வலி

 

பாலா தான் முதலில் அவளை நேசித்தான். அவளின் சம்மதம் அறிய ஆவலாய் இருந்தான். அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திறங்கிய முரளிக்கு அவளைப் பிடித்துப் போய்விட்டது. தனது கறுப்பு நிறத்தை எண்ணி கழிவிரக்கம் கொண்டான் பாலா. தோற்றமே பெண்களை முதலில் கவர்ந்திழுக்க உதவுகிறது என பத்திரிகைகளில் படித்துள்ளான். தன் உயரத்தை தானே அறியாதது எண்ணி கவலை அடைந்தான்.

‘ஒன்றைப் பெற ஏதாவதொன்றை இழந்து தான் ஆகவேண்டும்’ என்று அப்பா அடிக்கடி சொல்வார். எதிர் வீட்டுத் தாத்தா ‘வளர்க்க நினைக்கிறவன் கையில புறா சி்க்காதுடா’ என்பார்.

அந்தி வேளை.சாலையின் இருபுறங்களிலும் இன்னும் சற்று நேரத்தில் வாடிவிடும் பூக்கள் என்ன பரவசமாய் இருக்கின்றன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிச்சத்தை சம்ஹாரம் செய்யப் போகின்றது இருட்டு. சிலுசிலுவென்று காற்று மேனியைத் தொட்டுச் செல்கிறது. விவரம் அறியாத பச்சிளம் குழந்தைகள் என்ன குதூகலத்துடன் விளையாடிக் கொண்டிருக்கின்றன. திடீரென்று ஒரு துளி நீர் பாலாவின் உதடுகளில் விழுகிறது. தெரு முனையில் கேட்ட ஒப்பாரி சத்தம் பாலாவை திசை திருப்பியது.

‘காதல் ஜோடிகள் இருவருமே தற்கொலை செய்து கொண்டார்களாம். என்ன காதலோ, என்ன எழவோ சின்னஞ் சிறுசுக பெத்தவங்களை நெனச்சி பார்ப்பதே இல்லை. இருபது வருசமா வளர்த்தவங்களை விட நேற்று வந்தவன் பெருசா போயிட்டான். துணிச்சல் உள்ளவன்னா வாழ்ந்து காட்டணும்ல. அதை விட்டுட்டு இரண்டு குடும்பத்தையும் சந்தி சிரிக்க வைச்சிட்டுல போயிட்டாங்க. நமக்கே நெஞ்சை அடைக்குதே, பரிகொடுத்தவங்களுக்கு எப்படி இருக்கும். எல்லாம் அந்த ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம்’ எனப் புலம்பிக் கொண்டு போனார் ஒரு பெரியவர்.

எதனால் பவித்ராவைப் பிடித்திருக்கிறது என தன்னைத் தானே கேட்டுக் கொண்டான் பாலா. தன்னை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்காதவளிடம் பின்னாலே ஏன் மனது அலைகிறது. அழகு ஒருவனை பைத்தியமாக்கும் அல்லது சிகரத்தை அடைவதற்கு உந்துதல் அளிக்கும். அவளுக்கு முள் குத்தினால் அவளை விடவும் ஏன் என் மனது பரிதவிக்கிறது என தன்னைத் தானே கேட்டுக் கொண்டான்.

திருப்பதியில் வரிசையில் நின்று தரிசனம் செய்தால் உண்டாகாத பரவசம், அவளைப் பார்ப்பதால் உண்டாகிறது. அவளின் இருப்பு தான் என்னை இயங்க வைக்கிறது. அவளில்லாத வாழ்வை நினைத்துக் கூட பார்க்க இயலவில்லை பாலாவுக்கு.

அப்போது எதிரில் ஒரு குடுகுடுப்பைக்காரன் வந்து கொண்டிருந்தான். பாலாவைப் பார்த்ததும் ‘தம்பி கால வெள்ளத்துல சிக்கிக்கிட்டாரு,பாதி வரைக்கும் வந்துட்டா பின்னால போக முடியாது. மீதியைக் கடக்க எந்தக் கொம்பனாலும் முடியாது. பத்திரம் தம்பி வாழ்க்கைப் புதிரை புரிஞ்சிக்கப் பாரு தம்பி’ என்று கத்திவிட்டு நகர்ந்தான்.

விளக்கை அணைத்துவிட்டு படுக்கையில் விழுந்தான் பாலா. என்னென்ன ஞாபகங்களோ வெண் மேகம் போல் வந்து போயின.

