கடல்

 

எனக்கு வயது இருபத்தி எட்டு.

குடும்ப ஏழ்மை நிலையால், கல்லூரியில் சேர்ந்து படிக்க வசதியின்றி, தபால் மூலம் மதுரை யுனிவர்சிட்டியில் எம்.ஏ படித்தேன். தற்போது சென்னையில் ஒரு பெரிய கொரியர் கம்பெனியில் வேலை செய்துகொண்டு, வாயைக் கட்டி, வயித்தைக்கட்டி மாதம் இரண்டாயிரம் ரூபாய் திம்மராஜபுரத்தில் இருக்கும் என் அம்மாவுக்கு அனுப்பிக் கொண்டிருக்கிறேன். அப்பா கள்ளச்சாராயம் குடித்து குடித்தே மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு குடல் வெந்து இறந்து போனார்.

எனக்கு இருபத்திநான்கு வயதில் ஒரு தங்கை. அவளுக்கு ஒரு நல்ல இடத்தில் திருமணமாக வேண்டும். அதுதான் என்னுடைய தற்போதைய சவால்.

அதற்கு நான் நிறைய பணம் சேர்க்க வேண்டும். பணம் இல்லாமல் இந்தக் காலத்தில் காலம் தள்ளுவது மிகவும் கடினம். பணம் இல்லாத மனிதர்கள், சமூகத்தில் அங்கீகரிக்கப் படுவதில்லை. ஒரே ஒரு வேலையில் இருந்துகொண்டு அதன் சம்பளத்தில் காலம் தள்ளுவது என்பது புத்திசாலித்தனமல்ல. நிறைய யோசித்து நேர்மையான வழியில் ஏதாவது செய்து உபரியாக பணம் பண்ணுவதுதான் கெட்டிக்காரத்தனம்.

பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தைகளைக்கூட படிப்பைத் தவிர, அபாக்கஸ், ஹிந்தி, ஸ்பெஷல் கிளாஸ் அது இதுவென்று, விளையாட வேண்டிய வயதில் விளையாட விடாமல், நாம் அவர்களை படுத்தி எடுக்கிறோம். அனால் நாம் மட்டும் நிறைய சம்பாதிக்காமல் ஒரே வேலையில் சோம்பேறித்தனமாக உட்கார்ந்துகொண்டு செக்கிழுக்கிறோம். இது என்ன நியாயம்? எனவே நிறைய யோசித்து ஏராளமாக சம்பாதிக்க வேண்டும்.

கையில் பணம் இருந்தால்தான் என் தங்கைக்கு வரன் தேட முடியும். அதற்கு ஏதாவது செய்தேயாக வேண்டும். என்ன செய்யலாம்?

நான் வசிப்பது பாலவாக்கத்தில், கடற்கரையை ஒட்டிய ஒரு வீட்டின் ஒண்டுக் குடித்தனத்தில். எனவே ஒருநாள்கூட நான் கடலையும், கடற்கரையையும் பார்க்காமல் இருந்ததில்லை. எப்போதாவது வெளியூர் போய்விட்டு வந்தாலும், முதல் வேலையாக கடலைப் போய் பார்த்து வந்து விடுவேன். அப்படிப் போய்பார்க்கும்போது, நான் இல்லாததால் கடல் சற்று இளைத்ததுபோல் எனக்குத் தோன்றும். உடனே கடல்நீரை வாஞ்சையுடன் என் உள்ளங் கைகளில் அள்ளி எடுத்துக் கொஞ்சுவேன்.

கடற்கரைக்குப் போகவோ அல்லது அங்கிருந்து திரும்பி வரவோ, குறிப்பிட்ட நேரம் காலம் என்று எதுவும் எனக்குக் கிடையாது. விடியற்காலை நான்கு மணிக்குகூட தனியாகப் போய் இருளில் ஆர்த்தெழும் கடலைப் பார்த்தவாறு நீண்டநேரம் நின்று கொண்டேயிருப்பேன். அவ்விதம் இருளின் அமானுஷ்யமான சூழலில் அலையின் மீது போய் நின்றால், எனக்கு கடலின் மேலேயே நிற்பதாகத் தோன்றும். இயற்கையின் சப்தம் தவிர வேறு ஒலிகள் இல்லாத அந்த அதிகாலை நேரம் எனக்கு ஒரு ஏகாந்தமான சூழல்.

என்னுடைய ஒரே நிரந்தர பொழுதுபோக்கு பாலவாக்கம் கடற்கரை. அங்குதான் மெரினாவைப்போல் கூட்டமிருக்காது.

