தஞ்சாவூர் ஓவியங்கள்

 

அன்று ஞாயிற்றுக் கிழமை. அறுபது வயதான ரகுராமன் தன் ஸ்மார்ட் போனை நோண்டிக் கொண்டிருந்தார்.

“சிறந்த அழகான தஞ்சாவூர் ஓவியங்கள் விற்பனைக்கு உள்ளது. தொடர்பு கொள்ளவும்: ராகுல் 99000 06900”

OLX ல் வந்திருந்த அந்த விளம்பரத்தை பார்த்த ரகுராமன் மனைவி லக்ஷ்மியைக் கூப்பிட்டுக் காண்பித்தார்.

ஆலிலைக் கிருஷ்ணன், வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணன், ராதா கிருஷ்ணர், கஜ லக்ஷ்மி, கீதாபதேசம் என்று புகைப் படங்களுடன் விளம்பரத்தில் அழகாகக் காணப் பட்டன.

லக்ஷ்மி மிகுந்த உற்சாகத்துடன், “வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணன் ரொம்ப நல்லாயிருக்கு… உடனே மொபைல்ல பேசி எவ்வளவுன்னு கேளுங்க” என்றாள்.

ரகுராமன் உடனே 99000 06900 க்கு போன் பண்ணி ராகுலுடன் பேச, “ஒவ்வொன்றும் வேறு வேறு அளவுகளில் உள்ளதாகவும், நேரில் வந்து பார்த்து பிடித்திருந்தால் வாங்கிச் செல்லலாம்” என்றார்.

ரகுராமன் அன்று மாலையே வருவதாகச் சொல்லி ராகுல் வீட்டின் முகவரியைக் கேட்டு வாங்கிக் கொண்டார். அவர் இருப்பது பெங்களூர் இந்திரா நகரில். ராகுல் இருப்பது பெங்களூரின் வடக்குப் பகுதியான ஹெப்பால் ப்ளை ஓவர் கிட்டே அமைந்துள்ள டாட்டா நகரில்.

மாலை…

மனைவியுடன் ரகுராமன் தன் காரில் சென்று ராகுலின் வீட்டை தேடிக் கண்டுபிடித்தார்.

வீட்டின் பெயர் பரத்வாஜ். தனிமையான பெரிய வீடு. போர்ட்டிகோவில் மூன்று கார்கள் நின்றிருந்தன. உள்ளே கிரானைட்டினால் வீடு இழைக்கப் பட்டிருந்தது. பிரெஞ்ச் விண்டோஸுடன் இருந்த பெரிய வரவேற்பறையில் மிக உயர் ரக சோபாக்கள் வீற்றிருந்தன. அதில் லக்ஷ்மியுடன் அமர்ந்தார். பழைய கிராமபோன் ரெக்கார்டர் ஒன்று காணப்பட்டது. கிராண்ட் பாதர் கடிகாரம் ஐந்து முறை அழகாக அடித்தது.

ராகுல் வீட்டின் மாடியிலிருந்து கீழிறங்கி வந்தான். சின்ன பையன்தான். வயது முப்பதுக்குள் இருக்கும். ரகுராமன் அவனிடம் ஐந்து நிமிடம் பேசிக் கொண்டிருந்துவிட்டு, “பெயின்டிங்ஸ் பார்க்கலாமா?” என்றார்.

அவன் தன்னிடம் இருந்த விதவிதமான தஞ்சாவூர் ஓவியங்களை எடுத்து வந்து கண்பித்தான். லக்ஷ்மிக்கு வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணனும், ராதா கிருஷ்ணரும் மிகவும் பிடித்துப் போயின. தவழ்ந்த நிலையில் இருந்த வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணனின் அழகிய குழந்தைக் கண்களைப் பார்த்து சொக்கித்தான் போனாள்.

ரகுராமன் ஆச்சரியத்துடன், “உங்களுக்கு எப்படி இவ்வளவு அழகான பெயின்டிங்க்ஸ் கிடைத்தன?” என்றார்.

“தஞ்சாவூரிலும், கும்பகோணத்திலும் எனக்கு நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இதயெல்லாம் சேகரித்து எனக்கு அனுப்புவார்கள்.”

ராகுல் அவர்களுக்கு குடிப்பதற்கு லெமன் ஜூஸ் கொடுத்தான்.

