Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/content/42/10186442/html/index.php:2) in /home/content/42/10186442/html/wp-content/themes/Clipso/functions.php on line 189
Sirukathaigal - Sirukathai - Short Stories in Tamil

ஜொள்ளு

 

சாம்பசிவத்திற்கு வயது ஐம்பது.

மத்திய அரசின் அலுவலகம் ஒன்றில் நல்ல வேலையில் இருக்கும் அவருக்கு திருமண வயதில் சொக்க வைக்கும் அழகில் இரண்டு பெண்கள். இரட்டையர்கள் என்பதால் இருவரும் பார்ப்பதற்கு ஒரே மாதிரியாக இருப்பார்கள்.

மயிலாப்பூரில் மனைவி, மகள்களுடன் அமைதியாக நேர்கோட்டில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர். எல்லாம் நன்றாகப் போய்க் கொண்டிருந்தாலும், கல்லூரியில் படிக்கும் அவரது அழகிய மகள்களை இளைஞர்கள் பலர் சுற்றி சுற்றி வரத் தொடங்கினார்கள். வயசு!

பெண்களைக் காபந்து பண்ணி ஒரு நல்ல இடத்தில் அவர்களைத் திருமணம் செய்து கொடுக்கும்வரை அவருக்கு மிகப்பெரிய சவால்தான். அதனால் சாம்பசிவம் தன் பெண்களை மிகவும் பொறுப்புடன் கவனித்துக் கொண்டார். பெரும்பாலான வாலிபர்களின் மோட்டார் பைக்குகளும்; ஸ்கூட்டர்களும் அவர் வீட்டின் முன்புதான் ரிப்பேராகும் அல்லது டயர் பங்ஞ்சராகும். அப்பாவியாக அவ்விதம் ‘பாவ்லா’ காட்டுவார்கள். அதை ஒரு சாக்காக வைத்துக்கொண்டு வாலிபர்கள் அவர் வீட்டையே ஏக்கத்துடன் பார்த்தபடி கண் விடுவார்கள். இரட்டையர்களில் ஒருத்தி கிடைத்தாலும் சந்தோஷம்தான் என்று எண்ணினார்கள்.

சாம்பசிவத்திற்கு இது புரியாதா என்ன?

அதனால் செலவைப் பற்றிக் கவலைப் படாமல் தன் வீட்டுச் சுவர்களையும், மெயின் கேட்டையும் எட்டு அடி உயரத்திற்கு நன்றாக எழுப்பிவிட்டார். அதன் பிறகுதான் கொஞ்சம் நிம்மதியடைந்தார். அப்படி இருப்பினும் அவர் வீட்டுக்கு வெளியே வாலிபர்கள் தவம் கிடந்தார்கள்.

அன்று ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை…

காலை பத்துமணி வாக்கில் சாம்பசிவம் ஒரு கூடையை எடுத்துக்கொண்டு மயிலாப்பூர் வெஜிடபிள் மார்க்கெட்டுக்கு சென்றார்.

ஒரு இளம் வாலிபன் அவரைப் பின் தொடர்ந்து வந்து ஒட்டியபடி நின்றான். சாம்பசிவத்திற்கு அவனைப் பார்த்தவுடனே புரிந்துவிட்டது. பலமுறை அவன் தன் மோட்டார் பைக்கை அவர் வீட்டின்முன் நிறுத்தி அவரின் பெண்களுக்காக வீட்டின் உள்ளே திருட்டுத்தனமாக நோட்டம் விட்டவன்தான்.

அவன் சாம்பசிவத்தைப் பார்த்து புன்னகைத்தான். ஆனால் அவர் தன் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார்.

எனினும் அவன் மனம் தளராமல் அவரை நெருங்கி நின்றுகொண்டு,

“குட் மார்னிங் அங்கிள்… “ என்றான்.

சாம்பசிவம் கடுப்புடன், “ஐம் நாட் யுவர் அங்கிள்” என்றார்.

“ஓ அப்படியா சரி. சார் டைம் என்னாச்சு?”

“உனக்கு நான் சொல்ல முடியாது.”

“ஏன் சார், டைம் சொல்றதுனால உங்களுக்கு என்ன நஷ்டமாகப் போகுது?”

“ஆமா உனக்கு டைம் சொன்னா எனக்கு நஷ்டம்தான் ஆகும்”

“புரியல… அது எப்படி நஷ்டம் ஆகும், சொல்லுங்க..”

“இதப்பாரு நான் உனக்கு டைம் சொன்னா, நீ எனக்கு நன்றி சொல்லுவ… ஒருவேளை நாளைக்கும் நீ என்னிடம் டைம் கேட்கலாம்.”

“ஆமா அதுக்கு வாய்ப்பிருக்கு.”

