அம்மா ஏன் இப்படி ?

 

சோத்து மூட்டையைக் கட்டிக்கொண்டு அம்மாவுடன் லொங்கு லொங்கென்று நடக்கும் பாவாடை தாவணி மீனாட்சிக்கு வேலைக்குச் செல்ல விருப்பமில்லை.

அப்பா அல்ப ஆயுசில் இறந்து விட்டாலும் அனாதையாக விட்டுப் போகவில்லை. உழைத்துப் போட இரு அண்ணன் ஆண் வாரிசுகள். அப்புறம் இருக்கிற குக்கிராமத்தில் சொத்தாய் மூன்று காணி நிலம்.

கரும்பு வாழை, நெல்…என்று காணியின் விளைவே போதும். அண்ணன் தங்கை அனைவருக்குமே குறை படிப்பு. இருந்தாலும் அண்ணன்கள் சொந்த நிலத்தில் கூலி இல்லாமல் உழைத்து லாபம் பார்க்கிறார்கள். அது மட்டுமில்லாமல் கூலி வேலைக்கும் சென்று வந்து அம்மாவிடம் கொடுக்கிறார்கள். தாயும், மகளும் அவர்களுக்கு ஆக்கிப் போட்டு ராணி போல இருக்கலாம்.

ஆனால் அம்மா….இவளை இழுத்துப் போய் சொந்தக் கழனிகளில்;; நடவு, களைப்பறிப்பு என்று வேலை வாங்குவது மட்டுமில்லாமல் கூலிக்கும் கொண்டு செல்கிறாள்.

ஏன்….. ?

‘இருக்கும்வரையில் பெண்ணைப் பிழிந்து காசாக்கி அண்ணன்கள் சுமை குறைக்கிறாளா ? தன் திருமணத்திற்கு தானும் சேர்ந்து உழைத்து பாரம் குறைக்கட்டும் நினைப்பா? இல்லை…பெண்ணைத் தனியே வீட்டில் விட்டுச் செல்ல பயம். அழைத்துக்கொண்டு அலைகிறாளா ?’  அவளுக்குள் நினைவுகள் சுழல…. சட்டென்று நின்றாள்.

”அம்மா !” அழைத்தாள்.

”என்ன கண்ணு !” முன்னே சென்ற மரகதம் மகள் அழைப்பு கேட்டு நின்றாள்.

”நான் கேட்கிறதுக்குக் கொஞ்சம் பதில் சொல்லேன்.”

”கேளு.”

”நானும் உன்னோடு வந்து உழைக்கனுமா ?”

”………………………….”

”இது உனக்குத் துணையா இல்லே எனக்குப் பாதுகாப்பா ?” பார்த்தாள்.

”அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லே. அண்ணன்கள்  செய்யவேண்டியதெல்லாம் சிறப்பாய் செய்து குறை இல்லாம உன்னைக் கொண்டவன் வீட்டுக்கு அனுப்பினாலும் என் பங்குக்கு சீர்வரிசையாய் எனக்குத் தெரிஞ்சதை உனக்குக் கத்துத் தர்றதுதான் இது. பெண்ணுக்கு ஆக்க மட்டும் தெரிஞ்சிருந்தால் போதாது. இருக்கிற இடத்துக்குத் தகுந்தமாதிரி இருக்கிற வேலைகளையும் கத்துக்கனும். அது பின்னால பயன்படும். பயன்படலைன்னாலும் பரவாயில்லே. தொழில் யாருக்கும் தெம்பு தைரியம்.” சொன்னாள்.

மீனாட்சிக்கு அம்மாவின் மனம் தெரிந்தது.  குளிர்ந்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அமெரிக்காவில் வேலை செய்யும் நண்பன் நாகராசன் இந்தியா வந்தால் என்னைப் பார்க்காமல் இருக்க மாட்டான். உடனே அழைப்பான். விமானத்தை விட்டு இறங்கி வீடு திரும்பியதும் இன்றும் அப்படிதான் அழைத்தான். நான் எனது மோட்டார் சைக்கிளை எடுத்துக் கொண்டு சென்றேன். '' வா. .. பரசு. .! ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் நண்பர் வீட்டில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதுதான் அவர் பையன் பெரிய துணிப்பையில் எதையோ வாங்கி வந்தான். "என்னப்பா அது ?" கேட்டேன். "கோதுமை சார்." "எங்கே வாங்கி வர்றே ?" 'நியாயவிலைக் கடையில சார்." சொல்லிச் சென்றான். அடுத்த விநாடி எனக்குள்ளும் வாங்க வேண்டுமென்கிற உந்துதல், கட்டாயம். 'ராத்திரி வேலையில ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சாலையோர குடிசை வாசலில் வலிகனைசிங் கடை. என்னையும், இன்னொரு ஆளையும் தவிர வேறு யாருமில்லை. என்றாலும் சாமுவேல் பிசியாக இருந்தான். பத்தடி தூரத்தில் பெரிய பெரிய இரும்பு குழாய்கள் ஏற்றிய லாரி ஒன்று ஜாக்கியில் நின்றது. அதன் பின் இரண்டு சக்கரங்களைக் கழற்றி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எதிர்பாராதவிதமாக நந்தினியைப் பூங்காவில் தன்னந்தனியே பார்த்ததும் எனக்குள்ளிருந்த ஆசை துளிர்விட்டது. இவள் என் பால்ய சினேகிதி. ஒரே ஊர். பக்கத்துப் பக்கத்துத் தெரு. நாங்கள் ஒரே பள்ளிக்கூடம். ஒரே வகுப்பில்தான் படித்தோம். சின்ன வயசிலேயே அவள் பேரழகி. அப்போதிருந்தே எனக்கு அவள் மீது ஒரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தோழி வீட்டிற்கு இரண்டு நாட்கள் விருந்தாளியாகச் சென்று திரும்பிய மகள் தீபிகா வீட்டில் நுழைந்த அடுத்த நொடியே அந்த அதிர்ச்சி செய்தி சொல்லி தலையில் குண்டைத் தூக்கிப் போடுவாள் என்று கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை திருவேங்கடம். வரன் அமைவதெல்லாம் இறைவன் கொடுத்த வரம். வேண்டாமென்றால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேண்டாம்..!
நியாயவிலைக்கடை
ஒத்த ரூபாய்
அவள்…!
இந்த வரன் வேண்டாம்…..!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)