சென்னைப் பெண்ணும் செல்லமுத்துவும்…

 

எண்ணை வழிந்த முகமும், எடுப்பில்லாத உடையும், வழித்து சீவிய முடியும், கள்ளம் கபடமில்லாத பார்வையுமாய், கிராமத்தில் இருந்து சென்னைக்கு வந்து சில மாதங்களே ஆன செல்லமுத்து வாழ்வில் இப்படி ஒரு ஏகாந்தம் அடிக்கும் என அவனும் எதிர்பார்க்கவில்லை !!!

அவனுடன் வேலை செய்வோருக்கோ, ‘இவனுக்கே வா !!! மச்சக்காரன் தான்’ என்று உள்ளுக்குள் புலம்பல் எண்ணம்.

சொல்லாமலேயே புரிந்திருக்குமே … ஆம், அவனது வாழ்வில் தென்றலாய் வீச ஆரம்பித்தாள் ரேணுகா.

நடை, உடை, பாவனை அனைத்திலும் அச்சுவார்த்த சென்னை பெண். எதிராஜில் புரண்ட நுனி நாக்கு ஆங்கிலம். ‘அப்படி அவ நடந்து வந்தாலே, அந்த ஏரியாவே ஒரு கணம் நினைவிழக்கும்’. இது அந்த அலுவலகத்தில் சொல்லப்படாத தாரக மந்திரம்.

‘அவனவன் அப்ளிகேஷன் போட்டு ஆண்டாண்டு காலமா காத்திகிட்டு இருக்கான், தோடா … நேத்திக்கு வந்த செல்லம், அநியாயத்துக்கு செல்லத்த தட்டிட்டுப் போயிடுச்சே’ என்ற பேச்சு செல்லமுத்து இல்லாத போது அவன் குழுவினர் ஆற்றும் தலையாய தலைப்பு.

நுங்கம்பாக்கம் பாம்குரோவ் எதிரில் அந்த சிறு கணினி அலுவலகம். ஒரு செல்போன் அடிச்சாலே அத்தனை பேருக்கும் கேட்கும். அப்படியிருக்க, தினம் ரேணுகாவும் செல்லமுத்துவும் ஒன்றாகப் போவதும், வருவதும் அநேகத்துக்கு எரிமலை ஆக்கியிருந்தது அனைவரையும்.

எல்லோருடைய வயிற்றெரிச்சலை மேலும் அதிகரிக்கும் வண்ணம் சமீபகாலமாக, செல்லமுத்துவுக்கு தனது வண்டியில் லிஃப்ட் தர ஆரம்பித்திருந்தாள் ரேணுகா.

‘முத்து பட்டணத்துக்குப் போறே, பாத்து நடந்துக்க. முழிச்சிருக்கும் போதே ஆள ஏமாத்திட்டு போயிருவாங்க. சாக்கிரதையா இருந்துக்க‌ !!!’ பாட்டி, தாய், தந்தை என பட்டாளமே சொல்லி அனுப்பினாலும் …

“மச்சான், சென்னைக்குப் போறீக. அங்க எல்லாரையும் ஈஸியா நம்பிராதீக. முக்கியமா பொண்ணுங்கள. ஆங் … என்னைய மறந்திர மாட்டீகளே !!! என்னைக்கு இருந்தாலும் நான் தான் உங்க பொஞ்சாதி, ஆமா … சொல்லிப்புட்டேன்.” மரகதத்தின் குரல் கேட்க, ‘இவ ஒருத்தி …’

‘ஏன் எல்லோரும் இப்படி சொல்றாங்க ? சென்னைக்காரங்க என்றாலே மோசமானவங்கனு. ரேணுகா ஒரு உதாரணம் போதுமே. நம்ம மேல என்ன ஒரு பாசமா இருக்கா. இந்த பசங்க தான் மோசமா இருக்கானுங்க. ஆண்டவா ஏதாவது குழப்பத்த உண்டு பண்ணி எங்களப் பிரிக்காம இருக்கணுமே’ என எண்ண‌ அலைக‌ளில் மித‌ந்திருந்தான்.

