கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 4

 

பொழுது கருத்துக்கிட்டு வர்றதைப் பார்த்ததும் சரோசா பெருமூச்சு மேல பெருமூச்சா விட்டா. நாலு நாளைக்கு முன்னாடிகூட ஆசை ஆசையா இருட்டு எப்போ வரும்னு காத்துக் கெடந்தவளுக்கு, இப்போ இருட்டைப் பார்த்தாலே மனசு கனத்துப் போகுது.

கண்ணும் மணியுமா இருந்த அவளுக்கும் அவ புருசன் சக்திக்கும் கண்ணேறு பட்டது மாதிரி சடவு வந்துடுச்சு. ‘‘சரோசா… சரோசா’’னு இவளையே சுத்திச் சுத்தி வந்தவன், இப்போ மூஞ்சியைத் தூக்கி வெச்சுக்கிடுதான். எப்பயும் அவளும் தன்னோட சேர்ந்தேதேன் சாப்பிடணும்னு அடம் பிடிக்கிறவன், கொலை பட்டினியா கெடக்கான். அது பார்க்க பொறுக்காம சாடை மாடையா கூப்பிட்டாலும் பேச்சே இல்ல. ‘அவுக குடும்பத் துக்கே புடிமுறண்டு (பிடிவாதம்) சாஸ்தி’னு கேள்விப்பட்டிருக்கா. அது நெசம்தேன் போல!

‘எல்லாம் இந்த பவுனால வந்த வினை’னு முணுமுணுத்தா சரோசா. சக்தி கூட நின்னு கருதடிக்கிறவன் பவுனு. அந்தக் களைப்பு போக நல்லாச் சாப்பிடுறவன்.

அதுலயும் கம்மாத் தண்ணி வத்திட்டதால, மடையோரம் தேங்கிக் கெடந்த தண்ணியில அயிரை, கெண்டை, கெளுருனு மீனுகள்லாம் சலசலத்துக் கெடந்துச்சு. கருதறுக்குற ஆம்பளையாளுகளும் பொம் பளையாளுகளுமா வேட்டியை யும், முந்தியையும் தண்ணிக் குள்ள விட்டு, ஒரு ராத்து ராத்தினா போதும்… மீனு குவிஞ்சிடும். இப்பவெல்லாம் வயக்காட்டுல நெல் வாசத்தைவிடவும் மீன் கொழம்போட வாசம்தான் அதிகமாயிடுச்சு.

அங்கதேன் பவுனு கொழம்போட மீனையும் அள்ளி, அள்ளிச் சாப்பிடுறதைப் பார்த்திருக்குறான் போல… அன்னிக்கு ராத்திரி கும்பாவுல வெச்ச சோறும் கொட்டு கூடையில (கிண்ணம்) வெச்ச சொரக்கா வெஞ்சனமும் சீந்தாம அப்படியே கெடந்துச்சு.

‘‘என்ன மச்சான், சோத்தக் கண்டா பறந்து போயி விழுங்குதவரு இப்பிடி பேசாம உக்காந்து இருக்கீரு. பாம்புலுக்கும் (பகல் முழுக்க) வேல செஞ்ச வெறிச்சில வவுத்துப் பசி உம்ம ஈரக் கொலயவில்ல கவ்விக்கிட்டு இருக்கும்’’னு ஆச்சர்யமா கேட்டா சரோசா.

‘‘பசி கவ்வத்தேன் செய்யுது. இந்த வெஞ்சனத்தக் கண்டாத்தேன் எனக்குப் புடிக்கல. நிதமும் காயா தின்னு அலுத்துப் போச்சி!’’னு என்னிக்கும் இல்லாத திருநாளா சொன்னான் சக்தி. அதோட நிக்காம, அவ காது பக்கத்துல வந்து மெள்ள கிசுகிசுப்பா, ‘‘சரோசா, ஒரு நாளைக்கு அயிர மீனு வாங்கி கொழம்பு வையி’’னு சொன்னதும் திகிலடிச்சுப் போய்ட்டா சரோசா. ‘‘என்ன மச்சான்… உமக்கென்ன கிறுக்கு கண்டு புடிச்சுப் போச்சா? கறி திங்காத சைவ சாதியில பொறந்துட்டு மீனு கொழம்பு கேக்கீரே. உமக்கே இது நல்லா இருக்கா?’’னு கேட்டா.

