக் கட்டிக்கிட்டு உட்கார்.’

“வேணும்னா இந்த மணியை அடிச்சிக்கிட்டிரு, எல்லாம் வச்சாச்சி. இதோ படச்சிடுறேன். சாமிக்குப் படைக்கும் முன் எதையும் தொடக்கூடாது, சாப்பிடக்கூடாது’ என்று தன்னுடைய எட்டு வயது மகளை அதட்டிக் கொண்டு சுவாமிக்கு நைவேத்தியம் காட்டினாள் சுமதி.

– ந. திருக்காமு (மே 2014) 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
கதை ஆசிரியர்: வண்னநிலவன். ”அங்க போயி மரம் மாதிரி நிக்காதீங்க… ஒங்க தங்கச்சிகிட்டவும் அம்மாகிட்டவும் பேசுங்க!” ”என்னய போகச் சொல்லுதியே… நீயே போயிட்டு வந்தா என்ன?” ”ஒங்க தலையில என்ன களிமண்ணா இருக்கு? பொம்பள போயிப் பேசதுக்கும் ஆம்பள பேசதுக்கும் வித்தியாசம் இருக்குய்யா. நீங்க ஒங்க ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தவறு எங்கே நடந்தது ?. இந்த வருட விற்பனையும் லாபமும் கடந்த ஐந்து வருடங்களை விட குறைந்திருந்தது. வீட்டில் மனைவியிடம் என் குழப்பத்தை பகிர்ந்து கொண்டேன். மனைவி ஆரம்பித்தாள் " ஒரு வேளை நீங்கள் எல்லா டிபார்ட்மெண்டுக்கும் டார்கட் சரியாக … ... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிணமான உணர்வோடு படுக்கையிலிருந்து உத்தரத்தை பார்த்த என் கண்களில் நிழலாடியது கச்சிதமாக வட்ட வடிவில் வட்ட முடிச்சு போடப்பட்ட சுருக்கான கயிறு.கயிறு காற்றில் லேசாக அசைந்தது என் கழுத்தில் தடம் பதிக்க காத்திருக்கிறேன் என்பதாய். உள்ளங்கைகளின் மேல் தலை வைத்து இடது காலின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மனித நடமாட்டமில்லாத ஒற்றையடிப் பாதையில் நான் தனியாக நடந்து போனேன். நிறைய பிசாசுப் பூக்கள் இருந்தன. பிசாசுப்பூக்கள் காற்றில் சலசலத்ததும்ää பூமணம் நாசியைத் துளைத்ததும் நான் ஆடிப்போனேன். சிறுவயதில் பிசாசுக்குப் பயந்து ஓடியதைப்போல் வேகமாக நடந்தேன். முடியவில்லை; தள்ளாடினேன். நூறுக்கு மேல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்று திங்கட்கிழமை ஆதலால் காலையில் இருந்தே நோயாளர்கள் வந்தவண்ணமிருந்தனர். பலரும் பலவித உபாதைகளைப் பலவிதமாகச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தனர். என்னிடம் மருந்து எடுப்பதைவிட தங்களின் சுகதுக்கங்களை பகிர்வதிலேயே குறியாக இருந்தனர். நானும் எவ்வளவு நேரந்தான் ஆச்சரியக்குறிகளையும் கேள்விக் குறிகளையும், சந்தோசரேகைகளையும், துக்கக்கோடுகளையும் முகத்தில் காட்டிய வண்ணமிருப்பது? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மழைப் பயணம்
சுட்டும் விரல் – திருக்குறள் கதை (448)
சிறைபட்டமேகங்கள்
நாகபாம்பு மனைவி
என்னதான் உங்க பிரச்சினை?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)