“இரண்டு மூணு தடவையோ அல்லது அதற்கு மேலேயோ நாம் சந்திக்கலாம்… அப்புறம் நீ என்னோட ஊரு, பேரு அட்ரஸ் எல்லாம் கேட்கலாம்.”

“ஆமா அதுக்கும் வாய்ப்பிருக்கு சார்.”

“ஒருநாள் திடீர்ன்னு நீ என் வீட்டுக்கு வரலாம்… சும்மா இந்தப் பக்கம் வந்தேன், அப்படியே உங்களைப் பார்த்துட்டு போகலாம்னு நினைச்சேன்னு சொல்லலாம்…”

“…………………”

“நான் உன்னை உபசரிக்க காபியோ, டீயோ தரலாம். என்னோட உபசரிப்பைப் பாத்துட்டு நீ மறுபடியும் என் வீட்டுக்கு வர முயற்சி பண்ணலாம். இந்தமுறை காபியை பாராட்டி யார் இதைப் போட்டதுன்னு நீ கேட்பே!”

“ஆமா சார்… நான் கேட்கலாம்.”

“அப்புறம் நான் அது என் பொண்ணு போட்ட காபின்னு சொல்வேன். தொடர்ந்து நான் என் அழகான பெண்ணை உனக்கு அறிமுகப் படுத்துவேன். நீ அவளைப் பார்த்து உடனே ஜொள்ளு விடுவே…”

இளைஞன் அகலமாகப் புன்னகைத்தான்.

“அப்ப இருந்து நீ என் பெண்ணை அடிக்கடி பார்க்க முயற்சிப்ப. அவ மொபைல் நம்பரை கேட்டு வாங்கிப்ப. அப்புறம் ஒருநாள் எங்க எல்லாரையும் ஒரு நல்ல தமிழ் படத்துக்கு கூட்டிட்டுப் போவ. இன்டர்வெல்ல பாப்கார்ன் வாங்கிக் கொடுப்ப, கூல் ட்ரிங்க்ஸ் குடிக்கச் சொல்லுவ. ரொம்ப நல்ல பையன்னு என் பொண்டாட்டி உனக்கு அப்பாவியா சர்டிபிகேட் கொடுப்பா…”

இளைஞன் நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரித்தான்.

“அம்மாவே சர்டிபிகேட் கொடுத்துட்டாளேன்னு என் பொண்ணு உன்னை விரும்ப ஆரம்பிக்கலாம். நீ அடிக்கடி வீட்டுக்கு வருவே. அவள் உனக்காகக் காத்திருக்கத் தொடங்கலாம். தொடர்ந்து அவளைச் சந்தித்த பிறகு நீ அவளை லவ் பண்ணி உன் காதலை அவகிட்ட சொல்லுவ. அப்புறம் ரெண்டு பேரும் டீப்பா லவ் பண்ணுவீங்க. ரெண்டு பேரும் அடிக்கடி வாட்ஸ் ஆப்ல கொஞ்சுவீங்க. அதைத் தொடர்ந்து என் வயத்ல புளியைக் கரைப்பீங்க…”

இளைஞன் மீண்டும் புன்னகைத்தான்.

“ஒருநாள் நீயும் அவளும் என்கிட்ட வந்து உங்க காதலைப் பத்தி சொல்லி கல்யாணம் பண்ணிக்கொள்ள சம்மதம் கேப்பீங்க…”

“ஆமா சார், அது நேர்மையான அப்ரோச்தானே? ஆனா இதுக்கும் நான் டைம் கேட்டதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?”

சாம்பசிவம் கோபமடைந்தார்.