ரகுராமன் “நாங்க இப்பதான் புதிதாக வீடு கட்டி கிரகப் பிரவேசம் பண்ணோம். 2 x 2 ½ சைஸில் உள்ள வெண்ணைக் கிருஷ்ணனை எடுத்துக் கொள்கிறோம்” என்றார்.

லக்ஷ்மி புன்னகையுடன் ராகுலிடம், “இந்த வெண்ணைக் கிருஷ்ணனின் வரவு எங்க வீட்டுக்கு சுபிட்சம் கொண்டுவரும். எங்க புது வீட்டு பூஜா ரூமுக்கு இந்த ஓவியம் ரொம்ப லக்ஷணமா இருக்கும்” என்றாள்.

“தாராளமா எடுத்துட்டுப் போங்க.”

“சரி, நீங்க எவ்வளவுன்னு சொல்லுங்க…?” – ரகுராமன்.

“எழுபதாயிரம் ஆகும்”

விலையக் கேட்டதும் சற்று அரண்டு போனார்கள்.

ரகுராமன், “ரொம்ப ஜாஸ்தி ராகுல், நான் முப்பது முப்பத்தைந்திற்கு மேல் எதிர்பார்க்கவில்லை… முப்பத்தஞ்சுன்னா இப்பவே வாங்கிக்கறேன்” என்றார்.

“சாரி சார்… எழுபதாயிரத்துக்கு ஒரு ரூபாகூட கம்மியா வராது.”

லக்ஷ்மி மிக வருத்தமுற்றாள். பிரிய மனமில்லாமல் கிருஷ்ணரைப் பிரிந்து சென்றாள்.

அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்றதும் சென்னையிலிருந்து சம்மந்தி மாமி

லக்ஷ்மிக்கு போன் பண்ணி, “நீங்க பாட்டியாயிட்டேள், உங்களுக்கு பேரன் பொறந்திருக்கான்.. இப்பதான் அரை மணிநேரமாச்சு நார்மல் டெலிவரிதான் ரம்யாவும் குழந்தையும் நல்ல செளக்கியம்” என்றாள் உற்சாகத்துடன்.

லக்ஷ்மி மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் கணவரிடம், “பாருங்க அரை மணி நேரம் முன்பு நாம அந்த வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்…அந்த டையத்துல நம்மாத்துலையே அவர் பொறந்துட்டார்… அவர் நம்ம ஆத்துக்குள்ளேயே வந்துட்டா நமக்கு ஐஸ்வர்யம் பொங்கும்… பரவாயில்லைங்க எழுபதாயிரம் நமக்கு ஒன் டைம் எக்ஸ்பென்ஸ்தான் ராகுலுக்கு உடனே போன் போட்டு அத வாங்கிடுங்க” என்றாள்.

“உடனே போன் பண்ணி நம்ம டெஸ்பரேஷனை காண்பிச்சுக்க வேண்டாம் லக்ஷ்மி… நாளைக்கு அவனுக்கு போன் பண்ணி பேசலாம், எழுபதாயிரம் கொடுத்து எவன் வாங்குவான்? நீயே பாரு இன்னிக்கே அவன் நமக்கு போன் பண்ணுவான்.” என்றார்.

இரண்டு நாட்கள் சென்றன. ‘பேரன் பிறந்த சந்தோஷத்தில் லக்ஷ்மி கிருஷ்ணனை மறந்து விட்டாள்’ என்று நினைத்தார்.

ஆனால் லக்ஷ்மி விடுவதாயில்லை.

“என்னங்க ராகுல் இன்னமும் உங்களுக்கு போனே பண்ணல, நீங்களும் அவனுக்கு பண்ற வழியா இல்ல.. எனக்கு அந்த வெண்ணை கிருஷ்ணன் கண்டிப்பா வேணும். இப்பவே ராகுலுக்கு போன் பண்ணுங்க…” மொபைலை அவர் கையில் திணித்து அருகிலேயே நின்றுகொண்டாள்.

