அம்மானா சும்மா இல்லீங்க…

 

மீனாட்சியைக் கண்டால் எல்லாருக்குமே பயம். சிரிக்கிற குழந்தையும் பார்த்தவுடனே அழுதிடும். அழுகிற குழந்தையும் பார்த்தவுடனே அழுகையை நிறுத்திடும். யாரு மாட்டினாலும் வாயால போட்டு வெளுக்கறது மட்டுமில்லாம, கையிலையும் அடிக்க ஆரம்பிச்சா, யாரா இருந்தாலும் அம்புட்டுதான்..

இப்ப.. நான் இத உங்ககிட்ட சொல்லிட்டு இருக்கும் போது, மீனாட்சி யாருன்னு கேக்காதீங்க… அவங்க என்னோட அம்மா..!!

நான் ராஜு.. ஆறாம் வகுப்பு படிக்கிறேன்… இப்ப இதெல்லாம் நான் உங்ககிட்ட சொல்லிக்கிட்டு இருக்கும் போது , என் கை, காலெல்லாம் நடுங்கிகிட்டு இருக்கு…

ஏன்னா…? காலைலே நான் பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்.. அப்ப பயத்துல ஓடி வந்தவன் தான். எங்கெல்லாமோ சுத்திட்டு இப்பத்தான் வீட்டுக்கு போயிட்டு இருக்கேன்.

அப்படி என்ன தப்புனு கேக்கறீங்களா…?!!!

எங்க அப்பா.. வெளியூர்ல வேலை பார்க்கறார்.. வீட்ல நான், எங்க அம்மா..

அப்புறம் என்னோட குட்டி தங்கச்சி ரோகிணி மூணு பேரும் தான் இருப்போம்..

தங்கச்சிக்கு இப்பத்தான் தத்தி தத்தி நடக்கற வயசு..

அம்மா.. என்னைய, ரோகிணிய பாத்துக்கோணு சொல்லீட்டு கடைக்கு போயிட்டாங்க..

நானும் ஒழுங்கா பாத்துக்கிட்டு தான் இருந்தேன். கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு தெருவோரத்துல பயங்கரமான சத்தம்.. என்னானு எட்டிப்பார்த்தா..ஆட்டோக்காரங்க எல்லாம் திடீர்னு அடிச்சுக்கிட்டு இருக்காங்க…

ரோகிணி கட்டில் மேல ஏறி விளையாடிக்கிட்டு இருந்தா.. என்ன நினைச்சேனோ தெரியல… வேகமா நான் வேடிக்கை பார்க்க கெளம்பிட்டேன்…

அங்க போனா, பயங்கரமான அடிதடி சண்டை நடந்துக்கிட்டு இருக்கு..

அக்கம்பக்கத்துல நிக்கறவங்களை எல்லாம் கவனிக்காம கண்ணா பின்னானு அடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க… எனக்கும் சுளீர் சுளீர்னு ரெண்டு மூணு அடி பயங்கரமா விழுந்து கை, காலெல்லாம் ரத்தம் கட்டின மாதிரி வீங்கிப்போயிருச்சு…

எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு வீட்டுக்கு வந்தா.. வீட்டச்சுத்தி ஒரே கூட்டம்…

கூட்டத்த பாத்தவுடனே ஒரு பயம் வந்துடுச்சு…

காதுல விழுந்தத வச்சுப்பார்த்தா.. ரோகிணி கட்டில்ல இருந்து கீழ விழுந்து நல்லா அடிபட்டு மயக்கம் ஆயிட்டாளாம்.. அப்ப சரியா வந்த அம்மா.. பயங்கரமா கத்தி..ஒரு களேபரமே பண்ணி, வேக வேகமா ஆட்டோ பிடிச்சு, உடனே ஆஸ்பத்திரிக்கு கூட்டிட்டு போயிட்டாங்களாம்…

கேக்கும்போதே பகீர்னு இருந்துச்சு…

எப்படியும் அம்மா கைல மாட்டினேனா.. பிச்சு பீஸ் பீஸா ஆக்கிறுவாங்க..

