அப்படியே இருப்போம்!

 

ஒரு அசட்டுத் துணிச்சலில் கல்பனாவைச் சந்திக்கக் கிளம்பிய சுரேந்தர் அவளது வீட்டு வாசற்படியை மிதித்தபோது…..’ திரும்பிவிடலாமா.. ? ‘ என்று தயங்கினான்.

பிறகு தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு மெல்ல படியேறினான்.

தன்னுடைய வரவு…. இந்த வீட்டில் எந்த மாதியான உணர்வை ஏற்படுத்தும் என்பது சுரேந்தரால் ஊகிக்க முடியவில்லை.

குழப்பத்துடன் அழைப்பு மணியை அழுத்தினான்.

கதவு திறந்தது .

ஆச்சரியம் ! கல்பனாதான் திறந்தாள் .!!

ஆளைப் பார்த்ததும்…… லேசாக அதிர்ந்தாள் .

‘ இவர் எதற்கு வந்தார்..? ‘ படீரென்று முகத்தில் கலவரம் . குப்பென்று வியர்த்தது.

ஆனாலும் சமாளித்து….

” வா….. வாங்க…” – கொஞ்சமாய் அச்சம், நடுக்கம் , தட்டுத்தடுமாறி அழைத்தாள் .

சுரேந்தர் எந்தவித தயக்கம் , பின் வாங்கலுமில்லாமல் வீட்டினுள் சென்றான். அவள் சுட்டிக்காட்டும் முன் சோபாவில் அமர்ந்தான்.

கல்பனாவின் தவிப்பு , தடுமாற்றம் அவனுக்குள் சிரிப்பை ஏற்படுத்தியது .

” எப்படி இருக்கீங்க கல்பனா…? ” இயல்பாய்க் கேட்டு அவர்களுக்குள் இருந்த இறுக்கத்தை உடைத்தான் .

கல்பனா கண்களில் இன்னும் மிரட்சி நீங்கவில்லை.

” என்னைப் பார்த்து ரொம்ப மிரண்டு போய் இருக்கிறாப்போல தெரியுது . சத்தியமா நான் எந்தவிதமான உள் நோக்கத்தோடும் வரலை. நம்பு கல்பு ! ‘ என்று தன் மனத்தைத் திறந்து காட்டினான்

‘ கல்பு ! ‘ என்ற வார்த்தை அவளுக்குள் கசப்பு , சங்கடத்தை ஏற்படுத்தி இருக்க வேண்டும்.!

” என்னை கல்புன்னு கூப்பிடாதீங்க. அப்படிக் அழைக்குறதுக்கு இப்போ என் கணவர் இருக்கார். ” சொன்னாள் .

” உங்களை அப்படிக் கூப்பிடணும்ன்னு கூப்பிடல . பழக்கதோசம்… அப்படி வார்த்தைகள் வந்து விழுந்துடுச்சி . மன்னிச்சுக்கோ ” சுரேந்தர் நிஜமாகவே வருத்தப்பட்டான்.

இந்த வருத்தம் கல்பனாவிற்கு அவன் மீது நிம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியது.

இப்போதுதான் அவனை நிமிர்ந்து முழுமையாகப் பார்த்தாள் .

” உங்களைத் திடுதிப்புன்னு பார்த்ததும் எனக்கு ஒன்னுமே புரியல. அதான்….. ” இவளும் தன் செய்கைக்கு வருத்தத்தப்பட்டாள் .

” எதிர்பாராதது. இருக்கத்தானே செய்யும்…! ” ஆமோதித்தான் .

” வராத விருந்தாளி வந்திருக்கீங்க . உங்களுக்குத் பிடிச்ச மாங்கோ ஜூஸ் இருக்கு.” சொல்லி இவன் அனுமதி பெறாமலே அருகிலுள்ள குளிர்சாதனப்பெட்டியைத் திறந்து எடுத்து வந்து நீட்டி உபசரித்து அவன் எதிரில் அமர்ந்தாள் கல்பனா .

சுரேந்தர் ஜூஸை உறிஞ்சியபடி அவளைப் பார்த்தான்.

” என்ன அப்படிப் பார்க்குறீங்க…? ”

” இப்ப கொஞ்சம் சதை போட்டிருக்காப் போல இருக்கு…”

” ஆமாம்…” தலையாட்டினாள்.

