கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 3

 

இளவரசி காதல்

தன்னோட ஒரே மகன்… வருங்கால பட்டத்து இளவரசனாகப் போறவன்… ஒரு ஏழைப் பொண்ணை கல்யாணம் முடிச்சுக்கிட ஆசைப்படுறான்னு கேள்விப்பட்டதும் மன்னர் மகேந்திரர் திகிலடிச்சுப் போய்ட்டாரு. மகன் பிரபுவைப் பத்தியும், அவன் கல்யாணத்தை எப்பிடியெல்லாம் நடத்தணும்கிறதைப் பத்தியும் ஏகப்பட்ட கனவு கண்டிருந்தாரு. அவனுக்குப் பொண்ணு எடுக்க பெரிய பெரிய நாடுகளோட இளவரசிகளையெல்லாம் மனசுக்குள்ள நினைச்சு வெச்சிருந்தாரு. ஆனா, எல்லாமே பொய்யாப் போயிடுச்சேனு மனசொடிஞ்சு போய்ட்டாரு.

‘மகனோட காதல் பொய்யா இருக்கக் கூடாதா’ங்கற நப்பாசையில தன்னோட அந்தரங்க வேலைக்காரனை கூப்பிட்டு இதைப் பத்தி விசாரிச்சாரு. ஆனா, வேலைக்காரன் தெளிவா சொல்லிட்டான்.

‘‘அரசே! அந்தப் பொண்ணோட பேரு மரகதம். அவளோட அப்பா, நகை செய்ற தொழிலாளி. அதுல சரியான வரும்படி இல்லைங்கறதால அந்தப் பொண்ணு மலைக்கு தரகு அறுக்கப் போறா’’னு அவன் சொல்லவும், ராசா கொதிச்சுப் போய்ட்டாரு. ‘இப்பவே போயி அந்த மரகதத்தோட தலையை சீவிடணும்’னு துடிச்சாரு. ஆனா, அப்பிடிச் செஞ்சுபுட்டா மகனுக்கு ஆத்திரம்தான அதிகமாகும்னு நெனைச்சி, உலைப்பானை மாதிரி கொதிச்சுக் கெடக்கற மனசை குளிர வைக்குறதுக்காக அருவிக்குக் குளிக்கப் போனாரு.

மலையிலருந்து வேகமா வர்ற அருவி, பாறையில விழுந்து செதறுற அழகைப் பார்த்துப் பூரிச்ச ராசாவுக்கு, திடீர்னு ஒரு யோசனை வந்தது. உடனே அவரு மரகதத்தோட அப்பா பசுபதியை வரவழைச்சாரு. அவரு வந்ததும் ‘‘நீ எப்படி பண்ணுவியோ தெரியாது. இன்னிக்கு பொழுது சாயறதுக்குள்ள பாறையில தெறிச்சி விழற தண்ணி யில ஒரு மாலை செஞ்சு கொண்டு வரணும். அப்படி வரலேன்னா உங்க குடும்பத்துல இருக்கற எல்லாரோட தலையையும் வெட்டிருவேன்’’னு அதிகாரமா சொல்லவும், மரகதத்தோட அய்யா அரண்டு போய்ட்டாரு.

‘தண்ணியில நகை செய்றதா? இது ஆகுற காரியமா? ஆனாலும், முடியாதுனு சொல்ல முடியாதே. இது ராஜாவோட ஆக்கினை (கட்டளை). அவர் சொன்னபடி நாம செய்யலைனா, நம்ம குடும்பத்துல இருக்கற எல்லாரையும் கொன்னு போட்டுருவாரே. அவரு கையால சாவுறதைவிட நம்மளே பொண்டாட்டி புள்ளையோட தற்கொலை செஞ்சிக்கிடுவோம்’னு முடிவெடுத்து, வீட்டு உத்தரத்துல கயித்தைக் கட்டித் தொங்க விட்டாரு, பசுபதி. சரியா கயித்துக்குள்ள தலையை கொடுக்குற நேரம், அவரோட பொண்டாட்டி லட்சுமி ஓடியாந்து காலைப் பிடிச்சுக்கிட்டா.

பசுபதி தன்னோட காலை அவகிட்டருந்து விடுவிச்சுக்கிட்டு, ‘‘இந்தா பாரு லச்சுமி, சாவுறதுக்கு ஒனக்கு பயமா இருந்தா என்னைய சாக விடு. நானு ராசா கையால சாக விரும்பல’’னு சொன்னதும், லட்சுமி விக்கி விக்கி அழுதா.