“செல்ல‌ம் … இன்னும் ஆபீஸ்ல‌ இருக்காப்ல‌ ! ஏன் ? இன்னிக்கு ரொமான்டிக் லிஃப்ட் கிடைக்க‌லையா” கேட்டுக் கொண்டே வ‌ட்ட‌மிட்ட‌ன‌ர் அவ‌ன‌து குழு உறுப்பின‌ர்க‌ள்.

முர‌ட்டுத் த‌ன‌மாக‌ இருந்த‌ ம‌கேஷ் அங்கிருந்த சுழலும் நாற்காலி ஒன்றை இழுத்து, முதுகைச் சாய்த்து அம‌ரும் இட‌த்தில், மார்பை சாய்த்து அம‌ர்ந்து, “டேய் விட்டிருடா, ப்ளீஸ் இங்க‌ பாரு அவ‌ன‌வ‌னும் ரொட்டித்துண்டுக்கு அலைய‌ற‌ …. வேணாம், இதுக்கு மேல‌ ஒன்னும் சொல்ற‌துக்கில்ல‌” என்று நிறுத்தினான்.

“அவ‌ள‌ போய் கேளுங்க‌. நானா அவ‌ பின்னால‌ அலைய‌றேன்” என்றான் செல்ல‌முத்து.

“தோடா… ராம‌ராஜ‌ன் க‌ல‌ர்ல‌ ட்ரெஸ்ஸு போட்டா, உட‌னே ஹீரோனு நினைப்பா ?” வெறுப்பின் உச்சியில் இருந்தான் ம‌கேஷ்.

“அவ‌ளே கூப்பிட்டாலும், நீ முடியாதுனு சொல்ல‌ வேண்டிய‌து தானே பாஸூ” என்று வ‌ம்பிழுத்தான் சுரேஷ்.

ப‌டாரென‌ க‌ண்ணாடிக் க‌த‌வைத் திற‌ந்து உள்ளே வந்த ரேணுகா, “ஹேய் என்ன‌து … ராகிங் இங்கயும் ஆர‌ம்பிச்சிட்டீங்க‌ளா. வாய் பேசாத ஆள் கிடைச்சிட்டா போதுமே. உங்க வீரத்த எல்லாம் இப்படித்தான காட்டுவீங்க‌” என‌க் க‌டிந்து கொண்டாள்.

‘மானத்த வாங்கிட்டானே மக்கா’ என அங்கிருந்து நகர்ந்தனர் மகேஷ் குழுவினர்.

‘என்ன ஒரு தைரியம். எப்படி எல்லார் முன்னாடியும் வீராப்பா நின்னு பேசறா. மரகதமும் இருக்காளே … ஒரு கடைக்குப் போயி ஏதாவது வாங்கிட்டு வான்னா கூட ரொம்ப யோசிப்பாளே பேசறதுக்கு’

“பசங்க ரொம்ப டீஸ் பண்ணிட்டாங்கனு எல்லாம் ஃபீல் பண்ணாத. இன்னிக்கு நடக்கறத நாளைக்கு மறந்திருவாங்க. டேக் இட் ஈ.ஸி.” என்ற ரேணுகாவின் குரலில் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தான்.

‘எவ்வளவு அக்கறையா பேசறா, நம்ம மேல ஒரு இது இல்லாம இதெல்லாம் ஏன் பண்ணனும், இன்னிக்கு சொல்லிட வேண்டியது தான்’. ரொம்ப நாட்களாகவே யோசித்து வைத்திருந்ததை இன்று சொல்லிவிட முடிவு செய்தான் செல்லமுத்து.

