ஒன்பதாவது ஆள்

 

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை.

நரேன் தன் மனைவி காயத்ரி, மகள் ஹரிணியை சென்னை சென்ட்ரலுக்கு கூட்டிச் சென்று பெங்களூர் செல்லும் டபுள் டக்கர் ஏஸி ரயிலில் ஏற்றிவிட்டான்.

சரியாக ஏழரை மணிக்கு ரயில் கிளம்பியதும் ‘என் பெண்டாட்டி ஊருக்கு போயிட்டா; அடுத்த நாலு நாளைக்கு எனக்கு முற்றிலும் சுதந்திரம். தினமும் விதவிதமா ஒருத்தி’ என மனசுக்குள் நரேன் குதூகலித்தான்.

பார்க்கிங் வந்து காரைத் திறந்து டிரைவர் இருக்கையில் அமர்ந்தபோது, பின்புற இடது கதவு தானாகத் திறந்து மூடிக்கொண்டது. நரேன் காருக்குள் அதிர்ச்சியுடன் திரும்பிப் பார்த்தான். ஆனால் பின்புறம் எவரும் இல்லை. காலியாகத்தான் இருந்தது.

தனக்கு அடிக்கடி ஏன் இப்படி மனப்பிரமை தோன்றுகிறது என்று எண்ணிக்கொண்டே காரைக் கிளப்பினான்.

பாலவாக்கத்தில் வீடு. வீட்டிற்கு செல்வதற்குமுன் காரை நிழலோரம் நிறுத்தி, மொபைலில், “ஹாய் மாயா இன்னிக்கு ஈவ்னிங்கே வீட்டுக்கு வந்துரு; ஸ்காட்ச் வச்சிருக்கேன். லெட்ஸ் என்ஜாய்…” என்றான்.

பிறகு உற்சாகத்துடன் காரைக் கிளப்பி பாலவாக்கம் நோக்கிச் செலுத்தினான். அப்போது காரின் பின்பக்கமிருந்து, “மாயா இன்னிக்கி வேண்டாம் நரேன்… உனக்கு இன்னிக்கி நான் இருக்கேன்” என்று ஒரு பெண்ணின் குரல் கேட்டது,

நரேன் திடுக்கிட்டு திரும்பிப் பார்த்தான். பின் இருக்கை காலியாகத்தான் இருந்தது. நடுங்கிப் போனான். பயத்தில், “ஏய் யாரது?” என்று அதட்டினான். .

“நான்தான் ராஜலக்ஷ்மி. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் தற்கொலை செய்து கொண்டேன். இப்போது அரூபமாக அலைகிறேன். ஸ்டேஷன் பார்க்கிங்கில் நீ கார் ஏறும்போது நானும் பின் பக்கம் ஏறிக்கொண்டேன்…”

“ஓ காட். சரி உனக்கு இப்ப என்ன வேண்டும்?”

“மாயாவுக்கு போன் பண்ணி இன்று வரவேண்டாம் என்று சொல்லிவிடு. அவளுக்கு பதிலாக என்னுடன் ஜாலியாக இரு…”

பயந்துபோய் காரை ஓரங்கட்டி நிறுத்தினான். அவள் உடனே பின் பக்கக் கதவைத் திறந்து மின்னலென முன்பக்கம் ஏறி நரேன் அருகில் அமர்ந்து கொண்டாள்.

“என்னிடம் பயப்படாதே. உன்னால் என்னைப் பார்க்க முடியாது. ஆனால் நீ என்னைத் தொட்டு உணரலாம்..”

நரேன் இடது கையை நீட்டி பயத்துடன் அவளைத் தடவினான். இளமையான உடம்புதான் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

“நரேன், என்னிடம் நீ பயப்படாதே. நான் இப்போது ஒரு அரூபமான பேய். விபத்திலோ, கொலையுண்டோ, தற்கொலையாலோ ஒருவர் இறந்துவிட்டால், இறந்த பதிமூன்றாவது நாளில் ஆவியாகப் பிறந்து இயற்கையான மரணத்தேதி வரை ஆவியாக அலைவார்கள். அவர்கள் பெண்ணாக இருந்தால் பேய்; ஆணாக இருந்தால் பிசாசு.”

