அப்பா அறிவாளிதான்!

 

அருண் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறும் போது மணி 6.30. ஏனோ வீட்டிற்குப் போவதற்கே வெறுப்பாயிருந்தது. அப்பாவை நினைக்கும் போது கொஞ்சம் கோபமாகவும் நிறைய குழப்பமாகவும் இருந்தது.

‘ஏன் அப்பா திடீர்ன்னு இப்படி மாறிட்டார்?… மூணு மாசம் முன்னாடி வரைக்கும் நல்லாத்தானே இருந்தார்… இப்ப என்ன ஆச்சு?… கிட்டத்தட்ட ரெண்டு வருஷமா வேலை கெடைக்காம… தண்டச் சோறு தின்னுட்டிருந்தேன்… அப்பெல்லாம் கூட இப்படிக் கோபப்பட மாட்டார் … இவ்வளவு கேவலமாப் பேச மாட்டார் … இப்ப, இந்த மூணு மாசமா…. அதுவும் நான் வேலைக்குப் போக ஆரம்பிச்சதுக்கப்புறம்தான் இப்படி மாறிட்டார் … இங்க நின்னா திட்டுறார் … அங்க போனா திட்டுறார் … கொஞ்சம் தாமதமாக வீட்டுக்குப் போனா… கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டு சாகடிக்கறார் … ச்சே … ஒரு நிம்மதியே இல்லாமப் போச்சு…”

தனக்குத் தானே புலம்பிக் கொண்டிருந்தவன் பஸ் வர ஓடிப் போய் ஏறிக் கொண்டான்.

ஏழரை மணிவாக்கில் வீட்டை அடைந்த அருண் கதவருகே குனிந்து ஷூவைக் கழற்றும் போது உள்ளே அப்பாவும் அம்மாவும் பேசிக் கொண்டிருக்கும் குரல் கேட்க அதில் தனது பெயரும் இடம் பெற கூர்ந்து கவனிக்கலானான்.

‘எனனங்க… நீங்க செய்யறது உங்களுக்கே நல்லாயிருக்கா? … கிட்டத்தட்ட ரெண்டு வருஷமா வேலை கெடைக்காம தட்டுத் தடுமாறி இப்பத்தான் ஒரு வேலைல உட்கார்ந்திருக்கான் … அவனைப் போய் இந்த வெரட்டு வெரட்டறீங்களெ… இது நியாயமா? … அட … தெண்டச்சோறு தின்னிட்டிருந்த காலத்துல இந்த மாதிரி நீங்க நடந்திருந்தாலும் ஒரு நியாயமிருக்கு… அப்பெல்லாம் ஒரு பேச்சும் கூடப் பேசாம இப்ப… இப்படி… நடந்துக்கறீங்களே! … ப்ச்… போங்க என்னால உங்களைப் புரிஞ்சுக்கவே முடியலை”

‘என்ன லட்சுமி… உனக்குமா என்னைப் புரியலை? … நான் எப்பவும்… எதையும் ஒரு நல்ல எண்ணத்தோடதான் செய்வேன்னு உனக்குத் தெரியாதா? … சொன்னியே…’ ரெண்டு வருஷமா தெண்டச்சோறு தின்னுட்டிருந்தான்”ன்னு … அப்ப … அந்தச் சமயத்துல நான் அவனைத் திட்டியிருந்தா… அவன் வாழ்க்கையே திசை மாறிப் போயிருக்கும்… வேலை கெடைக்காத விரக்தியும்… என்னோட திட்டலுமாய்ச் சேர்ந்து அவனை ஒண்ணு தீவிரவாதியா… சமூக விரோதியா மாத்தியிருக்கும்… அல்லது தற்கொலைக்குத் தூண்டியிருக்கும்… பொதுவா இளசுக அந்த மாதிரி வெலை தேடிட்டிருக்கற காலகட்டத்துலதான் நாம அவங்களை ரொம்ப பக்குவமாக் கையாளணும்…”

‘சரி… அதனால அப்பத் திட்டலை… வாஸ்தவம்… இப்ப எதுக்கு திட்டித் தீர்க்கறீங்க?”