பொழுது விடிந்தது. அன்று பவித்ரா வேலை செய்யும் கம்பெனியிலிருந்து இண்டர்வியூக்கு வரச் சொல்லி கடிதம் வந்திருந்தது. இதை முரளியிடம் சொன்ன போது தனக்கும் கடிதம் வந்திருப்பதாகவும், இந்த இண்டர்வியூக்காகத் தான் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருப்பதாகவும். அந்த வேலைக்கு விண்ணப்பிக்கச் சொன்னவளே பவித்ராதான் என்றும் முரளி பாலாவிடம் விலாவாரியாகச் சொன்னான்.

அந்த நிறுவனம் நடத்தும் இண்டர்வியூக்கு போக வேண்டாம் என்று தான் பாலா முடிவு செய்தான். வீட்டு சூழ்நிலை அவனைக் கலந்து கொள்ள வைத்தது.

அந்த வேலை பாலாவுக்கு கிடைத்ததை ஜீரணிக்க முடியவில்லை பவித்ராவுக்கு. முரளிக்காக எவ்வளவோ சிபாரிசுகளையும், பரிந்துரைகளையும் அவள் வேலை பார்க்கும் நிறுவனத்தின் முதலாளியிடம் கொடுத்திருந்தாள். இருந்தாலும் அந்த வேலை பாலாவுக்கு போய்விட்டது. பாலா மீது கோபம் கொண்டாள் பவித்ரா.

நிறுவத்தில் வேலைக்குச் சேர்ந்தான் பாலா. அவனுடைய டீம் லீடராக பவித்ரா நியமிக்கப்பட்டிருந்தாள். அவன் முகம் கொடுத்துக் கூட பேசவில்லை பவித்ரா.

பவித்ரா கடினமான புராஜெக்ட்டை தந்து இன்ன தேதியன்று முடிக்க வேண்டும் எனவும், தன்னால் இரண்டு நாள் வேலைக்கு வர இயலாது எனவும், அதுவரை பாலா பொறுப்பெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என கூறிச் சென்றாள்.

அடுத்த நாள் கணிணியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது நெஞ்சடைப்பு ஏற்பட்டு மயக்கமடைந்தான் பாலா. அவனை மருத்துவமனையில் சேர்த்திருந்தார்கள். ஆனால் பவித்ராவோ தன்னை விரும்ப வைக்கவே அவன் அப்படிச் செய்வதாக நினைத்துக் கொண்டாள்.

அடுத்த நாள் பணிக்கு வந்த பவித்ரா பாலாவிடம் ‘கஷ்டப்பட்டு வொர்க் பண்றீங்களா, கஷ்டப்பட்டு வொர்க் பண்ற மாறி நடிக்கிறீங்களா?’ எனக் கேட்டாள்.