எழுபதாயிரம் ரூபாயை அந்த ஒரு கிருஷ்ணன் ஓவியத்துக்கு செலவு செய்ய ரகுராமனுக்கு மனசே வரவில்லை. அதே நேரம் லக்ஷ்மியையும் இனிமேல் சமாளிக்க முடியாது… அவள் அந்த வெண்ணை கிருஷ்ணனை பார்த்த நேரம்தான் தனக்கு பேரன் பிறந்ததாக நம்பிவிட்டாள். இனிமே இது அவளின் மனசு சம்பந்தப் பட்ட நம்பிக்கை… ராகுலிடம் பேசிவிடுவது என்று முடிவு செய்தார்.

ராகுல் நம்பருக்கு போன் போட்டார்… அவன் போனை எடுத்தான்.

“ராகுல், நான் ரகுராமன் பேசுகிறேன்.”

“சாரி, எந்த ரகுராமன்?”

“போன சண்டே என் மனைவியுடன் உங்க வீட்டுக்கு வந்திருந்தேனே… அந்த வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணனைப் பார்த்தோமே…”

“ம்ம்.. ஓ ஆமா ஆமா, சொல்லுங்க சார்”

“நாங்க வாங்கறதா முடிவு பண்ணிட்டோம் எழுபதாயிரம் கேஷா எடுத்துண்டு வரோம்.”

“இல்ல சார் அத மறுநாளே வித்துட்டேனே…வேற கிருஷ்ணர் எதாவது வந்தா சொல்றேன்.”

“ஓ காட்… ஜஸ்ட் கியூரியாசிடி.. கடைசில எவ்வளவுக்கு போச்சு?”

“நைன்டிக்கு வித்துட்டேன்.”

“எங்ககிட்ட எழுபதாயிரம்தான சொன்னீங்க? அதெப்படி நைன்டி…?”

“சார் உங்க மனைவி பக்தியுடன் கிருஷ்ணரைப் பார்த்தாங்க. பூஜையறைக்கு வேணும்னு சொன்னங்க…அதனால எனக்கு லாபமே வேண்டாம்னு எழுபதாயிரம் சொன்னேன்… ஆனா அத வாங்கின சேட்டு தன் கடை அழகுக்காக வாங்கினான். அது கமர்ஷியல். அதுனால ரேட்ட ஏத்தி வித்துட்டேன். பக்தி வேற, அழகு வேற இல்லீங்களா…?”

அருகிலிருந்த லக்ஷ்மியிடம் இதைச் சொன்னபோது அவள் கொதித்துப் போனாள்.

“உங்களுக்கு சமர்த்து சாமர்த்தியமே போறாதுங்க… நான் உடனே அவனுக்கு போன் பண்ணச் சொன்னேன், நீங்க கேட்கல, மறுநாளும் நீங்க போன் பண்ணல… ச்சே! சப்ளை டிமாண்ட் தியரியே உங்களுக்குப் புரியாது, இதுல உங்களுக்கு தான் ரொம்ப கெட்டிக்காரர்னு நினைப்பு வேற, எல்லாம் என் தலையெழுத்து.”

