எங்கே நிம்மதி… இங்கே ஓர் இடம்…

 

ஹெட்மாஸ்டர் ஜெயபால் சைக்கிளை விட்டு இறங்க, அவருக்காகக் காத்திருந்த பியூன் சந்துரு, சைக்கிளைப் பிடித்துக் கொண்டார். ஹாண்ட்பாரிலிருந்து கைப் பையை எடுத்துக் கொடுத்து, காலை வணக்கத்தையும் சொல்ல, இரண்டையும் பெற்றுக் கொண்டு தனது அறைக்குச் சென்றார் ஜெயபால்.

மதுரையிலிருந்து நாற்பது, அம்பது கிலோமீட்டர் தள்ளி இருக்கும் ஒரு கிராமத்தின் பள்ளிக்கூடம் அது. ஓரளவுக்கு பெயர் பெற்றதும் கூட. பெரிய காம்பவுண்டு கேட்டினுள் நுழைந்தால் சில அடிகளில் நேரே தெரிந்தது பள்ளியின் மையக் கட்டிடம். ஆறேழு படிகள் அமைத்து அதன் உயரத்தில், நீண்டு அகன்று கம்பீரமாய் இருந்த‌து.

அதில் ஏறி இடப்புறம் திரும்பி, முதல் அறையான தனது அறைக்குச் சென்று அமர்ந்தார் ஜெயபால். அதற்குள் சைக்கிளை ஸ்டாண்ட் போட்டு, பின்னாலேயே ஓடி வந்து மின்விசிறி பொத்தானை அழுத்தினார் சந்துரு.

கடக், கடக் என அல்ட்ரா க்ரைண்டர் போல ஆரம்பித்து, சட சடவென சங்குச் சக்கரம் போல் சுழன்றது மின்விசிறி. க‌ழுத்து விய‌ர்வையை க‌ர்சீப்பால் துடைத்துக் கொண்டு, கோப்புகள் சிலவற்றைப் பார்த்தார்.

கண்ணாடி போட்ட மேசை மேல் அடுக்கடுக்காய் பேப்பர்களும், கோப்புகளும். அவற்றினூடே சில புத்தகங்களும். அதில் ஒரு உள்ளங்கை அழைப்பு மணி ஒன்றும். அதை அழகாய் ஒரு தட்டு தட்ட உள்ளே வந்தார் சந்துரு.

ப்ரேயருக்கு நேரம் ஆச்சு, மணி அடிச்சிடுப்பா …

சரிங்க ஐயா.

ஒன்ப‌து ம‌ணி ப்ரேய‌ர் முடித்து மீண்டும் இருக்கையில் வ‌ந்து அம‌ர்ந்தார் ஜெய‌பால்.

மீண்டும் சில கோப்புகள். ஒரு சின்ன ரவுண்ட் பள்ளி வளாகத்தை. யாராவது பசங்க தெரிந்தால், நிறுத்தி “க்ளாசுக்கு போகம என்ன பண்ற இங்க ?” என்று கண்டிப்பு மிக்க கேள்வி. மற்ற ஆசிரிய‌ர்க‌ளுட‌ன் சிற்சிறிய உரையாட‌ல்க‌ள்.

தனது அறைக்குத் திரும்பியபோது மணி பத்தரை ஆகியிருந்தது. அழைப்பு மணியை அழுத்தி, சந்துருவை தேநீர் கொண்டு வரச் சொன்னார்.

பிறகு பள்ளி அலுவலகத்தில் நித்தம் நடைபெறும் சிறு கூட்டம். ஹாஸ்டல் பிரச்சனைகள், மாணவர் பிரச்சனைகள், வரப்போகும் ஆண்டு விழா பற்றிய ஏற்பாடுகள் மற்றும் பல பற்றி அலசும் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு திரும்புகையில் மதியம் பண்ணிரண்டரை ஆகியிருந்தது.

வீட்டிலிருந்து வந்த பெரிய அடுக்கு டிஃபன் கேரியர் பிரித்து, அவரது மேசையிலேயே தலைவாழை இலை போட்டு, எல்லாம் எடுத்து வைத்தார் சந்துரு.

