Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

கண்ணீர்

 

“அமுதா நம்ம வனஜாவோட அப்பா, நேற்று இரவு நெஞ்சுவலியில் இறந்துவிட்டாராம். நாளை காலை பத்து மணிக்கு அடக்கம் எடுக்காங்களாம், உன் நாத்தனார் அகல்யாவுக்கு, வனஜா தோழிதானே அதனால் அவளுக்கும் சொல்லிடு”

“வள்ளி என்ன சொல்றே நல்லாதானே இருந்தார், எப்படி நெஞ்சுவலி வந்தது”

“அவருக்கு குடிக்கும் பழக்கம் இருக்கு இல்லையா, நேற்று இரவு நண்பர்களோடு சேர்ந்து குடித்துவிட்டு, எல்லோரும் இரவு மட்டன் பிரியாணி சாப்பிட்டு இருக்காங்க போல, வயதானவர் இல்லையா, அதான் நெஞ்சுவலி வந்திருக்கு”

“அப்படி என்னதான் இருக்கோ இந்த குடியில், எல்லோரும் குடித்துவிட்டு, இப்படி உயிரை விடுறாங்களோ தெரியவில்லை, சரி நான் சொல்லிடறேன். இரண்டு பேரும் சின்ன வயதிலிருந்தே தோழிகள் இல்லையா”

அமுதா தன் கைபேசியில் அகல்யாவை அழைத்தாள், “என்ன அண்ணி காலையிலேயே கூப்பிட்டு இருக்கீங்க, எப்பவும் இரவுதான் கூப்பிடுவீங்க”

“அகல்யா உன் தோழி வனஜா அப்பா, நேற்று இரவு குடித்துவிட்டு, மட்டன் பிரியாணி சாப்பிட்டு வந்து படுத்திருக்கார், தூக்கத்திலேயே நெஞ்சுவலி வந்து இறந்துட்டார், நாளைக்கு காலையில்தான் அடக்கம் எடுக்காங்களாம், உன்னிடம் இப்பவே சொன்னால்தானே, நீ வேலை முடித்து வர சரியாயிருக்கும், அதானால்தான் கூப்பிட்டேன்”

“ஐயோ! எத்தனை முறை வனஜா சண்டை போட்டு இருப்பாள், இந்த குடியை விட சொல்லி, இந்த மாமா கேட்கவே இல்லை இப்போ பாருங்க, அதானாலயே உயிரையே விட்டுட்டார், அப்படி ஏன்தான் எல்லோரும் இந்த குடியை கட்டிக்கிட்டு அலையுறாங்களோ”

“அண்ணி எனக்கு நாளைக்கு விடுமுறை எடுக்க முடியாது, நான் இன்னைக்கு சாயங்காலமே வரேன், நான் வந்த பிறகு, நாம சேர்ந்தே போகலாம்” என்றாள்.

“சரி அகல்யா நான் போகல, நீ வந்த பிறகே போகலாம், வள்ளியும் வரேன் என்று சொன்னாள், அவளையும் கூட்டிக் கொண்டு போகலாம்” என்று சொல்லிவிட்டு கைபேசியை துண்டித்தாள்.
சாயங்காலம் அகல்யா வந்ததும், அமுதாவும் வள்ளியும் சேர்ந்து துக்கம் விசாரிக்க, வனஜா வீட்டிற்கு சென்றனர், அகல்யாவைக் கண்டதும் வனஜா கதறினாள், அவள் தங்கை, அம்மா என்று எல்லோரும் கதறினார்கள், இதைப் பார்த்து அமுதாவும் வள்ளியும் சேர்ந்து அழுதார்கள்.

அகல்யா முகத்தில் சோகம் மட்டும் நிறைந்திருந்தது, ஆனால் அவள் கண்களில் கண்ணீர் இல்லை, வனஜாவுக்கு அவள் வீட்டில் எல்லோருக்கும் ஆறுதல் கூறிவிட்டு, மூவரும் ஒரு இடம் பார்த்து அமர்ந்துக் கொண்டனர்.

உறவுகள் எல்லாம் ஒவ்வொருத்தராக வர, வனஜாவும் அவள் குடும்பமும் எல்லோரையும் பார்த்து பார்த்து அழுதுக் கொண்டே இருந்தார்கள், அதைக் கண்டு அமுதாவும் வள்ளியும் அழுதார்கள், ஆனால் அகல்யா, வனஜாவுக்கு ஆறுதல் மட்டும் சொல்லிக் கொண்டே இருந்தாள், அவள் கண்களில் கண்ணீர் என்பதே இல்லை, அவள் சுபாவம் அப்படி அவ்வளவு எளிதில் எதற்கும் கண்ணீர் சிந்தமாட்டாள்.

