செருப்பு

 

750 ரூபாய்க்கு ஒரு செருப்பு வாங்கினேன். லேட்டஸ்ட் மாடல், தோலினாலானது, இன்னும் பிற செளகரியங்களுடன், கருஞ்சாம்பல் நிறத்தில், குறிப்பாக என் நிறத்திற்கு ஏற்றாற்போல அட்டகாசமாக இருந்தது.

”வாவ் இட்ஸ் வெரி க்யூட்”, என்றாள் என் சக ஊழியை.

என்னைச் சொல்லவில்லை., என் செருப்பைத்தான் ‘க்யூட்’ என்கிறாள் என்பது சிறிது வருத்தமாக இருந்தாலும், ‘தேங்க்ஸ்’ என்ற வார்த்தையை உதிர்த்துவிட்டு வேலையைத் தொடர்ந்தேன்.

மாலை பெருமாள் கோவிலுக்குச் சென்ற நான் செருப்பை வெளியில் கழற்றிப் போட வேண்டிய நிர்பந்தம். தரிசனம் முடித்து வெளியில் வந்து பார்த்தபோது செருப்பு விட்ட இடத்தில் இல்லை. 750 ரூபாய் கோவிந்தா! சுவாமியைச் சேர்ந்ததோ? ஆசாமியை சேர்ந்ததோ?

இரண்டு நாட்கள் கழித்து, மீண்டும் அதே கோவிலுக்குச் சென்றிருந்தேன். இந்த முறை செருப்பு போடவில்லை. முதல் அனுபவம் பசுமையாக (?) என் மனதில் நின்றுகொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த அர்ச்சகரிடம் சென்ற முறை செருப்பு தொலைந்ததைப் பற்றிக் கூறினேன்-செருப்பு கிடைக்கிறதோ, இல்லையோ, மன நிம்மதியாவது கிடைக்கும் என்ற எண்ணத்தோடுதான்.

அவர் உடனே,”லோகத்துல எந்தவொரு வஸ்துவும் காணாம போறதில்ல. எங்கேயாவது இடம் பெயர்ந்திருக்கும். ஒரு வஸ்து ஒரு குணாதிசயத்தோட மறைந்தாலும் வேற ஒரு குணாதிசயத்தோட திரும்ப பிரத்யட்சமாகும். இந்த ‘குணாதிசயம்’ கிறதில அளவு, வடிவம், மதிப்பு, வண்ணம், எல்லாம் அடங்கும். ஒண்ணும் கவலைப்படாதீங்கோ. பகவானோட பாதுகையால ஆசீர்வாதம் பண்றேன்., இழந்ததெல்லாம் திரும்ப கிடைக்கும்”, என்று சொல்லி பெருமாளின் பாதம் பதித்த கிரீடத்தை என் தலையில் வைத்தார்.

அவர் சொன்னது என்னவோ ‘நியூட்டன்’ விதியை ஞாபகப்படுத்தினாலும், மனம் லேசானதுபோல் ஒரு உணர்வு. ஒரு தெளிவு. அந்த தெளிவான மன நிலையில் வெளியே வந்து பார்த்தபோது… என்னவொரு ஆச்சரியம்!!!

என்னுடைய அதே செருப்பு!!!…அதே 750 ரூபாய் வஸ்து, அதே அளவு…ஆனால் கருஞ்சாம்பல் நிறமல்ல., வெந்நிறத்தில்

சற்றும் யோசிக்காமல் அணிந்துகொண்டு வீட்டை நோக்கி நடந்தேன்.

எனக்கும் ‘பகவானுடைய பாதுகையின் ஆசிர்வாதம்’ இருக்கிறது போலும்.

அடுத்த நாள் கோயிலுக்குச் சென்ற போது அர்ச்சகர் தனது செருப்பைக் காணவில்லை என யாரிடமோ புலம்பிக்கொண்டிருந்தார்.

- ஜூன் 2007 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
செவத்தி... யார் இவள்? தத்தம் கணவன்மார்களை கடலுக்கு மீன்பிடிக்க அனுப்பிவிட்டு, அவர்களின் வருகைக்காக நெஞ்சில் ஏக்கங்களை சுமந்து கொண்டும் கண்களில் உயிரை ஏந்திக்கொண்டும், பசியால் அழும் கைக்குழந்தையின் வாயினை தங்கள் பசையற்ற மார்பகங்களில் திணித்துக் கொண்டும் காத்திருக்கும் பல ஆயிரக்கணக்கான மீனவப் பெண்களில் இவளும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விசாலத்திற்கு சாமலி இல்லாமல் ஆத்து வேலைகள் எதுவுமே ஓடாது. அவனை ஏதாவது வேலை ஏவிக் கொண்டே இருக்கவேண்டும். ''உன் மனசு யாருக்காவது வருமாடா? என்ன பகவான் ஒரு காலை நொண்டியா படைச்சுட்டான்! போடா கண்ணா மாட்டுக்கு கொஞ்சம் வைக்கோல் பிடுங்கி போடேன்'' குழைவாள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
''மீனாட்சி! ஏழு மணிக்கு அம்பாளுக்கு அர்ச்சனை., மச மச மசன்னு நிக்காம நைவேத்ய வேலைய பாரு. ஆறரைக்கு புளியஞ்சாதமும், சக்கர பொங்கலும் ரெடியா இருக்கணும்'', சிவபால குருக்கள் கட்டளையிட்டுவிட்டுப் போனார். ''அரிசி வேக வேண்டாமா? இவன் அவசரத்துக்கு நான்தானா கெடைச்சேன்! ஆத்துலேந்து பண்ணி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த சாய்வு நாற்காலியில் மெதுவாக உட்கார்ந்தார் ஆரோக்கியதாஸ். வழக்கம்போல் அவரது பார்வை அந்த கண்ணாடி பீரோவின் அருகில், வண்ண விளக்குகளால் சூழப்பட்டிருந்த அந்த படத்தின்மேல் பதிந்தது. யூதர்கள் கையில் சாட்டைகளுடன் நிற்க, சிலுவையை சுமந்துகொண்டு நடக்கும் இயேசுநாதரின் படம் அது. அந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காதில் justin bieber-ன் latin girl, david guetta-வின் one more love இரைந்துகொண்டிருக்கிறது என்றோ, bob marley, eminem, rihanna, akon எல்லோரும் வரிசையில் காத்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்றோ, 'மூடு' மாறினால் shakira-வோ, jackson-னோ அழைக்கப்படுவார்கள் என்றோ பார்ப்பவர்கள் நினைக்ககூடும். காரணம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
செவத்திமீன்
சாமாலியின் திண்னை
மடப்பள்ளி
சிலுவையின் எடை
நீளமான இராத்திரி… ஊதலான மார்கழி…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)
Sirukathaigal

FREE
VIEW