“மறந்தே போயிட்டேன். முக்கியமா எதுக்கு திரும்பி வந்தேன்னா, இன்னிக்கு ஒரு இடத்துக்குப் போறோம். அங்க உனக்கு ஒரு சர்ப்ப்ரைஸ் காத்திருக்கு. சரி சரி கிளம்பு நேரம் ஆச்சு” என அவசரப்படுத்தினாள் ரேணுகா.

மனம் ஜிவ்வென்று ஐஸாகி நடுக்க ஆரம்பித்தது. ‘நம்ம எங்கடா சொல்லலாம்னு பார்த்தால், இவளே இடமெல்லாம் செலக்ட் செய்து வைத்திருக்கிறாளே. ம்ம்ம்ம் செம வேகம். சென்னைப் பொண்ணுங்க சென்னை பொண்ணுங்க தான்’. மனதுள் மகிழ்ந்து பாராட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

நுங்கம்பாக்கம் பீஸா ஹட். “ஹேய் அர்விந்த். இவன் தான் செல்லா, மை பெஸ்ட் ஃப்ரெண்ட் இன் ஆஃபீஸ்” … “செல்லா, திஸ் இஸ் அர்விந்த், மை ஃபியான்சி” என அறிமுகம் செய்து வைத்தாள்.

அவர்கள் இருவரின் ஐஸ்க்ரீம் உறுக, செல்லமுத்துவின் ஐஸ்க்ரீம் அவனது மனம் போலவே இறுக ஆரம்பித்திருந்தது.

“என்னோட அத்தை பையன் தான். டெல்லில பிறந்து வளர்ந்து அங்கேயே செட்டில் ஆனவங்க. எனக்காக இவன் மட்டும் கிளம்பிவந்திட்டான் இங்க. நேத்து தான் வந்தான் … உனக்கு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கலாம்னு தான் நேத்தே சொல்லலை”

