இருட்டு

 

கொஞ்ச காலமாக இருட்டு என்னை அதிகமாக அலைக்கழிக்கிறது. அதுவும் சில நேரங்களில் என் உணர்வுகளை தூண்டி இனி வாழ்ந்துதான் என்ன பயன்? என்கிற எண்ணத்தையும் தூண்டி விடுகிறது.

இருபது வருட காவல் துறையில் நான் பார்க்காத பயமுறுத்தல்களா? மிரட்டல்களா? ஆனால் இந்த மூன்று மாத காலமாய் இருட்டு என் உள் மனதுக்குள் புகுந்து பல கேள்விகளை எழுப்பி விடுகிறது.

நடு இரவில் கூட எழுப்பி விட்டு இத்தகைய எண்ணங்களை உருவாக்கி விடுகிறது. சரி பகலிலாவது பலரிடம் பேச்சு கொடுத்து தப்பிக்க நினைத்தாலும் என்னுள் புகுந்து கொண்ட இந்த இருட்டு என் வாழ்க்கையில் நடந்த பல நினைவுகளுக்கு காரணமே நான்தான் என்பது போல் கொக்கரிக்கிறது.

என்னை வந்து பார்த்து விட்டு அன்பாய் பேசுவது போல் பேசிவிட்டு செல்பவர்கள் அந்த பக்கம் போனதும் இவன் செஞ்ச கொடுமைகள் கொஞ்சம் நஞ்சமா? அதுக்கெல்லாம் கடவுள் தண்டனை கொடுக்க வேண்டாமா? இப்படி பேசுவது என் காதுகளுக்கும் வந்து விழுகத்தான் செய்கிறது.

இபபொழுது என்னால் என்ன செய்ய முடியும்? என்கிற தைரியமாக இருக்கலாம்.

ஐயா என் புருசனை காப்பாத்துங்க அந்த பெண் தலை விரிகோலமாய் என்னிடம் வந்து நின்றது இப்பொழுதும் கண் முன்னால் நிற்கிறது.

அதே பெண் என்னை மண்ணை வாரி தூற்றி சென்றதும் ஞாபகம் இருக்கிறது. நான் என்ன செய்ய முடியும், இவள் குற்றம் சாட்டி பேசுபவர் பெரிய அரசியல்வாதி, அவரை எதிர்த்து நான் என்ன செய்ய முடியும்?

கிரிமினலோ, சிவிலோ எனக்கு இந்த காக்கி உடையும் தோளில் குத்தியிருக்கும் நட்சத்திர உலோகங்களும் பெரிய மதிப்பை தரும்போது என்னால் அதை கெடுத்து கொள்ள முடியுமா?

ஐயோ அந்த ஆபிசரா? பயம் வர உடலை ஒடுக்கி என் முன்னால் வந்து நிற்கும் ஒவ்வொருவரையும் பார்க்கும் போது என் மனசுக்குள் வரும் பரவசம், சரியான பின் புலம் இல்லாத விவகாரங்களை தகுந்த தான தண்டங்களின் மூலம் வாய் மூட வைத்த என் சாமார்த்தியம்,

நான் நல்லவனா கெட்டவனா? இப்படி எல்லாம் என்னை எண்ண வைத்து முடக்கி போட நினைக்கிறது இந்த இருட்டு. நானும் மூன்று மாதங்களாய் அதனிடமிருந்து தப்பித்து போவதற்கு என்னுடைய சாதனைகளையும், அரசு கொடுத்த பாராட்டுக் களையும், அரசியல் லாபங்களையும் நினைத்து தப்பித்து வந்து விட்டேன்.

கழிவறைக்கு கூட யாராவது கை பிடித்து அழைத்து செல்ல வைத்து விட்டேன் பார், இந்த இருட்டு என்னை பார்த்து நக்கலாய் சிரிப்பது போலத்தான் எனக்கு தெரிகிறது.

ஆரம்பத்தில் என்னை கை பிடித்து அழைத்து சென்ற பெண்கள் கூட தொடுதலில் நான் காட்டும் பாவனைகளை கண்டு கொண்டு ஒரு ஆண் உதவியாளரை எனக்காக விட்டு போயிருக்கிறார்கள்.