“அப்படியா?” ஈனமாகக் கேட்டான்.

“ஆமாம், நாய்கள் மட்டுமே ஆவிகளை அடையாளங் கண்டுகொண்டு எங்களைப் பார்த்துக் குரைக்கும். பயப்படாதே உனக்கு இன்று என்மூலம் வித்தியாசமான இன்ப அனுபவம் கிடைக்கும். இதற்குமுன் நீ அரூபமான பெண்ணை அனுபவித்திருக்கிறாயா? கண்டிப்பாக மாட்டாய்…”

பாலவாக்கம் அபார்ட்மெண்டை அடைந்தபோது செக்யூரிட்டி நரேனைப் பார்த்து சல்யூட் அடித்தான். உடன்வந்த அரூபம் அவன் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை.

இருவரும் லிப்டில் ஏறி நான்காவது தளத்திலுள்ள நரேன் வீட்டையடைந்தார்கள்.

இரண்டு பெட்ரூம்களுடன் வீடு விஸ்தாரமாக இருந்தது. அரூபம் உடனே மெயின் டோரைச் சாத்திவிட்டு எல்லா ஜன்னல்களையும் அடித்துச் சாத்தியது. .

பிறகு உரிமையுடன் ப்ரிட்ஜைத் திறந்து பால் எடுத்து இருவருக்கும் காபி கலந்தது. அதன்பின், “நான் போய்க் குளித்துவிட்டு வருகிறேன்..” என்று பாத்ரூமில் நுழைந்து கொண்டது. அது ஷவரில் குளித்துக் கொண்டிருந்தபோது நரேன் சாவித்துவாரத்தின் வழியாக ஆர்வத்துடன் உள்ளே பார்த்தான்.

பக்கவாட்டில் அது ஷவரில் நின்றபோது, அதன்மீது தெளித்துக் கொண்டிருந்த நீர்த்திவலைகள் மூலமாக எலும்புக்கூடு, சதைகள் இல்லாத வெறும் உடலமைப்பின் வடிவம் மட்டும் தெரிந்தது. மார்பகமும், ப்ருஷ்டங்களும் நல்ல வடிவமைப்பில் வளப்பமாக இருந்தது.

இன்று தனக்கு வித்தியாசமான வேட்டைதான் என்று நரேன் எண்ணிக்கொண்டான்.

குளித்துவிட்டு வாசனையுடன் வெளியே வந்தது. தோசை மாவு எடுத்து தோசை வார்த்து,. சாம்பாரைச் சுட வைத்து இருவரும் பிரேக்பாஸ்ட் சாப்பிட்டார்கள்.

நரேன் மறக்காமல் மாயாவுக்கு போன் செய்து அவளை வரவேண்டாம் என்றான்.

பிரேக்பாஸ்ட்டின் போது அருகில் சென்று அரூபத்தை அணைக்க நரேன் முற்பட்டான். அரூபம் அவனைத் தடுத்து “எனக்கு கொலைப்பசி… அப்புறம்தான் எல்லாம்…” என்றது.

“பசித்தால் எப்படி உனக்கு உணவு கிடைக்கும்?”

“எல்லா ஹோட்டல்களுமே என்னோடதுதான்… கூட்டம் இல்லாத நேரங்களில், யார் மேலும் இடிக்காமல் ரகசியமாக உள்ளே சென்று வேண்டியவற்றை எடுத்துச் சாப்பிடுவேன். நான் ப்யூர் வெஜிடேரியன்…”

“உனக்கு நான் எத்தனையாவது ஆள்?”

“என் கணவனையும் சேர்த்து நீ எனக்கு ஒன்பதாவது ஆள்…”

நரேன் சிரித்துக்கொண்டே “நான் கணக்கே வைத்துக் கொள்வதில்லை….கிட்டத்தட்ட நூறைத் தாண்டியிருப்பேன்…” என்றான்.

‘தெரியும்டா நாயே, அதனாலதானே இன்னிக்கி இங்க வந்திருக்கேன்.’ அரூபத்தினுள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த கருநாகம் சீறியது.

பெட்ரூமில் மாட்டியிருந்த ரஜினிகாந்த் படத்தைப் பார்த்து, “இது எதுக்கு இங்கே?” என்றது.

