எதிர்ப்பு

 

பூமி ஆயிரம் ஆண்டுகளைக் கடந்திருக்கும் போலும்! எங்கு பார்த்தாலும் புதுமை… வானை முட்டும் கட்டடங்கள் நீளமான தார்சாலையில் நடமாட்டமே காணோம்! தரையில் செல்லும் வாகனங்கள் முதல் விஞ்ச்சுகள் வரை ஒரே பிஸி!

ஜாகர் கட்டடத்தில் 13ஆவது மாடியில் இருந்த ஒரு அபார்ட்மெண்ட்டில் அவள் சுவரோரமாய்ச் சாய்ந்து நின்றிருந்தாள்.

“அம்மா!… 2 பிளஸ் 2 எத்தனை அம்மா?”

“தொந்திரவு பண்ணாதே, கம்ப்யூட்டரை கேள்!”- யந்திரத்தனமாய் பதில் வந்தது.

“அம்மா. சொல்லும்மா!” மீண்டும் குழந்தை சிணுங்கியது.

‘இரண்டும், இரண்டும் எத்தனை என்பதற்குக் கூட கம்ப்யூட்டரை கேட்கும் காலமாயிட்டதே!’ அவளுக்குக் கவலையாக இருந்தது.

பக்கத்து அபார்ட்மெண்டில் குழந்தையும், தாயும் இன்னும் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.

“ஸிரா, அலுவலகம் போகவேண்டும், உள்ளே வா!” – ரொபார்ட் அதிகாரமாய் அழைத்தது.

ஸிரா- ஆம்! அதுதான் அவள் பெயர். அவள் மெதுவாய் உள்ளே நுழைந்தாள்.

டெலிவிஷனில் தலைவர் பேச ஆரம்பித்தார்:

“ஜனத்தொகை மிகவும் அதிகரித்துவிட்டது. பூமியில் இடம் போதாததால் பலரை சந்திரமண்டலத்திற்கு அனுப்பியிருக்கிறோம். அப்படியும் இடம் போதவில்லை. அதனால் ஐம்பது வயதிற்கு மேல் உள்ளவர்கள் கொல்லப்படுவர்…”

ஆ… அவள் நாடியிலிருந்து அச்சக்குரல் எழும்பியது. இதென்ன கொடுமை! அதற்கு மேல் பார்க்கப் பிடிக்காமல் டெலிவிஷனை அணைக்க முற்படுகையில், ரொபாட் தடுத்தது.

“நோ, தலைவரின் பேச்சை முழுமையாகக் கேட்க வேண்டும். தேசபக்தி இல்லாத செயல்கள் கடுமையாகத் தண்டிக்கப்படும்.”

“இது கொடுமையில்லையா?” ஸிரா கண்களில் நீர் வழியக் கேட்டாள்.

“நோ! ஜனத் தொகையைக் குறைப்பது தலைவரது கடமை!” – பலமாக மறுத்தது.

யந்திரத்திடம் போய் மனுஷத் தன்மையை எதிர்பார்ப்பதாவது! அவள் எரிச்சலுடன் நகர்ந்தாள்.

“குட்மார்னிங் செகரட்டரி!”- அலுவலக கம்ப்யூட்டர் சிரித்தது.

“மார்னிங்!” அவளும் யந்திரத்தனமாகப் பதில் சொன்னாள்.

“முக்கியமான பைல்கள் இருந்தால் அதை எடு!” ஆணையிட்டது. அவள் நகருகையில் டெலிபோன் மணி ஒலித்தது.

மேலதிகாரி அழைத்தார். “ரோட்டில் ஒரு விபத்து; டாக்ஸி டிரைவரின் கால்கள் துண்டிக்கப்பட்டன. ஆபத்தான நிலைமையில் இருக்கிறான்…” கம்ப்யூட்டரின் ஆலோசனையைக் கேட்டார்.

ஸிராவிற்குச் சிரிப்பாக இருந்தது. இந்தச் சின்ன விஷயத்திற்குக் கூட கம்ப்யூட்டரா? இவர்கள் சிந்திக்கவே மாட்டார்களா…?

கம்ப்யூட்டரிடம் விஷயத்தைச் சொன்னதும், “டிரைவரை அப்புறப்படுத்திவிட்டு டிராபிக்கை ஒழுங்கு படுத்தச் சொல்” என்றது.

“டிரைவரை என்ன செய்வது?”

“லீவ் கிம், தானாகவே இறந்து போவான்!”

“அப்படியானால் மருத்துவ உதவி?”

“தேவையில்லை”

அவள் மேலதிகாரியைத் துணைக்கு அழைத்தாள்.

“ஏன் சார், மருத்துவ உதவி செய்தால் பிழைச்சாலும் பிழைச்சுக்குவான், இல்லே?” – கேட்டாள்.

“சொன்னதைச் செய், அதிகப்பிரசங்கித்தனம் வேண்டாம்!”