வழக்கம் போல அளவாய் சாப்பிட்டு, அங்கே வைத்திருந்த குடுவையிலேயே கை கழுவி, சிறு துண்டில் முகம் துடைத்துக் கொண்டார். சந்துரு எல்லாவற்றையும் பேக் பண்ண, உட்கார்ந்த சேரிலேயே சரிந்து, கண்களை லேசாக மூடிக் கொண்டார் ஜெயபால்.

“டாட் எத்தனை முறை உங்களுக்கு சொல்வது. இன்னும் ஏன் இந்த பட்டிக்காட்டில் போய் உட்கார்ந்து, வயதான காலத்தில் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறீர்கள். சைக்கிள் மிதித்து, நடையாய் நடந்து, சின்ன சின்ன விசயத்துக்கெல்லாம் நேரம் செலவழித்து … இதெல்லாம் இல்லாம, இங்க வந்தா நிம்மதியா இருக்கலாமே ?!!!”

அமெரிக்காவில் இருக்கும் தன் மகன் ராஜ்பால் குரல் அப்படியே காதுகளில் ஒலித்தது அவருக்கு.

எதுப்பா நிம்மதி, ஊர் தெரியாத ஊரில் வந்து, தெருவில் நடந்தால் ஒரு நாலு பேரப் பார்த்துப் பேச முடியுதா. இல்ல பக்கத்து வீட்டுக்காரன் தான் யாருனு தெரியுதா. முடி வெட்டக் கூட அப்பாய்ண்ட்மென்ட் வாங்கற உங்க ஊரு, தலைவலி காய்ச்சல் என்றால் கூட உடனே டாக்டரைப் பார்க்க முடியாத நிலை … நமக்குச் சரிப்பட்டு வராதுப்பா. வெளிப் பழக்கம் இல்லேன்னா எப்படி நிம்மதி இருக்கும். நமக்கு இது தான் நிம்மதி.

கட்டிய மணையாள் வீட்டில் என்றால், கட்டுப்பட்ட (தொழிலுக்கு) சந்துரு பள்ளிக்கூடத்தில். சுத்தி ஆளுங்க, நெனச்ச நேரம் வெளியில் போகலாம், வரலாம். இதுக்கும் மேல என்ன வேணும்.

