அதிர்ச்சி வைத்தியம்

 

“உமா!…..சூடா ஒரு கப் காப்பி! ..””என்று மாமா குரல் கொடுத்தார்.

“உமா காப்பியைக் கொடுத்து விட்டு வருவதற்குள்,வசந்தியின் குரல்!

“அண்ணி!…காலேஜூக்கு நேரமாச்சு…….இன்னுமா டிபன் முடியலே?…”

“ வசந்தி!…..எனக்கும் ஆபிஸுக்கு நேரமாச்சு….காலை நேரத்திலே நீங்க யாராவது ஒருத்தர் ஒத்தாசை செய்தா சீக்கிரம் டிபன் வேலையை முடிச்சிடலாம்…”.”

அதைக் கேட்டுக் கொண்டே வந்த மாமியார் “என்னடி!.ஜாடை பேசறே?…..சமையலறைக்கு நான் வந்து உனக்கு ஒத்தாசை செய்ய வேண்டுமாக்கும்?””

“அத்தே!….காலை நேரத்திலே அவரும் நானும் ஆபிஸுக்குப் போகவேண்டும். வசந்தியும் காலேஜுக்குப் போக வேண்டும். அதற்காகத் தான் சொன்னேன்…””

“ பேச்சுக்கு ஒண்ணும் கொறைச்சல் இல்லே….ஏதோ உங்கம்மா…..நீ வீட்டு வேலையெல்லாம் நல்லா நீ செய்வேனு சொன்னா…அதை நம்பித் தான் உன்னை முரளிக்குக் கட்டி வச்சேன்!..நீ என்னடானா .ஒம்பது மணிக்கே நீட்டா டிரஸ் செய்திட்டு வெளியே கிளம்ப பாக்கிறே?..”..”

“டேய்! முரளி நீயே வந்து உன் பொண்டாட்டியை கேளு!…..”.”

அம்மா சொன்னவுடன் உடனே அந்த இடத்திற்கு முரளி வந்தான்.

“உமா!…இனிமே வீட்டிலே அம்மா என்ன சொல்லறாங்களோ அதை நீ முதலில் செய்து விட்டு அப்புறமா வேறு வேலையைப் பாரு!…..””

“சரிங்க… அம்மா வீட்டு வேலைகள் எல்லாத்திற்கும் நான் தான் பொறுப்பு என்று சொல்லறாங்க!..நாளையிலிருந்து இனிமே வீட்டிலே எல்லா வேலையும் நானே செய்திடறேன்!……””

அதன் பின் தான் மாமியார் கல்யாணி ஹாலில் தெம்பாக உட்கார்ந்து கொண்டு, அன்றைய பேப்பரை எடுத்துப் பிரித்தாள்.

மறுநாள். .கல்யாணி ரூமிற்குள் கோபமாக நுழைந்தான் முரளி.

“அம்மா!..நான் உமாவைக் கட்டிக் கொண்டதே அவ வாங்கற நாற்பதாயிர ரூபாய் சம்பளத்திற்குத் தான்!… வீட்டு வேலைக்கு நீ கொஞ்சம் ஒத்தாசை செய்தா குறைஞ்சா நீ போயிடுவே? ….இப்ப அவ என்ன செய்திட்டா தெரியுமா?…வீட்டு வேலைக்கு நேரம் பத்தாதுனு . ஆபிஸ் வேலையை ரிசைன் பண்ணிட்டா!…கொஞ்சம் வசதியா இருக்கலாமென்ற எல்லோருடையஆசையிலும் நீ இப்ப மண்ணைப் போட்டிட்டே!….”..”

- பொதிகைச் சாரல் ஜூலை 2013 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
என் நெருங்கிய நண்பன் மோகனின் மூத்த பையனுக்கு பத்து வயசு. சின்னப் பெண் சிநேகாவுக்கு எட்டு வயசுதான் இருக்கும். அவள் படு சுட்டி! விடுமுறையில் எங்கள் வீட்டிற்கு அவர்கள் சேலத்திலிருந்து வந்திருந்தார்கள். என்னுடைய குழந்தைகளுக்கும் ஏறத் தாழ அதே வயசு தான்! நாலு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மூன்று பேர் உட்காரும் அந்த பஸ் இருக்கையில் பாஸ்கரனுக்கு கிடைத்தது மூன்று இன்ச் இடம் தான்! ஏற்கனவே உட்கார்ந்த இருவரும் காலை அகட்டி ஆளுக்கொரு லேப் டாப்பை மடியில் வைத்துக் கொன்டு, ஏதா வேலை செய்து கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். இவனும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இடியோசை இன்ப சாகரன் அந்தக்கட்சியின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட முதல் நிலைப் பேச்சாளர். கிளைக் கழகச் செயலாளர்களும், கட்சி நிர்வாகிகளும் அவர் ‘டேட்ஸ்’ வாங்க படாத பாடு படுவார்கள். காரணம் பிரியாணி கொடுத்து, காசு கொடுத்து, லாரி வாடகை கொடுத்து கூட்டத்திற்கு ஆட்கள் தேட வேண்டியதில்லை. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என் தோழிக்கு மூணு வேளை சாப்பாடும், போட்டுக்கத் துணியும் கொடுத்தா வீட்டிலேயே தங்கி, கூப்பிட்ட நேரத்திற்கு ஆஜராகி இரவு பகல் எந்த நேரத்திலும் வேலை செய்ய ஒரு வேலைக்காரி தேடிக் கொண்டிருந்தாள்! இந்தக் காலத்தில் நடக்கிற காரியமா இது? எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை! ஆனால் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“என்னங்க!.......இந்த அநியாயத்தைக் கேட்டீங்களா?....எங்களோட தினசரி ‘வாக்கிங்’ வரற சுந்தரிக்கு இன்று என்ன நடந்தது தெரியுமா?” “ சொன்னாத் தானே தெரியும்?....” “ சுந்தரியின் கழுத்து செயினை இன்னைக்கு அறுத்திட்டுப் போயிட்டாங்க!.....” “இதில் என்னடி அதிசயம் இருக்கு?....நம்ம கோயமுத்தூரிலே இது தினசரி நடக்கிறது தானே?...” “ என்னங்க அநியாயமா ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலம் மாறிப் போச்சு!
பெயின்ட் டப்பா!
நெருக்கம்!
வேலைக்காரி!
முன்னேற்றம்!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)