‘‘ருசிய மீறுன சாதி எனக்கு தேவயில்ல’’னு சக்தியும் வீறாப்பா சிடுசிடுத்தான்.

‘‘உமக்கு என்ன… ஒரு வார்த்தயில சொல்லிட்டீரு. நானு அப்படி இருக்க முடியுமா? உமக்கு மீனு கொழம்பு வச்சி கொடுத்தேன்னு தெரிஞ்சா உம்ம ஆத்தாளும், அய்யாவும் என்னப் பிச்சிருவாகளே. அம்புட்டு எதுக்கு… பக்கத்து வீட்டுல இருக் காளே உங்கக்கா. அவ வெடிச்ச மூக்குக்கு ஒரு வாசம் தப்பாதே. அவ ஒருத்தி போதும். ஊரு முழுக்க சாட்டிட்டு வந்துருவா. அதனால உசுரு கொல்லி சனங்க கணக்கா ருசிக்கு அலயாதீரும்’’னு அவ சொல்லவும், ஒரு உறுமலோட கும்பா சோத்தை அப்பிடியே வெச்சுட்டு எழுந்தவன்தான்… இன்னி வரையிலயும் ஒரு பேச்சில்லை, வார்த்தையில்லை. சிரிப்பும் சிணுங்கலுமா இருந்த வீடு, இப்போ அத்துவானமா வெறிச்சிட்டுக் கெடக்கு.

அந்த நெனைப்பாவே நடந்தவளுக்கு ஒரு யோசனை தோணவும், வயலுக்குள்ள எறங்கினா. இடுப்புல சொருகியிருந்த கருதறுக்குற அரிவாளை எடுத்து, கட்டை பாய்ஞ்சு கெடந்த நெல்லோட தூரை (அறுவடை முடிந்த வயலில் மிச்சமுள்ள தாள்) ஒரு பிடி அறுத்து, மடியில வெச்சுக்கிட்டு வீட்டைப் பார்த்து நடந்தா, ஒரு சிரிப்போட.

பொழுது அடையுறதுக்கு முன்னயே சரோசா வீட்டுல மசாலா வாசனை மூக்கைத் துளைச்சது. வாசல்ல கயிறு திரிச்சுக்கிட்டிருந்த புருசனை ஓரக் கண்ணுல பார்த்துக்கிட்டே பக்கத்து வீட்டு ராசாத்தி கிட்ட, ‘‘எக்கா… எங்க வீட்டுல இன்னிக்கு மீனு கொழம்பு. வேண்ணா இம்புட்டு வாங்கி சாப்புடு’’னு சொன்னா.

‘‘சரோசா… நெசாமாத்தேன் மீன் குழம்பு வச்சயா?’’னு சக்தி ஆசையா கேக்கவும், ‘‘பெறவென்ன பொய்யா சொல்லுதேன். யாரு என்ன சொன்னாலும் எனக்கு எம் புருசன்தேன் பெருசு. வாரும்… இன்னைக்காச்சிலும் ஆச தீர சாப்பிடும்’’னு கூப்புட்டா புருசனை.

மசால்ல ஊறுன மீனை ஆசையோட அள்ளி வாயில வெச்சவன் முகம் வக்கரித்துப் போச்சு. ‘தூ… தூ…’னு துப்பினான்.