அவளுக்கு அழுகையாக இருந்தது. அரைநாள் விடுப்பு எழுதிக் கொடுத்துவிட்டுக் கிளம்பினாள்.

கம்ப்யூட்டர் அவளை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தது.

“ஹலோ ஸிரா… என்ன வாட்டமுற்றிருக்கிறாய்?”

“இங்கே மிஷின்களின் அடக்குமுறை அதிகமாகி விட்டது. எங்காவது ஓடிவிடலாம் போலிருக்கிறது…” – சலித்தாள் ஸிரா.

அவன் மெல்லச் சிரித்தவாறே, “நீ எங்கே ஓடி என்ன பயன்? ஆண், பெண் மாதிரி வடிவமைப்போடு எல்லா அலுவலகங்களிலும் வீடுகளிலும் நம்மை அடக்குமுறை செய்வதே கம்ப்யூட்டர்கள் தானே?”

“முடியாவிட்டால் போகிறது. தற்கொலை செய்து கொள்வேன்!” – வெறியுடன் கத்தினாள் ஸிரா.

“ஸில்லி! முட்டாள்தனமாகப் பேசாதே. மாலை ஆறு மணிக்கு ரோலஸ்ஹெவன் பார்க்கில் சந்திப்போம். குட்பை!”

ஆறுமணிக்கு ஸிரா கிளம்பியபோது ரொபாட் தடுத்தது.

“உன்னை எங்கும் வெளியில் விடக்கூடாதுன்னு உன் அலுவலகத்திலிருந்து அவசரச்செய்தி வந்திருக்கு.”

அவள் அதை லட்சியம் செய்யாது படியிறங்கினாள். முதல் முறையாக அங்கு ஓர் எதிர்ப்பு உருவாவதைத் தலைமை அலுவலகத்திற்கு அவசரமாக அது தந்தி அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

அடிமைத்தனத்தை அறுத்தெறிந்த ஆனந்தத்தில் சுதந்திரமாக அவள் நடந்தாள்.

- 13-04-1986 

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
'யெய்யா....அன்பு என்னாப்பு இப்படியாயிட்டு ...புழச்சு வந்தியே "என்று கதறிய கதறலில் உறவினர் கூட்டமே கலங்கி போய்விட்டது . "அப்பத்தா ,சும்மா புலம்பாதே ,,பாவம் அன்பு அவனே மனசொடிஞ்சு வந்திருக்கான் ..அவனை இன்னும் கஷ்டப்படுத்தணுமா .ஆறுதலா பேசுவியா ,புலம்பிகிட்டு "அதட்டினான் அன்புவின் நண்பன் அசோக் கிராமத்து ...
மேலும் கதையை படிக்க...
விடுமுறை நாளானதால் சோம்பலாக எழுந்து, ஷேவிங் செய்தவாறே, அந்த விஷயத்தை சுவாரசியம் இல்லாதவனைப்போல் ஆரம்பித்தான், வசந்த். "சுசி, உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா?", அறையை சுத்தம் செய்ய தொடங்கி இருந்தாள் சுசீலா. "அப்படி என்ன விஷயம்?". "உங்கப்பா ...உங்க வீட்டை உன் தம்பியின் பேருக்கே எழுதப்போறாராம். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கண் விழிக்கும் போது காலம் அழகாய்த்தானிருந்தது பூரணிக்கு. வழக்கம்போல பம்பரமாக ஆடி, ஓடி உழைத்து மகனையும், மகளையும் கல்லுhரிக்கு அனுப்பிவிட்டு ஓய்வெடுக்க நினைக்கையில்தான் - காலிங்பெல் சத்தத்துடன் அவளைக் கலங்கவைக்கவே வந்தது ஏர்மெயில் தபால் ஒன்று. நயம் துலங்கும் பொன்னின் மெருகைப்போல் கையில் எடுக்கும்போதே, ...
மேலும் கதையை படிக்க...
வேலய்யன் காரை அழுந்தத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனும் எத்தனையோ இடங்களில் வேலை செய்திருக்கிறான்! இது மாதிரி முதலாளியைப் பார்த்ததே இல்லை. பார்க்க மோட்டாவாக இருந்தாலும், முதலாளி பொன்னுரங்கத்திற்குத்தான் எத்தனை குழந்தை மனசு! வீட்டிலும் அவனுக்கு அதிக வேலை இல்லை. செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவதும், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நந்தினி கவனமாக தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தாள். வயலட் நிற ஷிபான் புடவை, அதில் சின்னச் சின்ன வெள்ளி நட்சத்திரங்கள். அதே கலர் ரவிக்கை. ஒற்றை முத்து தோடுகள். முத்து வளை. கழுத்தில் மூன்று முத்துக்கள். வெள்ளை கைப்பை வெள்ளை குதிகால உயர்ந்த ஷூ. வில்லாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
நண்பன்
பணமா, பாசமா?
தீக்குச்சிகள்
ஜடை
நல்ல இடத்து சம்மந்தம்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)