இந்தக் காலத்துக் குழந்தை – ஒரு பக்க கதை

 

வாரமெல்லாம் ஆபிஸூக்கு அலைந்து மனசு வெறுத்துப் போச்சுடி. எங்காவது வெளியில் ஜாலியா போயிடு வரலாமா?’’ கேட்ட என் வாயை
அவசரமாகப் பொத்தினாள் தோழி பிரதீஷா.

‘’ஏய்! சத்தம் போட்டுப் பேசாதே. வினோத்தோட காதில் விழுந்துச்சுன்னா அவ்வளவுதான். நம்மளோடு அவனும் வரேன்னு அடம் பிடிப்பான்.

கூட்டிப் போனால் போயிற்று. அதுக்காக இப்படி ஏன் பயந்து சாகறே?

அவனை வெளியில் கூட்டிப் போனால் கடையில் எந்தப் பொருளைப் பார்த்தாலும் வாங்கிக் கொடுக்கச் சொல்லி ரகளை பண்ணுவான். அந்த வம்பே வேண்டாம்டி.

பிரதீஷாவின் மகன் வினோத்துக்கு நான்கு வயதுதான் ஆகிறது. படு சுட்டி. வயதுக்கு மீறிய அறிவு. எந்த விஷயத்திலும் அவனை ஏமாற்றிவிட்டுச் செய்வது சற்று கடினமான விஷயம்தான்.

‘’கதை சொன்னால் தூங்கி விடுவான். நீ ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு வா,. நாம கிளம்பிடலாம்’’

பிரதீஷா சொன்னது போலவே ஒரு மணிநேரம் கழித்துச் சென்றேன்.

வீட்டுக்கு முன்னால் வினோத் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்

‘’வினோத்! என்ன தனியா விளையாடிட்டு இருக்கே? எங்கே உன் அம்மா?

என்னப் படுக்க வச்சு கதை சொல்லிட்டு இருந்தா….எனக்கு தூக்கம் வரலை. ஆனா, டயர்டுல அம்மா தூங்கிட்டா..!

- ஒக்ரோபர் 2013 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பால்ய நண்பன் செல்வராஜைப் பார்த்து ஐந்து வருடமிருக்கும். நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். கல்லூரியில் எனக்கு ரொம்ப நெருக்கம்.எந்தக் கெட்ட பழக்கமும் இல்லாதவன் முகவரிச் சீட்டைக் காட்டி ஒருவரிடம் விசாரித்தேன். பக்கத்துச் சந்தைக் காட்டினார்.நல்ல வேளை செல்வராஜ் வீட்டில் இருந்தான். ஆர்வத்தோடு வந்து கைகளைப் பற்றிக் கொண்டான். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இந்நாட்டு மன்னர்
பிரமிப்பாய் இருந்தது ராமநாதனுக்கு. கிட்டத்தட்ட ஐந்தே வருடங்களுக்குள் ஒருவன் பொருளாதார நிலை இப்படிக் கூட மாற முடியுமா என்ற வியப்பில் ஆழ்ந்து நின்றார். நகரத்தின் மையப்பகுதியில் வீடு, கார்,ஆள், அம்பலம் என்று எதிலும் பெருமை. எப்படி இருந்த பழனி, எப்படி மாறிவிட்டான்? ""வள்ளி... அது... ...
மேலும் கதையை படிக்க...
புதுச் செருப்பு
ஷோகேசில் இருந்த அந்த புத்தம் புதுச் செருப்பைப் பார்க்கும்போதே எனக்கு காலில் அரிப்பு எடுக்க ஆரம்பித்தது. நான் ஏன் ஷோரூமில் இருக்கும் செருப்பை விழிகள் விரிய வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்? ஐ ஆம் ராஜசேகர்- மாஸ்டர்ஸ் டிகிரி. அண்ணாசாலையில் நாலு மாடிக் கட்டடத்தில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மெக்கானிக்!
"டேய் தம்பி...!' கார்பரேட்டரை பெட்ரோல் ஊற்றித் துடைத்துக் கொண்டிருந்த ராஜன் திரும்பினான். பஜாஜ் கப் ஸ்கூட்டியில் அமர்ந்தபடி, ஒரு காலைத் தரையிலும், மறுகாலை பிரேக்கிலும் அழுத்தியபடி கூப்பிட்டவரை நோக்கினான். கடைக்கு வரும் பல கஸ்டமர்களில் ஒருவர். பெயரெல்லாம் தெரியாது. சாக்லெட் கலர் கைனடிக் ஹோண்டா சார்... என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாலுவும் வாசுவும் திருப்தியாக சாப்பிட்டு முடித்தார்கள். பில்கொண்டு வந்தார் சர்வர். பாலுவுக்கு “டிப்ஸ்’ கொடுப்பதென்றாலே பிடிக்காது. சரியான தொகையை பில் தட்டில் பாலு எடுத்து வைத்தான். வாசு ரகசியமாக பாக்கெட்டில் கை விட்டான். “என்னடா செய்யறே’ என்று பாலு கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே, சாப்பிட்ட இலையின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
புருஷ லட்சணம் – ஒரு பக்க கதை
இந்நாட்டு மன்னர்
புதுச் செருப்பு
மெக்கானிக்!
சாப்பாட்டு இலை! – ஒரு பக்க கதை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)