“நான் தீவிர ரசிகன்…”

“போதும், போதும். தமிழர்களுக்காக உயிரையே கொடுப்பேன் என்று டயலாக் பேசிவிட்டு, இப்ப பெண்டாட்டி சேலைக்கு பின்னே போய் ஒளிந்துகொண்ட கோழை அவர்… அதனால் தமிழகத்தில் மீண்டும் சாக்கடை ஆட்சிதான்…பாவம் தமிழக மக்கள்.”

ரஜினி படத்தை அகற்றி குப்பைத்தொட்டியில் கடாசியது. நரேன் தடுக்கவில்லை.

பீரோவைத் திறந்து ஸ்காட்ச் விஸ்கியை எடுத்தான்.

“நீ குடிப்பியா?”

“நோ… நோ…”

அரூபம் உரிமையுடன் ப்ரிட்ஜைத் திறந்து இரண்டு கோக்கோ ஜெல்; ஒரு ஆப்பிள் எடுத்துக்கொண்டது. சமையலறைக்குப் போய் கத்தி ஒன்றை எடுத்துகொண்டு வந்து நரேன் முன் அமர்ந்தது.

“கோக்கோஜெல் வெறும் தேங்காய்த் தண்ணீர்தான்…”

“தெரியும்.”

நரேன் நிறையக் குடித்துவிட்டு கிளர்ச்சியுடன் அரூபத்தை அணைக்க நெருங்கி வந்தான்.

“இப்ப வேண்டாம். உன் கண்கள் ஜிவுஜிவுத்து பார்க்கவே பயமா இருக்கு…உன்னால இப்ப சரியா இயங்கவோ, முயங்கவோ முடியாது. முதலில் நன்றாகத் தூங்கு. மப்பு தெளிந்ததும் வச்சுக்கலாம்… நானும் போய் பக்கத்து பெட்ரூமில் தூங்குகிறேன்…”

அடுத்த நொடி பெட்ரூம் கதவு அடித்துச் சாத்தப்படும் சத்தம் கேட்டது. நரேன் தன்னை சற்று நிதானித்துக்கொண்டு எழுந்து சென்று பெட்ரூம் கதவை உட்புறம் தாளிட்டுவிட்டு உடைகளைக் களைந்து, மெலிதாக ஏஸியை இயங்கச் செய்தான்.

மனைவி காயத்ரியிடம் இருந்து செளக்கியமாகப் போய்ச் சேர்ந்ததாக மொபைல் வந்தது.

நரேன் உடம்பைப் போர்த்திக்கொண்டு தூங்க ஆரம்பித்தான்.

மப்பில் நன்றாகக் குறட்டைவிட்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, போர்வையை விலக்கிவிட்டு அவன் தொடையிடுக்கில் யாரோ கை வைப்பது போல் இருந்ததால் திடீரென முழித்துக்கொண்டு, “யாரது?” என்று அதட்டினான்.

“நான்தான் ராஜலக்ஷ்மி…”

“நீ அப்பவே கதவைச் சாத்திவிட்டு இங்கிருந்து வெளியே போனாயே?”

“நான் கதவைச் சாத்திவிட்டு உள்ளேதான் இருந்தேன்…”

அரூபத்தினுள் காத்துக்கொண்டிருந்த கருநாகம் சீறிப்பாய்ந்து தன் கொடிய விஷத்தைக் கக்கியது.

ஞாயிறு மாலை…

அரூபம் நிதானமாகச் சமைத்துச் சாப்பிட்டது. பிறகு பக்கத்து பெட்ரூமில் போய் நிம்மதியாகத் தூங்கியது.

மறுநாள் திங்கட்கிழமையன்று, ப்ரெட், முட்டைகள், திரட்டுப்பால்; பழங்கள் என ப்ரிட்ஜில் இருந்த அனைத்தையும் காலி செய்து பசியைத் தீர்த்துக்கொண்டது. சற்றுநேரம் டிவி பார்த்தது.

செவ்வாய்க்கிழமை வுமன்ஸ் ஹார்லிக்ஸ் மட்டும் கரைத்துக் குடித்தது.