” அதாவது…. முன்னைவிட இப்போ சந்தோசமா இருக்கீங்க. சரியா..? ”

சரி , இல்லை எது சொன்னாலும் தவறாகத் தோன்றும் ! இவளுக்குத் தெரிந்தது. சங்கடமாக நெளிந்தாள்.

பிரிந்துகொண்ட சுரேந்தர்…

” மன்னிக்கணும். நான் இக்கட்டான கேள்வி கேட்டு உங்களை தர்ம சங்கடத்தில் ஆழ்த்திட்டேன். ” என்றான் .

” ………………………”

” எங்கே உங்க கணவர்..? ” கேட்டு உள்ளே பார்த்தான்.

” வெளியில போனார்…”’ என்று சொல்லி வாசலைப் பார்த்த கல்பனா…

” இதோ வர்றார் …! ” சொல்லி பரபரப்பாக எழுந்தாள்.

” ஏன் பதர்றீங்க…? ”

” உங்களைப் பார்த்ததும் ஏதாவது நினைச்சார்ன்னா..? ” குரல் நடுங்கியது.

‘ இது பெண்களுக்கான இயல்பு ‘ – நினைத்துக்கொண்ட சுரேந்தர் வாசலைப் பார்த்தான்

கல்பனா கணவன் மகேஷ் தூரத்தில் வந்து கொண்டிருந்தான்.

இவனைப் பார்த்ததும்……

‘ மீண்டும் துளிர்ப்போ..?! ‘ – என்று மகேஷ் சந்தேகப்படலாம். அதனால் உள்ளுக்குள் ஆத்திரம் வரலாம். குறைந்த பட்சம் சிறு நெருடலாவது இது சம்பந்தமாக ஏற்படலாம். ! கல்பனாவிற்குள் தோன்ற.. கையைப் பிசைந்தாள்.

ஆனால் ஆச்சரியம். இது எதுவுமே நடக்கவில்லை.

வீட்டினுள் நுழைந்த மகேஷ் சுரேந்தரை அடையாளம் கண்டு கொண்டதும்.. ” வாவ்..! ” என்று வாயைப் பிளந்து ஆச்சரியப்பட்டான் .

வெகு இயல்பாக மனைவி அருகி போய் அமர்ந்தான் .

அவர்களின் நெருக்கம் சுரேந்தரை லேசாக இம்சித்தது.

” கல்பனாவைப் பார்க்க வந்தீங்களா..? ” மகேஷ் இவனைப் பார்த்து கலகலப்பாகக் கேட்டான் .

” இல்லை. உங்களையும்தான்… ”

” கலியாணம் பண்ணிட்டீங்களா..? ”

” இன்னும் இல்ல… ”

” ஏன்…? ”

” தோணல..”

” இப்படியே இருக்கப் போறீங்களா..? ” – கல்பனா.

” இருக்கலாம். ! ”

” இருக்கலாம்ன்னா..? ! ”

” காலம்தான் பதில் சொல்லணும்..”

” இன்னும் உங்க அம்மவோடதான் இருக்கீங்களா..? ” – கல்பனா.

” ஆமாம் ” சொல்லி மணியைப் பார்த்த சுரேந்தர்…

” நேரமாகிடுச்சி நா கிளம்பறேன் ” எழுந்தான்.

” இருங்க. சாப்பிட்டுட்டுப் போகலாம்..” என்றாள் கல்பனா.

” இல்ல. அம்மா எனக்காக சாப்பிடாம காத்துக்கிட்டு இருப்பாங்க..”

” சரி . அடிக்கடி வாங்க சுரேந்தர். நாம நண்பர்களா இருப்போம். ” என்றான் மகேஷ் .

‘ இது சாத்தியப்படுமா..? ஒரு நேரம் இல்லையென்றாலும் ஒரு நேரம் நெருடாதா..’ இவனுக்கு தோன்றியது.