ஜெயபாலின் உள்ளுணர்வு (டெலிபதி) அமெரிக்கா சென்றிருக்க வேண்டும், உறக்கத்தில் ராஜ்பால் எழுந்து இருமியதைப் பார்த்த அவர் மனைவி, கண்டதையும் நினைக்காம நிம்மதியா தூங்குங்க என்றாள் ! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
"எலே ஏகாம்பரம், இன்னிக்கு ரேஷன்ல சீனி போடுறாக தெரியும்ல. வெள்ளன வந்து கார்டையும், காசையும் வாங்கிட்டு போயி, சீனி வாங்கியாந்து ஆத்தா கையில குடுத்துரு" என்றாள் மெடிக்க‌ல் ஷாப்பிலிருந்து செல்வி. "என்னப்பூ ஏகாம்பரம், கொஞ்ச நாளா சீமைக்கு போயிட்டு வந்து ஆளே மாறி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்தக் குட்டி ஆட்டோவில் சுற்றி எங்கிலும் தட்டி. ஆளுயரத்தில் அரசியல் தலைவர்கள் கையெடுத்துக் கும்பிட்டு நடப்பது போல் படங்கள். பின்சீட்டில் மைக்செட்டுக்கு வேண்டிய சாமான்கள், இருபுறம் தெருபார்த்து உறுமும் குழாய்கள். ஆட்டோவை சேகர் ஓட்ட, பக்கத்தில் தங்கராசு. "அன்பார்ந்த வாக்காளப் பெருமக்களே, உங்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எண்ணை வழிந்த முகமும், எடுப்பில்லாத உடையும், வழித்து சீவிய முடியும், கள்ளம் கபடமில்லாத பார்வையுமாய், கிராமத்தில் இருந்து சென்னைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன செல்லமுத்து வாழ்வில் இப்படி ஒரு ஏகாந்தம் அடிக்கும் என அவனும் எதிர்பார்க்கவில்லை !!! அவனுடன் வேலை செய்வோருக்கோ, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சட சட என்று ஆரம்பித்த பெரும் தூறல், சில நொடிகளில் மண் தரையை நீர்த் தரையாய் மாற்றியது. நீரின் ப‌ள‌ப‌ள‌ப்பில் நில‌ம் மின்னிய‌து. "ஏலேய், சின்னச்சாமி ... தூத்த பெரிசா ஆரம்பிச்சிருச்சு, ஆட்டப் புடிச்சி கட்டுடா" என்று குர‌ல் விடுத்து, அங்குமிங்கும் திரிந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலை மணி ஏழு பதினைந்து. 'ஜூரோங் ஈஸ்ட்' நோக்கி செல்லும் துரித ரயில் 'புக்கிட் பாத்தோக்' நிலையத்தை அடைந்து, ஊரும் புழு போல ஊர்ந்து நின்றது. ஆங்காங்கே பேசிக் கொண்டிருந்த‌ கூட்ட‌ம் ர‌யிலை நோக்கித் திரள, ப‌ருத்த மேனியரின் வெடித்த சட்டை போல, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"டேய் ரவி அவ விடற லுக்கு நாளுக்கு நாள் தாங்க முடியலடா". Outlook-ல் pop-ஆன "This evening special Dinner" click செய்து, "எவ அவ" என்று நக்கலுடன் ஆனந்தைப் பார்த்தான் ரவி. ரவியும், ஆனந்தும் ஒரே அலுவலகத்தில் வேலை (மன்னிக்க) பொட்டி தட்டுபவர்கள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குருதி வரிகள் கண்களில் கொப்பளித்து ஓட‌ போதையில் தன்னை நெருங்கியவனை, மாதுளம் சிவந்த விழிகளில் சுட்டெறித்து, சுவற்றில் பல்லியென அறைந்து எச்சரித்தாள் ... "யாருகிட்ட மோதற, தண்ணிய போட்டாலும் தடம் மாறாம இருக்கணும் ?! அவன் தான் மனுஷன் !" என்ற‌வ‌ளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெய்த மழையில் உழுத நிலமாய் சதசதத்துக் கிடந்தது மாட்டுக் கூடம். நடுவில் குப்புறக் கிடந்த கூடையை சுவரோரமாய் நகர்த்தினான் பாண்டி. 'கொக் ... கொக்...' என்று கூடை நகர, உள்ளே நாலைந்து கோழிக் குஞ்சுகள். ஆத்தாவுக்கு எப்பச் சொன்னாலும் புரியாது. இந்த மாட்டுக் கூடத்துல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தொழில்முறை நடிகையாக இருந்து, வீராச்சாமியைக் கல்யாணம் கட்டியவுடன், பிள்ளை குட்டி என ஆனபின் குடும்பத்தைக் கவனிப்பதிலேயே காலத்தை ஓட்டினாள் கௌரி. வ‌ழ‌க்க‌ம் போல‌ அன்றும் வீராச்சாமியுட‌ன் விவாத‌ம். "ஏய், இன்னான்றே இப்போ ! சொம்மா தென்துக்கும் கத்தி கூப்பாடு போட்டுனுகீற..." என்று விழி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நீண்டு அக‌ன்ற‌ அந்த‌ அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு ப‌ருத்த‌ ஆல‌ம‌ர‌ம் போல‌ ப‌ர‌ந்து விரிந்து காட்சிய‌ளித்த‌து. ப‌ல்வ‌கைப் ப‌ற‌வைக‌ள் அதில் வாச‌ம் செய்த‌ன‌. ம‌ன்னிக்க‌ணும், ப‌ல்வ‌கை ம‌னித‌ர்க‌ள் அதில் வ‌சித்து வ‌ந்தார்க‌ள். முறையே ப‌ணி செய்து, போதுமென‌ ஓய்வு பெற்று, அறுப‌தைக் க‌ட‌ந்த‌ ஜெகந்நாதனும், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தங்கக் கலசம்
சொல்லிட்டீங்கள்ல‌, செஞ்சிருவோம் !
சென்னைப் பெண்ணும் செல்லமுத்துவும்…
கிராமத்தில் மழையும், மின்வெட்டும்
வானின் நிறம் நீலம்
நச்சுனு ஒரு காதல் கதை
அன்புள்ள ஆனந்திக்கு…
வீராப்பு
ஏம்மே அயுதுனுகீற ?!
அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பும், அடுத்தடுத்த கட்டிடங்களும்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)