புதன்கிழமை காலை அந்த வீட்டிலிருந்து துர்நாற்றம் வீசவே, அருகில் குடியிருந்தவர்கள் கதவைத் தட்டி “நரேன், நரேன்…” என்று கூப்பிட்டார்கள். பதிலில்லை. அலுவலகம் போன் செய்தால், மூன்று நாட்களாக நரேன் வரவில்லை, இன்பர்மேஷனும் இல்லை” என்றார்கள்.

போலீஸை வரவழைத்து உடனே கதவை உடைத்தனர். அரூபம் உள்ளேயே ஒளிந்துகொண்டு போலீசை வேடிக்கை பார்த்தது.

பெட்ரூமில் நரேன் தொடையிடுக்கில் கத்தியால் குத்தப்பட்டு, ஏராளமான ரத்தம் வெளியேறி கோரமாக இறந்து கிடந்தான்… கத்தி பிறப்புறுப்பில் சொருகப் பட்டிருந்தது.

கர்சீப்பால் மூக்கை பொத்திக்கொண்ட இன்ஸ்பெக்டர் எஸ்பியிடம், “சார் இது சேம் மோடஸ் ஆபராண்டி (modus operandi)… கடந்த இரண்டு வருடங்களில் இவன் ஒன்பதாவது ஆள்.. இதுக்கு முன்னால நங்கநல்லூர், சோளிங்கநல்லூர், டிநகர், மயிலாப்பூர், தாம்பரம், அண்ணாநகர், வில்லிவாக்கம், எக்மோர் இப்ப கடைசியா பாலவாக்கம்… நங்கநல்லூரில் ராஜலக்ஷ்மி என்று ஒரு பெண்மணி அதே அறையில் தற்கொலை செய்துகொண்டதாகக்கூட நினைவு” என்றார்.

“எதாவது காமன் க்ளூ இருக்கா?”

“இருக்கு சார். இறந்த அனைவருமே மனைவியைத் தவிர வேறுபல பெண்களிடம் தொடுப்பு வைத்திருந்தவர்கள்… “

“ஓ காட்… அப்படீன்னா இது ஏதோவொரு ஒழுக்கமான பெண்மணியோட பழி வாங்கற தொடர் கொலைகள்…”

இதைக்கேட்ட அரூபத்தின் மார்பு பெருமையில் விம்மிப்புடைத்தது.  

