Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

உபதேசம்

 

“நீயா இருக்கிறதாலே எல்லாவற்றையும் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கே, இன்னொரு பெண்ணா இருந்தா வீட்டையே இரண்டு பண்ணிருப்பா. அவ்வளவு ஏன், உன் நிலைமைல நான் இருந்தா என்ன செய்வேன் தெரியுமா? சதா கொடுமை படுத்தும் உன்னோட மாமியாரை வீட்டை விட்டே துரத்திருப்பேன். அது முடியாட்டா தனிக்குடித்தனம் போயிருப்பேன் . நீ சுத்த வேஸ்ட்”, தன் தைரியத்தை தானே மெச்சிக்கொள்ளும் விதத்தில் ஆத்திரமும், ஆவேசமும் முகத்தில் தெரிய சொன்னால் ஜமுனா.

இதைக்கேட்ட அவளது தோழி உமாவுக்கு பொறாமையாகக்கூட இருந்தது. என்ன மனத்துணிவு?. நமக்குமட்டும் ஏன் அது வரமாட்டேங்கிறது.

“நீ சொல்வேடி ..உன் அளவுக்கு தைரியம் எனக்கு வரவே வராதுடி”, ஏக்கமாய் சொன்னாள் உமா.

“அப்படிசொன்னா எப்படி?. அனுபவி, தைரியம்கிறது வெளி இடங்களில் இருந்து வரதில்லை. நம்முள்ளேயே நாமே வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டியது. புரியுதா?”.

“நீ படித்தவள், உனக்கு இப்படியெல்லாம் தோணுது, ஆனா ,எனக்…கு பயம்தானே வருது. அத்தையை பார்த்ததும் ஊஹீம், எனக்கு தைரியம் வராதுடி”.

“அப்படியில்லே உமா, வந்தவுடனேயே உன்னோட உரிமைகளை மாமியார் வீட்டில் நிலை நாட்டி இருக்கணும். சும்மா பயந்த பயந்து இடம் கொடுத்திட்டே. அவங்க கை ஒங்கிடுச்சு??. நீ அடிமை மாதிரி ஆயிட்டே”, எடுத்துச் சொன்னாள் ஜமுனா.

“என்னை அடங்கி இருக்கவே பழக்கப்படுத்தியது என் பெற்றோர். பெரியவர்களிடம் மரியாதை குறைவா பேசக்கூட என் நாக்கு வராது. நான் வளர்ந்த விதம் அப்படி”.

“இதைப்பாருடி, நான் உன்னை சண்டை போடச்சொல்லலை. பாடம் கற்பிக்கச் சொல்கிறேன்”, என்றாள் ஜமுனா.

ஜமுனாவின் ஆழ்ந்த அனுதாபமும், தீவிர நட்பும் நல்லதுக்கா? கெட்டதுக்கா என்று புரியாமல் குழம்பினாள் உமா.

“காலையில் எழுந்ததிலிருந்து, உன்னை எப்படி விரட்டிக்கொண்டிருக்காங்க உன் மாமியார். பொறுத்தது போதும், ஒன்னு அவளை விரட்டு இல்லே நீ வெளியேறு”, திடமாக சொன்னாள் ஜமுனா.

என்னதான் ஜமுனா தைரியம் கொடுத்தாலும், உமாவால் அப்படி செய்ய முடியாது.

“ஏன் ஜமுனா, அப்படின்னா நீ உன் மாமியாரை அடக்கி ஆண்டு கொண்டிருக்கேன்னு சொல்லு…கொடுத்து வைத்தவள் நீ”.

ஜமுனா பதில் சொல்ல வாய் திறக்கும்போது — தெரு கேட் திறக்கப்படும் ஒலி கேட்டது. ஜமுனா அவசரமாக எழுந்தாள். எதிர்த்திசையை பார்த்து பவ்யமாக நின்றாள். வந்தது ஜமுனாவின் மாமியார் தான்.

“ஏண்டி ஜமுனா, அங்கே போட்டதை போட்டப்படி வைச்சுட்டு இங்கே வந்து என்ன கதை அளந்துகிட்டு இருக்கே?. வெளியே நான் சித்தநான் போகக்கூடாதே, வீடு வீடா கிளம்பிடுவியே, போடி போய் வேலையைப் பாரு”, என்று சொல்லி விரட்டினாள்.