எனக்கு ரொம்ப பிடித்த இடமே கடற்கரைகள்தான். சில நேரங்களில் மெரீனா, சாந்தோம் அல்லது எலியட்ஸ் கடற்கரைகளுக்கும் சென்று நேரம் போவது தெரியாமல் அமர்ந்து விடுவேன். கடற்கரைக்குப் போய் அமர்ந்துவிட்டால் எவ்வளவு நேரம் ஆனாலும் வீடு திரும்ப மனசே வருவதில்லை. அப்போது அடிக்கடி எனக்கு நானே பேசிக் கொள்வேன். கடற்கரைக்கு நுழைவுச்சீட்டு கிடையாது. அதனால் அங்கு எனக்கு எந்தச் செலவும் கிடையாது.

நான் மெரீனா கடற்கரை செல்லும் தருணங்களில், இதுவரை கடலையே பார்த்திராத பல கிராமத்து சுற்றுலாப்பயணிகள், வாடகை பஸ்களில் சென்னை வந்து, எம்ஜியார், ஜெயலலிதா சமாதிகளை தரிசனம் செய்துவிட்டு, மெரீனா கடற்கரை நோக்கி ஓடிவருகிற பரவசங்களைக் கண்டு நான் பல சமயங்களில் மனம் கனிந்தது உண்டு. பாதுகாப்பு கருதி, பெரியவர்கள் மணற்பரப்பில் அமர்ந்துகொள்ள, குழந்தைகள் கடல் அலைகளில் உடைகள் நனைவதுகூட தெரியாமல் விளையாடுவதை ரசிக்க காணக் கண் கோடி வேண்டும்.

அவைகள் செலவில்லாத சந்தோஷங்கள்.

எனக்கும், என் வறுமை நிலைக்கும் கடற்கரைதான் செலவில்லாத பொழுதுபோக்கு. அதன் அகண்ட மணற்பரப்பில் காலை நீட்டி, கைகளை முதுகுக்குப் பின்னால் மணலில் பதித்து சாய்ந்து அமர்ந்தால் நேரம் போவதே தெரியாது.

கடற்கரை ஏழைகளின் பொழுதுபோக்கு ஸ்தலம். நான் சென்னை வந்ததும் பிரமித்து மயங்கியது கடலைப் பார்த்துதான். அதன் பிரம்மாண்டம் என்னை வசீகரித்தது.

நீர்ப் பிரவாகம் அனைத்திலும் கடல்தான் ஆச்சர்யம் மிகுந்தது, பிரமிக்கக் கூடியது. விரிந்த மணற்பரப்பில், கடல் அலையின் வீச்சின் பரவல் ஒரு நிரந்தர ஆனந்தச் சித்திரம். அதன் ஓயாத அலைகளிலும், பரப்பிலும் மனிதர்களுக்கு ஏதோவொரு செய்தி தளும்பிக் கொண்டிருப்பதாக நான் மயங்கியதுண்டு.

உயிர் பிரியும் தருணத்தில், என் உடல் கடலுக்குள் வீசி எறியப்பட்டு அதன் உப்புச் சுவையை ருசித்துக்கொண்டே நான் மரித்துப் போக வேண்டுமென்ற உருக்கத்துக்கு ஆளாகிப் போயிருக்கிற அளவுக்கு கடல் என்னை ஆக்கிரமித்து என்னுள் குடியேறிவிட்டது.

அன்று ஒரு சனிக்கிழமை. வெயில் தாழ்ந்தவுடன், பாலவாக்கம் கடற்கரைக்குச் சென்று காலை நீட்டி அமர்ந்தேன். எப்பவும்போல எனக்குள் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். பணம் சேர்ப்பது பற்றிய, என் ஒரே தங்கையின் திருமணத்தைப் பற்றிய புலம்பல்கள்தான் எனக்குள் அதிகம்.

மணி ஏழரை. நன்றாக இருட்டிவிட்டது. சுற்றியிருந்த கூட்டம் முற்றிலுமாக கரைந்துவிட்டது.

அப்போது சற்று தூரத்தில் தீற்றலாக ஒரு உருவம் கடலை நோக்கி மெல்ல நடப்பது தெரிந்தது. பின்பு சற்று நேரம் அங்கேயே நின்றது. என் புலன்கள் சுறுசுறுப்பாக இயங்க ஆரம்பித்தன கைகளின் மணலைத் தட்டியபடி, எழுந்து நின்று இருட்டில் உற்றுப் பார்த்தேன்.

அந்த உருவம் விறு விறுவென கடலுக்குள் செல்ல ஆரம்பித்ததும் அது ஒரு தற்கொலை முயற்சி என்பது புரிய, நான் ஓடிப்போய் இடுப்பளவு கடல்நீரில் நின்றிருந்தவனை கட்டிப் பிடித்து என் பலம் கொண்டமட்டும் கரையை நோக்கி இழுத்தேன்…

ஓ காட்…மார்பின் மென்மையான ஸ்பரிசங்களில் அது ஒரு பெண் என்பதை உடனே உணர்ந்துகொண்டேன். அவளை கரைக்கு கொண்டுவந்து பிறகு பாலவாக்கம் கடற்கரை ரோடின் வெளிச்சத்தில் பார்த்தபோது, வெள்ளை யூனிபார்மில் அவளுடைய டிரைவர் அங்கு ஓடி வந்து பதட்டத்துடன், “மேடம் என்ன ஆச்சு, புடவையெல்லாம் ஈரமாக இருக்கிறதே?” என்றான்.

