Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

அவன்..! – ஒரு பக்க கதை

 

அலுவலகத்தில் நுழைந்த திவ்யா கண்களில் இருக்கையில் அபிஷேக்கைக் கண்டதைவிட ஆனந்தைக் கண்டதில் இவளுக்கு ஏக கடுப்பு. இதில் ஆளைப் பார்த்ததும் வேறு அவன் முகத்தில் ‘ஈ’ என்று இளிப்பு.

‘வரட்டும் ! இன்னைக்கு எதிர்க்க உட்கார்ந்து ஆள் ஏடா கூடமாய்ப் பேச வாய்ப்பே வைக்கக் கூடாது. அபிஷேக்கூட மனஸ்தாபம், சண்டை, ரெண்டு பேருக்கும் காதல் முறிவு. இடையில் புகுந்து நாம் பேச்சுக் கொடுத்து இடைவெளியைப் பெரிசாக்கி ஆளைக் கவித்துடுவோம் என்கிற நினைப்பு.! எங்க காதல் முறிஞ்சே போனாலும் அபிஷேக்கைத் தவிர வேற ஒருத்தனைக் காதலிக்க மாட்டாள் இந்த திவ்யா.!’ – நினைப்பில் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.

எதிர்பார்த்தபடியே அரை மணி நேரம் கழித்து, ”மேடம் !” எதிரில் வந்தான் ஆனந்த்.

”எஸ். என்ன உதவி ? ” குரல், கண்களில் காரம் ஏற்றி ஏறிட்டாள்.

”ஒரு உதவியும் இல்லே.”

”அப்புறம் ? ”

”மன்னிக்கனும. ரொம்ப கோபமா இருக்கீங்கன்னு நெனைக்கிறேன்.!”

”ஆமாம்.”

”சரி நான் அப்புறமா வர்றேன்.”

”சாரி வராதீங்க.”

”திவ்யா !!!”

”நான் சக ஊழியை பேர் சொல்லாதீங்க. மரியாதை கொடுங்க.”

”ரைட் ! நீங்க ரொம்ப கோபமா இருக்கீங்க. இருந்தாலும் நான் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்றேன். நான் உங்களோட வந்து பேசினா… அபிஷேக் தன் காதலுக்கு என்னை எதிரியாய்ப் பாவிச்சு உங்கள் சண்டையை மறந்து உங்களோட சீக்கிரம் சமாதானம் ஆவான் என்கிற கணிப்பில்தான் நான் உங்களிடம் நாலுநாளாய் வந்து வலிய பேசினேன். என்னைத் தப்பாப் புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க மன்னிச்சுக்கோங்க.” சொல்லி நகர்ந்தான்.

நந்தினி சமைந்தாள். 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
லதாஸ்ரீக்குப் பொன்னாடைப் போர்த்தி விருது கொடுத்ததும் அரங்கமே உற்சாகமாய்க் கை தட்டியது. முதல் வரிசையில் அமர்ந்திருந்த சந்தோஷ் மட்டும் முகத்தில் எந்தவித சந்தோச சலனமில்லாமல் ஒப்புக்குக் கை தட்டினான். ''லதாஸ்ரீ இந்த வருடம் இந்த நாட்டின் சிறந்த நடிக்கைகான விருதைப் பெற்றதைப் போல் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அந்த பூங்காவில் யாருமில்லா இடத்தில் அவனும் அவளும் தனித்து எதிரெதிரே கண்ணியமாக அமர்ந்திருந்தார்கள். தலைகுனிந்திருந்த அவளையே வெகு நேரமாக உறுத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவன், ''அஸ்வனி ! முடிவா நீ என்னதான் சொல்றே ? '' மௌனத்தை உடைத்தான். ''மன்னிக்கனும்ப்பா. சத்தியமா இதுக்கு எனக்கு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தேர்தலில் வெற்றி பெற்று அமைச்சராகவும் ஆகிவிட்ட ஆளவந்தார் தன் உயர்விற்கு அல்லும் பகலும் பாடுபட்ட நெருக்கமானவர்களைத் தனியே சந்தித்தார். ''உங்களுக்கெல்லாம் நான் எப்படி கைமாறு செய்யப்போறேனோ !'' நெகிழ்ந்தார். ''பெரிய வார்த்தையெல்லாம் வேணாம். அதெல்லாம் அப்புறம். மொதல்ல நாம ஒரு முக்கியமான காரியம் செய்யனும்.'' ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நெடுநேரம் பேசாமல் எதிரும் புதிருமாய் அமர்ந்திருக்கும் ராஜலட்சுமி, ஹசீனாபேகத்திற்குள் 'இந்த சிக்கலை எப்படித் தீர்க்க...? ' என்பதில் தீவிர யோசனை. மூளைக்குள் வண்டு குடைச்சல். ராஜலட்சுமியின் மகன் ரகோத் ஞாயிறு விடுமுறை நாளான இன்று காலையில்தான் தயங்கித் தயங்கி..... ''அம்மா...! '' என்று ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பூங்காவில் அந்த முகத்தை எதிர்பாராமல் பார்த்ததில் எனக்கு வியப்பு திகைப்பு. அந்த முகமும் என்னைப் பார்த்து சுதாரித்து பின் மலர்ந்து என்னை நோக்கி வந்தது. ரொம்ப களையான முகம். இவள் என் அப்பாவின் தோழி. தலையில் கொஞ்சம் நரை. கண்களின் கீழ் கரு ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வீணாகலாமா வீணை…..!
பெண்!
ஆளவந்தவர்..!
நிறம் மாறும் நிஜங்கள்…!
அப்பாவின் தோழி….!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)