‘‘என்ன இப்படி பேசுதீரு. உம்ம சாவக் கொடுத்துட்டு நானு உசுரோட இருப்பேன்னா நெனைக்கீரு. அப்படி ஒரு வாழ்க்க எனக்கு வேணாம். ஆனா, நம்ம ரெண்டு பேரும் சாவுறதுக்கு முன்னால மலைக்கு தரவு அறுக்கப் போன நம்ம மக வந்துரட்டும். அவ முகத்தை கடைசியா ஒருக்கா பார்த்துட்டு செத்துப் போவோம்’’னதும், பசுபதி சமாதானமாகி, கயித்துக்குள்ள கொடுத்திருந்த தலையை விடுவிச்சாரு.

பொழுது மேற்க சாய்ஞ்சுடுச்சு. இன்னும் மரகதம் வரல. ‘மக இப்ப வந்துருவா, இன்னும் செத்த சென்னு வந்துருவா’னு வழியைப் பார்த்துப் பார்த்து பசுபதிக்கும், லட்சுமிக்கும் கண்ணே பூத்துடுச்சு. ‘‘சரி. இனிமேயும் மவளுக்காக காத்திருக்கதுல அருத்தமில்ல. வா செத்துப் போவோம்’’னு ரெண்டு பேரும் கயித்துக்குள்ள கழுத்தை கொடுக்கப் போறப்போ, மரகதம் வந்துட்டா.

கயிறும் கழுத்துமா நிக்கிற ஆத்தா அய்யாவைப் பார்த்து மெரண்டு போன மரகதம் பாய்ஞ்சு வந்து அவங்களைக் கட்டிக்கிட்டா. ‘‘எய்யா, என்ன நடந்துச்சு? எதுக்காவ இப்படி வந்து கொலயா (தற்கொலை) சாவப் போறீக?’’னு மரகதம் அழுகையோட கேட்டதும், ராசாவோட ஆணையைப் பத்திச் சொன்னாரு, பசுபதி.

அய்யா சொன்னதைக் கேட்டதும் ‘‘ப்பூ… இதுக்குத்தானா சாவப் போறீங்க. நானு போயி ராசாகிட்ட பேசிட்டு வாரேன்’’னு புறப்பட்டவளை தடுத்தாரு பசுபதி.

‘‘வேணாம் மரகதம். ஏழைங்களுக்கு எப்பவுமே பணக்காரங்களோட சவகாசமே இருக்கக் கூடாது. அதுலயும் இவரு ஊராளுற ராசா. நீ அவசரப்பட்டு ராசா கிட்ட சொல்லப் போறேன்னு போயி எங்களுக்கு முன்னால உன் உசுர விட்டுராத. ஏற்கனவே உம் மேல ராசா கடுப்புல இருக்காரு’’னு கெஞ்ச, ‘‘அதெல்லாம் ஒண்ணும் ஆவாதுய்யா. ராசாவும் மனுசருதானே! நீரு பேசாம இரும்’’னு சொன்னவ நேரா அரண்மனைக்கு வந்தா.

அங்க இருந்த வேலைக்காரன்கிட்ட ராசாவைப் பார்க்கணும்னு சொல்ல, அவன் அவளை ராசாகிட்ட கூட்டிக்கிட்டுப் போனான்.

மரகதம் ராசாவை கையெடுத்துக் கும்பிட்டா. பெறவு, ‘‘அரசே! நீங்க கேட்ட மாதிரி தெறிச்சி விழற தண்ணியில அழகா நகை செய்யலாம். ஆனா அதுக்கு சில நெளுவு, சுளுவு, சம்பிரதாயமெல்லாம் இருக்கு’’னு சொன்னா.

‘‘என்ன சம்பிரதாயம்?’’னாரு ராசா.

‘‘தண்ணியில மால செஞ்சு போட்டுக்க யாரு ஆசைப்படுறாகளோ, அவுகதேன் தெறிச்சி விழற தண்ணிய உருக்குலையாம தன் கையால அப்பிடியே எடுத்துத் தரணும். அப்பதேன் அதை வெச்சு ஒரு நல்ல அழகான மாலையா செய்யமுடியும். யாருக்கு அந்த மாலையை போட்டு அழகு பார்க்க விரும்புறீங்களோ அவங்களை அருவிக்கு அனுப்பி வையுங்க. எங்கய்யா நகை செய்றதுக்காக அங்கே காத்திருக்கார்’’னு சொன்னதும் ராசா தெகைச்சுப் போய்ட்டாரு.