“இதோ போறேன் அத்தை”, பெட்டிப்பாம்பாய் எழுந்து ஒரு எதிர்ப்பக்கூட காட்டாமல் ஓட்டமாய் ஒடினாள் ஜமுனா.

உமாவுக்கு வியப்பாய் இருந்தது இத்தனை நாழி சவடாலா பேசிய ஜமுனாவா இது?. பெட்டிப்பாம்பாய் போறாளே. அப்படியென்றால்…தன் வாழ்க்கையில் நடக்க முடியாததை மற்றவர் வாழ்க்கையில், விரிசலை ஏற்படுத்தி ஊருக்கு உபதேசம் செய்யும் ஜமுனா போன்ற பெண்களை நினைத்து கோபப்படுவதை விட,அனுதாபப்படுவதுதான் முறை. அந்த சாத்தானின் வேதத்தை எண்ணி எண்ணி சிரித்தாள் உமா.

- தினமலர் – வாரமலர் – 11-1-2004 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
கவியரங்கம் களை கட்டியது. வழக்கமான கவிஞர்களுடன் இன்று பல புதுக்கவிஞர்களும் உற்சாகமாகக் கவிதைத்தேரை உருட்டினார்கள். கடைசியாகத் தமிழ்நேசன் மேடையேறினான். மைக்கின் முன்னாள் கைகளை அசைத்து, ஆண்களின் அடிமைகளா பெண்கள் . . .? என ஆரம்பித்து ஆவேசமாகக் கவிதை பாடினான். பெண்கள் பரம்பரைத் தளைகளை உடைத்தெறியும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எரிச்சலோடு ஸ்கூட்டரை கிளப்பி வெளியேறினான் கவுசிக். போகும் வழியெல்லாம் புலம்பிக் கொண்டுதான் போனான். ச்சே என்ன பெண் இவள், வாழ்க்கையைப்பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் இருக்கிறாளே, அவளைச்சொல்லி குற்றமில்லை, கஷ்டம் என்றால் என்னவென்று தெரியாத பெரிய இடத்துப்பெண்ணை திருமணம் செய்தது நம் தவறு. திருமணம் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கீதாவிற்கு, பரம்பரை, பரமபரையான ராகவ் குடும்பத்தின் மூர்க்கத்தனத்தை, வேலைக்காரி சின்னம்மா சொன்னதைக் கேட்டதும் உடலெல்லாம் வியர்த்து வெடவெடத்தது, நெஞ்சிலே காயம்பட்டது போன்று வேதனை கிளம்பியது. ராகவின் குடும்பம் ஒரு வீரப்பரம்பரை என்று மட்டும் தான் கேள்விப்பட்டிருந்தாள். மற்ற ரகசியங்கள் அவளுக்குத் தெரிய நியாயமில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த பங்களாவின் வெளியில் புல் வெளி இருந்தது. காலைத் தென்றல் இதமாக இருந்தது. பிரம்பு நாற்காலியில் சாய்ந்திருந்த அன்னபூரணி கார் வந்து நிற்கும் சப்தம் கேட்டதும் நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள். காரை நிறுத்திவிட்டு டிரைவர் ஆறுமுகம் இறங்கி வருவதையும் பார்த்து “என்ன ஆறுமுகம், தம்பி வரலே?” ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தட்டில் கொய்து வைத்திருந்த பிச்சி மொக்குகள் கட்டவிழ்ந்து சுற்றுப்புறத்தையே சுகந்தமாக்கின. கதிரவன் காய்ந்து காய்ந்து களைத்துப் போனவனாய் மேல்திசையில் மயங்கி வீழ்ந்தான். இருளோனின் அரசாட்சி ஆரம்பமாகியது. பத்து ஜாமம் வரை யக்ஞவல்கியர் வரவில்லை. கார்த்தியாயினி சுத்தமான பாரிஜாதமலர். நிலை குலைந்து போயிருந்தது. யக்ஞவல்கியர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இலட்சிய அம்புகள்
திருப்தி
மெழுகுப் பொம்மை
அன்பு
ஜ்வாலை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)