அவள் அதட்டலாக “ஒன்றும் இல்லை பெரிய அலை அடித்தது அவ்வளவுதான். நீ போய் வண்டியில் இரு, நான் வரேன்” என்றாள்.

அவன் தயக்கத்துடன் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டே அங்கிருந்து அகன்றான்.

அவன் சென்றபிறகு அவள் என்னிடம், “என்னை ஏன் காப்பாற்றினீர்கள்? என்னை நிம்மதியாக சாக விடுங்கள் ப்ளீஸ்” என்றாள்.

அவள் குரலில் ஏகத்துக்கும் விரக்தி இருந்தது.

“மேடம், தற்கொலை செய்து கொள்வது சுலபம். அது கோழைத்தனம். போராடி வாழ்க்கையில் வெற்றி காண்பதுதான் நமக்கு சவால். உங்கள் வீடு எங்கிருக்கிறது? உங்கள் கணவரிடம் உங்களை பத்திரமாக கொண்டு சேர்ப்பது என் கடமை.”

“என் கணவர் இறந்து மூன்று மாதங்களாகிவிட்டன. அதனால்தான் என் தற்கொலை முயற்சியே.”

அதன் பிறகு, அவளிடம் நல்லவிதமாகவும், அன்பாகவும் பேசி மனதை மாற்றி, அடையாறில் இருக்கும் அவள் வீட்டில் கொண்டுவிட்டேன். அவளுடைய அம்மாவும் அப்பாவும் எனக்கு ஏராளமாக நன்றி தெரிவித்தனர். அவளின் அப்பா ஒரு பெரிய தொழிலதிபராம். இன்னொரு காரை அவரே ஓட்டிக்கொண்டு வந்து என்னை பாலவாக்கத்தில் இறக்கிவிட்டார்.

-௦-

அவளின் அப்பாவின் கருணையால், அடுத்த மூன்று மாதங்களில் நான் அவருடைய கார்கோ கம்பெனியில் ஜி.எம் ஆகிவிட்டேன்.

அதற்கடுத்த ஆறே மாதங்களில், ஒரு நல்ல வரன் பார்த்து என் ஒரே தங்கையின் திருமணத்தை அவர்தான் முன்னின்று நடத்தி வைத்தார்.

அடுத்த ஒரு வருடத்தில் எனக்கும், என்னால் காப்பாற்றப் பட்டவளுக்கும் சிறப்பாக கல்யாணம் நடந்தது. அவள் ஒரு விதவை. என்னைவிட ஒரு வயது பெரியவள். ஸோ வாட்? நான் தற்போது அந்தக் கார்கோ கம்பெனிக்கு மானேஜிங் டைரக்டர்.

என் வாழ்க்கையை பணத்துடன் வளமாக்கிய கடல்மாதாவை நான் மறக்கவில்லை. அவளுக்கு நன்றிசொல்ல நான் கடமைப் பட்டவன். அதற்காக காத்திருந்தேன்.

அன்று ஞாயிறுக் கிழமை. காலை நான்குமணி. வீட்டில் அனைவரும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தனர். அடையாறில் இருந்து பாலவாக்கம் கடற்கரைக்கு என்காரை ஓட்டிக்கொண்டு வந்து நிறுத்தினேன். காரை விட்டிறங்கி, விறு விறுவென மணல்பரப்பில் நடந்து சென்று, கடல் அலைகளின் மீது சிறிது நேரம் நின்றேன். கடல் என்னைப் பார்த்து சந்தோஷத்துடன் ஆர்ப்பரித்து குதூகலித்தது.

பின்பு குனிந்து பக்தியுடன் என் உள்ளங் கைககளில் கடல் நீரை அள்ளிப் பருகினேன்.

கடல்நீர் இனித்தது.