திடீர்னு அப்படி ஒரு பயம் நெஞ்ச அடைக்க.. கை, கால் வலியையையும் பொறுத்துக்கிட்டு அங்கேயிருந்து நழுவினவன்.. இப்பத்தான் மனசு பூரா பயத்தோட, நொண்டி நொண்டி வீட்டுக்கு போயிட்டு இருக்கேன்…

பயந்துக்கிட்டே போயி கதவைத்தட்ட கதவு மேல கைய வச்சேன்.. கதவு தானா திறந்துக்கிச்சு.. சுவத்து ஓரத்துல அம்மா உட்காந்து அழுதுக்கிட்டு இருந்தாங்க…

என்னைப் பார்த்தவுடனே எந்திரிச்சு வேகமா ஓடி வந்தாங்க.. போச்சு..

இன்னைக்கு பிண்ணு பிண்ணுனு பிண்ணப்போறாங்கனு நெனச்சுக்கிட்டு இருக்கும்போதே என்னை அப்படியே கட்டிக்கிட்டாங்க…

“எங்கடா செல்லம்.. எங்க போனே.. உன்ன எங்கெல்லாம் தேடருது.. இப்படி என்னை தவிக்கவச்சுட்டியே”ன்னு சொல்லி என்னை கொஞ்ச ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.. என் கை, காலில இருந்த காயத்தை பார்த்தவங்க.. நல்லா துடைச்சுவிட்டு மருந்தும் போட்டு விட்டாங்க…

கட்டில்ல ரோகிணிப்பாப்பா தலைல கட்டோட தூங்கிட்டு இருந்தா.. பார்க்கவே பாவமா இருந்துச்சு… எல்லாமே என்னாலே தானே…

நான் ‘மன்னிச்சுக்கோமா’னு சொல்லணும்னு நெனைச்சேன்..ஆனா கோவக்கார மீனாட்சி அம்மா, எனக்கு அதுக்கு வாய்ப்பே தரலை..நான் பண்ண தப்ப சொல்லிக்கூட காட்டாம, என் மேல காட்டின பாசத்தாலே.. இனிமே என்னை சொல்பேச்சு மீறாத பையனா மாத்தீட்டாங்கனு நெனைக்கிறேன்..

என் அம்மானா அம்மா தான்…

தப்பு பண்ணா அடிச்சும் திருத்துவாங்க.. பாசத்தாலேயும் திருத்துவாங்க…அம்மானாலே அப்படித்தானோ…