‘அதுக்கும் ஒரு காரணமிருக்கு…’ இள வயசு… கை நிறைய சம்பாத்தியம்” ன்னு இருக்கறவன் கெட்டுப் போறதுக்கு இன்னிக்கு சமூகத்துல ஏகப்பட்ட வழிகள் இருக்கு… இந்த மாதிரிப் பசங்களை வளைச்சுப் போட்டு காதலிக்கற மாதிரி காதலிச்சிட்டு… அவன் செலவுல எல்லாத்தையும் அனுபவிச்சிட்டு கடைசில கை கழுவி விட்டுட்டுப் போறதுக்குன்னே சில பொண்ணுங்க… இருக்காங்க… இவனுக்கு… இவனோட வயசுக்கு அதையெல்லாம் அடையாளம் புரிஞ்சுக்க முடியாது… அதனாலதான் அவனை ‘நேரத்தோட வீட்டுக்கு வா… அங்க போகாதே… இங்க போகாதே… அவன் கூடப் பழகாதே… இவள் கூடப் பேசாதே” ன்னு வெரட்டறேன்… என்னோட திட்டுக்கள் அவனைக் கெட்டுப் போகாமப் பாதுகாக்கற கவசங்கள் தெரியுமா? … எப்படியும் இன்னும் ஒரு வருடத்துல அவனுக்கு ஒரு கல்யாணத்தைப் பண்ணிடுவோம்… அதுவரைக்கும் அவனை நல்லவனா … ஒழுக்கமானவனா… காப்பாத்திட்டோம்னா… அப்புறம் வர்றவ பாத்துக்குவா…”

அருணுக்கு மனசு லேசாகிப் போனது ‘அப்பா… உங்களோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் ஓராயிரம் பொருள் வெச்சிருக்கற நீங்க பெரிய அறிவாளிதாம்ப்பா” நினைத்துக் கொண்டான். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ரயிலில் தன் எதிரில் அமர்ந்திருந்தவருடன் என் கணவர் பேசிக் கொண்டே வர நான் ஜன்னலுக்கு வெளியே வேடிக்கை பார்த்தபடியே பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த எதிர் இருக்கை நபர் தான் எழுதிய ஒரு கவிதை நூலை எடுத்து என் கணவரிடம் தர கவிதைக்கும் தனக்கும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தன் சைக்கிள் கடை முன் வந்து நின்ற கைனடிக் ஹோண்டாவிலிருந்து இறங்கிய அந்த இரண்டு பெண்களும் தன்னை நோக்கி வேகவேகமாக வருவதை குழப்பத்துடன் பார்த்தான் ஆறுமுகம். ‘யாரு இவளுக?..எதுக்கு இத்தனை வேகமா வர்றாளுக?’ ‘இங்க…ஆறுமுகம்ங்கறது….யாரு?’ செம்பட்டைத்தலையுடனிருந்த சுடிதார்க்காரி மிரட்டல் தொனியில் கேட்க, ‘ஏன்?…நான்தான்’ எங்க மாதர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“ம்மா. நானும் வர்றேன்மா. எப்பப் பார்த்தாலும் நீ அவனை மட்டுமே கூட்டிட்டுப் போறே. என்னைய எங்கியும் கூட்டிட்டுப் போறதேயில்லை. ப்ளீஸ்!. இன்னிக்காவது என்னையக் கூட்டிட்டுப் போம்மா” கெஞ்சினான் பாபு. “தொந்தரவு பண்ணாதே பாபு. உன்னைய நாளைக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன். சரியா,” அவனைச் சமாதானப் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'என்ன அபிராமி… நாம சாப்பிடலாமா?” அண்ணி சகுந்தலா கேட்க, 'இருங்க அண்ணி…அண்ணனும் வந்துடட்டும்” 'அது செரி… உங்கண்ணன்…ஊர்ப் பெரியவங்களோட உட்கார்ந்து பேச ஆரம்பிச்சிட்டாருன்னா அவ்வளவுதான்… நேரம் போறதே தெரியாம பேசிட்டேயிருப்பாரு… பாவம்…கொழந்தைக பசில வாடிப் போயிடுச்சுக” மெல்ல எழுந்து போய் வாசல் நடையருகே நின்று வெளித் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரண்டு நாட்களாக அண்ணன் கந்தசாமி தன்னுடன் பேசாதது பெரும் வேதனையாயிருந்தது முருகேஸ்வரிக்கு. ‘அப்படியென்ன…ஊரு உலகத்துல யாருமே செய்யாத தப்பை நான் செஞ்சிட்டேன்?…ஒருத்தரை மனசுக்குப் பிடிச்சிருந்திச்சு…அவரே புருஷனாக் கெடச்சா வாழ்க்கை ரொம்ப சந்தோஷமாயிருக்கும்னு தோணிச்சு…அதை அப்படியே எந்தவித ஒளிவு மறைவுமில்லாம அண்ணன்கிட்ட வெளிப்படையாச் சொன்னேன்…அது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
யார் வெற்றியாளர்?
வாய்ச் சொல் வீராங்கனைகள்
கனவுச் சாமியார்
தீதும்….நன்றும்!
கண்ணீர் மொக்கு

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)