அமுதாவுக்கும் வள்ளிக்கும் இடையில் அகல்யா இருந்ததால், அவளையே கவனித்துக் கொண்டிருந்த வள்ளி, அமுதாவிடம் மெதுவாக, “இத்தனை பேர் அழுவதை பார்த்தும், அகல்யா கண்ணில் ஒரு சொட்டு கண்ணீர் வரலையே” என்று கேட்க,

அகல்யா வள்ளியை பார்த்து முறைக்க, அமுதா மெதுவாக வள்ளியிடம், “அது உனக்கு தெரியாதா?, அதை நாங்க எப்பவோ கண்டுபிடிச்சிட்டோம்” என்று சொல்ல, அகல்யாவும் வள்ளியும் என்ன என்பது போல் அவளையே பார்த்தனர்.

“அதை ஏன் கேட்கிறே, நாங்களும் இப்படிதான் பலமுறை, அவளை கவனித்தோம், அதற்கு பிறகுதான் தெரிந்து கொண்டோம்”

இருவரும் பெரிய குழப்பத்துடன் அவளை மீண்டும் பார்க்க, “அண்ணி என்ன உளறுகிறாள், நமக்கு தெரியாமல் நம்மிடம் என்ன கண்டுபிடித்தாள்” என்று யோசிக்க, வள்ளியோ, “இவளுக்கு உடம்புல ஏதோ பிரச்சினை இருக்கோ” என்று யோசித்து அமுதாவிடம், “என்ன என்று சொல்லு” என்றாள்.

அமுதா மெதுவாக, “அது கடவுள் இவளை படைக்கும் போது, இவள் கண்ணில், கண்ணீர் தொட்டியை படைக்க மறந்துவிட்டார், அதனால்தான் இவள் மனதிலும் முகத்திலும் சோகம் நிறைய இருந்தாலும், கண்ணில் கண்ணீர் வராது” என்று தன் முகத்தை சோகமாக வைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்.

அகல்யா தன் அண்ணியை பார்த்து முறைக்க, வள்ளி அவள் என்னமோ ஏதோ என்று நினைத்து, ஆனால் அமுதா இப்படி சொல்வதை கேட்டதும், அமுதாவைப் பார்த்து, “அப்படியா” என்று பரிதாபமாக கேட்க, அவளும் ஆமா என்று பரிதாபமாக சொல்ல,

வள்ளியால் அங்கே சிரிக்கவும் முடியாமல், சிரிப்பை அடக்க முடியாமல், தன் புடவை முந்தானையை எடுத்து, முகத்தை நன்றாக மூடிக் கொண்டு குலுங்கி குலுங்கி சிரிக்க, அருகில் இருந்த பாட்டி வள்ளி அழறாள் என்று நினைத்து, வள்ளியை கட்டிப் பிடித்து, ஓவென்று ஒப்பாரி வைக்க, அதைப் பார்த்த அருகில் இருந்த இன்னும் இருவரும் வள்ளியை பிடித்துக் கொண்டு ஒப்பாரி வைத்தார்கள்.

அகல்யா உடனே அமுதாவையும் வள்ளியையும் வெளியில் அழைத்துக் கொண்டு வந்து அவர்களிடம், “ஒருவருக்கு கண்ணீர் வரவில்லை என்பதற்காக, அவர்கள் கல் மனது படைத்தவர்கள் என்று அர்த்தமில்லை, வேதனைகளை தாங்கக் கூடிய மனது அவர்களுக்கு அதிகமாகவே இருக்கிறது, அதைக் கண்ணீர் மூலம் காட்ட வேண்டிய அவசியமில்லை. எந்த இடத்தில் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற எண்ணம் கூட உங்களுக்கு இல்லையா?”

