பறிகொடுத்த பணம்

 

கோயமுத்தூர் அவினாசி சாலையில் அமைந்துள்ள அந்த தேசியமாக்கப்பட்ட வங்கியில் காலை நேர பரபரப்பு தொற்றிக்கொண்டது, வாடிக்கையாளர்கள் உள்ளே வரத்தொடங்கிவிட்டனர். பத்துமணிக்கு வங்கி சேவைகள் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.மணி 9.45, தன்னுடைய நாற்காலியில் உட்காரப்போன காசாளர் கணேசன் மனதுக்குள் “அப்பனே கணேசா” இன்னைக்காவது கணக்கு வழக்குல எந்த பிரச்னையில்லாம, கள்ள நோட்டு எதுவும் வராம என் வேலய ஐஞ்சு மணிக்குள்ள முடிச்சுக்கொடுப்பா!வேண்டிக்கொண்டு தன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தான்.அவன் அங்கிருந்தவாறே வங்கியின் வாசலை பார்க்க முடியும், அவினாசி சாலையையும் ஓரளவு பார்க்கமுடியும்.

கணேசன் வேலை முடிந்து வீட்டுக்கு செல்வதற்கு முன் கணக்கு வழக்குகள் சரி பார்த்து ஒப்படைத்த பின் தான் செல்ல வேண்டும், ஆனால் இந்த ஒரு மாதமாய் தினமும் கணக்கு வழக்குகள் சீக்கிரமாய் முடியாமல் இழுபறியாகவே உள்ளன. எப்படியும் வீடு போய் சேர இரவு ஏழு மணிக்கு மேல் ஆகிவிடுகிறது, வீட்டில் அவன் மனைவி குழந்தைகள் அவனை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கின்றன. மனைவி அருகில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியர் உத்தியோகம், அதனால் அவளால் மாலை நேரத்துக்குள் வீடு போய் சேர முடிகிறது, ஆனால் நம்முடைய வேலை அப்படிப்பட்டதல்லவே, மனதுக்குள் இன்று நேரத்துக்குள் வீடு போய் சேர வேண்டும் என்று முடிவு செய்து கொண்டான்.

அதே நேரத்தில் அவினாசியில் உள்ள ஒரு தொழிற்சாலையில் அக்கவுண்ட்ஸ் பிரிவில் அக்கவுண்ட்ஸ் மேலாளர் தன் நம்பிக்கைக்குரியவர்களான மணி, ராமன் இருவரையும் அழைத்தார்.அவர்களிடம் ரூபாய் ஐந்து லட்சத்துக்கான செக் ஒன்றை கொடுத்து கம்பெனி கார்லயே போங்க!, பன்னிரண்டு மணிக்குள்ள வந்திடுங்க, வந்த பின்னால ஸ்டாப்புங்களுக்கு சம்பளம் போட ஏற்பாடு பண்ண ஆரம்பியுங்க, நாளைக்கு வேற லீவு! சரி கிளம்புங்க, காரில் சென்று கொண்டிருக்கும்போது மணி டிரைவரிடம் அண்ணே வண்டியை எங்காவது ஒரு பேக்கரி பக்கம் நிறுத்துங்கண்ணே, ஒரு டீ போட்டுட்டு போகலாம் என்று சொன்னான். வண்டி கருமத்தம்பட்டி தாண்டி ஒரு பேக்கரி அருகில் நின்றது,வண்டியை விட்டு இறங்கியவர்கள் நீங்களும் வாங்கண்ணே, என்று டிரைவரையும் அழைத்தார்கள், முதலில் மறுத்த டிரைவர் பின் மனம் மாறி அவர்களுடன் பேக்கரிக்குள் நுழைந்தார்.

பேக்கரிக்குள் கூட்டம் இருந்த்து, அவர்கள் காலியாக இருந்த ஒரு டேபிளில் அமர்ந்தனர். என்ன வேண்டும் என்று கேட்ட சர்வரிடம் மூன்று டீ க்கு ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டு, மணி நாளைக்கு என்ன புரோகிராம் போட்டிருக்க ராமா என்று கேட்க, முதல்ல இன்னைக்கு சம்பளம் கைக்கு வரட்டும் அதுக்கு பின்னால நாளைக்கு புரோகிராம போடலாம், என்னப்பா நாம பேங்குக்கு போய்ட்டு பன்னிரண்டுக்குள்ள வந்துருவம்ல, எப்படியும் சாயங்காலத்துக்குள்ள சம்பளம் போட்டுடலாம், என்றான்.பாக்கலாம் என்று சொல்ல அதற்குள் டீ வர மூவரும் டீ குடிப்பதில் மும்முரமாகினர்.குடித்து முடித்து மணி எழுந்து டீ க்கான பணத்தை கொடுத்துவிட்டு வந்து வண்டியை கிளப்பினர்.அந்த வண்டி கிளம்பியபின் ஒரு பைக்கும் அடுத்ததாக ஒரு வேனும் அவர்களுக்கு தெரியாமலே அந்த வண்டியை தொடர ஆரம்பித்தது.