‘மகன் விரும்பின பொண்ணு ஏழைனு பார்த்த நான் அவளோட புத்திசாலித்தனத்தை பார்க்க மறந்துட்டனே’னு நினைச்சப்ப, ராசாவோட மனசு நெகிழ்ந்து போச்சு.

‘ஒரு நாட்டுக்கு அரசியா வர்றதுக்கு இன்னொரு ராஜாவோட மகதான் வேணும்கிறதில்ல… அறிவுள்ள பொண்ணா இருந்தா போதும்’னு நினைச்சவரு, இளவரசனுக்கும், மரகதத்துக்கும் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கறதுக்குண்டான ஏற்பாடுகளை செய்ய ஆரம்பிச்சாரு.

- பெப்ரவரி 2006 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
சோலையனுக்கு முப்பத்தி மூணு வயசுக்கு மேல ஆகிடுச்சு. தன்னோட இளமையை தாங்கிக் கிட்டுத்தான் கல்யாணத்துக்கு காத்திருக்கான். ஆனா, அவனுக்கு பொண்ணு கொடுக்க நெனக்கற வங்க எல்லாருமே, அவன் ஆத்தா சங்கம்மாளை நெனச்சு பயந்துபோயி பதினாறு அடிக்கு அந்தப் பக்கம் ஓடோ ஓடுனு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பொய்ச்சாமி! அமாவாசை நெருங்க நெருங்க கோகிலிக்கு மனசு கெடந்து அடிச்சுக்கிட்டது. புருசன் அமுதராசு எல்லாத்துலயும் கெட்டிக் காரனாத்தேன் இருக்கறான்னு நினைச்சப்போ, அவளுக்குப் பெருமையாத்தேன் இருந்துச்சு. கல்யாணமாகி இந்த ஒரு வருசத்துல அவளை வெடுக்குனு ஒரு வார்த்தைகூட சொன்ன தில்லை. ரெண்டு பேரும் கவுறும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
ஆண்களெல்லாம் எப்போதும் மணமகனாக
பவுனு பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தாள். இன்றைக்கு இருக்கும் தம்பதிகள் எல்லாம் எவ்வளவோ புத்திசாலியா இருக்காங்க. இல்லாவிட்டா, என்னைப்போல மூணு புள்ளைக, அதுவும் பொம்பள புள்ளைகளா பெத்துப்போட்டு, கண்ணுக்கு உறக்கமும் இல்லாம, நெஞ்சுக்கு நிம்மதியுமில்லாம இருப்பனா? என்று நினைத்து, நினைத்து வேதனைப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பவுனுக்கு அவ்வப்போது ...
மேலும் கதையை படிக்க...
புதுப் பணக்காரங்க! ‘‘ஏலேய் ராசாமணி, உனக்கு இந்த வருசம் கல்யாணத்த முடிச்சிருவோமின்னு ஆத்தாளும், நானும் நெனச்சிருக்கோம். நீ என்னடா சொல்லுதே?’’னு கேட்டதும், ராசாமணி அவசரமா சொன்னான்... ‘‘எய்யா, எனக்கு கல்யாணம் முடிக்க சம்மதம். ஆனா, பொண்ணு, கிண்ணுன்னு யாரயும் பாத்துராதீக. ஏன்னா, நானே எனக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பொழுது கருத்துக்கிட்டு வர்றதைப் பார்த்ததும் சரோசா பெருமூச்சு மேல பெருமூச்சா விட்டா. நாலு நாளைக்கு முன்னாடிகூட ஆசை ஆசையா இருட்டு எப்போ வரும்னு காத்துக் கெடந்தவளுக்கு, இப்போ இருட்டைப் பார்த்தாலே மனசு கனத்துப் போகுது. கண்ணும் மணியுமா இருந்த அவளுக்கும் அவ புருசன் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 18
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! -12
ஆண்களெல்லாம் எப்போதும் மணமகனாக
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 8
கரிசல் காட்டு காதல் கதைகள்! – 4

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)