நிலைமை

 

(சங்க இலக்கிய பாடலில் சிறுகதை)

கொராணா வைரஸ் சமீக காலத்தில் அதிகம் பரவி வருகிறது. அதனால் அதிக மக்கள் உயிரிழந்தனர். ஆகையால் அரசு உள்ளிருப்பு சட்டம் கொண்டு வந்தது. இதனால் மக்கள் அனைவரும் வெளியே வராமல் வீட்டிற்குள் அடைந்து கிடந்தனர்.

கல்லூரி விடுமுறை ஏப்ரல் 15 வரை உள்ளது. விடுதி மாணவர்கள் அனைவரும் அவர்களின் சொந்த ஊருக்கு சென்று விட்டனர்.

அபிஷேக்யும் தன் சொந்த ஊரான மதுரைக்கு சென்று விட்டான்.

அவன் ஊரிலும் அனைவரும் வீட்டிற்குள் இருந்தனர்.

என்ன தான் போன், டிவி, என அனைத்தும் இருந்தாலும், ஆண்களால் வீட்டிற்குள் அடைந்து இருக்க முடியாது. ஏதாவது ஒரு இடத்தில் யாது நண்பர்கள் கூட்டம், போலிஸ்க்கு தெரியாமல் மறைவாக தான் மீட்டிங்க் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது.

பைக்கில் வெளியே சென்று, ஆள் இல்லா ரோட்டில் செல்ஃபி எடுத்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்.

குருப்பில் ஹாய்ன்னு மெஜேஜ் போட்டால்,

“அடேய் நீ இன்னும் உயிரோடவ இருக்கன்னு” கேட்டு கலாயிப்பதும், மீம்ஸ் போடுவதும், அப்ப அப்ப தவறான செய்திகளால் வதந்தியை கலப்பதும், இது ஒரு புறம் சந்தோஷமாக இருக்க,

லீவு விட்டால், ஜாலின்னு ஸ்டேட்டஸ் வச்சது போய், இப்போ ஆள் ஆளுக்கு மிஸ் யூ, லவ் யூ ன்னு நண்பர்கள், காதலர்கள் பார்க்க முடியாத வருத்தம் ஒரு புறமாக இருக்கிறது.

இப்படியே நாள்கள் சென்று கொண்டு இருக்கிறது.

அபிஷேக் தன் நண்பன், விஷ்ணுவைப் பார்க்க சென்றான்.

அபிஷேக் “ஹாய் டா மச்சா! என்று கை கொடுக்க செல்கிறான்.

“அய்யோ கொராணா டா பரவிரும், வேண்டா டா மச்சி” என்று சிரித்துக் கொண்டே விஷ்ணு கிண்டல் அடிக்கிறான்.

“டேய் ஏண்டா முடியல டா” என்று சிரிக்கமால் வருத்ததுடன் கூறிகிறான்.

விஷ்ணு, “டேய் ஏண்டா என்ன ஆச்சு உன் ஆளு உன் கூட பேசலையா? முஞ்சிய தொங்க போட்டு வச்சு இருக்க? என்று கேட்கிறான்.

அபிஷேக், “ஏன்டா நீ வேற. அவங்க வீட்டுல சும்மாவே அத்த, மாமா, சித்தி ன்னு நெரையா பேரு இருப்பாங்க, இப்போ இந்த கொராணா நால எல்லாரும் வீட்டுக்குள்ளே இருக்காங்க இதுல எங்க பேசறது, மெஜேஜ் பண்ணாலும் அவங்க வீட்டு சுட்டிப் புள்ளைங்க கேம் விளையாட எடுத்துட்டு ஓடிராங்க, நைட்டல அப்பா கூடவே இருக்காரு, இதுல எங்க பேச, போட ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு டா” என்று புலம்புகிறான்.

விஷ்ணு, “ஹா ஹா, இதுக்கு தா என்ன மாறி மொரட்டு சிங்கிளா இருக்கன்னும், இப்ப புலம்புற பாரு” என்று சொல்லிச் சிரிக்கிறான்.

அபிஷேக்கு கோவம் வருகிறது. உங்கிட்ட சொல்ல வந்த பாரு,

விஷ்ணு, “சரி டா, விடு, நா சும்மா தாமாஸ் பன்ன” என்று சமாதானப் படுத்துகிறான்.

அபிஷேக், அவளுக்கு பர்த் டே வருது டா, நா அவள பாக்க முடியாதுன்னு செம கடுப்புல இருக்க, அவ ஊரு கோயம்புத்தூர், நா இங்க மதுரையில இருக்க, பஸ்யும் ஓடாது, வண்டியும் போகது, எப்படி அவள பாக்கறதுன்னு ஒரே டென்சன்ல இருக்க, என்று கவலையாக சொல்கிறான்.