வங்கி பரபரப்பானது, கணேசன், டோக்கன் நம்பர் வரிசைப்படி, வர வர பணம் பட்டுவாடா செய்து கொண்டே இருந்தான், அவனிடம் ஒரு நல்ல பழக்கம்,எதிரில் நிற்பவரிடம் சில்லறையா வேண்டுமா? நோட்டா? என்று கேட்பான், அவர்கள் எப்படி கேட்கிறார்களோ, அப்படி கொடுப்பதால் வாடிக்கையாளர்கள் அவனிடம் நல்ல முறையில் பழகுவர். ஒவ்வொருமுறையும் வாடிக்கையாளர்களை நன்கு பார்த்தே கொடுப்பான்.மணிக்கு டோக்கன் எண் பத்து என்றிருந்தது. டோக்கன் எண் பத்து என்று அறிவித்தவுடன் மணி எழுந்து போய் கணேசன் இருந்த “கவுன்டர்” எதிரில் நின்று டோக்கனை கொடுத்தான்,’செக்” தொகையை பார்த்தவன் சார் சில்லறையா? நோட்டா? என்று கேட்க இவன் சில்லறயாகவே கொடுங்கள் என்று சொன்னான், அதைக்கேட்டுக்கொண்டிருந்த கணேசனின் கண்கள் யதேச்சையாக வெளியே பார்த்து ஐந்து நிமிடங்கள் நிலைகுத்தி நின்றது, அதன்பின் சுய நினைவு வந்தவன் போல் சில்லறையின்னா ஒரு பத்து நிமிசம் ஆகும், நீங்க மானேஜர் ரூம் பக்கத்து ரூம்ல உக்காருங்க, என்று அவர்களை உள்ளே அழைத்து உட்காரவைத்துவிட்டு அவர்களிடமிருந்து பணம் எடுத்துசெல்ல கொண்டு வந்திருந்த சூட்கேசை வாங்கிக்கொண்டு மானேஜர் அறைக்குள் நுழைந்தான்.

கணேசன் வெளியே வர பதினைந்து நிமிடங்கள் ஆனது, சூட்கேசை கொண்டு வந்து கொடுத்தவன், பத்திரம் சார், என்று கொடுத்தான். அவர்களும் அவசர அவசரமாக அதை எடுத்துக்கொண்டு வெளியேறினர்.சே! இந்த கேசியர்னால லேட்டாயிடுச்சு என்று புலம்பிக்கொண்டே அண்ணே சீக்கிரம் வண்டியை எடுங்க, என்று அவசரப்படுத்தினார்கள்.

வண்டி தெக்கலூர் தாண்டி செல்லும்போது குறுக்காக திடீரென்று ஒரு பைக் வர அதில் மோதாமல் இருக்க டிரைவர் சடன் பிரேக் அடிக்க, குறுக்கே வந்த பைக்கின் பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தவன் சடாரென் இறங்கி ஓடி வந்து டிரைவரின் தொண்டைக்கு நேரே அருவாளை வைத்தான். வண்டியை எடுத்த! அப்படியே ஒரு வெட்டு வெட்டிடுவேன் என மிரட்டினான், அதற்குள் பின்னால் வந்த கார் ஒன்று க்ரீச்சிட்டு நிற்க அதிலிருந்து இருவர் ஒடி வந்து இவர்கள் இருவரையும் வெளியே இழுத்து கையில் இருந்த சூட்கேசை பறித்தனர், கொடுக்கமறுத்த மணியை மற்றொருவன் அருவாளை சீவுவது போல அவன் அருகில் வர மணி பயந்து பின் வாங்கினான். அதற்குள் அவர்கள் சூட்கேசை பறித்துக்கொண்டு பறந்து விட்டனர்.இத்தனையும் கண்மூடி கண் திறப்பதற்குள் நடந்தது போல் தெரிந்தது.

ஐந்து லட்சம் ரூபாய், கண் முன்னால் பறி போய்விட்டது, சொன்னால் கம்பெனி நம்புமா! அழ ஆரம்பித்துவிட்டான் மணி, எப்படி! எப்படி நடந்தது, நம்பவே முடியவில்லை ராமன் செல் போனை எடுத்து அக்கவுண்டன்ஸ் மேலாளிடம் நடந்ததை சொன்னான்.