“தன் கணவனை இழந்த வேதனையில் மனைவியும், தன் தந்தையை இழந்த வேதனையில் பிள்ளைகளும் உறவுகளும் இருக்கும், இந்த நிலையில் இப்படி கேலி செய்து விளையாடுகிறீர்களே, அவர்களின் வேதனையில் பங்கெடுக்க முடியவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை, இந்த மாதிரி அநாகரிகமாக நடந்து கொள்ளாமல் இருங்கள், நமக்கும் இந்த மாதிரி நிலைமை ஒரு நாள் வரும் அதைப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று தன் தோழி வனஜாவின் அருகில் அமர்ந்து கொண்டாள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சென்னை கிளைக்கு அஜய்யை மாற்றல் செய்திருந்தார்கள். இன்னும் பத்து வருடங்கள் சென்னை கிளையில்தான் வேலை பார்க்க வேண்டும். அதனால் குடும்பத்தை அழைத்து வருவதற்கு முன் வீடு பார்த்துவிட்டால், அவர்கள் வந்து குடியேறுவதற்கு வசதியாக இருக்கும் என்று வீடு பார்க்கத் தொடங்கினார். அஜய் வேலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆர்த்தி அலுவலக வேலையில் கவனமாக இருந்தாள். வேலை அதிகம் என்பதால் சோர்வாக இருப்பது போலிருக்கக் காபி குடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதே... “காபி குடிச்சிட்டு வரலாமா?” என்று கிஷோர் கேட்டான். அவனுடன் செல்ல ஆர்த்திக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றாலும் வேறு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“அம்மா கல்லூரிக்கு நேரமாயிற்று டிபன் தயார் ஆகிவிட்டதா, டிராபிக்ல போய் சேருவதற்குள் போதும் போதும் என்றாகிவிடும், சீக்கிரம்மா” என்றான் பாஸ்கர். “இருடா தோசைதானே கல்லு அடுப்பில் வைத்துவிட்டேன், மூன்று தோசைதான் சாப்பிடுவே அதுக்கு ஏன் இப்படி பறக்கறே” “சரிம்மா வழவழன்னு பேசாதீங்கம்மா, தோசையை கொடுங்க, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நரேன் கைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தான், அவன் மனைவி மாலதி அருகில் வந்து, “என்னங்க” என்றாள். நரேன் சைகையிலே அமைதியாக இருக்கும்படி கூறினான். அவன் சொல்வதை புரிந்து கொண்ட மாலதி அமைதியாக நின்று அவன் பேசுவதையே கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். நரேன் பேசி முடித்ததும், “மாலதி அப்பாதான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சிந்து, “என்னங்க மின் கட்டணம் செலுத்த இன்றுதான் கடைசி நாள் செலுத்த மறந்துடாதீங்க, ஒரு வாரமாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன், மறந்துட்டேன் என்ற பதிலையே திரும்ப திரும்ப சொல்றீங்க, இன்றும் செலுத்தவில்லை என்றால் அதுக்கு வேற தண்டம் அழனும்” “சரி நீ எதுக்கு தொண ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“அனு உனக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று சொன்னாயே, இப்போது எப்படி இருக்கிறாய், மருத்துவரிடம் சென்றாயா” “பரவாயில்லை வனிதா மருத்துவரிடம் போகவில்லை, எனக்கு சரியாகிவிட்டது, அதனால் போகவில்லை பள்ளிக்கு வந்துவிட்டேன்” “உன் முகம் சரியில்லையே வாட்டமாகவே இருக்கிறதே, நீ மருத்துவரிடம் போயிருக்கலாமே” “ஆமா வனிதா ரொம்ப சோர்வாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கடல் அலைகள் ஆர்ப்பரித்து ஓடி வந்து பரத் கால்களைத் தழுவிச் செல்ல அதை ரசிக்காமல் அவன் சிந்தனை வேறு எங்கோ சுழன்று கொண்டிருந்தது. கடற்கரையில் நடக்கும் எதுவும் அவன் காதுகளில் கேட்கவில்லை. அவன் நண்பன் அழைப்பது மட்டும் அவன் காதில் கேட்டுவிடுமா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“கோயிலுக்குத் தங்கச்சி ரெண்டுப் பேரையும் கூட்டிட்டுப் போறேன்.” என்று தன் தாய் வள்ளியிடம் கடம்பன் கூறினான். “சரி பத்திரமா கூட்டிட்டுப் போ சின்னப் பிள்ளைங்க கவனமா இரு. நீ வர எவ்வளவு நேரமாகும்?” என்றாள் வள்ளி. “அம்மா, போயிட்டு வர மூணு மணி நேரமாகும்.” ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நாகராஜன் வழக்கம் போல் செல்லும் ஆசிரமத்துக்கு, காலையில் வருபவர் அன்று மதியம் வந்திருந்தார். மாதம் தவறாமல் ஆசிரமத்திற்கு வந்து கொடுக்கும் பணம் பத்தாயிரத்தையும், ஆசிரம நிர்வாகியிடம் கொடுத்தார். அவர் கொடுத்துவிட்டு, எப்போதும் ஆசிரமத்திலுள்ள குழந்தைகளிடமும், முதியோர்களிடம் உரையாடி விட்டுதான் செல்வார். அன்றும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அஸ்வின் நடுத்தர குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் அப்பா, அம்மா, அண்ணன் என்று அந்த வீட்டின் செல்ல பிள்ளையாக வளர்ந்து வருபவன். சென்னையில் தனியார் கல்லூரியில் பிஏ வரலாறு மூன்றாம் ஆண்டு படித்து வருகிறான். அஸ்வின் கல்லூரியின் முதலாமாண்டு காலடி எடுத்து வைத்த அன்றே, காதல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வாடகை வீடு
இணையதளக் காதல்
பிச்சை
வார்த்தைகளின் வலி
கணவன்
வினை
சினமிகுந்தால் அறம் கெடும்
காணவில்லை!
உதவி
காதல் சொல்லப் போறேன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)