இந்த மூன்று மாதங்களாய் என்னை சித்திரவதை செய்து கொண்டிருக்கும் இருட்டு, என் தன்னம்பிக்கைகளை எல்லாம் பொடிப் பொடியாக்கி கொண்டிருக்கும் இருட்டு, அதற்கு முன்னால் எப்படி இருந்தது?

எனது களியாட்டங்களுக்கு துணை போனதுதானே. என்னை முழுவதுமாக மோசமாக்கியதும் இந்த இருட்டுத்தானே. நான் கையாலாகாமல் உன்னையே பார்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்து விட்ட பின்னால் தைரியமாய் என்னை பார்த்து சிரிக்கிறது, கொக்கரிக்கிறது.

இதை எல்லாம் விட்டு விட்டு வரப்போகும் காலங்களில் நாம் ஏன் மனிதனாக வாழக்கூடாது? இப்படி ஒரு எண்ணத்தை திடீரென மனதுக்குள் விதைத்தது இந்த இருட்டு. மனம் அதற்கு சரி என்று கூட சமாதானமாய் சொல்லி வைத்திருக்கிறது. பார்க்கலாம் நாளை என்ன நடக்கும் என்று?

மனசை ஸ்டெரெயின் பண்ணாம அப்படியே உட்கார்ந்திருங்க, இப்ப கண் கட்டை அவுக்க போறேன். மெல்ல மெல்ல கண்ணை திறங்க.

மெல்ல..மெல்ல.. மனம் முழுக்க பயத்துடன் கண்ணின் இமைகளை விரிக்க

எதிரே..வெள்ளை கோடுகளாய் ஆரம்பித்து சிறிது சிறிதாக அழுத்தமாக்கி அது ஒரு கோட் என மூளைக்குள் உறைக்க கண்களை மெல்ல உயர்த்தி பார்க்க, அழகிய பெண்ணின் முகம் புன்சிரிப்புடன்

அழகிய முகத்தில் மனம் கரைய ஓஹோ..ஓஹோ.. இருட்டு என்னை விட்டு விலகி விலகி ஓட வெளிச்சத்தின் வக்கிரங்கள் மனதுக்குள் புகுந்து கொண்டது.

நல்லா தெரியுதா? பின்புறமிருந்து ஆண் டாக்டரின் குரல்.. தெரியுது டாக்டர்..ரொம்ப தேங்க்ஸ் டாக்டர், நான் நல்லாவேன்னு நினைச்சு கூட பார்க்கலை..

நோ நோ எங்க கடமையைத்தான் செஞ்சோம், அதுவும் நீங்க இந்த ஊர்ல பெரிய காவல் அதிகாரி, ஒரு குற்றவாளியை பிடிக்க போறப்போ அவன் உங்க முகத்துல ஆசிட் வீச முயற்சி பண்ணியிருக்கான், நல்ல வேளை அது உங்க கண்ணை பாதிக்காம தப்பிச்சிட்டீங்க டாக்டர் சொல்லிக்கொண்டிருக்க..

ஆசிட் வீசியவன் குற்றவாளியா? அவனை என் மீது வீச செய்யும் அளவுக்கு நான் செய்தது என்ன? ஒவ்வொன்றாய் மனதுக்குள் வர இருடா..மகனே.. வர்றேன்,.உடல் முறுக்கியது.

அடுத்த முறை அவனை சந்திக்கும்போது மொத்த இருட்டுக்குள் என்னை அனுப்ப அவன் ஏற்பாடு செய்து வைத்திருக்கிறான் என்பது தெரியாமலே..