பாலாவால் பதில் சொல்ல இயலவில்லை. அவள் கோபத்துடன் தன் அலுவலக அறைக்குச் சென்றுவிட்டாள். அப்போது அங்கு வந்த பாலாவின் நண்பன், ஏன் முகம் வாடியுள்ளது எனக் கேட்டான். அதற்கு பாலா பவித்ரா தன்னிடம் கேட்டதையும் தன் சுவாபமே அப்படித் தானே ஏன் என்னை நடிக்கிறீங்களா எனக் கேட்க வேண்டும், என் மனசை கொஞ்ச நேரத்துல உடைச்சி எறிஞ்சிட்டாங்க என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது பாலா கண்ணீர் மல்க நிமிர்ந்து பார்த்த போது, பவித்ரா அவனையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அவளுடைய கனனங்களிலிருந்து கண்ணீர் வடிந்து கொண்டிருந்தது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ஆசை, வெறி இரண்டிற்கும் வேறுபாடு இருக்கிறதா என்ன. மனதை அடக்கத் தெரிந்திருந்தால் மனிதன் அத்துமீறி குற்றம் இழைப்பானா? ஆதாம் அறிவுக் கனியை உண்ட போது உணர்ச்சி வெள்ளம் கரையை உடைத்து பாய்ந்தது. எண்ண அலைகள் மனதில் எழுவதும் அடங்குவதுமாகத் தான் இருக்கும். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மனித வாழ்க்கை இன்பத்தின் தேடலாகவே உள்ளது. அவன் துக்கத்தைத் தாங்கிக் கொள்வதெல்லாம் இன்பம் அடுத்து வரும் என்ற நம்பிக்கையில் தான். வாழ்க்கைக் கடலில் ராட்சச அலைகளுக்கெதிராய் மனிதன் நீந்த வேண்டியுள்ளது. மனிதன் தன்பிறப்பை ஒரு விபத்து என்று தான் கருதுகிறான். மனிதனின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது ஒரு தொடக்கப்பள்ளி.வாரத்தில் மூன்று நாள் கம்ப்யூட்டர் க்ளாஸ் நடக்கும்.மற்ற பாடங்களைவிட கம்ப்யூட்டர் க்ளாஸுக்கு ஆர்வத்துடன் மாணவர்கள் வருவதற்கு ஆசிரியர் இளங்கோவன் தான் காரணம். பிரேயர் முடிந்தவுடன் கனஜோராக குதூகலத்துடன் கம்ப்யூட்டர் க்ளாஸுக்கு ஓடும் குழந்தைகளளை தலைமை ஆசிரியை கண்டித்தும் கேட்பதில்லை.குட் மார்னிங் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பொழுது நன்றாக விடிந்து விட்டிருந்தது.பால்காரனின் மணிச்சத்தம் அருகாமையில் கேட்டது.நாளிதழ் போடும் பேப்பர் பையன் வீசிய தினசரி கதவில் மோதி கீழே விழுந்து டொப் என்ற சத்தத்தை எழுப்பியது;எழுந்து போய் எடுத்து படிக்க ஆரம்பித்துவிட வேண்டுமென்ற உணர்வு ஏற்பட்டது சங்கரனுக்கு.எழுந்து தினசரிக்குள் மூளையை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வர்ஷினி என்ற இந்தப் பெண்ணை மையமாக வைத்து தான் சுந்தரின் மனப்பிரபஞ்சமே சுற்றிக் கொண்டிருந்தது.அழகு,கடவுள் அவளுக்கு அளித்த வரமென்றால், அவர்கள் குடும்பப் பின்னணி அவளுக்கு கம்பீரத்தைக் கொடுத்தது;அவளது நிமிர்ந்த நன்னடையில் தன்னம்பிக்கை தெரிந்தது.கல்லூரி வாழ்க்கையில் படிப்புச் சம்மந்தமான அன்றாடக் கடமைகளை சுந்தர் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அளவில் சிறிய கோவில் தான் சிலசமயம் அர்ச்சகரையும், கைலாசநாதரையும் தவிர வேறு யாரும் இருக்கமாட்டார்கள். சிறிய பிரகாரம், நவகிரக சந்நதி, பைரவர் எல்லாம் உண்டு. அம்மன் பெரியநாயகி, லோகத்துக்கும் அவள் தான் பெரியநாயகி. நாயகன் யாரென்று என் வாயால் சொல்ல வேண்டுமா? ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பிணத்தின் மீது காசை விட்டெறிந்து போவதைப் போலத்தான் எங்களுக்கு பிச்சையிடுகிறார்கள். வானக் கூரையின் கீழே தான் ஒவ்வொரு நாளையும் கழிக்கிறோம். விசேஷ நாட்களில் கோயில் வாசலே எங்களுக்கு கதி. கையேந்துபவன் மரக்கட்டைதான். சுயக்கொலை செய்து கொள்ளாமல் யாராலேயும் கையேந்த முடியாது. என்னோட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மவளே,மவளே என்று அந்த வார்டிலிருந்து முனகிக் கொண்டிருந்தார் பஞ்சு. உண்மையில் பஞ்சு பிரம்மச்சாரி.வயது அறுபதுக்கும் மேல்.அப்புறம் எப்படி மவளே என்று பாதி பிரக்கனையில் அழைக்கிறார் என்று கேட்கிறீர்களா. அவர் கணவன் ஆகின்ற யோக்கிதை இல்லை என்று மறுத்த சமூகம் தான் அவர் தனிமரமாய் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எப்படியாவது தன் மகன் இஞ்சினியரிங் பட்டம் வாங்க வேண்டுமென்பதில் பிடிவாதமாக இருந்தார் சுப்பையன்.ஆனால் அவரது மகன் சுந்தரோ வேறு மார்க்கத்தை பின்பற்றப்போவதை மனதில் வைத்துக் கொண்டு படிப்பை தொடர மாட்டேன் என பிடிவாதமாக இருந்தான்.+2 முடித்துவிட்டு பையனை வீட்டில் வைச்சிருந்தா ஏன், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“உங்களுக்கு ஆயுசு நூறு சார்” என்றான் மெக்கானிக். நூறு கொஞ்சம் அதிகம் தான் என்றாலும் இவர் பேருக்கு தலையாட்டிக் கொண்டு சிரித்து வைத்தார். வாங்குற சம்பளத்துல பாதி வண்டிக்கே போய்விடுதே என எண்ணிக் கொண்டே சட்டைப் பையிலிருந்து பணத்தை எடுத்துக் கொடுத்தார். வரும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
போதி
அகம் பிரம்மாஸ்மி
வெளி
வெண்மேகம்
கடிதம்
நந்தி
தெய்வம் தந்த வீடு
பலிபீடம்
வாசல்
சிருஷ்டி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)