‘‘இதென்னத்தா… இதுவா மீன் கொழம்பு? ‘வதக்கு, வதக்கு’னு ஒரு ருசியுமில்ல. இதவா அம்புட்டு சனமும் அள்ளி, அள்ளி மொக்குதாக’’னு அவன் கேக்க, சரோசா சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா… ‘‘மச்சான்… வேம்பு தின்னவகளுக்கு வேம்பு ருசி, கரும்பு தின்னவகளுக்கு கரும்பு ருசி’’னு.

‘‘அடடா… நானு ஒரு கிறுக்குப் பய! இந்த ருசிக்கு ஆசப்பட்டு எதுக்க இருந்த ருசிய விட்டுட்டேனே’’னு சக்தி தன் பொஞ்சாதியை அணைச்சுக்கிடவும், நெல்லோட தூரு மீனான கதையை நினைச்சு, தனக்குள்ளேயே நமட்டுச் சிரிப்பா சிரிச்சுக்கிட்டா சரோசா.

- மார்ச் 2006 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
ஆண்களெல்லாம் எப்போதும் மணமகனாக
பவுனு பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தாள். இன்றைக்கு இருக்கும் தம்பதிகள் எல்லாம் எவ்வளவோ புத்திசாலியா இருக்காங்க. இல்லாவிட்டா, என்னைப்போல மூணு புள்ளைக, அதுவும் பொம்பள புள்ளைகளா பெத்துப்போட்டு, கண்ணுக்கு உறக்கமும் இல்லாம, நெஞ்சுக்கு நிம்மதியுமில்லாம இருப்பனா? என்று நினைத்து, நினைத்து வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பவுனுக்கு அவ்வப்போது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அல்லி ராச்சியம்! தன் மகளைப் பார்த்து பார்த்து, சீதா பூரிச்சுப் போனா. கனிஞ்ச எலந்தைப் பழத்தைப்போல ஒரு நெறம். சின்ன செப்புவாய், உருட்டை உருட்டையான காலும் கையுமா.. அது நிமிசத்துக்கொருதரம் அழுறதும் சிரிக்கிறதுமா வேடிக்கை காட்டுறதைப் பார்க்க நிஜமாவே கொடுத்து வைச்சிருக்கணும். ஆனா, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேட்டை நாய்! பத்ரகாளிக்கு ரெண்டு ஆம்பளைப் புள்ளைக. மூத்தவன் கருப்பழகு, அப்புராணி. வாயத் தொறன்னா கண்ணத் தொறப்பான். சுந்தரம் இளையவன். வாய் சவுடாலு. எப்பவும் சில்லுனு வெள்ளை வேட்டி & சட்டையோட ஊரைச் சுத்திக் கிட்டுத்தேன் அலைவான். இவங்களுக்கு ஒரு அத்தை மக இருந்தா. ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வைத்தி ரொம்ப முரடன். எடுத்ததுக்கெல்லாம் அடிதடிதேன். அதுலயும் பொம்பளைகன்னா அவனுக்கு ஒட்டுன தூசிதேன். எங்கேயாவது பொம்பளைக கொஞ்சம் சத்தமா பேசிட்டா போதும்.. ‘‘ஏய்.. என்னடி வாயீ.. பொம்பளையின்னா ஆம்பளைக சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு இருக்கணும்’’னு அவள அதட்டுறதுமில்லாம, அவ புருசன்கிட்ட ‘‘ஏலேய்.. அப்படியே ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சோலையனுக்கு முப்பத்தி மூணு வயசுக்கு மேல ஆகிடுச்சு. தன்னோட இளமையை தாங்கிக் கிட்டுத்தான் கல்யாணத்துக்கு காத்திருக்கான். ஆனா, அவனுக்கு பொண்ணு கொடுக்க நெனக்கற வங்க எல்லாருமே, அவன் ஆத்தா சங்கம்மாளை நெனச்சு பயந்துபோயி பதினாறு அடிக்கு அந்தப் பக்கம் ஓடோ ஓடுனு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆண்களெல்லாம் எப்போதும் மணமகனாக
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 14
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்!
சிறகு பிடுங்கிய மனிதன்!
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 18

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)