அனைத்தையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவர், முட்டாளுங்களா வந்து தொலயுங்க! என்றார்.

பணத்தை பறி கொடுத்த மூவரும் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக கம்பெனி எம்.டி முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தனர், அக்கவுண்ட்ஸ் மேலாளர்,இவர்களை போலீசில் ஒப்படைத்துவிடலாம் என்று சொல்ல கம்பெனி எம்.டி, அங்க அனுப்பிச்சுட்டா பணத்தை யாரு கொடுப்பா? என்றவர், இவனுங்க இந்த பணத்தை கட்டி முடிக்கறவரைக்கும் இங்கேயே வேலை செய்யட்டும் என கூறினார்.

அன்று மாலை வழக்கம்போல் தொழிலாளிகளுக்கு சம்பளப்பட்டுவாடா நடந்தது, ஆச்சர்யம் அதுவல்லஇவர்களுக்கும் சம்பளம் கிடைத்தது, ஆனால் ஏகப்பட்ட அர்ச்சனைகளுடனே!.

ஒரு மாதம் ஓடி விட்டது, இவர்களை கம்பெனி அதற்கு மேல் கேள்வியும் கேட்கவில்லை, போலீசுக்கும் போகவில்லை, என்ன ஆயிற்று என்று மண்டையை உடைத்துக்கொண்டனர். ஒருவாரு விசயம் அவர்களுக்கு கிடைத்தது, இவர்கள் பேக்கரியில் பேசிக்கொண்டிருந்ததை எப்படியோ கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு கூட்டம் இவர்களை தொடர நல்ல வேலையாக காசாளர் கணேசன் மணியிடம் சில்லரையா? நோட்டா? என கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது யதேச்சையாக வெளியே பார்க்க இவர்கள் பணம் பெறப்போவதை ஒருவன் வெளியில் காரில் உள்ளவனுக்கு சிக்னல் செய்வதையும், அவன் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்வதையும் பார்த்துள்ளான்,மனதில் ஒரு “பொரி” தட்ட இவர்களை மானேஜர் அறைக்கு பக்கத்து அறையில் உட்காரவைத்துவிட்டு மானேஜரிடம் விசயத்தை சொல்லி, கம்பெனிக்கு போன் செய்து சொல்ல அவர்கள் சூட்கேசில் வெறும் பேப்பரை வைத்து விடுமாறும், அவர்களிடம் எதுவும் சொல்ல வேண்டாம் எனவும், பணத்தை மேலாளரே வந்து பெற்றுக்கொள்வதாக கூறிவிட்டாதகவும் தெரிந்துகொண்டனர்.

அந்த திருடர்கள் இவர்களிடம் பறித்துச்சென்றது வெறும் பேப்பர் கட்டுக்கள்தான், அப்பாடி! நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டனர் மூவரும்.