திரும்பி காரை நோக்கி நடந்தேன். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
நம் சரித்திரத்தில் கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன் (கி.மு); கிறிஸ்து பிறந்ததற்குப் பின் (கி.பி) என்று இருப்பது போல, தற்போது கொரோனாவுக்கு முன், கொரோனாவுக்குப் பின் (கொ.மு; கொ.பி.) என்று தற்போதைய சரித்திரத்தை புதிதாக எழுத வேண்டும் போல. ஒரு காலத்தில் பர்த்டே பார்ட்டி; ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வரதராஜன் அடுத்த மாதம் சென்னை சிவில் ஏவியேஷன் துறையிலிருந்து சீனியர் கம்யூனிகேஷன் ஆபீசராக ஓய்வு பெற்றுவிடுவார். முப்பத்தைந்து வருடங்களாக தொடர்ந்து வேலை பார்த்துவிட்டு ஐம்பத்திஎட்டு வயதில் ஓய்வு கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பும்போது, மனதுக்கு மிகவும் கஷ்டமாகத்தான் இருக்கிறது. அவர் அலுவலகத்திற்கு நடந்து செல்லும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘வெள்ளைச் சிட்டை வியாபரம்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). சந்திரன் தன்னை எப்போதாவது எதிர்பாராமல் தெருவில் நேருக்கு நேர் பார்த்துவிட்டால் மட்டும் சிவராமன் சின்னதாக அளவுடன் ஒரு சிரிப்பு சிரித்து வைப்பார். அதைச் சிரிப்பிலும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்; ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இன்று வைகுண்ட ஏகாதசி. ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் எப்போதும்போல பயங்கரக் கூட்டம். வருடா வருடம் நான் வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று தவறாமல் அரங்கனைச் சேவித்து விடுவேன். இன்றும் வழக்கம்போல் அரங்கனைச் சேவித்து, பரமபத வாசலையும் கடந்து மணல் வெளியில் காற்றாட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“இந்த மேட்ச்ல இந்தியாதான் ஜெயிக்கும்... ஆயிரம் ரூபாய் பெட்டு.” “இல்ல, பாகிஸ்தான்தான் ஜெயிக்கும்... ஆயிரம் ரூபாய் பெட்டு.” தலையில் பட்டையாய் கர்சீப்பை மடித்து கட்டிக்கொண்டு, தாம்பரத்தில் இருந்து சென்ட்ரல் வரும் எலக்ட்ரிக் ட்ரெயினில் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் இரண்டுபேர் பேசிக்கொண்டு வந்த காட்சி நினைவுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மாணிக்கம் ஒரு ஏழை விவசாயி. தினமும் காலையில் எழுந்து தனக்குச் சொந்தமான வயற்காட்டுக்குச் சென்று கீரை வகைகளைப் பறித்து, அதைச் சந்தைக்கு கொண்டு சென்று விற்று, அதில் கிடைக்கும் சொற்ப வருமானத்தைக் கொண்டு தன் குடும்பத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தான். அவன் தினமும் கீரைகளைப் பறிக்க, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு எட்டு மணி. மைசூர் - மயிலாடுதுறை எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் பெங்களூர் கன்டோன்மெண்ட் ஸ்டேஷன் வந்து நின்றது. ஏ.ஸி ரிசர்வேஷன் பெட்டியைத் தேடி ஏறி இடம் பார்த்து அமர்ந்து கொண்டேன். நாளை காலை ஆறு மணிக்கு கும்பகோணத்தில் இறங்க வேண்டும். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலையில் கல்யாணியிடமிருந்து ஈ மெயில் வந்தது. ராகவன் பரபரப்புடன் மெயிலைத் திறந்து படித்தான். “டியர் ராகவன், நம்முடைய ஐந்து வருடக் காதல், இந்த வருடமாவது நம் கல்யாணத்தில் முடியும் என்று நினைக்கிறேன். தை பிறந்து விட்டது. இனி நம் காதலுக்கு வழியும் பிறந்துவிடும் என்று திடமாக நம்புகிறேன். ‘எல்லோரும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது 1960 களின் தொடக்கம்... அவன் சொந்த ஊரான விருதுநகரில் அவன் பிறந்த குடும்பம் சாப்பாட்டில் அதிகமாக மாமிச உணவைச் சேர்த்துக் கொள்ளும் பரம்பரையில் வந்தது. அவன் பரம்பரையினர் பொதுவாக சைவ உணவை விட அசைவ உணவை சாப்பிடுவதில் மிகவும் விருப்பம் உள்ளவர்கள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ராஜசேகர் அந்தப் பிரபல நிறுவனத்தின் நேர்முகத் தேர்விற்கு ஆயத்தமானான். கிளம்பும்போது தாத்தா ஜம்புநாதனின் காலைத் தொட்டு வணங்கினான். அவரின் கண்கள் லேசாக ஈரமானது. ஜம்புநாதன் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர். போராட்டத்தில் தனது ஒரு காலை இழந்தவர். அதற்காக கலங்கி விடாமல், தனது எண்பது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கொரோனா பாடங்கள்
மூன்று மகன்கள்
மோஹன்தாஸ் காந்தி
சொர்க்க வாசல்
விளையாட்டும் வினையும்
தாரை
வேட்கை
காதல் கல்யாணம்
ஆட்டுக்கறி
நாளை வரும்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)