இந்த இருட்டு பொல்லாதது. நன்றாய் இருக்கும் வரை நம்மிடம் அடங்கியிருக்கிறது, ஏதாவது நடந்து படுக்கையில் கிடந்து போனால் அவ்வளவுதான் 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
மேடையில் முக்கிய விருந்தாளியான என்னை பாராட்டி பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் நான் உற்சாகமாய் கவனித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். நான்கைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு என்னை பற்றி பேசும்போது எனக்கு கூச்சமாக இருக்கும். இப்பொழுது அந்த மாதிரி உணர்வுகள் மறைந்து விட்டன. இவர்கள் என்னை பற்றி பேசாவிட்டால்தான் எனக்கு மிகுந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மாலா இந்த நாடகத்தில் தான் நடிக்கவில்லை என்று முருகேசனிடம் சொல்லிவிட்டாள். முருகேசு ஏன் மாலா திடீருன்னு இப்படி சொல்றே,உன்னைய நம்பித்தானே கதைய மாத்தி உனக்கு இந்த கேரக்டர் கொடுத்தேன், இப்ப திடீருன்னு இப்படி சொன்னா எப்படி, கேட்ட முருகேசுவிடம் ப்ளீஸ் முருகேசு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு மணி இரண்டு இருக்கும். அந்த தெரு விளக்குகள் ஒரு சில எரியாமல் இருந்ததால் அந்த இடங்களில் இருள் சூழ்ந்து இருந்தது. அந்த ஏரியாவே ஒரு சத்தமும் இல்லாமல் அமைதியாக இருந்தது. வாகனங்களின் நடமாட்டம் கூட இல்லை. பாதையை ஒட்டி பங்களாக்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
உனக்கென்ன ராசப்பா, போன முறை வெள்ளாமை அமோகமா இருந்திருக்கும் போல!, அக்கா கழுத்துல இரண்டு செயின் புதுசா போட்டிருந்ததா வீட்டுக்காரி சொன்னா! சொன்ன மாரியப்பனுக்கு பதிலேதும் சொல்லாமல் பெருமூச்சு விட்டான். எத்தனை போ¢டம் சொல்லி சொல்லி இவனுக்கு அலுத்துவிட்டது. இத்தனை வருடங்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
குழந்தை காலை உதைப்பது அவளது வயிற்றின் மேல் பட்டு அவளை சிலிர்க்க வைத்தது, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தான் கண்ணே, தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டே தன் குழந்தையை இறுக்கி அணைத்தாள். சட்டென்று அதிகமாக இறுக்கி விட்டோமோ மனதில் நினைத்தவுடன் தன் இறுக்கத்தை தளர்த்தினாள். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
முன்னொரு காலத்தில் ஒரு சிறு வயது குடியானவன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் கொஞ்சம் புத்திசாலி. அவன் வீட்டில் ஒரு பசு மாட்டை வளர்த்து வந்தான். அந்த பசு மாட்டில் பால் கறந்து வீடு வீடாய் சென்று பால் ஊற்றி தானியங்களை அதற்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வளைந்து வளைந்து செல்லும் அந்த மலைச்சரிவில் அநாயசமாய் காரை ஒட்டி சென்று கொண்டிருந்த மகேசின் திறமை வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு வேண்டுமானால் பிரமிப்பை தந்து கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் காரை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கும் அவனின் மனமோ பெளர்ணமி நிலவின் ஈர்ப்பில் கொந்தளித்து கொண்டிருக்கும் கடலின் நிலையில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காரில் வந்து அலுவலக வாசலில் இறங்கிய ராஜா ராமன் கடைசி தடவையாக காரை தடவி பார்த்தான். தான் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்த பொழுது, முதன் முதலில் வாங்கிய கார், இந்த கார் இவனுடனே பதினைந்து வருடங்களாக இருந்தது. இருந்தது என்பதை விட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெண் குழந்தை பிறந்திருக்கு சொன்ன செவிலியரை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தான் பார்த்தீபன். இப்ப பாக்கலாமா? சிஸ்டர்? போய் பாருங்க..புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு சென்றாள் ரோஜாப்பூ போல படுத்துக்கொண்டிருந்த குழந்தையை ஆசையுடன் பார்த்தான். அவன் அருகாமையை உணர்ந்த பானு பிள்ளை பெற்ற களைப்பில் உறக்கத்தில் இருந்தவள் மெல்ல கண் விழித்தாள்.கணவன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த ஊரில் புருசோத்தம் ஜோசியரை பார்க்க பெரிய பெரிய பணம் படைத்தவர்கள் முதல், பெரிய அதிகாரிகள் வரை காத்திருப்பர். அவரின் வாக்குக்கு அவ்வளவு மரியாதை. இதற்கும் புருசோத்தம் ஜோசியர் ஒருநாள் பொழுது முழுக்க பத்திலிருந்து பதினைந்து பேரை மட்டுமே பார்த்து ஜாதகம், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மடுவும் மலையும்
ஊருக்குள் ஒரு நாடகம் போட்ட கதை
திருட வந்தவன்
சின்ன மிரட்டல்
ஊமை தாயும் குழந்தையும்
குடியானவனின் யோசனை
மகேசும் பாபுவும்
“பீனிக்ஸ்” பறவை
உன் வீடு
தேதி பதினாறு

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)