மூவரும் திருப்பதிக்கு நன்றிக்கடன் செலுத்த சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்,இது நியாயமே இல்லை! அவர்களை காப்பாற்றியது “கணேசன்” என்ற “பிள்ளையார்தானே”. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
உனக்கென்ன ராசப்பா, போன முறை வெள்ளாமை அமோகமா இருந்திருக்கும் போல!, அக்கா கழுத்துல இரண்டு செயின் புதுசா போட்டிருந்ததா வீட்டுக்காரி சொன்னா! சொன்ன மாரியப்பனுக்கு பதிலேதும் சொல்லாமல் பெருமூச்சு விட்டான். எத்தனை போ¢டம் சொல்லி சொல்லி இவனுக்கு அலுத்துவிட்டது. இத்தனை வருடங்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இந்த உலகத்தில் யார் எப்படி பட்டவர்கள், அவர்கள் மனதில் என்ன உள்ளது என்பதை நம்மால் கண்டு பிடிக்கவே முடியாது"பாலு நண்பர்கள் குழுவிடம் வருத்தத்துடன் சொல்லிக்கொண்டிருந்தான். "ஒருத்தனை பார்த்தவுடன் அவன் எப்படிப்பட்டவன்னு சொல்லிடுவேன்" அப்படீன்னு சொல்றவங்களை என்ன சொல்லுவே? கிண்டலாய் ராஜேஸ். ஏண்டா அவனே மனசு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அடர்ந்த கானகத்தில் உள்ள ஒற்றயடி பாதையில் நடு இரவில் நிலா வெளிச்சத்தில் குதிரை ஒன்று சீரான வேகத்தில் சென்று கொண்டிருந்தது. அந்த இரவிலும், குதிரையின் மீது அமர்ந்திருந்தவன் விழிப்புடன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தவாறே, கடிவாளத்தை கையில் பிடித்த வண்ணம் குதிரையின் அசைவுகளை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என்னடா எல்லாத்தையும் வித்துட்டயா? கேள்வி இவனிடம் கேட்கப்பட்டாலும் பார்வை அவன் மனைவி பார்வதியிடம் தான் இருந்தது. உங்களை மாதிரி ஆளுங்க இருந்தா எங்களை மாதிரி ஏழைகள் பிழைக்கமுடியுமா? இதை மனதுக்குள் நினைத்தாலும், இல்லைங்க ஏட்டய்யா? இன்னும் நிறைய மீந்து கிடக்குது.,மெல்ல சொன்னான் பரமன். மணி இப்பவே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வணக்கம் சார்! குனிந்து எழுதிக்கொண்டிருநதவன் நிமிர்ந்து பார்தேன்.இளைஞன் ஒருவன் பயபக்தியுடன் நின்று கொண்டிருந்தான். நல்ல களையான முகம் என்ன வேணும்? புருவத்தை உயர்த்தி வினா தொடுத்தேன். உங்க படத்துல நல்ல கதை கதைவசனகர்த்தா தேடிக்கிட்டு இருக்கறதா கேள்விப்பட்டேன், உங்க நண்பர் பாரிதான் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஏண்டா “வருடகடைசி” கணக்கு வழக்கை முடிச்சே ஆகணும்னு நம்ம கம்பெனியில சொல்லியிருக்காங்க, இப்ப போய் கோயமுத்தூர் போயே ஆகணும்னு ஒத்தைக்காலில நிக்கறே? கேள்வி கேட்ட நண்பனை புன்னகையுடன் பார்த்த ஷ்யாம் “நோ” அதை சொல்ல முடியாது, இன்னைக்கு கம்பெனி வேலையை முடிச்சுட்டு நைட்டு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அப்பாவை போலத்தான் நானும் இருக்கிறேனோ? என் மனதுக்குள் இந்த கேள்வி இடை விடாமல் வந்து கொண்டே இருக்கிறது. உருவத்தில் ஒற்றுமை என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த விசயம், ஆனால் நான் அவரை சில காரியங்களுக்கு சண்டையிட்டிருக்கிறேன்,கேலி செய்திருக்கிறேன்,அன்று நான் கேலி செய்தவைகளை இப்பொழுது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இந்த லோகத்திலே இறைவன் சந்தோசத்தையும் கொடுப்பான், அதன் பின்னால் துக்கத்தையும் கொடுப்பான்." அதுபோலவே இன்றைக்கு சங்கரின் நிலைமையும் காணப்பட்டது, அவனுக்கு அழகான பெண் குழந்தை பிறந்துள்ளது என்று நர்ஸ் சொன்னவுடன் அவன் மனது எல்லையில்லா சந்தோசத்துடன் தன் மனைவியை பார்க்கச்சென்றான், அங்கே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நள்ளிரவு தாண்டியிருக்கும், இரயில் வரும் பாதையில் ஒரு உருவம் கையில் பையுடன் சத்தமில்லாமல் குனிந்து தண்டவாளத்தை கூர்ந்து கவனித்து நடந்து கொண்டிருந்த்து. குறிப்பிட்ட இடத்தை பார்த்தவுடன் அந்த உருவம் நின்று சுற்று முற்றும் பார்த்துவிட்டு அந்த இடத்தில் குத்து காலிட்டு உட்கார்ந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மரகதபுரி மன்னர் நோய்வாய்ப்பட்டு படுத்து கிடந்தார். அவருக்கு பின் பட்டத்துக்கு வரவேண்டிய இளவரசர் மகேந்திரன் தனக்கு இராஜ்ய பரிபாலனை வேண்டாம் என்றும் தான் ஒரு வைத்தியராக இருக்கவே விருப்பம் தெரிவித்தார். இதனால் மரகதபுரிக்கு அடுத்து யாரை மன்னனாக்க போகிறார்கள் என்று மக்கள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சின்ன மிரட்டல்
நண்பர்களில் ஒரு சிலர் இப்படி
முடி துறந்தவன்
அடிமுதல்
கதைவேண்டும்
அவசரமாய்
அப்பாவை போல நானும்
இறைவனின் முடிச்சு
அனுபவத்தின் பயன்
மன்னர் தேவை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)