விஷ்ணு, “நீ அங்க போன மட்டும், ரேமோ படம் சிவகார்த்தி மாறியா, பன்ன போற, பணசெலவு மிச்சம் ன்னு நென டா”

அபிஷேக், நா பணசெலவுக்காக பாக்கல, அவ மொகத்த நேருல பாக்கணும் டா, அவ கூட ரெண்டு வார்த்த பேசணும் டா, உனக்கு என் நெலம்ம புரியாது விடு” என்று வருத்ததுடன் கூறிகிறான்.

(இங்கு தலைவனின் காதல் நோயை தன் நண்பன் கிண்டலாகப் பேசுகிறான். “சூரியன் வெயிலினால், பாறையில் உருகிக் கொண்டு இருக்கும் வெண்ணையைப் கையில்லாத ஊமை ஒருவன் தன் கண்ணினால் பாதுகாப்பது போல, இந்த காதல் நோய் அவனுக்கு ஏதும் செய்ய முடியாமல், உருகி கொண்டு இருக்கிறது.

இது அவன் நண்பன் விஷ்ணுக்கு புரியவில்லை.)

விஷ்ணு,” நா சும்மா சென்ன டா, சாரி டா என்று மன்னிப்பு கேட்டுக் கொண்டான்.

அபிஷேக், “சரி நா வீட்டுக்கு போறே, அப்போறப் பாக்கலாம்” என்று சொல்லிக் கொண்டு வண்டி எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிகிறான்.

குறுந்தொகை 58, வெள்ளிவீதியார்,

இடிக்கும் கேளிர்! நுங்குறை ஆக

நிறுக்கல் ஆற்றினோ நன்று, மற்றில்

ஞாயிறு காயும் வெல்வறை

மருங்கில்,

கை இல் ஊமன் கண்ணின் காக்கும்

வெண்ணெய் உணங்கள் போலப்

பரந்தன்று இந்நோய், நோன்று

கொளற்கு அரிதே.

கரு: எண்ண தான் கொராணா நோயினால், மக்கள் பாதிக்கப்பட்டாலும், நமக்கு வேண்டியவர்களை நேருக்கு நேர் பார்க்க முடியாத தவிப்பு மிக கொடுமையானது. 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
மூன்று வருடங்களாக அதுல்யாவும், ஹரிஸ்யும் சிறந்த காதலர்கள். வீட்டிற்க்கு தெரியாமல் தான் காதலிக்கிறார்கள். இருப்பினும் இரு குடும்பமும் நன்கு தெரிந்தவர்கள், நண்பர்கள் போல் பழகுபவர்கள். இதனால் வீட்டில் இவர்களின் காதல் தெரிந்தாலும் கல்யாணத்திற்கு அவ்வளவுவாக பிரச்சனைகள் ஏதும் வராது. அதனால் பயமில்லை. ஒருநாள் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஜூன் 6 தேதியைக் கிழிக்கிறான் வளவன். அழகான பெயர் ,பெயர்க்கு ஏற்றவாறே அழகும், அறிவும் கொண்டவன். அவனுக்கு இன்று முதல் நாள் கல்லூரி. ‘’அம்மா போய்ட்டு வரேன்’’ ,என்று சொல்லி எழுதாத புதுநோட் மட்டும் எடுத்துச் சென்றான்.. “டேய் நில்லுடா”……………. அம்மா வாசலில் வந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“மை டியர் மச்சா, நீ மனசு வைச்சா”..... என்று பாடல் வீட்டு டிவியில் ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. அதை ரசித்தப்படியே கண்ணாடியில் தலைசீவிக் கொண்டிருந்தான் அசோக். டிபன்பாக்ஸில் தக்காளிசாதம் போட்டு மூடிக் கொடுத்தாள் அவன் அம்மா பார்வதி. அவன் பேக்யை மாட்டிக்கொண்டு சீப்பு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“அண்ணா, அண்ணா” ஸ்கூலுக்கு டைம் ஆச்சு போலய்யா? என்று கனிமொழி அண்ணாவை எழுப்பினாள். அன்பான தங்கை நன்றாகப் படிப்பவள், பத்தாவது படிக்கிறாள். அமைதியான பெண். அண்ணன் மீது பயமும் அன்பும் வைத்திருப்பாள். ஒழுக்கமான பெண். ஆனால், அண்ணன் கதிர் அப்படி இல்லை, அவளுக்கு நேர்மாறாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஒரு நகரத்தில் ”மிஸ்டர் விக்னேஷ்” என்ற ஒருவர் இருந்தார். அவர் மின்சாரத் துறையில் அலுவலராக பணிபுரிகிறார். குடும்பத்தலைவர். இரு பெண் பிள்ளைகளைப் பெற்றவர். வயது 45 ஆக இருக்கும். இவரை அவர் தெருக்கார்கள் எல்லாம், மிஸ்டர், சார், என்றே அழைப்பார். அவர் பார்ப்பதற்க்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த இரவு
முதல் நாள்
மூன்று மாசம்
கண்ணோட்டம்
வேலியே பயிரை மேய்ந்தாற் போல – ஒரு பக்க கதை

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)