இதெல்லாம் செல்லமுத்துவின் காதுகளில் விழுந்தாலும், பட்டினத்துக்காரங்க மோசமானவங்க என்று அவனும் அர்த்தம் கொள்ள ஆரம்பித்திருந்தான் !!! 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
அடித்துப் பிடித்து வந்து, அந்தக் கடிதத்தைத் தன் கணவன் ராஜுவிடம் காண்பித்தாள் ரேவதி ... உலகமே வியக்கும் தொலைக்காட்சியில் இருந்து, உலகமே பார்க்கும் ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு, சிறப்பு விருந்தினராக வருமாறு எழுதியிருந்தார்கள் அக்கடிதத்தில். "ஏங்க, எத்தனை நாள் அவரு வர்றாரு, இவரு வர்றாரு, நம்மள ...
மேலும் கதையை படிக்க...
காலை மணி ஏழு பதினைந்து. 'ஜூரோங் ஈஸ்ட்' நோக்கி செல்லும் துரித ரயில் 'புக்கிட் பாத்தோக்' நிலையத்தை அடைந்து, ஊரும் புழு போல ஊர்ந்து நின்றது. ஆங்காங்கே பேசிக் கொண்டிருந்த‌ கூட்ட‌ம் ர‌யிலை நோக்கித் திரள, ப‌ருத்த மேனியரின் வெடித்த சட்டை போல, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
'நீங்க எல்லாம் எழுத வந்துட்டீங்க' என்பது போல் பார்த்தார் எழுத்தில் மூத்த, வயதில் சிறிய எழுத்தாளர் இனிமைவேந்தன். அந்த அறையில் ஒரு பத்து பதினைந்துபேர், இழுத்து விட்ட மெத்தையில் அமர்ந்து ஆளுக்கு ஒரு தலைகாணி போன்ற முன்டில் சாய்ந்தோ, விழுந்தோ அமர்ந்திருந்தனர். சங்க ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"என்ன தான் ஒரே ஊர்ல இருந்து வேலை செய்தாலும் நாமெல்லாம் பார்த்து எவ்ளோ நாளாச்சு ? இந்த வீக்கென்ட் நாம எல்லோரும் மீட் பண்ணலாம்" என்று தொலைபேசி, மின்ன‌ஞ்ச‌ல், டிவிட்ட‌ர் என்று க‌ல‌க்கிக் கொண்டிருந்த‌ன‌ர் க‌ணினியால் இணைந்த‌ ந‌ண்ப‌ர்கள். சனிக்கிழமை, மணி மாலை ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"சின்ன பக், யூனிட் டெஸ்ட்டிங்ல‌ எப்படி மிஸ் பண்ணிங்க ? இன்டக்ரேஷன் டெஸ்ட் வரைக்கும் வந்தாச்சு. டெஸ்ட் ரிசல்ட்ஸ் செக் பண்ணனும் எடுத்துகிட்டு வாங்க....." என்று உடுக்கை அடித்தாள் டெக் லீட் வர்ஷினி. "ஹேய் இந்த சுடிதார் கலர் நல்லா இருக்கு. எப்ப ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"இந்த நேரம் என்று கிடையாது. ராப்பகலா யாருமே அந்தப் பக்கம் போறதே கெடையாது தங்கச்சீ ! செல வருசம் முன்ன, உன்ன மாதிரி வயசுப் பய புள்ளைக நாலஞ்சு, இப்படித்தேன், நாங்க சொல்றதக் கேட்காம, எங்கள ஒரு மாதிரி பாத்துபுட்டு, 'அட ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பெய்த மழையில் உழுத நிலமாய் சதசதத்துக் கிடந்தது மாட்டுக் கூடம். நடுவில் குப்புறக் கிடந்த கூடையை சுவரோரமாய் நகர்த்தினான் பாண்டி. 'கொக் ... கொக்...' என்று கூடை நகர, உள்ளே நாலைந்து கோழிக் குஞ்சுகள். ஆத்தாவுக்கு எப்பச் சொன்னாலும் புரியாது. இந்த மாட்டுக் கூடத்துல ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வழக்கத்தை விட நரேன் அன்று பரபரப்பாக இருந்தான். இரண்டு நாட்களாக கேட்காமல் இருந்த சப்தம் மீண்டும் இன்று. நேரம் நடுநிசியைத் தாண்டிவிட்டிருந்தது. ச‌மைய‌ல‌றையின் பின்ப‌க்கம் இருந்த அறையில் ட‌க், ட‌க் என்று அந்த ச‌ப்த‌ம். ரொம்ப‌ நாட்க‌ளாக‌வே அந்த‌ அறையைப் ப‌ய‌ண்ப‌டுத்துவ‌தில்லை. ச‌மீப‌ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
மெல்ல அடிமேல் அடிவைத்து முன்னேறி, தலையில் இருந்த துண்டால், லபக்கென்று அந்தக் கோழியின் தலையில் போட்டு அமுக்கிப் பிடித்தான் மாயாண்டி. கோழியைத் தூக்கிக் கொண்டு சுற்று முற்றும் பார்த்துக் கொண்டான். 'நல்ல வேளை யாரும் பார்க்கலை' என்று திரும்பு முன், அவன் தலையைச் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
"எலே ஏகாம்பரம், இன்னிக்கு ரேஷன்ல சீனி போடுறாக தெரியும்ல. வெள்ளன வந்து கார்டையும், காசையும் வாங்கிட்டு போயி, சீனி வாங்கியாந்து ஆத்தா கையில குடுத்துரு" என்றாள் மெடிக்க‌ல் ஷாப்பிலிருந்து செல்வி. "என்னப்பூ ஏகாம்பரம், கொஞ்ச நாளா சீமைக்கு போயிட்டு வந்து ஆளே மாறி ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நீங்க தான் ஜட்ஜ் !
வானின் நிறம் நீலம்
பிடித்ததும் பிடிக்காததும்
(ச‌ரியான‌ லூசுப்) பசங்க
அந்த ஃபாரினர் தான்!
நடுச்சாமம்
வீராப்பு
சப்தம் வரும் நேரம்
கோழித் திருடன்
தங்கக் கலசம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)