” சாத்தியப்படும்மன்னு யோசனைப் பண்றீங்களா… ? விவாகரத்து செய்து கொண்டவர்களெல்லாம் எதிரிகள் கிடையாது சுரேந்தர். அப்படி நீங்க நினைச்சிருந்தீங்கன்னா கல்பனாவைப் பார்க்க வந்திருக்க மாட்டீங்க. கல்பனாக்குள்ளும் அப்படி ஒரு எண்ணம் தோன்றி இருந்ததுன்னா அவள் உங்களை பார்த்ததும் கதவை சாத்தி இருப்பாள். உள்ளே அழைச்சி பேசி இருக்க மாட்டாள் . நான் உங்க ரெண்டு பேரையும் சந்தேகப்பட்டிருந்தேன்னா இப்படி கலகலப்பாய் பேசமாட்டேன் . விவாகரத்து செய்தவர்களெல்லாம் சண்டை போட்டு பண்ணி இருப்பாங்க. அதே வன்மத்துல கடைசிவரை இருப்பாங்கன்னு மக்கள் மத்தியில் ஒரு எண்ணம் இருக்கு. அப்படியான எண்ணத்தை நம்ம மாதிரி படிச்சவங்க முறியடிக்கணும். நாம இப்படியே என்னைக்கும் நண்பர்களா இருப்போம் . ” என்று மகேஷ் கூற …

சுரேந்தர் தன் முன்னாள் மனைவிடமும் அவளின் இந்நாள் கணவரிடமும் விடைபெற்று வெளியே நடந்தான்.

கல்பனாவை தோழியாகவும் மகேஷை தோழனாகவு ம் நினைத்துப் பார்க்க சுரேந்தருக்கு மனம் சந்தோசமாக இருந்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
இருட்டில் ஒதுக்குப்புறமாக நின்ற லாரியில் ஓட்டுநர் சாமிக்கண்ணு வயசு 40 ஏறி கிளம்பியதும் .... அவசர அவசரமாக ஓடி வந்த உதவியாளர் மதி வயசு 25 தாவி ஏறி... '' என்னண்ணே..! வண்டியை அதுக்குள்ளே கிளப்பிட்டீங்க...? '' கேட்டுக்கொண்டே அருகில் அமர்ந்தான். '' வேலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
''லட்சுமி !'' என்ற குரல் கொடுத்துக் கொண்டே திறந்த வீட்டிற்குள் கையில் பையுடன் நுழைந்த விசாலம் கூடத்து கட்டிலில் அமர்ந்திருக்கும் பத்து வயது பெண் அருணாவைக் கண்டதும் குரலை நிறுத்தி முகம் மாறினாள். அருணாவிற்கு வந்தவள் யாரென்று புரிந்து விட்டது. ''பெரிம்மா..ஆ'' மெல்ல குரல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
1 இரவு மணி 10.00. கட்டிலில் நீண்டு மல்லாந்து படுத்திருந்த நிர்மல் வயது 45. இப்போதுதான் ஒரு தெளிவு, தீர்க்கமான முடிவிற்கு வந்து அருகில் படுத்திருந்த மனைவி நித்யாவைப் பார்த்தான். அவள் கருமமே கண்ணாய்ப் புத்தகத்தில் மூழ்கி இருந்தாள். எலுமிச்சை நிறம். அழகான வட்ட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவன் உடலில் அசைவு ஏற்பட்டு... கொஞ்சம் கண் விழித்து மறுபடியும் கண்களை மூடிக்கொள்ள... உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மருத்துவர் ராஜசேகரன்.... '' வெற்றி ! வெற்றி..! அறுவை சிகிச்சை வெற்றி. இனி விஞ்ஞானி , அறிவாளிகளுக்கு சாவே கிடையாது ! '' என்று தாங்க ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எதிர் வீட்டிற்கு வேலையாய்ச் சென்ற மனைவி திரும்பி வரும்போது சுருசுருவென்று வந்தாள். ''உங்களுக்கு நல்ல இடம் பெரிய இடம் பார்த்துப் பழகத் தெரியாது.'' முணுமுணுத்து அருகில் அமர்ந்தாள். ''என்ன ?'' துணுக்குற்றேன். ''எதிர்வீடு.....எவ்வளவு தாய் புள்ளையாய்ப் பழகுறாங்க. அவுங்க மனசு வருத்தப்படுறாப்போல நடந்துக்குறீங்களே நியாயமா ?'' ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கருணைக்காக..!
மாற்றம் மாறுதலுக்குரியது……!
அப்பாவைத் தேடி…
விஞ்ஞானி முனியன்…!
பாடம் !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)