தொடர்புடைய சிறுகதைகள்
எனக்கு வயது இருபது. எனக்குள் கடந்த நான்கு வருடங்களாக சினிமாவில் நடிக்க வேண்டும் என்கிற துடிப்பும் ஆசையும் அதிகமாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் இரண்டிரண்டு வருடங்கள் படித்து, இப்பதான் +2 முடித்தேன். ஆனால் ரிசல்ட் இன்னமும் வரவில்லை. பரீட்சை எழுதின எனக்குத் தெரியாத ரிசல்டா? சின்ன ...
மேலும் கதையை படிக்க...
கமலியும், விவேக்கும் அழகான நல்ல ஜோடி. மூன்று மாதங்களுக்கு முன்புதான் அவர்களுக்கு திருமணமாயிற்று. ஜாதகம் பார்த்து மிகவும் முறையாக நடத்தி வைக்கப்பட்ட கல்யாணம். இருவரும் முரட்டுப் பணக்காரர்கள். கவலையே இல்லாமல் வளர்ந்தவர்கள். கமலியின் அப்பா ஈரோட்டில் மூன்று தொழிற்சாலைகளுக்கு அதிபர். விவேக்கின் அப்பா சேலத்தில் நான்கு தியேட்டர்களும், ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சியாமளாவுக்கு வயது ஐம்பத்தி எட்டு. மூன்று மாதங்களுக்கு முன்புதான் எல்.ஐ.ஸி மயிலாப்பூர் கிளையிலிருந்து சோனல் மானேஜராக பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றாள். அவளுக்கு இருபத்தி ஐந்து வயதில் கல்யாணம் ஆனது. இருபத்தியெட்டு வயதில் அவள் கணவர் ஸ்ரீராம் ஒரு விமான விபத்தில் இறந்துவிட்டார். அவருடன் வாழ்ந்த ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவன் பெயர் பார்த்தசாரதி. பி.ஈ படித்திருக்கிறான். தமிழ்நாடு குடிநீர் வடிகால் வாரியத்தில் ஜூனியர் இஞ்சினியர். நந்தனத்தில் அலுவலகம். அவன் மனைவி வந்தனா. ஓஎம்ஆர் ரோடில் ஒரு பிரபல மல்டி நேஷனல் ஐடி கம்பெனியில் ப்ராஜக்ட் மானேஜர். பி.ஈ, எம்.பி.ஏ. படித்திருக்கிறாள். அடிக்கடி அலுவலக விஷயமாக ...
மேலும் கதையை படிக்க...
சென்னை இன்டர்நேஷனல் விமான நிலையத்தில் கஸ்டம்ஸ் எல்லாம் முடிந்து ரோஹித்தும் ஒரே மகன், இளம் மனைவி மாயாவுடன் வெளியே வந்தபோது மணி காலை பத்து. சென்னை வெயில் சுட்டெரித்தது. நங்கநல்லூருக்கு கால் டாக்ஸி புக் செய்துவிட்டு ரோஹித் அப்பாவை தொடர்புகொள்ள முயற்சி செய்தான். ...
மேலும் கதையை படிக்க...
எவராவது பெயருக்கு ஏற்ற மாதிரி இருப்பார்களா? இருப்பார்களே. ஆம் வசீகரன் பெயருக்கேற்ற மாதிரிதான் இருந்தான். கடந்த வாரம்தான் அந்த பெரிய ஐ.டி கம்பெனியில் டெலிவரி ஹெட்டாகச் சேர்ந்தான். அவனுக்கு கீழே நான்கு ப்ராஜெக்ட் மானேஜர்கள், பத்து டீம் லீடர்கள் அதற்கும் கீழே நிறைய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
பாரீஸில் மூன்று வருடங்கள் கட்டிடக்கலையில் ஆர்கிடெக்சர் படித்துவிட்டு சென்னை வந்த ஆகாஷுக்கு, நிறைய வாய்ப்புகள் கிடைத்தன. முதலில் சென்னையிலும், கோயமுத்தூரிலும் ஏகப்பட்ட வீடுகளுக்கு ஆர்கிடெக்சராக வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவனது வித்தியாசமான பிரெஞ்சுக் கட்டிடக் கலையில் சொக்கிப்போன பல முரட்டுப் பணக்காரர்கள் நான் நீ ...
மேலும் கதையை படிக்க...
இரவு மணி பதினொன்றரை. குர்லா-கொச்சின் எக்ஸ்பிரஸ் ரயில் சின்ன சின்ன ரயில் நிலையங்களைக் கடந்து அதி வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ரயிலில் இருந்த பயணிகள் நல்ல தூக்கத்தில் இருந்தார்கள். திருப்பத்தூருக்கும் சேலத்துக்கும் நடுவே சாமல்பட்டி ரயில் நிலையம் அருகில் ஏற்கனவே தடம் புரண்டிருந்த கூட்ஸ் வேகன்களின் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
அவர் பிறப்பால் ஒரு பிராமணர். நல்ல செல்வாக்கான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். வேதங்களைக் கரைத்துக் குடித்தவர். உபநிஷம் படித்து அதிகம் அறிந்தவர். இதிகாசங்கள் மற்றும் புராணங்கள் அத்துப்படி. ஏகப்பட்ட பணம் கையில் சேர்த்து வைத்திருந்தார். இவ்வளவு சிறப்பு அம்சங்கள் உடைய அவருக்கு ஒரு பெரிய ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தற்போதைய உலகில் நாம் நேர்மையாக இருப்பதைவிட, சமர்த்து சாமர்த்தியமாக இருக்க வேண்டியிருக்கிறது. நம்மைச் சுற்றி பொய்யர்கள் அதிகமாகி விட்டார்கள். நாமும் அவர்களிடம் பொய் சொன்னால் தப்பில்லை. பொய்யர்களிடம் பொய் சொன்னால் அது நல்ல விஷயம்தான். அந்தகக் கவி வீரராகவ முதலியார் பிரபலமான பெரும் ...
மேலும் கதையை படிக்க...
தங்க மீன்கள்
அடி கிஸ்ஸால….
துணை
புரிதல்
சுவர்கள்
அழகன்
நீலா ஆகாஷ்
மனிதம்
மனம்
பொய்யர்களிடம் பொய்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)