Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

கவிதைச் சிதறல்

 

சங்கர ஹாலில் நடக்கப்போகும் கவியரங்கத்திற்கு செல்ல புறப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான் கவிப்ரியன்.

சலவைக்குப் போட்டிருந்த கதர் ஜிப்பாவையும், கதர் வேஷ்டியையும் உடுத்திக்கொண்டான்.

ஒன்றிரண்டு பல்லுப்போன சீப்பால் தலையை வாரிக்கொண்டு, ஸ்டாண்டில் மாட்டியிருந்த அவனது ஒரே சொத்தான அந்த ஜோல்னா பையை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டு, தேய்ந்துபோன செருப்பைக் காலில் நுழைத்துப் புறப்படுகையில் –

“நில்லுங்க !” ஆணையிட்டாள் அவனது சகதர்மிணி.

“என்ன?” என்பதுபோல் அவளை ஏறிட்டான்.

“துளி அரிசி இல்லே வீட்லே அதுக்கு ஒரு வழி பண்ணிட்டு அப்புறம் போங்க கவிபாட” காரசாரமாகக் கூறினாள்.

பதில் சொல்லாமல் கிளம்பிய அவனை கைகளை முன் நீட்டி மறைத்துத் தடுத்து, “இப்படி பதில் சொல்லாமல் போனால் என்ன அர்த்தம்? இருந்த வேலையையும் கவிதைக்காக விட்டாயிற்று கட்டிய மனைவியை அப்படி விட முடியாது, மனசிலே பெரிய சாக்ரடீஸ்னு நினைப்போ?” சாடினாள்.

அதற்கும் அவன் அவளை சட்டை செய்யாமல் மென்மையாக அவளை ஒதுக்கிவிட்டு வெளி நடந்தான்.

அவள் காச், மூச்சென்று கத்துவது தெருமுனை வரை கேட்டது.
சட்டென்று எரிச்சலாகிப்போனது அவனுக்கு என்ன வாழ்க்கை இது! சுதந்திரமாக சுவாசிக்கக் கூட முடியாமல் . . . ஒரு காலத்தில் இந்த கவிதைக்காகத்தானே என்னை விரட்டி விரட்டி நேசித்தாள். இன்று . . . கவிதையைத் துhக்கி குப்பையில் போடச் சொல்கிறாளே!

மூட் அவுட்டாகிப் போனதால் விரக்தியோடு நடந்தான். கவியரங்கத்திற்கு போக மனம் இடங்கொடுக்கவில்லை. வீட்டிற்குப் போகவும் பிடிக்காமல் கோவிலை நோக்கி நடந்தான்.

கோவிலின் வெளிப்பிரகாரத்தில் கால் நீட்டிப் படுத்து சுற்றுப்புற சூழ்நிலையையும் மறந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தான்.

இதமான காற்று அவன் உடலையும், மனதையும் ஆசுவாசப்படுத்தியது.
அருகில் குப்பென்று ஜாதி மல்லிகையின் நறுமணம் அவன் நாசியைத் தாக்க சிந்தனை கலைந்தான்.

எதிரே பூக்கூடையுடன் கண்மணி அவனின் இனிய சிநேகிதி, கம் ரசிகை.

“என்ன கவி இங்கே படுத்திருக்கீங்க?

முகமெல்லாம் சோகமாக என்னது தேவதாஸ் போஸ்.”

“உண்மைதான் கண்மணி கவிதையைப் பிரிந்த தேவதாஸ்தான்.”

“பிரிப்பது யாரோ?”

“சாட்சாத் என் மனைவிதான்!” என்றான் வருத்தத்துடன்.

“என்ன விஷயம், கொஞ்சம் விரிவாகச் சொல்லுங்களேன்.”

கேட்டதுதான் தாமதம் சற்று முன் வீட்டில் நடந்த நிகழ்ச்சியை சொன்ன கவிப்ரியன், ஏன் கண்மணி பெண்கள் எல்லாம் இப்படி இருக்கிறீர்கள், பொதுவாக பெண்கள் ரசனை மிக்கவர்கள் என்று சொல்வார்கள் ஆனால் எனக்கு வாய்த்ததுவோ, கவிதைக்காகத்தான், என்னை நேசித்தாள் என் மனைவி இன்று கவிதையையே வெறுக்கிறாளே. ஏன் இப்படி மாறினாள் இல்லை ரசனை இருப்பதாக முதலில் நடித்தாளோ ஒன்றுமே புரியவில்லை. ரசனை இல்லாத அவளுடன் எப்படித்தான் நாட்களை கடத்த போகிறேனோ தெரியவில்லை நீயே சொல் கண்மணி அவள் செய்யறது சரின்னு படுதா?

கொஞ்சம் நிதானித்த கண்மணி சொன்னாள்.