இனி இதைச் சொல்லி சொல்லியே அடுத்த சில மாதங்களுக்கு தன்னை வறுத்தெடுத்து விடுவாள் லக்ஷ்மி என்பது அவருக்குப் புரிய, சாந்தமான அழகிய வெண்ணைத் தாழி கிருஷ்ணன் மறைந்து ஏனோ அவர் மனதில் கம்சனை வதம் செய்த கிருஷ்ணர் தோன்றினார். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
இரவு மணி பத்தரை. பெங்களூர் நகரம் உடம்பை வருடும் குளிரில் மெல்ல உறங்க ஆரம்பித்திருந்தது. தூக்கம் வராது கட்டிலில் புரண்டு கொண்டிருந்தான் திவாகர். வாசலில் எவரோ கார் கதவை அடித்துச் சாத்தும் சத்தத்தை தொடர்ந்து வீட்டின் அழைப்பு மணி சத்தம் கேட்டது. எழுந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
*** சிறுகதைகள்.காம் தளத்தில் திரு. எஸ்.கண்ணன் அவர்கள் எழுதிய 100வது சிறுகதை. *** ஸ்ரீராம், பத்து வருடங்களுக்குப் பிறகு தன் நண்பன் முகுந்தனைப் பார்க்க, பெங்களூருக்கு கிளம்பினான். அகமதாபாத்திலிருந்து ஒரு வேலையாக சென்னைவரை வந்தவன், அப்படியே முகுந்தனையும் பார்த்து விடுவது என்று முடிவு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘சிரார்த்தம்’ கதையைப் படித்த பின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). மஹரிஷி அகஸ்தியர் ஆபஸ்தம்பரிடம் பொறுமையாகச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்: “அறம்,பொருள், இன்பம், வீடு ஆகிய இந்த நான்குமே உலகில் உலகியல் பிரமாணமாகச் சொல்லப் படுகிறது. இந்த நான்கு சப்தங்களை விட, வேத ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“அம்மா, ரொம்ப வெயிலா இருக்கு. இந்தப் பதை பதைக்கிற வெயில்ல உன்னால இப்ப பாங்க் வர முடியுமாம்மா?” எழுபது வயது அம்மாவை அக்கறையோடு கேட்டார் பரந்தாமன். “பரவாயில்லைடா... நான் வரேன். சீக்கிரமா பாங்க் வேலையை முடிச்சுட்டு ஆத்துக்கு திரும்பி வந்துடலாம்...” “மறக்காம லாக்கர் கீயை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எனக்கு ஏழு வயசில் சஹானா என்று ஒரு அழகான மகள். பயங்கரச் சுட்டி. அவளைச் சுற்றி நடப்பதைத் தெரிந்து கொள்ளவும், அவள் வாழ்க்கையைப் பத்தி தெரிஞ்சிக்கவும் அவளுக்கு ஆர்வம் அதிகம். மற்ற குழந்தைகள் மாதிரி மகிழ்ச்சியான, கவலையில்லாத, எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சுக்கணும்னு ஆர்வம் இருக்கிற ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வித்யாவுக்கு சமீப காலங்களாக மாயாண்டியை நினைத்து வயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது. அவனை கடந்த ஒரு வருடமாகப் பார்த்திருந்தாலும் அவன் எப்படிப் பட்டவன், அவனது சுயரூபம் என்ன என்பது அவளுக்கு சுத்தமாகத் தெரியாது. ஒரு தடவை அவன் தன் பெற்றோர்களுடன் குல தெய்வமான மாரியாத்தா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சுமார் முப்பது வருடங்களுக்கு முன், நான் அகமதாபாத் இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் மானேஜ்மென்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது என்னுடன் வேலை செய்யும் என் நெருங்கிய நண்பன் அருணாச்சலம் என் வீட்டிற்கு வருகை தந்தான். பேச்சினிடையே வைத்தீஸ்வரன் கோயில் நாடி ஜோஸ்யம் பற்றி மிகவும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘மூத்தவளின் நகைகள்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) மகளுடனான இந்த நீண்ட உரையாடலை சபரிநாதன் படபடப்பாகவோ கத்தியோ பேசவில்லை. சாமவேதம் சொல்கிற மாதிரி இழுத்து இழுத்து மெதுவாகத்தான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். இருந்தாலும் பேசிவிட்டு நாற்காலியில் இருந்து எழுந்தபோது தலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘தவிப்பு’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) “ஏட்டி, வாசல்ல நின்னுட்டு என்னலா செய்யுத.?” வீட்டுக்குள் இருந்து காந்திமதியின் அம்மையின் குரல் கேட்டது. “சட்டியும் பானையும் செய்யுறேன்.. வந்து பாரு!” அடுப்புத் தீயில் எறிந்த மிளகாய் வத்தல் மாதிரி காந்திமதி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என் பெயர் ஜனனி. திருச்சியில் பிறந்து வளர்ந்தேன். சீதா லக்ஷ்மி ராமசாமி கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்றதும், உடனே திருமணமாகி விட்டது. திருமணமாகி தற்போது ஆறு மாதங்களாகிவிட்டது. வாக்கப்பட்டது பெங்களூரில். என்னவர் ஒரேமகன் என்பதால் செல்லமாக வளர்க்கப்பட்டவர். வசதியான குடும்பம். பெங்களூரின் உடம்பை வருடும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆலமரத்தின் அடியில்
மனிதர்கள்
மஹரிஷிகள்
அப்பா அப்பாதான்
பொன்மகள்
மாயாண்டி
நாடி ஜோஸ்யம்
இரண்டாம் கல்யாணம்
ஸம்ஸ்க்ருதத் தனிப்பாடல்
மாமியாரும் மாமனாரும்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)