“ங்கொய்யால ஒரு வாட்ச் கூட சொந்தமா இல்லாதவனுக்கு எல்லாம் என் பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுக்க முடியாதுடா…” 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
(இதற்கு முந்தைய ‘சபரிநாதனின் கொக்கரிப்பு’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) இரண்டொரு கணங்கள் பூட்டிய கதவின்மேல் சாய்ந்தபடியே நின்றார். மலங்க மலங்க விழித்தார். பின்பு வேகமாகச்சென்று கொல்லைப்புற கதவைத்திறந்து பின்புறமாக ஓடலானார். பின்னால் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே ஓடினார். மனித நடமாட்டமில்லாத கற்களும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
“டாக்டர், நான் ‘சையின்ஸ் டுடே’ எடிட்டர் தியாகு பேசறேன்... நாங்க கொரானா பத்தி விஞ்ஞான பூர்வமாக ஒரு கட்டுரை உங்களிடம் கேட்டிருந்தோம். ஆனால் நீங்கள் தத்துவார்த்தமாக ஒரு கட்டுரை எழுதி அனுப்பி விட்டீர்கள்... ஏன் டாக்டர்?” “இதுதான் இப்போதைய உண்மை தியாகு. உலகமே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எனக்கு வயது இருபத்தி எட்டு. குடும்ப ஏழ்மை நிலையால், கல்லூரியில் சேர்ந்து படிக்க வசதியின்றி, தபால் மூலம் மதுரை யுனிவர்சிட்டியில் எம்.ஏ படித்தேன். தற்போது சென்னையில் ஒரு பெரிய கொரியர் கம்பெனியில் வேலை செய்துகொண்டு, வாயைக் கட்டி, வயித்தைக்கட்டி மாதம் இரண்டாயிரம் ரூபாய் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நான் கடந்த முப்பது வருடங்களாக பெங்களூரில் ஒரு மல்டி நேஷனல் ஐடி கம்பெனியில் கை நிறைய சம்பளத்துடன் சந்தோஷமாக வேலை செய்கிறேன். நான், என் மனைவி சரஸ்வதி; மகன் ராகுல்; மருமகள் ஜனனி மற்றும் என் பேத்தி விபா ஆகியோர் டாட்டா நகரில் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அது 1954. பாளையங்கோட்டை. இசக்கிப்பாண்டி பிறந்த பதினைந்தாவது நாள் அவனுடைய அப்பா குலசேகரப்பாண்டி திடுதிப்னு மார் வலிக்குதுன்னு சொல்லித் தரையில் சாஞ்சவன் திரும்பி எந்திரிக்கவே இல்லை. “பாத்தீங்களா... பனங்காட்டுப் பயல் பொறந்ததுமே அப்பனை எமபட்டனத்துக்கு அனுப்பிச்சிட்டான்.” “பெத்தவனையே முழுங்கியவன் வேற எவனைத்தான் முழுங்க மாட்டான்?” “எனக்குத் தெரியும் பூரணிக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
என் பெயர் ரகுராமன். . வயது இருபத்தியாறு. சொந்தஊர் சென்னையின் தியாகராயநகர். மிகச் சமீபத்தில் அரசுடைமையாக்கப்பட தேசிய வங்கி ஒன்றில் வேலை கிடைத்து திருநெல்வேலியின் ஒரு சிறிய கிராமமான திம்மராஜபுரத்தில் போஸ்டிங். . வங்கியில் சேர்ந்த முதல் வாரமே மிகவும் சீனியரான வரதராஜனின் நட்பு கிடைத்தது. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சென்னை அண்ணா சாலையில் உள்ள அந்தக் கம்பெனியில் வனிதாவுக்கு ஒரு தற்காலிக வேலை கிடைத்ததும் பூரித்துப்போனாள். அவளது மூன்று வருடக் கொலைக் கனவு நனவாகப் போகிறது என்பதால் சந்தோஷித்தாள். ஜெயராமனைக் கொல்ல, மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பே – வனிதாவின் அக்கா தற்கொலை செய்துகொண்டபோதே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘மூச்சுத் திணறல்கள்’ கதையைப் படித்தபின், இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது) சபரிநாதனை கல்யாணம் செய்துகொள்ள ராஜலக்ஷ்மி சம்மதம் சொல்வாள் என பெரியசாமி எதிர்பார்க்காவிட்டாலும் கூட, மனசுக்குள் அவள் ஒரு பணக்காரனுக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்ற நினைப்பில் அவள் மேல் அவனுக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஜெயராமன் ரொம்ப சமர்த்து. படிப்பில் புலி. ஸ்ரீரங்கத்தில் பிறந்து வளர்ந்து சாஸ்தா கல்லூரியில் கம்ப்யூட்டர் இஞ்சினியரிங் சிறப்பாக தேர்ச்சி பெற்று, பெங்களூரில் இருக்கும் அந்தப் பிரபல அமெரிக்கன் சாப்ட்வேர் கம்பெனியில் சேர்ந்து முதல் மாத சம்பளம் வாங்கிய வரைதான் அவனால் சமர்த்தாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
(இதற்கு முந்தைய ‘குண்டாஞ்சட்டி மனைவிகள்’ கதையைப் படித்தபின் இதைப் படித்தால் புரிதல் எளிது). ராஜாராமனோ திருப்பித் திருப்பி அவனுடைய கட்சியையே பேசிக் கொண்டிருந்தான். ஒரு வாரம் வரைக்கும் விஷயம் இப்படியே முடிவில்லாமலேயே போய்க் கொண்டிருந்தது. இப்படி இருக்கையில், அங்கு எர்ணாகுளத்தில் வேணுகோபால் திம்மராஜ புரத்தில்இருந்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தெய்வீகக் காந்திமதி
கொரோனா
கடல்
டாக்டர் வீடு
கருப்பட்டி
ராஜாத்தி
திட்டமிட்டக் கொலை
மூத்தவளின் நகைகள்
தோசைக்கல்
முட்டைக் கோழி

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)