“அவள் செய்தது கொஞ்சங்கூட சரியில்லை தான். சரியான முட்டாள் உங்க மனைவி ஐ மீன் உங்களை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டது தப்புத்தான்.”

“கண்மணி நீ என்ன சொல்றே?”

“பின்னே என்ன சார்? எந்த ஒரு பெண்ணும் உணவு, உடை, இருப்பிடம் அப்படிங்கிற அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்றுகிற கணவனைத்தான் மதிப்பாள். போற்றுவாள். நீங்களும் கொஞ்சம் வசதியோடு இருந்து கவிதை எழுதினா அவளும் ரசித்திருப்பாள், அடிப்படைத் தேவையை நீங்க நிறைவேற்றாமல் இருக்கும் போது கவிஞன் அவளுக்கு ஞாபகம் வருவதில்லை. கணவன் தான் ஞாபகம் வருகிறது.

நீங்க கவிஞர். செவிக்கு உணவு இல்லாத போது சிறிது வயிற்றுக்கும் ஈயப்படும்னு வள்ளுவரும் சொல்லியிருக்கலாம் அதை நீங்கள் மேற்கோள் காட்டலாம். அதுக்காக வெறும் கவிதைகளைத் தின்னுட்டு உங்களால் மட்டுமல்ல யாராலும் உயிர் வாழ முடியுமா? உங்க மனைவி ஸ்தானத்திலே நானோ, கல்பனாவோ, கவிதாவோ யாராக இருந்தாலும் இதையேத்தான் செய்வோம் ஏன்னா பசிக் கொடுமை பாராட்டச் சொல்லாது. ரசிக்கச் செய்யாது.

எங்களைப் போல் வெளியில் நின்று உங்க கவிதைகளை ரசிப்பதுடன் நிற்காமல் உங்களை மணந்து கொண்டது உங்க மனைவி செய்த பெரிய தப்புதான் ஸார்.” பிரசங்கமே செய்து விட்டு கண்மணி நடந்தாள்.

- இனியஉதயம் 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பருவதத்திற்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி தன வயிற்றில் பிறந்த இரண்டும் ரத்தினங்கள் என்று .தாயின் மீது எல்லையற்ற பாசம் வைத்துள்ள பிள்ளைகள் ஒவ்வொரு வீட்டில் உள்ளதுபோல் பிள்ளைகள் திருமணம் ஆனதும் மனைவி முந்தானையை பிடித்துக்கொண்டு போய்விடுவதுபோல் இல்லாமல் திருமணம் ஆகியும் பருவதத்தின் மீது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சரவணனுக்கு ஏக்கமாக இருந்தது யாராவது ‘மணி என்னவாகிறது?’ என்று கேட்கும் பொழுது இடது கையை உயர்த்திப் பார்த்து மணி சொல்லும் மற்ற மாணவர்களை பார்க்கும்பொழுது அவனுக்கு ஏக்கமாக இருக்கும். அவன் வகுப்பில் அவனைப் போல் ஒன்றிரண்டு பேரைத் தவிர மற்ற மாணவர்கள் எல்லோருமே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“டிங்டாங். டிங்டாங்” காலிங்பெல் சப்தம் கேட்டு பரமேஸ்வரன் எழுந்து கதவைத் திறந்தவர். “ஓ... பிருந்தாவா? வா, வா குட் ஈவினிங்” உற்சாகமாக வரவேற்றார். “குட் ஈவினிங், எங்கே சார் ஒய்ப் இல்லே?” ‘இருக்கா, இருக்கா அவ உலகத்திலே ஐ மீன் அடுப்படியிலே.’ அதைத் தொடர்ந்து க்ளுக்’ என்று சிரித்தாள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விடுமுறை நாளானதால் சோம்பலாக எழுந்து, ஷேவிங் செய்தவாறே, அந்த விஷயத்தை சுவாரசியம் இல்லாதவனைப்போல் ஆரம்பித்தான், வசந்த். "சுசி, உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?", அறையை சுத்தம் செய்ய தொடங்கி இருந்தாள் சுசீலா. "அப்படி என்ன விஷயம்?". "உங்கப்பா ...உங்க வீட்டை உன் தம்பியின் பேருக்கே எழுதப்போறாராம். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"நீயா இருக்கிறதாலே எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கே, இன்னொரு பெண்ணா இருந்தா வீட்டையே இரண்டு பண்ணிருப்பா. அவ்வளவு ஏன், உன் நிலைமைல நான் இருந்தா என்ன செய்வேன் தெரியுமா? சதா கொடுமை படுத்தும் உன்னோட மாமியாரை வீட்டை விட்டே துரத்திருப்பேன். அது முடியாட்டா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாசவலை
கைக்கடிகாரம்
கதையாம் கதை
பணமா, பாசமா?
உபதேசம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)