- பாவையர் மலர், செப்டம்பர் 2019 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
பதின்ம பருவத்திலிருக்கும் ராகுலுக்கு அப்பா இல்லை. ஒத்த பிள்ளையைப் பெற்ற, அநேக அன்னையரைப் போல், அவன் பத்து வயது வரை அவன் கால்கள் தரையில் படாத வண்ணம் பார்த்துக்கொண்டாள் அவள் அன்னை. இப்போது குடும்ப பொருளாதாரம் கருதி, இரவு பகலாய் வேலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"ஏதோ.. நினைவுகள்.. கனவுகள்..." அமைதியான அந்த அதிகாலையிலே செல்போன் அழைத்தது.. 'யாரா இருக்கும்'.. என்று நினைத்தவாறே அட்டன் செய்தார் பிரதாபன். "ஹலோ.. நான் சேது பேசறேன்", என்ற குரலைக் கேட்டவருக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டது. "டே.. எப்படிடா இருக்க?.. எங்க இருக்க..? எங்களையெல்லாம் மறந்துட்டியா? ஏன்டா.. ஊருக்கே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆய்வுக்கூடம். ஒவ்வொரு அறையிலும் ஆயிரம் ஆயிரம் பாம்புகள். மொத்தம் 33 அறைகள். அனைத்து பாம்புகளிடம் இருந்தும் விஷம் எடுக்கப்பட்டு, அது விஷ எதிர்ப்பு மருந்தாக தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. எல்லாவற்றையும் மேற்பார்வையிட்டனர் கிரிஷ், ஹரி மற்றும் மிருதுளா. கல்லூரிக் காலத்திலிருந்து தோழர்கள். ஒரு மலையேற்றத்தில் எதேச்சையாய் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"அப்பா.. நான் கோழிக்கு பேர் வைக்கவா?" "கோழிக்குப் பேரா.. !!சண்டைக்கோழிக்கு வைப்பாங்க... ஆனா சாப்படற கோழிக்கு கூடவா வைப்பாங்க!" "என்னது சாப்படற கோழியா!?" "ம்.. அது ஒன்னும் இல்ல.. நீ எதோ பேர் வைக்கணும்னு சொன்னியே.. வச்சுக்க" "ம்.. சரிப்பா", என்று சொல்லிவிட்டு "சின்ட்ரெல்லா" "சின்ட்ரெல்லா" என ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"அம்மா பேக் பண்ணியாச்சா?", என்று கேட்டபடியே சாப்பிட‌ வந்தமர்ந்தாள் லிசா. "ஆச்சு.. ஏன்டி இவ்வளவு அவசரம் கொஞ்சம் முன்னமே எழுந்து பொறுமையா கிளம்பலாம்ல" "நீயும் தினம் தினம் இதைத்தான் சொல்ற, நானும் தலையாட்டறேன்.. ஆனா முடிய மாட்டேங்குதே" "என்னடி முடியமாட்டேங்குது, சீக்கிரமா எந்திரிக்கனும்னா சீக்கிரமா தூங்கனும், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மழைக்கான பருவ காலமே இல்லாத நேரத்தில் நேற்று இரவிலிருந்து பெய்த தொடர் மழையால் வீதிகள் நீரினால் நிரம்பி ஊரே வெள்ளத்தில் மிதக்க ஆரம்பித்திருந்தது. "தாத்தா.. தாத்தா.. வீட்டுக்குப் போலாம்..", என மீண்டும் அனத்த ஆரம்பித்தான் கேசவ்.. இங்கு வந்ததிலிருந்து இதே பாட்டுத்தான் பாடுகிறான்.. "டே.. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சற்றுமுன் தான் மழை பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. சாலையெங்கும் மேடு பள்ளம் முழுதும் நீர் தேங்கி நின்றது... அப்போது தான் வேலைக்குச் செல்வோர் கையில் குடையுடன் கடிகாரத்தில் நேரம் பார்த்தபடி, சாலையோர விரோதிகளுக்கு பயந்து பயந்து நடக்க ஆரம்பித்தனர். அவர்களது பயப்படுதல் தெரிந்தே, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"அம்மா யாருமா இவங்க? இப்படி இருக்காங்க!" "ஓய்... சத்தம் போட்டுப் பேசாத.. அவங்க அசிங்கம்... அவங்களப்பத்தி பேசறோம்னு தெரிஞ்சா நம்மல அசிங்க அசிங்கமா திட்டுவாங்க.. அவங்க பக்கம் பார்க்காத?" "அப்ப அவங்க மனுஷங்க இல்லையாமா?", என்று கேட்ட விக்னேஷின் கேள்விக்கு, பதில் சொல்லத் திணறி, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவர்களுக்கு அது ஐந்தாவது விசிட்.. ஐந்து திக் ப்ரண்ட்ஸ்.. ஐடில ரொம்ப பிஸி லைப் வாழ்றவங்க... அப்பப்ப இந்த மர்ம மலைக்காட்டுக்கு ட்ரக்கிங் வருவாங்க.. விஜி, மிதுன், சோபன், ரித்தி அப்பறம் ரமேஷ்.. வேறு வேறு மாநில ஆளுங்கலா இருந்தாலும் எல்லோருடைய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தான் பொறந்து வளர்ந்து வாழ்ந்த கிராமத்தை நோக்கி ரெண்டு கால்கள் நடந்து கொண்டிருந்தன... நடந்து கொண்டிருந்த பாதையோ சரியான பொட்டல் காடு... சூரியனுக்குத்தான் எத்தனை மகிழ்ச்சியோ... நன்றாகவே சுட்டெரித்துக்கொண்டிருந்தான் நிலத்தை... கூட பேச்சுத்துணைக்கு கூட யாருமின்றி மெல்ல மெல்ல முன்னேறிக் கொண்டிருந்தன கால்கள்... சிறிது வயதாகிவிட்ட காரணத்தால் நடையில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நள்ளிரவு ஒன்றரை மணி
அர்ப்பணிப்பு – ஒரு பக்க கதை
ஆப்ரேஷன் விஷ(ம)ம்
சின்ட்ரெல்லாவின் முத்தம்
மாறிய மனம்
ஈரம்!!
உடைந்த வானம்
யாருமா இவங்க?
எங்கேயும் கேட்காத குரல்
தன்வினை தன்னைச்சுடும்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)